Medicalpress
Coraz częściej występujące choroby cywilizacyjne, jak cukrzyca, otyłość czy choroby układu krążenia, oraz starzenie się społeczeństwa to czynniki, które w znacznym stopniu wpływają na liczbę osób dotkniętych problemem trudno gojących ran. Już dziś dotyczy on 0,5 mln Polaków. I nie jesteśmy niechlubnym wyjątkiem, bo szacuje się, że w krajach uprzemysłowionych rany przewlekłe występują w przypadku 1–1,5% populacji ogólnej i 3% populacji powyżej 60. roku życia[1]. Z tematem trudno gojących ran związanych jest wiele mitów, które powielane utrudniają zmierzenie się z tym wyzwaniem. Dziś rozprawimy się z najpopularniejszymi z nich.
Trudno gojące rany, inaczej rany przewlekłe, to uszkodzenia skóry lub tkanek podskórnych, które nie goją się we właściwym tempie mimo stosowanego leczenia. Jak w praktyce się je rozpoznaje? Przyjmuje się, że do tej grupy zaliczamy takie, których stan nie ulega poprawie przez okres 4-8 tygodni. Warto przy tym zwrócić uwagę na ilość wysięku, jego zapach, kolor, konsystencję, zaczerwienienie skóry wokół rany oraz miejscowo podwyższoną temperaturę. Do tej grupy ran zaliczamy m.in. odleżyny, owrzodzenia goleni (żylne, tętnicze lub mieszane), a także owrzodzenia w przebiegu zespołu stopy cukrzycowej będące powikłaniem cukrzycy. Stanowią one wyzwanie nie tylko ze względu na czas procesu gojenia, ale również możliwe powikłania, np. infekcje czy sepsę.

Dziś w literaturze medycznej wymienia się około 120 różnych rodzajów ran przewlekłych. Mogą być to m.in. rany pourazowe, po zabiegach chirurgicznych, odleżyny, rozległe rany oparzeniowe czy odmrożenia. Przy tym warto pamiętać, że każda rana może stać się trudno gojącą, jeżeli nie zostaną podjęte odpowiednie kroki skupione nie tylko na samym opatrywaniu rany i jej pielęgnacji z pomocą odpowiednio dobranych opatrunków czy środków do gojenia ran, ale przede wszystkim redukcji czynników prowadzących do powstawania rany oraz działaniu ,,od wewnątrz”, czyli m.in. odpowiednim nawodnieniu i odżywieniu organizmu. Choć w ostatnich latach podejście do leczenia ran ewaluowało i znacznie się rozwinęło, to jednak nadal panuje wiele mitów często utrudniających i opóźniających proces leczenia – mówi dr n. o zdr. Paulina Mościcka, pielęgniarka z Poradni Leczenia Ran w Bydgoszczy.

MIT 1. Wietrzenie rany to podstawa
Wśród pacjentów często można się spotkać z przekonaniem, że ranę należy wietrzyć lub wystawiać na działanie promieni słonecznych, żeby ją wysuszyć. Tymczasem okazuje się, że sucha rana goi się wolniej niż taka, która ma optymalnie wilgotne środowisko, ale też nie mokre. Wysuszenie może sprzyjać powstawaniu blizn. Jest też inny aspekt:

– Kiedy pacjenci suszą ranę, wystawiają ją na kontakt z drobnoustrojami. O ile nie są one groźne, kiedy skóra jest nieuszkodzona, o tyle w przypadku ubytku tkanki patogeny chorobotwórcze dostają się do rany, zasiedlają ją i tworzą warunki niesprzyjające jej gojeniu i odbudowie tkanek. Oczywiście w każdej ranie są bakterie i mogą spowodować rozwój infekcji. Dlatego ranę należy osłaniać, a nie wystawiać na działanie czynników zewnętrznych. Postępowanie miejscowe z raną przewlekłą jest uzależnione od czynnika sprawczego, to znaczy, że inaczej postępujemy w przypadku ran powstałych w wyniku zaburzeń w układzie tętniczym, czyli niedokrwienia kończyn dolnych, a inaczej w przebiegu nadciśnienia żylnego, jednak opisana ogólna zasada jest uniwersalna – wyjaśnia dr n. o zdr. Paulina Mościcka.

MIT 2. Moczenie skóry w okolicach rany nie zaszkodzi
Długotrwałe działanie wody to czynnik wpływający na naruszanie integralności skóry. Moczenie powoduje macerację skóry, czyli uszkodzenie jej powierzchniowych warstw i prowadzi do mikrourazów. To nic innego jak wrota dla patogenów chorobotwórczych, które przez uszkodzoną tkankę przedostają się do rany.

Wśród pacjentów z raną przewlekłą panuje przekonanie, że moczenie stóp np. w mydlinach jest korzystne. Wydaje się im, że taki proces zmiękczy skórę i tym samym wspomoże proces odbudowy. Jest to błędne przekonanie. Owszem, właściwa pielęgnacja rany i skóry wokół rany – m.in. jej regularne oczyszczanie czy kontrola wysięku – oraz higiena – mycie skóry – to podstawa, jednak rany nie należy nadmiernie moczyć, tak samo jak nie należy nadmiernie przesuszać. Z tego powodu powinniśmy również dbać o regularną zmianę pampersów oraz bielizny pacjentów. Do pielęgnacji skóry należy używać specjalistycznych preparatów tzw. emolientów, które m.in. stwarzają barierę ochronną. Natomiast rana przewlekła ze względu na swoje mikrośrodowisko wymaga utrzymania odpowiedniego poziomu wilgotności. Odpowiedni balans wilgotności jest bardzo istotny dla prawidłowego przebiegu gojenia i gwarantują go indywidualnie dobrane opatrunki specjalistyczne i ich zastosowanie konsultujemy ze specjalistą – lekarzem lub pielęgniarką – tłumaczy ekspertka z Poradni Leczenia Ran.

MIT 3. Liście kapusty przykładane na ranę wspomagają jej gojenie
W wielu źródłach internetowych możemy się spotkać z poradą, żeby na ranę przykładać liście kapusty. Jest to jednak kolejny, często powielany mit.

Ważne jest, aby zrozumieć, że rana przewlekła jest ubytkiem fragmentu tkanek. Nasza rola polega na stworzeniu w nim takich warunków, które będą sprzyjały procesom odbudowy. Korzystne warunki dla gojenia rany są zbliżone do warunków fizjologicznych. Dlatego bardzo ważne jest utrzymanie w mikrośrodowisku rany m.in.: odpowiedniej wilgotności, kwasowości, pH, temperatury. Takie warunki zapewniają opatrunki specjalistyczne, dopasowane indywidualnie do rodzaju rany. Liście kapusty nie mają w takim przypadku zastosowania – mówi dr n. o zdr. Paulina Mościcka.

MIT 4. Alkohol to najlepszy środek odkażający
Alkohol, choć powszechnie kojarzy się z odkażaniem, nie jest dobrym rozwiązaniem również w przypadku ran otwartych. Podrażnia ranę, wysusza skórę wymagającą silnego natłuszczenia i może uszkadzać tkanki. Ból, który w przypadku jego zastosowania odczuwają pacjenci, nie świadczy o odkażeniu, lecz właśnie o podrażnieniu.

Żeby usunąć drobnoustroje z łożyska rany należy stosować antyseptyki, które mimo że mają właściwości biobójcze, to nie uszkadzają tkanek. Naszym celem jest wyeliminowanie patogenów chorobotwórczych przy równoczesnym wspieraniu procesu gojenia. Warto przy tym dopasować stosowany antyseptyk do rodzaju opatrunku zawierającego substancję antybakteryjną, tak żeby ich działanie się nie wykluczało – dodaje dr Mościcka.

MIT 5. Czym częściej opatrujemy ranę, tym lepiej… i to wystarczy
Skoro powinniśmy szczególnie dbać o higienę ran, to czy nie warto zmieniać opatrunków jak najczęściej? Zdecydowanie nie! Opatrunek chroni ranę przed niekorzystnymi czynnikami zewnętrznymi oraz utrzymuje odpowiednie warunki w łożysku rany, np. temperaturę, wilgotność. Tym samym wspomaga procesy odbudowy tkanek i gojenia rany. Częstotliwość zmian opatrunku jest uzależniona od ilości produkowanego wysięku.

Proces gojenia rany przewlekłej jest złożony, składa się z dwóch dużych okresów: oczyszczania i odbudowy. W każdym z tych okresów istotne jest wspieranie procesu gojenia ,,z zewnątrz”, a także ,,od wewnątrz”. W okresie oczyszczania rana najczęściej obficie wydziela, często jest zainfekowana, nieprzyjemnie pachnie. Z wysiękiem chory traci wiele mikro- i makroelementów, m.in. białko. Tymczasem tworzenie się nowych komórek i proces gojenia wiążą się ze zwiększonym zużyciem energii i wymagają odpowiedniej, często zwiększonej ilości białka. W ten sposób powstaje tzw. „błędne koło”, ponieważ zapotrzebowanie na materiał budulcowy wzrasta, a chory go traci m.in. przez wzmożony wysięk. Dlatego oprócz oczyszczania powierzchni rany, działań przeciwbakteryjnych czy zabezpieczenia jej opatrunkiem specjalistycznym, istotne jest również nawodnienie organizmu i odpowiednia dieta. Odżywianie jest integralnym elementem wspierającym proces leczenia ran i odleżyn – trudno gojące rany częściej dotyczą niedożywionych pacjentów (niedożywienie sprzyja rozwojowi trudno gojących ran). W tych procesach biorą również udział arginina, aminokwas niezbędny w odbudowie uszkodzonej skóry, cynk odgrywający ważną rolę w różnych przemianach w organizmie – m.in. w procesie powstawania blizny – oraz antyoksydanty, czyli m.in. witaminy C i E, ważne w przewlekłych stanach zapalnych. Oczywiście w zależności od wielkości i głębokości rany zapotrzebowanie na składniki odżywcze może się zmieniać, dlatego dietę powinniśmy skonsultować z lekarzem lub dietetykiem klinicznym. W przypadku pacjentów z trudno gojącymi ranami dostarczenie odpowiedniej ilości składników odżywczych może być utrudnione, np. jeśli są to osoby leżące, którym trudniej przyjmować stałe pokarmy lub jeśli z różnych innych przyczyn nie są w stanie zjeść tradycyjnych produktów spożywczych w takiej ilości, aby pokryć swoje zapotrzebowanie na ww. składniki odżywcze. W takich przypadkach lekarz może zalecić wysokobiałkowe, wysokoenergetyczne doustne preparaty odżywcze. W codziennej praktyce zauważam zależność między stanem odżywienia pacjenta a przebiegiem procesu gojenia ran, więc warto myśleć i działać wieloaspektowo – podsumowuje dr n. o zdr. Paulina Mościcka.

Nutridrink Skin Repair – wsparcie żywieniowe w gojeniu ran*
Preparatem przeznaczonym do wsparcia żywieniowego pacjentów z odleżynami i trudno gojącymi ranami jest Nutridrink Skin Repair, dostępny wcześniej pod nazwą Cubitan. To doustny preparat odżywczy, który:
Stosowanie to 1-3 butelki preparatu dziennie przez minimum 21 dni, o ile lekarz lub dietetyk nie zaleci inaczej. Zalecony przez lekarza Nutridrink Skin Repair można kupić w aptekach i na www.posilkiwchorobie.pl.
 
*Nutridrink Skin Repair to żywność specjalnego przeznaczenia medycznego, do postępowania dietetycznego w przypadku odleżyn i innych trudno gojących ran. Stosować pod nadzorem lekarza.
 
