Kolejne zmiany w Krajowej Sieci Onkologicznej. Ministerstwo Zdrowia chce doprecyzować zasady e-DiLO i ścieżki pacjentów

Ministerstwo Zdrowia przygotowuje kolejną nowelizację przepisów dotyczących Krajowej Sieci Onkologicznej (KSO). Projekt wpisany do wykazu prac legislacyjnych rządu ma uporządkować zasady prowadzenia elektronicznej karty diagnostyki i leczenia onkologicznego (e-DiLO), doprecyzować przebieg diagnostyki i terapii oraz rozszerzyć możliwość wystawiania karty DiLO na lekarzy udzielających świadczeń w ramach programów zdrowotnych. Choć proponowane zmiany mają przede wszystkim charakter organizacyjny, mogą mieć istotne znaczenie dla ciągłości opieki nad pacjentami onkologicznymi.

Wdrażanie Krajowej Sieci Onkologicznej wymaga nie tylko rozbudowy systemów informatycznych i dostosowania organizacji pracy placówek medycznych, ale również kolejnych zmian legislacyjnych. Do wykazu prac rządu trafił projekt nowelizacji ustawy o KSO oraz ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych. Jego celem jest usunięcie niejasności, które ujawniły się podczas przygotowań do wdrożenia elektronicznej karty diagnostyki i leczenia onkologicznego.

Wprowadzone latem przepisy umożliwiły prowadzenie karty DiLO w postaci elektronicznej. Okazało się jednak, że samo stworzenie podstaw prawnych dla cyfrowego dokumentu nie rozwiązuje wszystkich problemów związanych z jego funkcjonowaniem. Konieczne jest również szczegółowe określenie zasad dokumentowania diagnostyki i leczenia oraz sposobu przechodzenia pacjenta pomiędzy kolejnymi etapami opieki.

Jedna z proponowanych zmian dotyczy informacji wpisywanych do karty DiLO wystawianej podczas leczenia szpitalnego. Zgodnie z projektem w sytuacji, gdy u pacjenta rozpoznano już chorobę nowotworową, nie będzie konieczne odnotowywanie podejrzenia nowotworu. Wystarczające ma być wskazanie ustalonego rozpoznania. Rozwiązanie ma dostosować dokumentację do rzeczywistej sytuacji klinicznej pacjenta i wyeliminować konieczność wprowadzania informacji, które na tym etapie leczenia nie są już aktualne.

Znacznie szerszy zakres ma kolejna propozycja, przewidująca upoważnienie ministra zdrowia do wydania rozporządzenia określającego szczegółowy tryb prowadzenia diagnostyki i leczenia onkologicznego osób posiadających kartę DiLO. Nowe regulacje mają obejmować sposób realizacji i dokumentowania poszczególnych etapów opieki, zasady przechodzenia pacjentów pomiędzy nimi oraz procedurę zakończenia leczenia i zamknięcia karty.

To istotny element przygotowań do funkcjonowania e-DiLO. Elektronizacja dokumentacji nie powinna bowiem sprowadzać się wyłącznie do zastąpienia papierowego formularza jego cyfrowym odpowiednikiem. Aby rozwiązanie rzeczywiście usprawniało opiekę, potrzebne są jednoznaczne zasady określające, w jaki sposób informacje o pacjencie mają towarzyszyć mu na kolejnych etapach diagnostyki i terapii.

Z perspektywy pacjenta szczególnie ważna pozostaje ciągłość postępowania. Diagnostyka onkologiczna często obejmuje konsultacje i badania wykonywane w różnych placówkach, a następnie przejście do leczenia specjalistycznego. Niejasności dotyczące dokumentowania tych etapów mogą utrudniać organizację świadczeń. Dlatego znaczenie planowanych przepisów będzie zależało nie tylko od ich ostatecznego brzmienia, ale również od sposobu wdrożenia w codziennej praktyce placówek medycznych.

Projekt przewiduje ponadto doprecyzowanie zasad wystawiania karty DiLO w przypadku podejrzenia nowotworu złośliwego lub miejscowo złośliwego. Takie uprawnienie ma przysługiwać również lekarzowi udzielającemu świadczeń w ramach programu zdrowotnego. Zmiana ma uwzględnić różne ścieżki kliniczne, którymi pacjenci trafiają do diagnostyki onkologicznej.

Jest to ważne z punktu widzenia organizacji systemu, ponieważ podejrzenie choroby nowotworowej może pojawić się w różnych okolicznościach, nie tylko podczas standardowej konsultacji w podstawowej opiece zdrowotnej czy ambulatoryjnej opiece specjalistycznej. Przepisy powinny zatem odpowiadać rzeczywistym drogom pacjentów do rozpoznania choroby, tak aby sposób wykrycia podejrzanej zmiany nie powodował niepotrzebnych komplikacji w rozpoczęciu dalszej diagnostyki.

Proponowana nowelizacja jest również odpowiedzią na postulaty świadczeniodawców uczestniczących we wdrażaniu KSO oraz Narodowego Funduszu Zdrowia. Zgłaszane potrzeby dotyczą między innymi poprawy organizacji i finansowania świadczeń ze środków publicznych oraz zapewnienia większej spójności pomiędzy przepisami regulującymi funkcjonowanie sieci onkologicznej a ustawą o świadczeniach opieki zdrowotnej.

Kolejne korekty przepisów pokazują, jak złożonym przedsięwzięciem jest wdrażanie Krajowej Sieci Onkologicznej. O powodzeniu reformy nie zdecyduje wyłącznie uruchomienie elektronicznych narzędzi, ale przede wszystkim to, czy pozwolą one sprawniej prowadzić pacjenta przez diagnostykę i leczenie. Kluczowe będzie więc przełożenie nowych regulacji na czytelne procedury dla lekarzy, koordynatorów i placówek realizujących świadczenia.

Na obecnym etapie mowa o założeniach projektu wpisanego do wykazu prac legislacyjnych rządu, a nie o obowiązujących już rozwiązaniach. Szczegółowy sposób prowadzenia diagnostyki i leczenia ma zostać określony w rozporządzeniu ministra zdrowia. Dopiero jego treść pozwoli ocenić, na ile planowane zmiany rzeczywiście uporządkują funkcjonowanie e-DiLO i ułatwią organizację opieki onkologicznej.

Dla pacjentów najważniejszym sprawdzianem reformy pozostanie to, czy kolejne etapy diagnostyki i leczenia będą przebiegały sprawniej, bez zbędnych formalności i organizacyjnych przerw. Elektroniczna karta DiLO ma sens przede wszystkim wtedy, gdy pomaga zapewnić ciągłość opieki, a nie staje się jedynie kolejnym obowiązkiem dokumentacyjnym.

Źródło: MZ