Medicalpress
Lęk pracodawców, bariery mentalne i niska świadomość społeczna to wciąż największe przeszkody w aktywizacji zawodowej osób z niepełnosprawnościami. Fundacja Szklane Domy wchodzi na rynek z gotowymi rozwiązaniami, oferując autorski program „Zatrudniony 2.0” oraz profesjonalne wsparcie dla biznesu. “Nie chcemy tworzyć utopii. Chcemy realnych efektów” – mówi Wojciech Kosarski, Prezes Fundacji.
Fundacja Szklane Domy powstała z przekonania, że wsparcie społeczne może i powinno przełamywać schematy. Jak wyjaśnia Wojciech Kosarski,  Prezes Fundacji, w dążeniu do zmiany rozwiązań systemowych nie możemy zapominać o korzystaniu z narzędzi, które są dostępne dzisiaj. Inkluzywność nie jest aktem dobrej woli, lecz strategiczną decyzją, która w dłuższej perspektywie po prostu się opłaca.

Jaka idea przyświecała Panu kiedy zakładał Pan Fundację Szklane Domy?
To efekt wieloletnich przygotowań, rozmów, działań i nawiązanych współprac. Zebrane doświadczenie na przestrzeni dekady pozwoliło na zauważenie problemów, jakie należałoby rozwiązać. Idea była prosta tzn. wyciągnąć wnioski i zrobić to lepiej, w oparciu o realne potrzeby beneficjentów. Fundatorem Fundacji jest spółka, która zajmuje się pozyskiwaniem funduszy na realizację zadań dofinansowanych, dodatkowo jest również podmiotem współfinansującym działania związane m.in. z projektami dotyczącymi aktywizacji zawodowej. Szklane Domy to synonim wsparcia, postępu i sprawiedliwości społecznej. Chcemy łamać schematy i zmieniać świadomość otoczenia. Nie ma to być utopijna wizja, a odpowiedź na realne potrzeby, które zauważamy i jesteśmy na nie odpowiedzią.

Jakie są główne filary działania Fundacji Szklane Domy – na czym się skupiacie?
Chcemy iść w kierunku pojawiających się potrzeb. Na chwilę obecną skupiamy się na aktywizacji zawodowej i poszukiwaniu miejsc pracy dla naszych podopiecznych. Nie mówimy tylko o osobach z niepełnosprawnościami, ale wszystkich, którzy potrzebują wsparcia, w tym przedstawiciele firm. Mamy w planie utworzenie Zakładu Aktywności Zawodowej i Warsztatu Terapii Zajęciowej – zostały już poczynione w tym kierunku dość poważne kroki.

Co wyróżnią Fundację na tle innych podmiotów trzeciego sektora?
To, że potrafimy słuchać i widzieć, a nie tylko mówić. Dla nas najważniejszy jest efekt, który jest realną odpowiedzią na potrzeby społeczne. Zauważamy wiele problemów. Nie na wszystkie od razu znajdziemy rozwiązanie, ale stopniowo staramy się realizować nasze cele.
Wprowadzajmy zmiany, ale nauczmy się również korzystać z narzędzi, które już są dostępne, aby zmieniać sytuację tu i teraz, a nie tylko w perspektywie czasu. Staramy się zrzeszać dookoła naszej instytucji biznes, który łączymy z misją społeczną. FSD stawia na partnerstwo z biznesem i chce realnie wprowadzić zmiany m.in. w sferze aktywizacji zawodowej OzN. Dla nas pracodawca i pracownik powinien działać na zasadzie symbiozy – łączymy potencjał obu stron.

Jakie są obecnie wyzwania w obszarze aktywizacji zawodowej OzN?
W dużej mierze problemem nie jest samo posiadanie orzeczenia o niepełnosprawności, ale niska świadomość społeczna i stygmatyzacja tej grupy społecznej. Wiele barier wciąż jest aktualnych. Pracodawcy boją się, że osoba posiadająca orzeczenie o niepełnosprawności nie poradzi sobie z zadaniami, będzie pracować mniej efektywnie i narazi firmę na dodatkowe koszty. Niepełnosprawność, już na etapie rekrutacji bywa postrzegana przez pryzmat ograniczeń z nią związanych, a nie realnych kompetencji kandydata. W wielu przypadkach firmy nie posiadają wiedzy na temat tego, jak zarządzać różnorodnym zespołem, bądź jak dostosować stanowisko pracy dla osoby o szczególnych potrzebach.
Sami kandydaci posiadający orzeczenie również są nacechowani niepewnością jeżeli chodzi o ponowne wejście na rynek pracy. W wielu przypadkach są oni z niego wykluczeni ze względu na długotrwały brak zatrudnienia. To generuje nieznajomość aktualnych trendów na rynku pracy, wiedza kandydata staje się przestarzała a luki kompetencyjne coraz większe.