[1]Opracowano na podstawie: M. Sopata, A. Jawień, B. Mrozikiewicz-Rakowska et al., Wytyczne postępowania miejscowego w ranach niezakażonych, zagrożonych infekcją oraz zakażonych. Przegląd dostępnych substancji przeciwdrobnoustrojowych stosowanych w leczeniu ran. Zalecenia Polskiego Towarzystwa Leczenia Ran, „Leczenie Ran” 2020, 17 (1), https://ptlr.org/wp-content/uploads/2020/09/Konsensus-Antyseptyka.pdf (dostęp: 29.05.2023 r.).
źródło: Nutricia
Określa się je jako podstawowy i niezbędny budulec organizmu – i to wcale nie jest przesadzone. Zapotrzebowanie na białko u osoby zdrowej wynosi ok 70 g dziennie, a u pacjenta onkologicznego wzrasta o niemal 70%, gdyż odpowiada za proces odbudowy komórek uszkodzonych podczas stosowanych terapii przeciwnowotworowych oraz jest niezbędne m.in. do budowy i utrzymania masy mięśniowej, tak ważnej w przypadku pacjentów onkologicznych, u których występuje duży spadek masy ciała, prowadzący do rozwoju niedożywienia i wyniszczenia organizmu.
Oprócz odpowiednio skomponowanej diety, niedobory białka można również uzupełniać wysokobiałkową żywnością specjalnego przeznaczenia medycznego np. Resource Protein firmy Nestlé Health Science.

Nadrzędna rola białka – dla naszego zdrowia

Białko to składnik niezbędny do prawidłowego funkcjonowania organizmu: to główny budulec komórek, przyczynia się do wzrostu i utrzymania masy mięśniowej, jest konieczne do funkcjonowania układu odpornościowego, pełni rolę nośnika niektórych witamin i składników mineralnych. Ludzkie ciało nie potrafi gromadzić białka na zapas, dlatego musi być systematycznie uzupełnianie z prawidłowo zbilansowanych posiłków. Aby dostarczyć organizmowi wystarczającej ilości białka, warto w swoich posiłkach uwzględniać takie produkty jak mięso, ryby, owoce morza, produkty mleczne, jaja, nasiona roślin strączkowych czy orzechy i pestki – wyjaśnia dr inż. Katarzyna Zadka, ekspertka ds. żywienia klinicznego Nestlé Health Science.  
 
Zapotrzebowanie na białko – ile potrzeba?
Zapotrzebowanie na produkty bogate w białko zależy od takich czynników jak płeć, wiek, stan fizjologiczny, ogólny stan zdrowia, czy stopień aktywności fizycznej. Niemniej określa się, że średnie zapotrzebowania na białko u osoby zdrowej wynosi 0,9g/kg masy ciała. Innymi słowy jeśli nasza masa ciała wynosi 70 kg potrzebujemy między 60-70 g białka dziennie. 70 g czyli ile? Jeśli rozłożymy to na poszczególne produkty, do osiągnięcia takiej wartości potrzebujemy zjeść: 2 plastry żółtego sera, 1 szklanka mleka, 100 g polędwicy wołowej, 200 g jogurtu naturalnego, 50 g migdałów i jajo kurze – wyjaśnia ekspertka.
Warto dodać, że zapotrzebowanie na białko znaczenie wzrasta w przypadku gorszego stanu zdrowia w tym w przebiegu chorób, jak np. choroba nowotworowa. U chorych na nowotwór konieczna jest bowiem częstsza regeneracja i odbudowa tak ważnych struktur, jak np.: mięśnie, przeciwciała, komórki krwi, enzymy czy hormony. To między innymi dlatego zapotrzebowanie na białko rośnie, a podaż u tych osób powinna być znacznie zwiększona. Jeśli nie dostarczymy pożądanej ilości tego składnika wraz z pożywieniem, organizm będzie zmuszony wykorzystać zapasy białka, gromadzone m.in. w mięśniach.
 
Białko a choroba nowotworowa – jak uzupełniać niedobory?
Faktem jest, że zapotrzebowanie na białko w chorobie nowotworowej może wzrosnąć o niemal 70% w stosunku do potrzeb osoby zdrowej, dlatego należy zwiększać jego ilość w codziennej diecie. Białko pełni bowiem kluczową rolę w procesie odbudowy komórek uszkodzonych podczas stosowanych terapii przeciwnowotworowych oraz jest niezbędne m.in. do budowy i utrzymania masy mięśniowej, tak ważnej w przypadku pacjentów onkologicznych, u których występuje duży spadek masy ciała, prowadzący do rozwoju niedożywienia i wyniszczenia organizmu. Niedobory białka, oprócz diety, można również uzupełniać wysokobiałkową żywnością specjalnego przeznaczenia medycznego np. Resource Protein, dostępną w wielu wariantach smakowych. Jedna butelka (200 ml) zawiera aż 18,8 g białka i dostarcza wielu innych niezbędnych składników odżywczych. Płynna forma preparatu umożliwia łatwe spożywanie produktu bezpośrednio, jak również jego wykorzystanie jako składnika do przygotowania różnych dań, jak np. koktajle, naleśniki czy lody. Produkt dostępny jest w kilku wariantach smakowych: truskawkowym, morelowym, czekoladowym, owoców leśnych czy waniliowym, a jego skład dobrany jest tak, że może być stosowany jako jedyne źródło pożywienia lub uzupełnienie diety. Podobnie, jak inne produkty będące żywnością specjalnego przeznaczenia medycznego, należy stosować go pod kontrolą lekarza.     
 
O Nestlé Health Science
Nestlé Health Science jest specjalistyczną jednostką firmy Nestlé, koncentrującą się na dziedzinie nauk o żywieniu. Nestlé Health Science oferuje szerokie portfolio opartych na najnowszych osiągnięciach naukowych preparatów z zakresu żywienia medycznego, korzystając z rozległej sieci badawczej. Nestlé Health Science, z siedzibą w Szwajcarii, zatrudnia ponad 11 000 pracowników na świecie, a produkty dostępne są w ponad 140 krajach. W Polsce Nestlé Health Science rozpoczęło działalność w 2011 r. W swoim portfolio oferuje żywność medyczną w postaci preparatów odżywczych takich marek jak m.in. Resource, Peptamen, Isosource. Dostarczają one niezbędnej energii oraz składników odżywczych pacjentom, którzy z powodu choroby i jej następstw nie są w stanie przyjąć ich wraz z tradycyjnym pożywieniem. Nestlé Health Science aktywnie wspiera też konsumentów w zdobywaniu wiedzy, która pozwala  wzmacniać zdrowie poprzez żywienie. Dowiedz się więcej na www.nestlehealthscience.pl oraz www.poradnikzywieniamedycznego.pl
 
źródło: Nestle
Określa się je jako podstawowy i niezbędny budulec organizmu – i to wcale nie jest przesadzone. Zapotrzebowanie na białko u osoby zdrowej wynosi ok 70 g dziennie, a u pacjenta onkologicznego wzrasta o niemal 70%, gdyż odpowiada za proces odbudowy komórek uszkodzonych podczas stosowanych terapii przeciwnowotworowych oraz jest niezbędne m.in. do budowy i utrzymania masy mięśniowej, tak ważnej w przypadku pacjentów onkologicznych, u których występuje duży spadek masy ciała, prowadzący do rozwoju niedożywienia i wyniszczenia organizmu.
Oprócz odpowiednio skomponowanej diety, niedobory białka można również uzupełniać wysokobiałkową żywnością specjalnego przeznaczenia medycznego np. Resource Protein firmy Nestlé Health Science.

Nadrzędna rola białka – dla naszego zdrowia

Białko to składnik niezbędny do prawidłowego funkcjonowania organizmu: to główny budulec komórek, przyczynia się do wzrostu i utrzymania masy mięśniowej, jest konieczne do funkcjonowania układu odpornościowego, pełni rolę nośnika niektórych witamin i składników mineralnych. Ludzkie ciało nie potrafi gromadzić białka na zapas, dlatego musi być systematycznie uzupełnianie z prawidłowo zbilansowanych posiłków. Aby dostarczyć organizmowi wystarczającej ilości białka, warto w swoich posiłkach uwzględniać takie produkty jak mięso, ryby, owoce morza, produkty mleczne, jaja, nasiona roślin strączkowych czy orzechy i pestki – wyjaśnia dr inż. Katarzyna Zadka, ekspertka ds. żywienia klinicznego Nestlé Health Science.  
 
Zapotrzebowanie na białko – ile potrzeba?
Zapotrzebowanie na produkty bogate w białko zależy od takich czynników jak płeć, wiek, stan fizjologiczny, ogólny stan zdrowia, czy stopień aktywności fizycznej. Niemniej określa się, że średnie zapotrzebowania na białko u osoby zdrowej wynosi 0,9g/kg masy ciała. Innymi słowy jeśli nasza masa ciała wynosi 70 kg potrzebujemy między 60-70 g białka dziennie. 70 g czyli ile? Jeśli rozłożymy to na poszczególne produkty, do osiągnięcia takiej wartości potrzebujemy zjeść: 2 plastry żółtego sera, 1 szklanka mleka, 100 g polędwicy wołowej, 200 g jogurtu naturalnego, 50 g migdałów i jajo kurze – wyjaśnia ekspertka.
Warto dodać, że zapotrzebowanie na białko znaczenie wzrasta w przypadku gorszego stanu zdrowia w tym w przebiegu chorób, jak np. choroba nowotworowa. U chorych na nowotwór konieczna jest bowiem częstsza regeneracja i odbudowa tak ważnych struktur, jak np.: mięśnie, przeciwciała, komórki krwi, enzymy czy hormony. To między innymi dlatego zapotrzebowanie na białko rośnie, a podaż u tych osób powinna być znacznie zwiększona. Jeśli nie dostarczymy pożądanej ilości tego składnika wraz z pożywieniem, organizm będzie zmuszony wykorzystać zapasy białka, gromadzone m.in. w mięśniach.
 
Białko a choroba nowotworowa – jak uzupełniać niedobory?
Faktem jest, że zapotrzebowanie na białko w chorobie nowotworowej może wzrosnąć o niemal 70% w stosunku do potrzeb osoby zdrowej, dlatego należy zwiększać jego ilość w codziennej diecie. Białko pełni bowiem kluczową rolę w procesie odbudowy komórek uszkodzonych podczas stosowanych terapii przeciwnowotworowych oraz jest niezbędne m.in. do budowy i utrzymania masy mięśniowej, tak ważnej w przypadku pacjentów onkologicznych, u których występuje duży spadek masy ciała, prowadzący do rozwoju niedożywienia i wyniszczenia organizmu. Niedobory białka, oprócz diety, można również uzupełniać wysokobiałkową żywnością specjalnego przeznaczenia medycznego np. Resource Protein, dostępną w wielu wariantach smakowych. Jedna butelka (200 ml) zawiera aż 18,8 g białka i dostarcza wielu innych niezbędnych składników odżywczych. Płynna forma preparatu umożliwia łatwe spożywanie produktu bezpośrednio, jak również jego wykorzystanie jako składnika do przygotowania różnych dań, jak np. koktajle, naleśniki czy lody. Produkt dostępny jest w kilku wariantach smakowych: truskawkowym, morelowym, czekoladowym, owoców leśnych czy waniliowym, a jego skład dobrany jest tak, że może być stosowany jako jedyne źródło pożywienia lub uzupełnienie diety. Podobnie, jak inne produkty będące żywnością specjalnego przeznaczenia medycznego, należy stosować go pod kontrolą lekarza.     
 
