Pilotażowa inicjatywa umożliwiająca pacjentom kontakt z ukochanymi zwierzętami została zrealizowana w Wojewódzkim Szpitalu Specjalistycznym w Legnicy z zachowaniem najwyższych standardów bezpieczeństwa sanitarno-epidemiologicznego. Projekt, przeprowadzony w okresie świątecznym, miał na celu wsparcie emocjonalne osób hospitalizowanych, dla których czas spędzony w szpitalu bywa szczególnie trudny.

– Święta to czas szczególny, często bardzo trudny dla osób hospitalizowanych. Kontakt z ukochanym zwierzęciem może mieć ogromne znaczenie emocjonalne i terapeutyczne – podkreślał Maciej Leszkowicz, dyrektor placówki.

Jak zaznaczano, przygotowanie pilotażu poprzedziły szczegółowe analizy i konsultacje z personelem medycznym oraz zespołem odpowiedzialnym za nadzór epidemiologiczny. Opracowany regulamin wizyt precyzyjnie określał zasady organizacyjne i sanitarne, tak aby inicjatywa była w pełni bezpieczna zarówno dla pacjentów, jak i personelu.

– Zależało nam, aby stworzyć pacjentom namiastkę domowego ciepła, ale jednocześnie zrobić to w sposób w pełni odpowiedzialny i bezpieczny. Dlatego regulamin wizyt został opracowany bardzo szczegółowo, we współpracy z personelem medycznym i epidemiologicznym. Bezpieczeństwo pacjentów pozostaje dla nas absolutnym priorytetem – podkreślał dyrektor szpitala.

W ramach pilotażu z wizyt zwierząt wyłączone zostały oddziały zabiegowe. Każde spotkanie miało charakter indywidualny i było wcześniej uzgadniane bezpośrednio z personelem oddziału. Szpital zastrzegł sobie również prawo do odmowy lub przerwania wizyty w przypadku jakichkolwiek wątpliwości dotyczących bezpieczeństwa epidemiologicznego lub organizacyjnego.

Zdaniem kierownictwa placówki inicjatywa spotkała się z dużym zainteresowaniem i pozytywnym odbiorem, pokazując, że nowoczesna opieka zdrowotna nie ogranicza się wyłącznie do procedur medycznych.

– To była inicjatywa oparta na empatii, ale także na odpowiedzialności. Pokazała, że współczesna opieka zdrowotna to nie tylko leczenie i procedury, lecz również uważność na potrzeby emocjonalne pacjentów – podsumowywał dyrektor.

Pilotaż w Legnicy stał się przykładem działań, które – przy zachowaniu rygorów bezpieczeństwa – mogą realnie poprawiać komfort hospitalizacji i wspierać proces zdrowienia, zwłaszcza w momentach szczególnie wrażliwych dla pacjentów.

Źródło: Wojewódzki Szpital Specjalistyczny w Legnicy

Transport sanitarny to jedno ze świadczeń zdrowotnych finansowanych przez Narodowy Fundusz Zdrowia. Ma on na celu zapewnienie pacjentom bezpiecznego przewozu do placówek medycznych i z powrotem, wtedy gdy ich stan zdrowia nie pozwala na samodzielne korzystanie z transportu publicznego.

Transport odbywa się na podstawie zlecenia od lekarza – rodzinnego, specjalisty lub ze szpitala. Może być planowany (np. na cykliczne leczenie) lub realizowany w trybie pilnym.

NFZ wyraźnie rozdziela pojęcia:
Transport sanitarny – służy przewozowi pacjentów, którzy nie wymagają intensywnej opieki w trakcie transportu (np. osoby niepełnosprawne, pacjenci po hospitalizacji).
Transport medyczny – odbywa się na linii szpital–szpital i obejmuje pacjentów w ciężkim stanie zdrowia wymagających nadzoru lekarza, ratownika medycznego lub pielęgniarki podczas przewozu […] Realizowany jest na zlecenie lekarza szpitala, w którym pacjent aktualnie przebywa.

Kiedy przysługuje bezpłatny transport?

Pacjent z niepełnosprawnością ruchową uniemożliwiającą korzystanie z transportu publicznego ma prawo do bezpłatnego przewozu transportem sanitarnym, w tym także lotniczym, do najbliższego podmiotu leczniczego realizującego wskazane świadczenia medyczne, tam i z powrotem.

Warunkiem jest konieczność:

• natychmiastowego podjęcia leczenia,

• lub zachowania ciągłości leczenia.

Pacjenci, którzy mogą się samodzielnie poruszać, ale wymagają wsparcia innej osoby lub pojazdu dostosowanego do ich stanu, mogą skorzystać z transportu współfinansowanego przez NFZ – fundusz pokrywa 40%, pacjent 60%.

Transport częściowo odpłatny przysługuje pacjentom z chorobami: krwi i narządów krwiotwórczych, nowotworowymi, oczu, przemiany materii, psychicznymi i zaburzeń zachowania, skóry i tkanki podskórnej, układu krążenia, układu moczowo-płciowego, układu nerwowego, układu oddechowego, układu ruchu, układu trawiennego, układu wydzielania wewnętrznego, zakaźnymi i pasożytniczymi, wynikające z urazów i zatruć, wynikającymi z wad rozwojowych wrodzonych, zniekształceń i aberracji chromosomowych.

Aby skorzystać z transportu, pacjent musi otrzymać zlecenie na transport sanitarny. Dokument ten wystawia: lekarz rodzinny (POZ) – gdy pacjent wymaga transportu do specjalisty, na badania diagnostyczne lub rehabilitację, lekarz specjalista – w przypadku konieczności kontynuacji leczenia w innej placówce, szpital – w razie potrzeby przewiezienia pacjenta do innego ośrodka medycznego celem kontynuacji leczenia lub po zakończeniu hospitalizacji.

Organizacją transportu zajmuje się właściwa placówka medyczna.

W przypadku odmowy realizacji zlecenia, pacjent powinien najpierw skontaktować się z lekarzem, który je wystawił. Jeśli uzna, że decyzja była nieuzasadniona, może złożyć skargę do oddziału wojewódzkiego NFZ.