Punktem zwrotnym w życiu zawodowym każdego beneficjenta może być udział w programach aktywizacyjnych, jeżeli się tylko do takowego zgłoszą. Praca ze specjalistami z zakresu m.in. doradztwa zawodowego, pośrednictwa pracy, dostęp do wiedzy w postaci szkoleń uzupełniających kompetencje lub kwalifikacje czy możliwość odbycia stażu daje poczucie tego, że jest szansa na zmianę.
Przygotowaliśmy autorski program szkoleń branżowych, które są elementem nowego projektu pn. „Zatrudniony 2.0”. Projekt otrzymał pozytywną ocenę merytoryczną od operatora programu tj. PFRON’u.
Znając rynek zawodowy osób z niepełnosprawnościami, utwierdziłem się w przekonaniu, że osoba z orzeczeniem często bywa lepszym pracownikiem niż ta, która go nie posiada. 

Jak rozmawiać z przedsiębiorcami aby zachęcić ich do budowania inkluzywnej przestrzeni- zatrudnianie, dostępność?
Należy rozmawiać z nimi językiem korzyści i pokazać, że działania jakie proponujemy to tzw. „dobry biznes”, który będzie z ich perspektywy opłacalny. Inkluzywność nie może być odbierana jako synonim szlachetności i dobroduszności, ma być realnym odzwierciedleniem w liczbach i przychodach przedsiębiorstwa. Mówmy o liczbach i stabilizacji, która będzie miała realny efekt na poprawę wskaźników funkcjonowania firmy. Osoby z niepełnosprawnością statystycznie rzadziej zmieniają pracę niż osoby bez orzeczenia. To realna oszczędność dla firmy.
Zamykanie się na grupę pracowników z niepełnosprawnościami to odcinanie się od ogromnego zasobu pracowniczego – w dużej mierze lojalnych i zmotywowanych osób. Czy trudniej jest zwolnić pracownika jeżeli się nie sprawdzi na stanowisku tylko dlatego, że posiada orzeczenie? Nie. Prawo pracy jest jednolite dla wszystkich pracowników. Jeżeli zespół nie jest gotowy mentalnie na takie zmiany, jako Fundacja służymy wsparciem, m.in. organizując warsztaty dla pracowników.

Co do samej dostępności, nie powinna być ona utożsamiana jedynie z niepełnosprawnością. Czy winda pomaga jedynie osobie poruszającej się na wózku, czy korzystają z niej również codziennie pracownicy, kontrahenci, kurierzy czy etatowi pracownicy, którzy mają niepełnosprawność czasową np. w wyniku złamania nogi?

Fundacja podejmuje szereg działań edukacyjnych – jakie dalsze kierunki w tym obszarze może Pan nakreślić?
Jak napisał kiedyś Ignacy Baliński:
„Chcesz być czymś w życiu, to się ucz,
Abyś nie zginął w tłumie;
Nauka to potęgi klucz,
W tym moc, co więcej umie”

Rozwój kompetencji i kwalifikacji to sprawa nadrzędna, jeżeli chodzi o poprawę postrzegania OzN jako potencjalnych pracowników. Wiedza na chwilę obecną jest w wielu przypadkach bardziej pożądana, niż posiadanie dyplomu. Chcemy rozwijać tę gałąź aktywizacji m.in. pracując nad utworzeniem planów szkoleń branżowych w oparciu o aktualne zawody deficytowe.
Stawiamy na wiedzę i posiadanie umiejętności – te czynniki wpływają na poprawę funkcjonowania przedsiębiorstw. Edukujemy również w sprawie szalenie ważnej, jaką jest dostępność. W wielu przypadkach nie jest ona zachowywana. Chcemy to zmieniać, dlatego w ramach Fundacji zrzeszamy również audytorów dostępności i szkolimy nowych.

Gdzie i jak można się zgłosić do Fundacji?
Nasza siedziba znajduje się przy Ulicy Włodarzewskiej 69 w Warszawie. Spotkacie tam naszych trenerów, doradców czy pracowników administracyjnych, którzy chętnie pomogą i odpowiedzą na wszystkie pytania. Można się również zgłosić do nas za pomocą poczty elektronicznej na adres kontakt@fundacjaszklanedomy.pl. Zachęcam do śledzenia naszych mediów społecznościowych na Facebooku, Instagramie czy Linkedin. Serdecznie Państwa pozdrawiam i mam nadzieję do zobaczenia!

 
 źródło: Szklane Domy
Wielu przedsiębiorców w Polsce nadal uważa, że zatrudnienie osoby z niepełnosprawnością to wyzwanie, które wiąże się z dodatkowym kosztem i ryzykiem. Jest wprost przeciwnie, a a większości europejskich krajów inkluzywność dawno przestała być pustym hasłem i stała się skuteczną strategią firm. Wyjaśniamy 6 kluczowych kwestii dotyczących współpracy z niepełnosprawnymi osobami. Najwyższa pora, by przestać wierzyć w te mity.
Polska w ogonie Europy. Dlaczego wciąż boimy się pracowników z orzeczeniem?
 