O Nestlé Health Science
Nestlé Health Science jest specjalistyczną jednostką firmy Nestlé, koncentrującą się na dziedzinie nauk o żywieniu. Nestlé Health Science oferuje szerokie portfolio opartych na najnowszych osiągnięciach naukowych preparatów z zakresu żywienia medycznego, korzystając z rozległej sieci badawczej. Nestlé Health Science, z siedzibą w Szwajcarii, zatrudnia ponad 11 000 pracowników na świecie, a produkty dostępne są w ponad 140 krajach. W Polsce Nestlé Health Science rozpoczęło działalność w 2011 r. W swoim portfolio oferuje żywność medyczną w postaci preparatów odżywczych takich marek jak m.in. Resource, Peptamen, Isosource. Dostarczają one niezbędnej energii oraz składników odżywczych pacjentom, którzy z powodu choroby i jej następstw nie są w stanie przyjąć ich wraz z tradycyjnym pożywieniem. Nestlé Health Science aktywnie wspiera też konsumentów w zdobywaniu wiedzy, która pozwala  wzmacniać zdrowie poprzez żywienie. Dowiedz się więcej na www.nestlehealthscience.pl oraz www.poradnikzywieniamedycznego.pl
 
źródło: Nestle
Okres jesienno-zimowy nie jest łatwy dla pacjentów z trudno gojącymi ranami oraz ich opiekunów, gdyż zarówno  wychładzanie ciała jak i jego przegrzewanie nie wpływają korzystnie na regenerację skóry. O trudno gojące rany – czyli takie, których stan, pomimo odpowiedniego z nimi postępowania nie ulega przez dłuższy czas poprawie -należy zadbać kompleksowo, od zewnątrz m.in. stosując odpowiednie opatrunki, ale także od wewnątrz poprzez dostarczenie organizmowi potrzebnych składników odżywczych, wspomagających regenerację uszkodzonych tkanek.
Pielęgnując ranę, nie powinniśmy jej wychładzać ani przegrzewać. Niska temperatura wpływa bowiem na obkurczanie naczyń krwionośnych, a tym samym na słabsze krążenie. Podwyższona temperatura zaś może spowodować, że to miejsce stanie się atrakcyjne dla drobnoustrojów, które lubią ciepło i wilgotność. W ten sposób może dojść  do infekcji w ranie – ilość drobnoustrojów zwiększa się, a organizm sobie z nimi nie radzi. O infekcji może świadczyć m.in. ilość wysięku (zbierania się płynu surowiczego bądź ropnego) – jest go więcej bądź występuje wydzielina ropna. Zmienia się jego zapach, kolor, konsystencja, a także może wystąpić zaczerwienienie skóry wokół rany. Zauważyć można również miejscowo podwyższoną temperaturę.

– W okresie jesienno-zimowym należy utrzymywać temperaturę pomieszczenia ok. 20-21 stopni Celsjusza, aby nie przegrzewać organizmu pacjenta i nie wychładzać. Warto pamiętać zarówno o przewiewnej bieliźnie osobistej chorego, jak i bieliźnie pościelowej. To nie pozwoli na jego nadmierne pocenie się. Jeśli jednak pacjentowi jest chłodniej z racji unieruchomienia go w łóżku czy na wózku inwalidzkim, możemy delikatnie okryć go lekkim kocem, najlepiej z polaru. Stopy pacjentów w okresie jesienno-zimowym mogą być chłodniejsze, więc powinniśmy pamiętać o nieuciskowych skarpetkach – dobrze naciągniętych, z naturalnych surowców, takich jak frotte czy bawełna – tłumaczy pielęgniarka Beata Góralska, przewodnicząca Zespołu ds. Profilaktyki Odleżyn i Ran Przewlekłych ze Szpitala Morskiego w Gdyni.

Czym są trudno gojące rany?
Szacuje się, że problem trudno gojących ran dotyka ok. 20 mln ludzi na świecie. Wśród nich wyróżniamy odleżyny, owrzodzenia goleni (żylne, tętnicze, bądź mieszane), a także owrzodzenia w przebiegu zespołu stopy cukrzycowej, będące powikłaniem cukrzycy. Ich proces gojenia trwa zazwyczaj 4-8 tygodni. Rana przewlekła wymaga odpowiedniego postępowania, a niestety w tej kwestii zdarza się pacjentom popełniać błędy.

– Chorzy, z owrzodzeniem żylnym, dla których podstawowym leczeniem jest stosowanie bandaży kompresyjnych, często zaprzestają stosowania ucisku. Do rany, w tym szczególnie rany przewlekłej, wbrew panującym przekonaniom, nie należy – co wciąż zdarza się zwłaszcza seniorom – przykładać liści kapusty czy innych roślin. Niestety, efekty tych błędów mogą być odczuwalne przez kolejne tygodnie, a nawet miesiącedodaje dr n. o zdr. Paulina Mościcka, pielęgniarka z Poradni Leczenia Ran w Bydgoszczy.
 
Istotne jest, aby osoby z trudno gojącymi ranami pozostawały pod opieką specjalistów w zakresie leczenia ran (m.in. lekarzy i pielęgniarek zajmujących się tym problemem) i unikały działań na własną rękę, co może jedynie pogorszyć stan rany. W całym procesie ważne są też regularne zmiany ułożenia pacjenta, a także odpowiednia pielęgnacja – oczyszczanie rany oraz właściwie dostosowane do niej preparaty i opatrunki. Aby dodatkowo wspomóc gojenie rany, a przez to poprawić samopoczucie pacjenta, należy też zadbać o jego prawidłową dietę.

Gojenie ran – długi i złożony proces, który wymaga odpowiedniego żywienia
Niedożywienie i niedobory składników odżywczych stanowią jeden z podstawowych czynników wpływających negatywnie na proces gojenia. Powstaje tu pewnego rodzaju błędne koło: niedożywienie sprzyja powstawaniu przewlekłych ran, a ich obecność pogłębia niedożywienie. Organizm, który zmaga się ze stanem zapalnym, spowodowanym obecnością rany, potrzebuje właściwej diety dostarczającej odpowiednią ilość specyficznych składników odżywczych niezbędnych w procesie gojenia ran. U pacjentów z trudno gojącymi ranami znacznie zwiększa się zapotrzebowanie na energię – potrzebują oni nawet o 50% więcej kalorii niż zdrowe osoby. Podobnie jest z białkiem – kluczowym składnikiem, pełniącym rolę budulcową i  odpowiadającym za regenerację uszkodzonych tkanek. Pacjenci w okresie gojenia powinni otrzymywać w posiłkach jego zwiększoną ilość, nawet ponad dwa razy więcej niż osoby zdrowe.

Dr n. o zdr. Paulina Mościcka: – Zauważa się pewną zależność pomiędzy stanem odżywienia pacjenta a przebiegiem procesu gojenia rany. Intensyfikacja jakichkolwiek procesów, zwłaszcza tworzenia się nowych komórek, wiąże się ze zwiększonym zużyciem energii i wymaga odpowiedniej ilości białka. Skutkiem tego może być spowolnienie gojenia rany. Kluczowymi składnikami odżywczymi, biorącymi udział w gojeniu ran są również arginina, cynk oraz antyoksydanty.

Często zdarza się, że chory nie ma apetytu, odmawia jedzenia, w związku z czym pokrycie zwiększonego zapotrzebowania na energię czy białko jest niemożliwe w ramach tradycyjnej diety. W takim przypadku, lekarz może zalecić wysokobiałkowy, wysokoenergetyczny doustny preparat odżywczy, zawierający argininę, cynk i antyoksydanty, taki jak Nutridrink Skin Repair (dawniej dostępny  pod nazwą Cubitan), który stanowi uzupełnienie codziennej diety, a jego skład został specjalnie opracowany, aby wspomagać żywieniowo proces gojenia ran takich jak np. odleżyny.
 
Nutridrink Skin Repair – odżywia, dzięki czemu wspomaga gojenie ran*
Nutridrink Skin Repair, dostępny wcześniej pod nazwą Cubitan, to doustny preparat odżywczy, który:
Zalecane stosowanie to 1-3 butelki dziennie przez minimum 21 dni, o ile lekarz lub dietetyk nie zaleci inaczej.
Gdy lekarz zaleci stosowanie Nutridrink Skin Repair, preparat dostępny jest w aptekach i na stronie www.posilkiwchorobie.pl.

*Nutridrink Skin Repair to żywność specjalnego przeznaczenia medycznego, do postępowania dietetycznego w przypadku odleżyn i innych trudno gojących ran. Stosować pod nadzorem lekarza.
 
Opracowano na podstawie:
• Jan Fibak: Chirurgia. Warszawa: PZWL, 2010
• PACIFIC, P. A. N. Prevention and Treatment of Pressure Ulcers: Quick Reference Guide.National Pressure Ulcer Advisory Panel, 2019
• Sobotka L. Podstawy żywienia klinicznego. PZWL 2013

źródło: Nutricia

Okres jesienno-zimowy nie jest łatwy dla pacjentów z trudno gojącymi ranami oraz ich opiekunów, gdyż zarówno  wychładzanie ciała jak i jego przegrzewanie nie wpływają korzystnie na regenerację skóry. O trudno gojące rany – czyli takie, których stan, pomimo odpowiedniego z nimi postępowania nie ulega przez dłuższy czas poprawie -należy zadbać kompleksowo, od zewnątrz m.in. stosując odpowiednie opatrunki, ale także od wewnątrz poprzez dostarczenie organizmowi potrzebnych składników odżywczych, wspomagających regenerację uszkodzonych tkanek.
Pielęgnując ranę, nie powinniśmy jej wychładzać ani przegrzewać. Niska temperatura wpływa bowiem na obkurczanie naczyń krwionośnych, a tym samym na słabsze krążenie. Podwyższona temperatura zaś może spowodować, że to miejsce stanie się atrakcyjne dla drobnoustrojów, które lubią ciepło i wilgotność. W ten sposób może dojść  do infekcji w ranie – ilość drobnoustrojów zwiększa się, a organizm sobie z nimi nie radzi. O infekcji może świadczyć m.in. ilość wysięku (zbierania się płynu surowiczego bądź ropnego) – jest go więcej bądź występuje wydzielina ropna. Zmienia się jego zapach, kolor, konsystencja, a także może wystąpić zaczerwienienie skóry wokół rany. Zauważyć można również miejscowo podwyższoną temperaturę.

– W okresie jesienno-zimowym należy utrzymywać temperaturę pomieszczenia ok. 20-21 stopni Celsjusza, aby nie przegrzewać organizmu pacjenta i nie wychładzać. Warto pamiętać zarówno o przewiewnej bieliźnie osobistej chorego, jak i bieliźnie pościelowej. To nie pozwoli na jego nadmierne pocenie się. Jeśli jednak pacjentowi jest chłodniej z racji unieruchomienia go w łóżku czy na wózku inwalidzkim, możemy delikatnie okryć go lekkim kocem, najlepiej z polaru. Stopy pacjentów w okresie jesienno-zimowym mogą być chłodniejsze, więc powinniśmy pamiętać o nieuciskowych skarpetkach – dobrze naciągniętych, z naturalnych surowców, takich jak frotte czy bawełna – tłumaczy pielęgniarka Beata Góralska, przewodnicząca Zespołu ds. Profilaktyki Odleżyn i Ran Przewlekłych ze Szpitala Morskiego w Gdyni.

Czym są trudno gojące rany?
Szacuje się, że problem trudno gojących ran dotyka ok. 20 mln ludzi na świecie. Wśród nich wyróżniamy odleżyny, owrzodzenia goleni (żylne, tętnicze, bądź mieszane), a także owrzodzenia w przebiegu zespołu stopy cukrzycowej, będące powikłaniem cukrzycy. Ich proces gojenia trwa zazwyczaj 4-8 tygodni. Rana przewlekła wymaga odpowiedniego postępowania, a niestety w tej kwestii zdarza się pacjentom popełniać błędy.

– Chorzy, z owrzodzeniem żylnym, dla których podstawowym leczeniem jest stosowanie bandaży kompresyjnych, często zaprzestają stosowania ucisku. Do rany, w tym szczególnie rany przewlekłej, wbrew panującym przekonaniom, nie należy – co wciąż zdarza się zwłaszcza seniorom – przykładać liści kapusty czy innych roślin. Niestety, efekty tych błędów mogą być odczuwalne przez kolejne tygodnie, a nawet miesiącedodaje dr n. o zdr. Paulina Mościcka, pielęgniarka z Poradni Leczenia Ran w Bydgoszczy.
 
Istotne jest, aby osoby z trudno gojącymi ranami pozostawały pod opieką specjalistów w zakresie leczenia ran (m.in. lekarzy i pielęgniarek zajmujących się tym problemem) i unikały działań na własną rękę, co może jedynie pogorszyć stan rany. W całym procesie ważne są też regularne zmiany ułożenia pacjenta, a także odpowiednia pielęgnacja – oczyszczanie rany oraz właściwie dostosowane do niej preparaty i opatrunki. Aby dodatkowo wspomóc gojenie rany, a przez to poprawić samopoczucie pacjenta, należy też zadbać o jego prawidłową dietę.

Gojenie ran – długi i złożony proces, który wymaga odpowiedniego żywienia
Niedożywienie i niedobory składników odżywczych stanowią jeden z podstawowych czynników wpływających negatywnie na proces gojenia. Powstaje tu pewnego rodzaju błędne koło: niedożywienie sprzyja powstawaniu przewlekłych ran, a ich obecność pogłębia niedożywienie. Organizm, który zmaga się ze stanem zapalnym, spowodowanym obecnością rany, potrzebuje właściwej diety dostarczającej odpowiednią ilość specyficznych składników odżywczych niezbędnych w procesie gojenia ran. U pacjentów z trudno gojącymi ranami znacznie zwiększa się zapotrzebowanie na energię – potrzebują oni nawet o 50% więcej kalorii niż zdrowe osoby. Podobnie jest z białkiem – kluczowym składnikiem, pełniącym rolę budulcową i  odpowiadającym za regenerację uszkodzonych tkanek. Pacjenci w okresie gojenia powinni otrzymywać w posiłkach jego zwiększoną ilość, nawet ponad dwa razy więcej niż osoby zdrowe.

Dr n. o zdr. Paulina Mościcka: – Zauważa się pewną zależność pomiędzy stanem odżywienia pacjenta a przebiegiem procesu gojenia rany. Intensyfikacja jakichkolwiek procesów, zwłaszcza tworzenia się nowych komórek, wiąże się ze zwiększonym zużyciem energii i wymaga odpowiedniej ilości białka. Skutkiem tego może być spowolnienie gojenia rany. Kluczowymi składnikami odżywczymi, biorącymi udział w gojeniu ran są również arginina, cynk oraz antyoksydanty.

Często zdarza się, że chory nie ma apetytu, odmawia jedzenia, w związku z czym pokrycie zwiększonego zapotrzebowania na energię czy białko jest niemożliwe w ramach tradycyjnej diety. W takim przypadku, lekarz może zalecić wysokobiałkowy, wysokoenergetyczny doustny preparat odżywczy, zawierający argininę, cynk i antyoksydanty, taki jak Nutridrink Skin Repair (dawniej dostępny  pod nazwą Cubitan), który stanowi uzupełnienie codziennej diety, a jego skład został specjalnie opracowany, aby wspomagać żywieniowo proces gojenia ran takich jak np. odleżyny.
 
Nutridrink Skin Repair – odżywia, dzięki czemu wspomaga gojenie ran*
Nutridrink Skin Repair, dostępny wcześniej pod nazwą Cubitan, to doustny preparat odżywczy, który:
Zalecane stosowanie to 1-3 butelki dziennie przez minimum 21 dni, o ile lekarz lub dietetyk nie zaleci inaczej.
Gdy lekarz zaleci stosowanie Nutridrink Skin Repair, preparat dostępny jest w aptekach i na stronie www.posilkiwchorobie.pl.

*Nutridrink Skin Repair to żywność specjalnego przeznaczenia medycznego, do postępowania dietetycznego w przypadku odleżyn i innych trudno gojących ran. Stosować pod nadzorem lekarza.
 
Opracowano na podstawie:
• Jan Fibak: Chirurgia. Warszawa: PZWL, 2010
• PACIFIC, P. A. N. Prevention and Treatment of Pressure Ulcers: Quick Reference Guide.National Pressure Ulcer Advisory Panel, 2019
• Sobotka L. Podstawy żywienia klinicznego. PZWL 2013

źródło: Nutricia

Żywienie jest ważnym wsparciem leczenia. Właściwe odżywienie organizmu może pozytywnie wpłynąć na jakość życia pacjenta, lepszą tolerancję zaleconych terapii czy zmniejszyć ryzyko wystąpienia powikłań. Dlatego prawidłowa dieta, dopasowana zarówno do stanu zdrowia, jak i występujących dolegliwości, jest niezwykle ważna już od momentu diagnozy choroby nowotworowej. Jednym z istotnych składników odżywczych, których nie powinno zabraknąć w diecie pacjenta onkologicznego, są kwasy tłuszczowe omega 3. Poznajcie 4 najważniejsze fakty na ich temat.
1. Ludzki organizm nie jest w stanie samodzielnie wytworzyć kwasów tłuszczowych omega 3
Kwasy tłuszczowe omega 3 zaliczane są do niezbędnych, nienasyconych kwasów tłuszczowych, czyli takich, których organizm człowieka nie jest w stanie  samodzielnie wytworzyć i muszą być dostarczone wraz z dietą. Niestety, ich spożycie z dietą jest u chorych onkologicznie zazwyczaj zbyt niskie. Dlatego bardzo ważne jest, aby zadbać o ich odpowiednią ilość w jadłospisie.   

2. Głównym źródłem kwasów tłuszczowych omega 3 są ryby i oleje roślinne, ale nie tylko
Jednymi z najlepszych źródeł kwasów omega 3 są tłuste ryby morskie oraz oleje roślinne. Ich bogatym źródłem są także orzechy, nasiona oraz siemię lniane.
Produktami obfitującymi w kwasy tłuszczowe omega 3 są:
Spożywanie np. 2 porcji tłustych ryb morskich w tygodniu i 1 łyżki oleju rzepakowego każdego dnia pokrywa zapotrzebowanie zdrowej osoby dorosłej na kwasy tłuszczowe omega 3. Zapotrzebowanie pacjenta onkologicznego może być jednak znacznie większe.

3. Spożycie odpowiedniej ilości kwasów tłuszczowych omega 3 może mieć wpływ na stan odżywienia pacjenta onkologicznego

Od 30-85% pacjentów onkologicznych jest niedożywionych – ryzyko to jest szczególnie wysokie u pacjentów z nowotworami głowy i szyi, płuca, jelita grubego, żołądka oraz trzustki. Niedożywienie może wpływać na przebieg leczenia – stwarza wyższe ryzyko infekcji, powikłań pooperacyjnych, wydłużenie pobytu pacjenta w szpitalu. Uwzględnienie odpowiedniej ilości kwasów omega 3 w diecie osoby z nowotworem może wpłynąć na zmniejszenie stanu zapalnego, a tym samym przyczynić się do poprawy apetytu, zmniejszenia utraty masy ciała i masy mięśniowej oraz polepszenia stanu odżywienia pacjentów z chorobą nowotworową, niedożywionych lub u których istnieje ryzyko znacznej utraty masy ciała, np. tych poddawanych chemioterapii.

4.
Na rynku dostępne są preparaty odżywcze zawierające w składzie kwasy tłuszczowe omega 3.
U pacjentów onkologicznych mogą wystąpić różne dolegliwości związane zarówno z obecnością nowotworu, jak i prowadzonym leczeniem: m.in. brak apetytu i niechęć do jedzenia, nudności, biegunki, zaparcia, problemy z gryzieniem czy połykaniem. Mogą one przyczyniać się do zmniejszonego spożycia różnych produktów spożywczych, w tym również tych będących źródłem kwasów tłuszczowych omega 3 i rozwoju niedożywienia. W takiej sytuacji warto zapytać lekarza o zastosowanie u pacjenta żywności medycznej zawierającej dużą ilość energii, białka, mającej w składzie także kwasy tłuszczowe omega 3 oraz witaminę D,  jak np. Nutridrink Protein Omega 3, który został stworzony z myślą pacjentach onkologicznych z niedożywieniem lub zagrożonych niedożywieniem związanym z chorobą nowotworową.

Nutridrink Protein Omega 3 stworzony dla potrzeb żywieniowych pacjentów onkologicznych
Nutridrink Protein Omega 3 to doustny preparat odżywczy przeznaczony do wsparcia żywieniowego pacjentów onkologicznych, szczególnie w przypadku nowotworów, w których ryzyko niedożywienia jest największe, m.in. głowy i szyi, płuca, jelita grubego, żołądka oraz trzustki. Nutridrink Protein Omega 3 odżywia, dzięki temu wspiera leczenie:
Nutridrink Protein Omega 3 to wsparcie żywieniowe stosowane jako przygotowanie do chemio- i radioterapii, w trakcie i po zakończeniu chemio- i radioterapii oraz w okresie okołooperacyjnym.
Zalecane stosowanie to 1-2 butelki dziennie przez minimum 14 dni, o ile lekarz nie zaleci inaczej. Preparat dostępny jest w aptekach i na www.posilkiwchorobie.pl

Nutridrink Protein Omega 3 to żywność specjalnego przeznaczenia medycznego. Do postępowania dietetycznego u pacjentów z chorobą nowotworową z niedożywieniem lub ryzykiem niedożywienia z nią związanym Należy ją stosować pod nadzorem lekarza.
*Spośród innych wysokobiałkowych, wysokoenergetycznych produktów do żywienia medycznego zawierających kwasy tłuszczowe omega 3 oraz witaminę D dostępnych na polskim rynku (07/2022).
 
Opracowano na podstawie:
https://posilkiwchorobie.pl/onkologia/niedozywienie-w-chorobie-nowotworowej-z-czego-wynika-i-jak-mu-zapobiegac/
https://posilkiwchorobie.pl/produkty/nutridrink-protein-omega-3/
 
źródło: Nutricia
Żywienie jest ważnym wsparciem leczenia. Właściwe odżywienie organizmu może pozytywnie wpłynąć na jakość życia pacjenta, lepszą tolerancję zaleconych terapii czy zmniejszyć ryzyko wystąpienia powikłań. Dlatego prawidłowa dieta, dopasowana zarówno do stanu zdrowia, jak i występujących dolegliwości, jest niezwykle ważna już od momentu diagnozy choroby nowotworowej. Jednym z istotnych składników odżywczych, których nie powinno zabraknąć w diecie pacjenta onkologicznego, są kwasy tłuszczowe omega 3. Poznajcie 4 najważniejsze fakty na ich temat.
1. Ludzki organizm nie jest w stanie samodzielnie wytworzyć kwasów tłuszczowych omega 3
Kwasy tłuszczowe omega 3 zaliczane są do niezbędnych, nienasyconych kwasów tłuszczowych, czyli takich, których organizm człowieka nie jest w stanie  samodzielnie wytworzyć i muszą być dostarczone wraz z dietą. Niestety, ich spożycie z dietą jest u chorych onkologicznie zazwyczaj zbyt niskie. Dlatego bardzo ważne jest, aby zadbać o ich odpowiednią ilość w jadłospisie.   

2. Głównym źródłem kwasów tłuszczowych omega 3 są ryby i oleje roślinne, ale nie tylko
Jednymi z najlepszych źródeł kwasów omega 3 są tłuste ryby morskie oraz oleje roślinne. Ich bogatym źródłem są także orzechy, nasiona oraz siemię lniane.
Produktami obfitującymi w kwasy tłuszczowe omega 3 są:
Spożywanie np. 2 porcji tłustych ryb morskich w tygodniu i 1 łyżki oleju rzepakowego każdego dnia pokrywa zapotrzebowanie zdrowej osoby dorosłej na kwasy tłuszczowe omega 3. Zapotrzebowanie pacjenta onkologicznego może być jednak znacznie większe.