W naszym kraju żyje około 4,7 mln osób z orzeczeniem o niepełnosprawności – w różnym stopniu. Ponad połowa z nich jest w wieku aktywności zawodowej. Niestety, znalezienie zatrudnienia w przypadku takich osób nadal graniczy z cudem, mimo umiejętności,
wykształcenia, dyspozycyjności i chęci do pracy. Według danych Eurostatu w Unii Europejskiej spośród osób z niepełnosprawnościami zatrudnionych jest średnio 51 proc. W Polsce – znacznie mniej, bo niespełna 30 proc. Owszem, zatrudnienie niepełnosprawnego pracownika wiąże się dla firmy z pewnymi zmianami, jednak w dłuższej perspektywie są one opłacalne. W miejscu pracy powinien liczyć się przede wszystkim talent, a nie ograniczenia.
 
Najczęstsze mity o zatrudnianiu osób niepełnosprawnych
 
Firmy różnorodne pod względem doświadczeń i perspektyw zawsze są bardziej innowacyjne i lepiej reagują na potrzeby różnych grup odbiorców. Mimo to, na rynku panuje wiele nieprawdziwych przekonań o współpracy z osobami niepełnosprawnymi. Wyjaśniamy najważniejsze z nich:
 
To się firmie po prostu nie opłaca
 
W przypadku niepełnosprawnego pracownika pracodawca może skorzystać z dofinansowań do wynagrodzeń. Wysokość miesięcznego dofinansowania na niepełnosprawnego pracownika uzależniona jest m.in. od wymiaru czasu pracy. Pracodawca może skorzystać także z ulg w opłatach na PEFRON. Wśród tej grupy zatrudnionych rotacja często jest niższa, co w dłuższej perspektywie znacznie obniża koszty rekrutacji i wdrożeń.
 
Pracodawcy zatrudniający co najmniej 25 pracowników w przeliczeniu na pełny etat mają obowiązek zatrudniania osób niepełnosprawnych. Jeśli zatrudniają mniej niż wymaganą liczbę osób niepełnosprawnych (ustaloną procentowo w stosunku do wszystkich pracowników), muszą dokonywać wpłat na PFRON. Każda aktywna zawodowo osoba z niepełnosprawnością odciąża system świadczeń, co oznacza większy wpływ do budżetu państwa. Z raportu PFRON wynika, że są to oszczędności dla budżetu rzędu 20–30 tys. zł rocznie.
 
Dostosowanie stanowiska kosztuje fortunę
 
Większość osób z niepełnosprawnością, zwłaszcza w stopniu lekkim, nie potrzebuje specjalnych warunków do pracy. W przypadku osób z niepełnosprawnością w stopniu umiarkowanym lub znacznym dobrym rozwiązaniem jest zmiana organizacji pracy (praca zdalna, zadaniowy system wynagradzania, elastyczne godziny) czy zakup specjalnego oprogramowania. Rozwiązania te są najczęściej dofinansowane przez PEFRON.
 
Inwestycja w odpowiednio przystosowane stanowisko często szybko się zwraca, bo osoba niepełnosprawna jest zmotywowana i produktywna.
 
Pracownicy z orzeczeniem częściej korzystają ze zwolnień lekarskich
 
Niepełnosprawność to nie to samo co choroba. Osoba z niepełnosprawnością może cieszyć się doskonałym zdrowiem i rzadziej korzystać z L4 niż pracownik pełnosprawny.
 
Orzeczenie o niepełnosprawności to ochrona przed zwolnieniem
 
Pracodawcy często obawiają się, że orzeczenie może chronić niewydajnych pracowników. Warto wiedzieć, że osoba niepełnosprawna podlega takim samym przepisom Kodeksu pracy w zakresie rozwiązania umowy, jak każdy inny pracownik.
 
Pracownik z orzeczeniem jest mniej wydajny
 
Badania ankietowe i opinie pracodawców pokazują, że obawy o niższą wydajność są jednym z częstych stereotypów, które pracodawcy mają przed zatrudnieniem osób z niepełnosprawnościami. Tymczasem pracownik z orzeczeniem o niepełnosprawności może być w pełni wydajny, zaangażowany i efektywny. Taka osoba wnosi do firmy zaangażowanie i różnorodność.
 