3. Spożycie odpowiedniej ilości kwasów tłuszczowych omega 3 może mieć wpływ na stan odżywienia pacjenta onkologicznego

Od 30-85% pacjentów onkologicznych jest niedożywionych – ryzyko to jest szczególnie wysokie u pacjentów z nowotworami głowy i szyi, płuca, jelita grubego, żołądka oraz trzustki. Niedożywienie może wpływać na przebieg leczenia – stwarza wyższe ryzyko infekcji, powikłań pooperacyjnych, wydłużenie pobytu pacjenta w szpitalu. Uwzględnienie odpowiedniej ilości kwasów omega 3 w diecie osoby z nowotworem może wpłynąć na zmniejszenie stanu zapalnego, a tym samym przyczynić się do poprawy apetytu, zmniejszenia utraty masy ciała i masy mięśniowej oraz polepszenia stanu odżywienia pacjentów z chorobą nowotworową, niedożywionych lub u których istnieje ryzyko znacznej utraty masy ciała, np. tych poddawanych chemioterapii.

4.
Na rynku dostępne są preparaty odżywcze zawierające w składzie kwasy tłuszczowe omega 3.
U pacjentów onkologicznych mogą wystąpić różne dolegliwości związane zarówno z obecnością nowotworu, jak i prowadzonym leczeniem: m.in. brak apetytu i niechęć do jedzenia, nudności, biegunki, zaparcia, problemy z gryzieniem czy połykaniem. Mogą one przyczyniać się do zmniejszonego spożycia różnych produktów spożywczych, w tym również tych będących źródłem kwasów tłuszczowych omega 3 i rozwoju niedożywienia. W takiej sytuacji warto zapytać lekarza o zastosowanie u pacjenta żywności medycznej zawierającej dużą ilość energii, białka, mającej w składzie także kwasy tłuszczowe omega 3 oraz witaminę D,  jak np. Nutridrink Protein Omega 3, który został stworzony z myślą pacjentach onkologicznych z niedożywieniem lub zagrożonych niedożywieniem związanym z chorobą nowotworową.

Nutridrink Protein Omega 3 stworzony dla potrzeb żywieniowych pacjentów onkologicznych
Nutridrink Protein Omega 3 to doustny preparat odżywczy przeznaczony do wsparcia żywieniowego pacjentów onkologicznych, szczególnie w przypadku nowotworów, w których ryzyko niedożywienia jest największe, m.in. głowy i szyi, płuca, jelita grubego, żołądka oraz trzustki. Nutridrink Protein Omega 3 odżywia, dzięki temu wspiera leczenie:
Nutridrink Protein Omega 3 to wsparcie żywieniowe stosowane jako przygotowanie do chemio- i radioterapii, w trakcie i po zakończeniu chemio- i radioterapii oraz w okresie okołooperacyjnym.
Zalecane stosowanie to 1-2 butelki dziennie przez minimum 14 dni, o ile lekarz nie zaleci inaczej. Preparat dostępny jest w aptekach i na www.posilkiwchorobie.pl

Nutridrink Protein Omega 3 to żywność specjalnego przeznaczenia medycznego. Do postępowania dietetycznego u pacjentów z chorobą nowotworową z niedożywieniem lub ryzykiem niedożywienia z nią związanym Należy ją stosować pod nadzorem lekarza.
*Spośród innych wysokobiałkowych, wysokoenergetycznych produktów do żywienia medycznego zawierających kwasy tłuszczowe omega 3 oraz witaminę D dostępnych na polskim rynku (07/2022).
 
Opracowano na podstawie:
https://posilkiwchorobie.pl/onkologia/niedozywienie-w-chorobie-nowotworowej-z-czego-wynika-i-jak-mu-zapobiegac/
https://posilkiwchorobie.pl/produkty/nutridrink-protein-omega-3/
 
źródło: Nutricia
Chemioterapia i radioterapia są w wielu typach nowotworu leczeniem pierwszego wyboru, jednak bardzo często ich stosowanie wywołuje działania niepożądane, które mogą prowadzić do zaburzeń odżywiania, a w efekcie niedożywienia. Najczęściej mogą powodować uszkodzenie kubków smakowych i suchość w ustach, których konsekwencją jest zmienione postrzeganie smaku i tekstury żywności[1]. Wystąpienie takiego stanu u pacjentów to gorsze rokowania i wyniki leczenia. Odpowiedzią na problemy z jedzeniem i piciem w trakcie terapii onkologicznej jest Resource Refresh – stworzony we współpracy z pacjentami.
W 200 ml dostarcza aż 300 kcal i 13 % energii z białka serwatkowego. Co więcej, preparat odżywczy posiada kojące właściwości oraz nie zawiera składników o metalicznym posmaku.  

Nawet ¾ pacjentów onkologicznych zgłasza utratę lub zaburzenia smaku w czasie terapii1,[2],[3],[4],[5], co więcej nawet 80% pacjentów onkologicznych ma stany zapalne błony śluzowej jamy ustnej, będące działaniami niepożądanymi leczenia onkologicznego4,[6],[7]. Zmiany smaku pojawiają się w ciągu pierwszych kilku tygodni leczenia i mogą utrzymywać się do roku po jego zakończeniu1,[8],[9],[10]. W okresie choroby odczuwanie smaków może być znacznie zaburzone. Żywność, którą dotychczas lubiliśmy może wydawać się nam za kwaśna, za słodka lub za słona, a także metaliczna, albo gorzka. Te odczucia mogą zmieniać się w czasie. Ze względu na m.in. zmniejszoną produkcję śliny pokarm może wydawać się szorstki jak papier ścierny – wyjaśnia
dr inż. Katarzyna Zadka, ekspertka w zakresie żywienia klinicznego. Resource Refresh ma łagodny i kojący smak herbaty brzoskwiniowo-miętowej oraz klarowną konsystencję.

Dodatkowo, terapie onkologiczne powodują uszkodzenia tkanek jamy ustnej i błony śluzowej prowadząc do zmian zapalnych w tym obszarze6,9,10,[11],[12]. Zmiany zapalne pojawiają się w ciągu 1 do 2 tygodni od rozpoczęcia leczenia5,10 i mogą utrzymywać się od 2 do 3 tygodni po jego zakończeniu10,[13].

Kiedy w trakcie chemio- bądź radioterapii szczególnie ciężko jest spożywać pokarmy m.in. ze względu na występowanie zmian w odczuwaniu smaku, czy stany zapalne śluzówki – wówczas warto rozważyć uzupełnienie codziennej diety o żywność specjalnego przeznaczenia medycznego Resource Refresh. Jest to preparat odżywczy, dostępny w aptekach bez recepty. Podobnie, jak inne produkty żywnościowe specjalnego przeznaczenia medycznego, należy stosować je po konsultacji  z lekarzem.
 
O Nestlé Health Science
Nestlé Health Science jest specjalistyczną jednostką firmy Nestlé, koncentrującą się na dziedzinie nauk o żywieniu. Nestlé Health Science oferuje szerokie portfolio opartych na najnowszych osiągnięciach naukowych preparatów z zakresu żywienia medycznego, korzystając z rozległej sieci badawczej. Nestlé Health Science, z siedzibą w Szwajcarii, zatrudnia ponad 11 000 pracowników na świecie, a produkty dostępne są w ponad 140 krajach. W Polsce Nestlé Health Science rozpoczęło działalność w 2011 r. W swoim portfolio oferuje żywność medyczną w postaci preparatów odżywczych takich marek jak m.in. Resource, Peptamen, Isosource. Dostarczają one niezbędnej energii oraz składników odżywczych pacjentom, którzy z powodu choroby i jej następstw nie są w stanie przyjąć ich wraz z tradycyjnym pożywieniem. Nestlé Health Science aktywnie wspiera też konsumentów w zdobywaniu wiedzy, która pozwala  wzmacniać zdrowie poprzez żywienie. Dowiedz się więcej na www.nestlehealthscience.pl oraz www.nestlehealthscience.pl/poradnik-zywienia-medycznego  
 
[1]  Murtaza B, et al. Front Physiol . 2017;8:134;;
[2]  Amin A. J Immunother Cancer. 2018;6(1):109.
[3] Bernhardson BM, et al. Supp Care Cancer 2008;16(3):275-83.
[4] Ravasco P. Nutrition in cancer patients. J Clin Med. 2019;8(8):1211.
[5] Santarpia L, et al. J Cachexia Sarcopenia Muscle. 2011;2(1):27-35.
[6] Aghamohammadi A and Hosseinimehr SJ. Integrative Cancer Therapies. 2016;15(1):60-8;
[7] Basile D, et al. Cancers (Basel). 2019;11(6):857;
[8] RavascoP. EurJ OncolNurs. 2005;9(Suppl2):S84-91; 32;
[9] Van CutsemE and ArendsJ. EurJ OncolNurs. 2005;9;S51-63
[10] Wong HM. Scientific World Journal. 2014;2014:581795;
[11] Maria OM, et al. Front Oncol. 2017;7:89; . 2017;7:89; 3. 
[12] OdelliC, et al. ClinOncol(R CollRadiol). 2005;17(8):639-45; 35
[13] Isenring EA, et al. Br J Cancer. 2004;91(3):447 52

źródło: nestle

Chemioterapia i radioterapia są w wielu typach nowotworu leczeniem pierwszego wyboru, jednak bardzo często ich stosowanie wywołuje działania niepożądane, które mogą prowadzić do zaburzeń odżywiania, a w efekcie niedożywienia. Najczęściej mogą powodować uszkodzenie kubków smakowych i suchość w ustach, których konsekwencją jest zmienione postrzeganie smaku i tekstury żywności[1]. Wystąpienie takiego stanu u pacjentów to gorsze rokowania i wyniki leczenia. Odpowiedzią na problemy z jedzeniem i piciem w trakcie terapii onkologicznej jest Resource Refresh – stworzony we współpracy z pacjentami.
W 200 ml dostarcza aż 300 kcal i 13 % energii z białka serwatkowego. Co więcej, preparat odżywczy posiada kojące właściwości oraz nie zawiera składników o metalicznym posmaku.  

Nawet ¾ pacjentów onkologicznych zgłasza utratę lub zaburzenia smaku w czasie terapii1,[2],[3],[4],[5], co więcej nawet 80% pacjentów onkologicznych ma stany zapalne błony śluzowej jamy ustnej, będące działaniami niepożądanymi leczenia onkologicznego4,[6],[7]. Zmiany smaku pojawiają się w ciągu pierwszych kilku tygodni leczenia i mogą utrzymywać się do roku po jego zakończeniu1,[8],[9],[10]. W okresie choroby odczuwanie smaków może być znacznie zaburzone. Żywność, którą dotychczas lubiliśmy może wydawać się nam za kwaśna, za słodka lub za słona, a także metaliczna, albo gorzka. Te odczucia mogą zmieniać się w czasie. Ze względu na m.in. zmniejszoną produkcję śliny pokarm może wydawać się szorstki jak papier ścierny – wyjaśnia
dr inż. Katarzyna Zadka, ekspertka w zakresie żywienia klinicznego. Resource Refresh ma łagodny i kojący smak herbaty brzoskwiniowo-miętowej oraz klarowną konsystencję.

Dodatkowo, terapie onkologiczne powodują uszkodzenia tkanek jamy ustnej i błony śluzowej prowadząc do zmian zapalnych w tym obszarze6,9,10,[11],[12]. Zmiany zapalne pojawiają się w ciągu 1 do 2 tygodni od rozpoczęcia leczenia5,10 i mogą utrzymywać się od 2 do 3 tygodni po jego zakończeniu10,[13].

Kiedy w trakcie chemio- bądź radioterapii szczególnie ciężko jest spożywać pokarmy m.in. ze względu na występowanie zmian w odczuwaniu smaku, czy stany zapalne śluzówki – wówczas warto rozważyć uzupełnienie codziennej diety o żywność specjalnego przeznaczenia medycznego Resource Refresh. Jest to preparat odżywczy, dostępny w aptekach bez recepty. Podobnie, jak inne produkty żywnościowe specjalnego przeznaczenia medycznego, należy stosować je po konsultacji  z lekarzem.
 
O Nestlé Health Science
Nestlé Health Science jest specjalistyczną jednostką firmy Nestlé, koncentrującą się na dziedzinie nauk o żywieniu. Nestlé Health Science oferuje szerokie portfolio opartych na najnowszych osiągnięciach naukowych preparatów z zakresu żywienia medycznego, korzystając z rozległej sieci badawczej. Nestlé Health Science, z siedzibą w Szwajcarii, zatrudnia ponad 11 000 pracowników na świecie, a produkty dostępne są w ponad 140 krajach. W Polsce Nestlé Health Science rozpoczęło działalność w 2011 r. W swoim portfolio oferuje żywność medyczną w postaci preparatów odżywczych takich marek jak m.in. Resource, Peptamen, Isosource. Dostarczają one niezbędnej energii oraz składników odżywczych pacjentom, którzy z powodu choroby i jej następstw nie są w stanie przyjąć ich wraz z tradycyjnym pożywieniem. Nestlé Health Science aktywnie wspiera też konsumentów w zdobywaniu wiedzy, która pozwala  wzmacniać zdrowie poprzez żywienie. Dowiedz się więcej na www.nestlehealthscience.pl oraz www.nestlehealthscience.pl/poradnik-zywienia-medycznego  
 
[1]  Murtaza B, et al. Front Physiol . 2017;8:134;;
[2]  Amin A. J Immunother Cancer. 2018;6(1):109.
[3] Bernhardson BM, et al. Supp Care Cancer 2008;16(3):275-83.
[4] Ravasco P. Nutrition in cancer patients. J Clin Med. 2019;8(8):1211.
[5] Santarpia L, et al. J Cachexia Sarcopenia Muscle. 2011;2(1):27-35.
[6] Aghamohammadi A and Hosseinimehr SJ. Integrative Cancer Therapies. 2016;15(1):60-8;
[7] Basile D, et al. Cancers (Basel). 2019;11(6):857;
[8] RavascoP. EurJ OncolNurs. 2005;9(Suppl2):S84-91; 32;
[9] Van CutsemE and ArendsJ. EurJ OncolNurs. 2005;9;S51-63
[10] Wong HM. Scientific World Journal. 2014;2014:581795;
[11] Maria OM, et al. Front Oncol. 2017;7:89; . 2017;7:89; 3. 
[12] OdelliC, et al. ClinOncol(R CollRadiol). 2005;17(8):639-45; 35
[13] Isenring EA, et al. Br J Cancer. 2004;91(3):447 52

źródło: nestle

Prawidłowe gojenie ran może być szczególnie utrudnione latem – wpływają na to wysokie temperatury, które zwiększają potliwość i wilgotność skóry, co nie sprzyja regeneracji tkanek. Efektem może być powstanie trudno gojących ran, czyli takich, których stan – pomimo odpowiedniego z nimi postępowania – nie ulega przez dłuższy czas poprawie. O ranę należy zadbać kompleksowo, od zewnątrz, ale także poprzez dostarczenie organizmowi potrzebnych składników odżywczych, wspomagających regenerację tkanek.
Okres letni stanowi wyzwanie dla pacjentów zmagających się z ranami, a szczególnie z trudno gojącymi ranami oraz dla ich opiekunów. Wysoka temperatura powietrza bardzo często może doprowadzać do rozwoju w ranie zakażenia. – Patogeny chorobotwórcze chętniej namnażają się w ciepłym i wilgotnym środowisku, co dotyczy np. osób, u których mogą powstawać odleżyny. Dlatego o tej porze roku należy zwracać szczególną uwagę na cechy świadczące o rozwoju w ranie infekcji, czyli m.in. ilość wysięku (zbierania się płynu surowiczego bądź ropnego), jego zapach, kolor, konsystencję, a także zaczerwienienie skóry wokół rany, miejscowo podwyższoną temperaturę i inne dolegliwości zgłaszane przez chorego mówi dr n. o zdr. Paulina Mościcka, pielęgniarka z Poradni Leczenia Ran w Bydgoszczy. Jak dodaje ekspertka, zdarza się, że wysoka temperatura powietrza nasila produkcję wysięku, dlatego  tym bardziej należy zadbać o odpowiednio częste zmienianie specjalistycznych opatrunków, aby nie dopuścić do nadkażenia rany. Sytuacja ta wymaga skonsultowania wymienionych objawów ze specjalistą.

Czym są trudno gojące rany?
Szacuje się, że problem trudno gojących  ran dotyka ok. 20 mln ludzi na świecie. Wśród nich wyróżniamy odleżyny, owrzodzenia goleni (żylne, tętnicze, bądź mieszane), a także owrzodzenia w przebiegu zespołu stopy cukrzycowej, będące powikłaniem cukrzycy. Ich proces gojenia trwa zazwyczaj powyżej 8 tygodni. Rana przewlekła wymaga odpowiedniego postępowania, a niestety w tej kwestii zdarza się pacjentom popełniać błędy.
– W okresie letnim, chorzy z owrzodzeniem żylnym, dla których podstawowym postępowaniem z raną jest stosowanie bandaży kompresyjnych, często zaprzestają stosowania ucisku, „wystawiają kończyny” na słońce i przez to znacznie pogarszają stan rany. Warto też pamiętać, że rany, w tym szczególnie rany przewlekłej, wbrew panującym przekonaniom, nie należy wietrzyć, moczyć, lub – co wciąż zdarza się zwłaszcza seniorom – przykładać liści kapusty czy innych roślin. Niestety, efekty tych zaniedbań mogą być odczuwalne przez kolejne tygodnie, a nawet miesiącedodaje dr n. o zdr. Paulina Mościcka

Istotne jest, aby osoby z trudno gojącymi ranami pozostawały pod opieką specjalistów w zakresie leczenia ran (m.in. lekarzy i pielęgniarek zajmujących się tym problemem) i unikały działań na własną rękę, co może jedynie pogorszyć stan rany. W całym procesie ważne są też regularne zmiany ułożenia pacjenta, a także odpowiednia pielęgnacja – oczyszczanie rany oraz właściwie dostosowane do niej preparaty i opatrunki. Aby dodatkowo wspomóc gojenie rany i poprawić tym samym stan zdrowia i samopoczucie pacjenta, należy też zadbać o jego prawidłową dietę.

Gojenie ran – długi i złożony proces, który wymaga odpowiedniego żywienia
Niedożywienie i niedobory składników odżywczych stanowią jeden z podstawowych czynników wpływających negatywnie na proces gojenia. Powstaje tu pewnego rodzaju błędne koło: niedożywienie sprzyja powstawaniu przewlekłych ran, a ich obecność pogłębia niedożywienie. Organizm, który zmaga się ze stanem zapalnym, spowodowanym obecnością rany, potrzebuje właściwej diety dostarczającej odpowiednią ilość specyficznych składników odżywczych niezbędnych w procesie gojenia ran. U pacjentów z trudno gojącymi ranami znacznie zwiększa się zapotrzebowanie na energię – potrzebują oni nawet o 50% więcej kalorii niż zdrowe osoby. Podobnie jest z białkiem – kluczowym składnikiem, pełniącym rolę budulcową i odpowiadającym za regenerację uszkodzonych tkanek. Pacjenci w okresie gojenia powinni otrzymywać w posiłkach jego zwiększoną ilość, nawet ponad dwa razy więcej niż osoby zdrowe.

Dr n. o zdr. Paulina Mościcka: – Zauważa się pewną zależność pomiędzy stanem odżywienia pacjenta a przebiegiem procesu gojenia rany. Intensyfikacja jakichkolwiek procesów, zwłaszcza tworzenia się nowych komórek, wiąże się ze zwiększonym zużyciem energii i wymaga odpowiedniej ilości białka. Skutkiem tego może być spowolnienie gojenia rany.  Kluczowymi składnikami odżywczymi, biorącymi udział w gojeniu ran są również arginina, cynk oraz antyoksydanty.

Często zdarza się, że chory nie ma apetytu, odmawia jedzenia, w związku z czym pokrycie zwiększonego zapotrzebowania na energię czy białko jest niemożliwe w ramach tradycyjnej diety. W takim przypadku, lekarz może zalecić wysokobiałkowe, wysokoenergetyczne doustne preparaty odżywcze, zawierające argininę, cynk i antyoksydanty, takie jak Nutridrink Skin Repair (dawniej dostępny  pod nazwą Cubitan), który stanowi uzupełnienie codziennej diety, którego skład został specjalnie opracowany, aby wspomagać proces gojenia ran takich jak np. odleżyny.

Nutridrink Skin Repair – odżywia, dzięki czemu wspomaga gojenie ran*
Nutridrink Skin Repair, dostępny wcześniej pod nazwą Cubitan, to doustny preparat odżywczy, który:
Zalecane stosowanie to 1-3 butelki dziennie przez minimum 21 dni, o ile lekarz lub dietetyk nie zaleci inaczej. Gdy lekarz zaleci stosowanie Nutridrink Skin Repair, preparat dostępny jest w aptekach i na stronie www.posilkiwchorobie.pl.

*Nutridrink Skin Repair to żywność specjalnego przeznaczenia medycznego, do postępowania dietetycznego w przypadku odleżyn i innych trudno gojących ran. Stosować pod nadzorem lekarza.
 
Opracowano na podstawie:
– Jan Fibak: Chirurgia. Warszawa: PZWL, 2010.
– PACIFIC, P. A. N. Prevention and Treatment of Pressure Ulcers: Quick Reference Guide. National Pressure Ulcer Advisory Panel, 2019
– Sobotka L. Podstawy żywienia klinicznego. PZWL 2013
źródło: Nutricia
Prawidłowe gojenie ran może być szczególnie utrudnione latem – wpływają na to wysokie temperatury, które zwiększają potliwość i wilgotność skóry, co nie sprzyja regeneracji tkanek. Efektem może być powstanie trudno gojących ran, czyli takich, których stan – pomimo odpowiedniego z nimi postępowania – nie ulega przez dłuższy czas poprawie. O ranę należy zadbać kompleksowo, od zewnątrz, ale także poprzez dostarczenie organizmowi potrzebnych składników odżywczych, wspomagających regenerację tkanek.
Okres letni stanowi wyzwanie dla pacjentów zmagających się z ranami, a szczególnie z trudno gojącymi ranami oraz dla ich opiekunów. Wysoka temperatura powietrza bardzo często może doprowadzać do rozwoju w ranie zakażenia. – Patogeny chorobotwórcze chętniej namnażają się w ciepłym i wilgotnym środowisku, co dotyczy np. osób, u których mogą powstawać odleżyny. Dlatego o tej porze roku należy zwracać szczególną uwagę na cechy świadczące o rozwoju w ranie infekcji, czyli m.in. ilość wysięku (zbierania się płynu surowiczego bądź ropnego), jego zapach, kolor, konsystencję, a także zaczerwienienie skóry wokół rany, miejscowo podwyższoną temperaturę i inne dolegliwości zgłaszane przez chorego mówi dr n. o zdr. Paulina Mościcka, pielęgniarka z Poradni Leczenia Ran w Bydgoszczy. Jak dodaje ekspertka, zdarza się, że wysoka temperatura powietrza nasila produkcję wysięku, dlatego  tym bardziej należy zadbać o odpowiednio częste zmienianie specjalistycznych opatrunków, aby nie dopuścić do nadkażenia rany. Sytuacja ta wymaga skonsultowania wymienionych objawów ze specjalistą.

Czym są trudno gojące rany?
Szacuje się, że problem trudno gojących  ran dotyka ok. 20 mln ludzi na świecie. Wśród nich wyróżniamy odleżyny, owrzodzenia goleni (żylne, tętnicze, bądź mieszane), a także owrzodzenia w przebiegu zespołu stopy cukrzycowej, będące powikłaniem cukrzycy. Ich proces gojenia trwa zazwyczaj powyżej 8 tygodni. Rana przewlekła wymaga odpowiedniego postępowania, a niestety w tej kwestii zdarza się pacjentom popełniać błędy.
– W okresie letnim, chorzy z owrzodzeniem żylnym, dla których podstawowym postępowaniem z raną jest stosowanie bandaży kompresyjnych, często zaprzestają stosowania ucisku, „wystawiają kończyny” na słońce i przez to znacznie pogarszają stan rany. Warto też pamiętać, że rany, w tym szczególnie rany przewlekłej, wbrew panującym przekonaniom, nie należy wietrzyć, moczyć, lub – co wciąż zdarza się zwłaszcza seniorom – przykładać liści kapusty czy innych roślin. Niestety, efekty tych zaniedbań mogą być odczuwalne przez kolejne tygodnie, a nawet miesiącedodaje dr n. o zdr. Paulina Mościcka

Istotne jest, aby osoby z trudno gojącymi ranami pozostawały pod opieką specjalistów w zakresie leczenia ran (m.in. lekarzy i pielęgniarek zajmujących się tym problemem) i unikały działań na własną rękę, co może jedynie pogorszyć stan rany. W całym procesie ważne są też regularne zmiany ułożenia pacjenta, a także odpowiednia pielęgnacja – oczyszczanie rany oraz właściwie dostosowane do niej preparaty i opatrunki. Aby dodatkowo wspomóc gojenie rany i poprawić tym samym stan zdrowia i samopoczucie pacjenta, należy też zadbać o jego prawidłową dietę.

Gojenie ran – długi i złożony proces, który wymaga odpowiedniego żywienia
Niedożywienie i niedobory składników odżywczych stanowią jeden z podstawowych czynników wpływających negatywnie na proces gojenia. Powstaje tu pewnego rodzaju błędne koło: niedożywienie sprzyja powstawaniu przewlekłych ran, a ich obecność pogłębia niedożywienie. Organizm, który zmaga się ze stanem zapalnym, spowodowanym obecnością rany, potrzebuje właściwej diety dostarczającej odpowiednią ilość specyficznych składników odżywczych niezbędnych w procesie gojenia ran. U pacjentów z trudno gojącymi ranami znacznie zwiększa się zapotrzebowanie na energię – potrzebują oni nawet o 50% więcej kalorii niż zdrowe osoby. Podobnie jest z białkiem – kluczowym składnikiem, pełniącym rolę budulcową i odpowiadającym za regenerację uszkodzonych tkanek. Pacjenci w okresie gojenia powinni otrzymywać w posiłkach jego zwiększoną ilość, nawet ponad dwa razy więcej niż osoby zdrowe.

Dr n. o zdr. Paulina Mościcka: – Zauważa się pewną zależność pomiędzy stanem odżywienia pacjenta a przebiegiem procesu gojenia rany. Intensyfikacja jakichkolwiek procesów, zwłaszcza tworzenia się nowych komórek, wiąże się ze zwiększonym zużyciem energii i wymaga odpowiedniej ilości białka. Skutkiem tego może być spowolnienie gojenia rany.  Kluczowymi składnikami odżywczymi, biorącymi udział w gojeniu ran są również arginina, cynk oraz antyoksydanty.

Często zdarza się, że chory nie ma apetytu, odmawia jedzenia, w związku z czym pokrycie zwiększonego zapotrzebowania na energię czy białko jest niemożliwe w ramach tradycyjnej diety. W takim przypadku, lekarz może zalecić wysokobiałkowe, wysokoenergetyczne doustne preparaty odżywcze, zawierające argininę, cynk i antyoksydanty, takie jak Nutridrink Skin Repair (dawniej dostępny  pod nazwą Cubitan), który stanowi uzupełnienie codziennej diety, którego skład został specjalnie opracowany, aby wspomagać proces gojenia ran takich jak np. odleżyny.

Nutridrink Skin Repair – odżywia, dzięki czemu wspomaga gojenie ran*
Nutridrink Skin Repair, dostępny wcześniej pod nazwą Cubitan, to doustny preparat odżywczy, który:
Zalecane stosowanie to 1-3 butelki dziennie przez minimum 21 dni, o ile lekarz lub dietetyk nie zaleci inaczej. Gdy lekarz zaleci stosowanie Nutridrink Skin Repair, preparat dostępny jest w aptekach i na stronie www.posilkiwchorobie.pl.

*Nutridrink Skin Repair to żywność specjalnego przeznaczenia medycznego, do postępowania dietetycznego w przypadku odleżyn i innych trudno gojących ran. Stosować pod nadzorem lekarza.
 
Opracowano na podstawie:
– Jan Fibak: Chirurgia. Warszawa: PZWL, 2010.
– PACIFIC, P. A. N. Prevention and Treatment of Pressure Ulcers: Quick Reference Guide. National Pressure Ulcer Advisory Panel, 2019
– Sobotka L. Podstawy żywienia klinicznego. PZWL 2013
źródło: Nutricia
Powszechnie wiadomo, że odpowiednio zbilansowana dieta odgrywa ważną rolę zarówno w profilaktyce wielu chorób, jak i w trakcie ich leczenia. Wciąż jednak za mało mówi się o tym, że właściwe odżywianie pacjenta ma istotne znaczenie również w procesie rekonwalescencji, czyli po przebytej chorobie, wypadku, operacji czy dłuższym pobycie w szpitalu. Prawidłowe żywienie wspiera bowiem chorego  w odbudowie sił po chorobie.
Rekonwalescencja jest procesem powrotu do zdrowia i regeneracji organizmu po chorobie, wypadku czy operacji, ale również po dłuższym, kilkutygodniowym pobycie w szpitalu. Czas trwania rekonwalescencji dla każdego pacjenta może być inny, gdyż zależy od wielu różnych czynników m.in. przyczyny, stanu zdrowia chorego sprzed choroby i indywidualnych zdolności jego organizmu do regeneracji, a także od zastosowanych metod wsparcia oraz pomocy specjalistów. Warto również pamiętać, że ważnym elementem wsparcia rekonwalescencji jest odpowiednio zbilansowana dieta dostosowana do potrzeb i stanu zdrowia pacjenta.

 Dieta niedostarczająca niezbędnej dla rekonwalescenta ilości składników odżywczych może prowadzić do powstania ich niedoborów w organizmie, co może objawiać się spadkiem masy ciała, w tym spadkiem masy mięśniowej i prowadzić do rozwoju niedożywienia. Efektem tego może być m.in. osłabienie, zaburzenie pracy układu odpornościowego, trudności w gojeniu ran. To wszystko sprawia, że proces powrotu do zdrowia i sprawności może ulec wydłużeniu. Dlatego w sytuacji, gdy chory nie ma apetytu, odmawia jedzenia albo ma inne trudności uniemożliwiające mu pokrycie jego zapotrzebowania na składniki odżywcze tradycyjną dietą, lekarz zalecić może doustne preparaty odżywcze, takie jak np. Nutridrink Protein, który zawiera niezbędne składniki odżywcze skoncentrowane w małej objętości, a dzięki płynnej formie jest łatwy do spożycia  wyjaśnia Paweł Urbańczyk, pielęgniarz opieki długoterminowej z Poradni Żywieniowej Nutrimed.

Dieta w procesie rekonwalescencji jest istotna szczególnie przy takich chorobach, jak udar mózgu, nowotwory czy inne choroby przewlekłe, wymagające długiej hospitalizacji czy interwencji chirurgicznej. Jak wskazują badania, nawet co 3. pacjent opuszcza szpital z niedożywieniem[1], a 60% osób nie otrzymuje zalecanego wsparcia żywieniowego w szpitalach[2].
O rekonwalescencji mówi się ostatnio także w kontekście zachorowania na COVID-19. Odpowiednie odżywianie może pomóc w skróceniu pobytu pacjenta z koronawirusem w szpitalu średnio o 11,8 dnia – wynika z danych Medical Nutrition International Industry (MNI)[3], zebranych wśród hospitalizowanych osób, nie poddanych mechanicznej wentylacji. Długość pobytu w szpitalu pacjentów, którzy nie otrzymywali żywienia medycznego wynosiła około 27,5 dnia, natomiast tych, którzy otrzymali żywienie medyczne to, około 15,7 dni [4].
Rola białka w powrocie organizmu do zdrowia
Dieta rekonwalescenta powinna być pełnowartościowa, czyli taka, która pozwala dostarczyć organizmowi wszystkie niezbędne dla prawidłowego funkcjonowania składniki odżywcze, a więc przede wszystkim białko, tłuszcze, węglowodany, witaminy i składniki mineralne, w odpowiednich ilościach i proporcjach.
Szczególną uwagę warto zwrócić na odpowiednią ilość białka, które odgrywa kluczową rolę zarówno w trakcie leczenia jak i powrotu do zdrowia po ciężkiej chorobie.
Białko jest podstawowym budulcem naszego organizmu, odpowiadając za jego wzrost, rozwój, ale także regenerację, np. po przebytej operacji czy urazie. To właśnie białko odpowiada za budowę i pracę mięśni, jest też składnikiem enzymów i hormonów, co pozwala na prawidłową regulację procesów metabolicznych. Bierze również udział w transporcie witamin i składników mineralnych do odpowiednich miejsc w organizmie zapewniając, ich właściwe wykorzystanie. Jest ważne dla prawidłowego funkcjonowania układu odpornościowego, co jest kluczowe w przypadku osób po przebytej chorobie czy wypadku, by nie narażać ich organizmu na kolejne zachorowania.
Ze względu na tak złożone funkcje, jakie spełnia w naszym organizmie białko, jest ono nieustannie zużywane do wszystkich wspomnianych procesów, dlatego musi być regularnie dostarczane. Ilość białka w diecie powinna być zgodna z aktualnym zapotrzebowaniem, które zależy od wieku danej osoby, jej masy ciała oraz aktualnego stanu zdrowia.
Zdrowe osoby dorosłe każdego dnia powinny dostarczać do organizmu ok. 0,8 g białka/kg masy ciała, czyli przy masie ciała 60 kg zapotrzebowanie wynosi 48 g białka/dzień. W przypadku niektórych chorób zapotrzebowanie na ten składnik diety wzrasta nawet dwukrotnie. Przykładowo, zapotrzebowanie na białko pacjentów onkologicznych, chirurgicznych i po udarze mózgu wynosi 1,5 g/kg masy ciała/dobę czyli przy masie ciała 60 kg zapotrzebowanie na białko u takich pacjentów wzrośnie do 90 g/dzień.
– W ostatnim czasie przekonałem się jeszcze bardziej o tym, jak ważną rolę pełni prawidłowe żywienie, w tym dostarczenie odpowiednej ilości białka pacjentom mierzącym się z nowotworem. Pod moją opiekę trafiła 50-letnia pacjentka z nowotworem trzustki, u której podczas chemioterapii zaobserwowano spadek apetytu. Pacjentka spożywała coraz mniejsze porcje posiłków, skarżyła się na nudności, była osłabiona, zaczęła chudnąć. Wtedy lekarz zalecił jej włączenie do diety preparatu Nutridrink Protein, który dostarcza dużą ilość energii i białka, a także inne składniki odżywcze, a wszystko to w małej objętości. Chora przestała gwałtownie tracić masę ciała, czuła się silniejsza, również jej bliscy zauważyli poprawę w jej ogólnym samopoczuciu  dodaje Paweł Urbańczyk, pielęgniarz opieki długoterminowej.

Nutridrink Protein – odżywia i dzięki temu wspiera leczenie
Podczas choroby, ale również w procesie rekonwalescencji, pacjenci często tracą apetyt, może pojawić się u nich niechęć do jedzenia, przez co jedzą mniej niż zwykle. Zdarza się również, że dotychczas spożywane produkty i dania nie są dostosowane do zmodyfikowanych w skutek choroby potrzeb organizmu. Stosowana w procesie rekonwalescencji dieta powinna być lekkostrawna, rekomendowane jest przede wszystkim gotowanie potraw, przygotowywanie ich na parze czy pieczenie z niewielką ilością tłuszczu.

U części osób mogą pojawić się również problemy z gryzieniem, żuciem czy połykaniem. W rezultacie może dojść do rozwoju niedożywienia. W takiej sytuacji, jednym ze sposobów uzupełnienia diety w niezbędne składniki odżywcze jest zalecone przez lekarza żywienie medyczne w postaci doustnych preparatów odżywczych.
Co ważne, preparat Nutridrink Protein przeznaczony jest do stosowania nie tylko w przypadku niedożywienia, ale także w przypadku ryzyka niedożywienia związanego z chorobą. Jako uzupełnienie diety, stanowić może wsparcie w procesie powrotu do zdrowia po przebytej chorobie.

Nutridrink Protein to doustny preparat odżywczy stosowany w celu utrzymania lub poprawy stanu odżywienia. Zalecany jest dla osób, które – z różnych przyczyn – nie są w stanie pokryć dobowego zapotrzebowania organizmu na energię i składniki odżywcze wyłącznie drogą tradycyjnej diety.

Dostępne na rynku produkty Nutridrink Protein to największa ilość białka w najmniejszej butelce (18 g/125 ml)*. Mogą one być pomocne w sytuacjach zwiększonego zapotrzebowania na białko w różnych stanach chorobowych, szczególnie w takich sytuacjach jak:
Zalecane stosowanie to 1-3 butelki dziennie przez minimum 14 dni, o ile lekarz nie zaleci inaczej. Preparat dostępny jest w aptekach i na www.posilkiwchorobie.pl

Nutridrink Protein to żywność specjalnego przeznaczenia medycznego. Należy ją stosować pod nadzorem lekarza.
 
* Spośród innych wysokobiałkowych preparatów do żywienia medycznego dostępnych na polskim rynku (12/2021)
 
[1] „Ocena terapii żywieniowej w polskich szpitalach”, POLSPEN, http://leczenieprzezzywienie.org/o-programie/
[2] J.w.
[3] Yu, Y., et al 2020. Malnutrition Prolongs the Hospitalization of Patients with COVID-19 Infection: A Clinical Epidemiological Analysis. The journal of nutrition, health & aging, 25(3), pp.369-373.
[4] J.w.

źródło: Nutricia

Powszechnie wiadomo, że odpowiednio zbilansowana dieta odgrywa ważną rolę zarówno w profilaktyce wielu chorób, jak i w trakcie ich leczenia. Wciąż jednak za mało mówi się o tym, że właściwe odżywianie pacjenta ma istotne znaczenie również w procesie rekonwalescencji, czyli po przebytej chorobie, wypadku, operacji czy dłuższym pobycie w szpitalu. Prawidłowe żywienie wspiera bowiem chorego  w odbudowie sił po chorobie.
Rekonwalescencja jest procesem powrotu do zdrowia i regeneracji organizmu po chorobie, wypadku czy operacji, ale również po dłuższym, kilkutygodniowym pobycie w szpitalu. Czas trwania rekonwalescencji dla każdego pacjenta może być inny, gdyż zależy od wielu różnych czynników m.in. przyczyny, stanu zdrowia chorego sprzed choroby i indywidualnych zdolności jego organizmu do regeneracji, a także od zastosowanych metod wsparcia oraz pomocy specjalistów. Warto również pamiętać, że ważnym elementem wsparcia rekonwalescencji jest odpowiednio zbilansowana dieta dostosowana do potrzeb i stanu zdrowia pacjenta.

 Dieta niedostarczająca niezbędnej dla rekonwalescenta ilości składników odżywczych może prowadzić do powstania ich niedoborów w organizmie, co może objawiać się spadkiem masy ciała, w tym spadkiem masy mięśniowej i prowadzić do rozwoju niedożywienia. Efektem tego może być m.in. osłabienie, zaburzenie pracy układu odpornościowego, trudności w gojeniu ran. To wszystko sprawia, że proces powrotu do zdrowia i sprawności może ulec wydłużeniu. Dlatego w sytuacji, gdy chory nie ma apetytu, odmawia jedzenia albo ma inne trudności uniemożliwiające mu pokrycie jego zapotrzebowania na składniki odżywcze tradycyjną dietą, lekarz zalecić może doustne preparaty odżywcze, takie jak np. Nutridrink Protein, który zawiera niezbędne składniki odżywcze skoncentrowane w małej objętości, a dzięki płynnej formie jest łatwy do spożycia  wyjaśnia Paweł Urbańczyk, pielęgniarz opieki długoterminowej z Poradni Żywieniowej Nutrimed.

Dieta w procesie rekonwalescencji jest istotna szczególnie przy takich chorobach, jak udar mózgu, nowotwory czy inne choroby przewlekłe, wymagające długiej hospitalizacji czy interwencji chirurgicznej. Jak wskazują badania, nawet co 3. pacjent opuszcza szpital z niedożywieniem[1], a 60% osób nie otrzymuje zalecanego wsparcia żywieniowego w szpitalach[2].
O rekonwalescencji mówi się ostatnio także w kontekście zachorowania na COVID-19. Odpowiednie odżywianie może pomóc w skróceniu pobytu pacjenta z koronawirusem w szpitalu średnio o 11,8 dnia – wynika z danych Medical Nutrition International Industry (MNI)[3], zebranych wśród hospitalizowanych osób, nie poddanych mechanicznej wentylacji. Długość pobytu w szpitalu pacjentów, którzy nie otrzymywali żywienia medycznego wynosiła około 27,5 dnia, natomiast tych, którzy otrzymali żywienie medyczne to, około 15,7 dni [4].
Rola białka w powrocie organizmu do zdrowia
Dieta rekonwalescenta powinna być pełnowartościowa, czyli taka, która pozwala dostarczyć organizmowi wszystkie niezbędne dla prawidłowego funkcjonowania składniki odżywcze, a więc przede wszystkim białko, tłuszcze, węglowodany, witaminy i składniki mineralne, w odpowiednich ilościach i proporcjach.
Szczególną uwagę warto zwrócić na odpowiednią ilość białka, które odgrywa kluczową rolę zarówno w trakcie leczenia jak i powrotu do zdrowia po ciężkiej chorobie.
Białko jest podstawowym budulcem naszego organizmu, odpowiadając za jego wzrost, rozwój, ale także regenerację, np. po przebytej operacji czy urazie. To właśnie białko odpowiada za budowę i pracę mięśni, jest też składnikiem enzymów i hormonów, co pozwala na prawidłową regulację procesów metabolicznych. Bierze również udział w transporcie witamin i składników mineralnych do odpowiednich miejsc w organizmie zapewniając, ich właściwe wykorzystanie. Jest ważne dla prawidłowego funkcjonowania układu odpornościowego, co jest kluczowe w przypadku osób po przebytej chorobie czy wypadku, by nie narażać ich organizmu na kolejne zachorowania.
Ze względu na tak złożone funkcje, jakie spełnia w naszym organizmie białko, jest ono nieustannie zużywane do wszystkich wspomnianych procesów, dlatego musi być regularnie dostarczane. Ilość białka w diecie powinna być zgodna z aktualnym zapotrzebowaniem, które zależy od wieku danej osoby, jej masy ciała oraz aktualnego stanu zdrowia.
Zdrowe osoby dorosłe każdego dnia powinny dostarczać do organizmu ok. 0,8 g białka/kg masy ciała, czyli przy masie ciała 60 kg zapotrzebowanie wynosi 48 g białka/dzień. W przypadku niektórych chorób zapotrzebowanie na ten składnik diety wzrasta nawet dwukrotnie. Przykładowo, zapotrzebowanie na białko pacjentów onkologicznych, chirurgicznych i po udarze mózgu wynosi 1,5 g/kg masy ciała/dobę czyli przy masie ciała 60 kg zapotrzebowanie na białko u takich pacjentów wzrośnie do 90 g/dzień.
– W ostatnim czasie przekonałem się jeszcze bardziej o tym, jak ważną rolę pełni prawidłowe żywienie, w tym dostarczenie odpowiednej ilości białka pacjentom mierzącym się z nowotworem. Pod moją opiekę trafiła 50-letnia pacjentka z nowotworem trzustki, u której podczas chemioterapii zaobserwowano spadek apetytu. Pacjentka spożywała coraz mniejsze porcje posiłków, skarżyła się na nudności, była osłabiona, zaczęła chudnąć. Wtedy lekarz zalecił jej włączenie do diety preparatu Nutridrink Protein, który dostarcza dużą ilość energii i białka, a także inne składniki odżywcze, a wszystko to w małej objętości. Chora przestała gwałtownie tracić masę ciała, czuła się silniejsza, również jej bliscy zauważyli poprawę w jej ogólnym samopoczuciu  dodaje Paweł Urbańczyk, pielęgniarz opieki długoterminowej.

Nutridrink Protein – odżywia i dzięki temu wspiera leczenie
Podczas choroby, ale również w procesie rekonwalescencji, pacjenci często tracą apetyt, może pojawić się u nich niechęć do jedzenia, przez co jedzą mniej niż zwykle. Zdarza się również, że dotychczas spożywane produkty i dania nie są dostosowane do zmodyfikowanych w skutek choroby potrzeb organizmu. Stosowana w procesie rekonwalescencji dieta powinna być lekkostrawna, rekomendowane jest przede wszystkim gotowanie potraw, przygotowywanie ich na parze czy pieczenie z niewielką ilością tłuszczu.

U części osób mogą pojawić się również problemy z gryzieniem, żuciem czy połykaniem. W rezultacie może dojść do rozwoju niedożywienia. W takiej sytuacji, jednym ze sposobów uzupełnienia diety w niezbędne składniki odżywcze jest zalecone przez lekarza żywienie medyczne w postaci doustnych preparatów odżywczych.
Co ważne, preparat Nutridrink Protein przeznaczony jest do stosowania nie tylko w przypadku niedożywienia, ale także w przypadku ryzyka niedożywienia związanego z chorobą. Jako uzupełnienie diety, stanowić może wsparcie w procesie powrotu do zdrowia po przebytej chorobie.

Nutridrink Protein to doustny preparat odżywczy stosowany w celu utrzymania lub poprawy stanu odżywienia. Zalecany jest dla osób, które – z różnych przyczyn – nie są w stanie pokryć dobowego zapotrzebowania organizmu na energię i składniki odżywcze wyłącznie drogą tradycyjnej diety.

Dostępne na rynku produkty Nutridrink Protein to największa ilość białka w najmniejszej butelce (18 g/125 ml)*. Mogą one być pomocne w sytuacjach zwiększonego zapotrzebowania na białko w różnych stanach chorobowych, szczególnie w takich sytuacjach jak:
Zalecane stosowanie to 1-3 butelki dziennie przez minimum 14 dni, o ile lekarz nie zaleci inaczej. Preparat dostępny jest w aptekach i na www.posilkiwchorobie.pl

Nutridrink Protein to żywność specjalnego przeznaczenia medycznego. Należy ją stosować pod nadzorem lekarza.
 
* Spośród innych wysokobiałkowych preparatów do żywienia medycznego dostępnych na polskim rynku (12/2021)
 
[1] „Ocena terapii żywieniowej w polskich szpitalach”, POLSPEN, http://leczenieprzezzywienie.org/o-programie/
[2] J.w.
[3] Yu, Y., et al 2020. Malnutrition Prolongs the Hospitalization of Patients with COVID-19 Infection: A Clinical Epidemiological Analysis. The journal of nutrition, health & aging, 25(3), pp.369-373.
[4] J.w.

źródło: Nutricia