Osoba niepełnosprawna może pracować krócej, niż inni
 
Wymiar czasu pracy osoby z niepełnosprawnością zależy bezpośrednio od stopnia zapisanego w orzeczeniu. Nie są to jednak duże różnice. Osoby ze stopniem znacznym lub umiarkowanym faktycznie pracują skrócone 7 godzin na dobę (35 godzin tygodniowo), jednak osoby ze stopniem lekkim obowiązuje standardowe 8 godzin pracy. Osoba niepełnosprawna nie może być zatrudniona w porze nocnej i w godzinach nadliczbowych, ale powyższych zasad nie stosuje się:
– Podstawowym warunkiem sukcesu w zatrudnianiu osób niepełnosprawnych jest pełna wiedza o niepełnosprawności wszystkich pracowników. Doświadczenie wielu pracodawców pokazuje, że nawet najbardziej zaawansowane inwestycje w przystosowanie stanowisk nie
pomagają zintegrować pracowników i wyeliminować podziału na sprawnych i niepełnosprawnych – wskazuje Polska Organizacja Pracodawców Osób Niepełnosprawnych.
 
Pracodawca powinien propagować kulturę równości i szacunku – to równie ważne, jak inwestycje w sprzęt i dostosowanie miejsca pracy. Dobrym pomysłem jest pomoc doradcy zawodowego. Taka osoba pomaga zidentyfikować, jakie stanowiska mogą być obsadzone przez osoby z różnymi rodzajami niepełnosprawności. Doradca może również prowadzić warsztaty na temat różnych rodzajów niepełnosprawności, komunikacji, współpracy i przeciwdziałania stereotypom.
 
Firmy zatrudniające osoby niepełnosprawne są postrzegane jako otwarte i tolerancyjne, co pomaga budować zaufanie, zarówno wśród klientów, jak i kontrahentów.
 
Fundacja Szklane Domy wspiera kandydatów w wyborze ścieżki zawodowej, a pracodawcom pomaga skutecznie wdrażać strategie inkluzywne pozbawione stereotypów. Zapraszamy do współpracy poprzez stronę www.fundacjaszklanedomy.pl lub kontakt mailowy pod adresem kontakt@fundacjaszklanedomy.pl.

źródło: FSD, KSON
Lutowa konferencja „Debiutant 1.0. Staże w administracji publicznej – jestem na Tak!”, organizowana przez Karkonoski Sejmik Osób Niepełnosprawnych (KSON), to wydarzenie, które było okazją do podsumowania dotychczasowych działań realizowanych w ramach projektu „Debiutant 1.0”, finansowanego ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (PFRON).
Spotkanie  stanowiło ważny głos w dyskusji na temat integracji zawodowej osób z niepełnosprawnościami, dając przestrzeń do rozmowy o realnych szansach rozwoju, zdobywania doświadczenia i aktywnego uczestnictwa na rynku pracy. Podczas spotkania zaprezentowane zostały efekty projektu „Debiutant 1.0”, którego celem jest zwiększenie szans osób z niepełnosprawnościami na wejście na otwarty rynek pracy poprzez kompleksowe i profesjonalne wsparcie, w tym realizację staży zawodowych. Podczas konferencji głos zabrali uczestnicy programów prozatrudnieniowych KSON, którzy podzielili się swoimi doświadczeniami, trenerzy Karkonoskiego Sejmiku Osób Niepełnosprawnych, a także przedstawiciele urzędów, którzy mieli i nadal mają okazję współpracować ze stażystami KSON.

Głównym celem spotkania było uhonorowanie przedstawicieli administracji publicznej, poprzez wręczenie statuetek za zaangażowanie w realizację projektu „Debiutant 1.0”.

Statuetki otrzymali:
 
Realizacja programu pokazała, jak istotną rolę w procesie aktywizacji zawodowej odgrywają instytucje administracji publicznej – przełamując bariery, budując otwartość i tworząc przestrzeń do zdobywania praktycznych kompetencji.  O skuteczności projektu świadczą 142 zrealizowane staże zawodowe, a także znaczący wskaźnik zatrudnienia po ich zakończeniu. Warto podkreślić, że część staży nadal trwa, a ich uczestnicy w dalszym ciągu zdobywają doświadczenie zawodowe w instytucjach administracji publicznej.

O projekcie „Debiutant 1.0”
Projekt „Debiutant 1.0” realizowany przez Karkonoski Sejmik Osób Niepełnosprawnych w ramach modułu II „Staże zawodowe” programu „STABILNE ZATRUDNIENIE – osoby niepełnosprawne w administracji i służbie publicznej”, finansowanego ze środków PFRON, ma na celu podniesienie wskaźnika zatrudnienia osób z niepełnosprawnościami. Głównym celem projektu jest zwiększenie szans osób z niepełnosprawnościami na wejście na otwarty rynek pracy poprzez wszechstronne i profesjonalne wsparcie, zaplanowanie oraz wdrożenie indywidualnej ścieżki kariery zawodowej, a także podniesienie kwalifikacji zawodowych.

Partnerzy strategiczni:
Partner wspierający:
Patronaty honorowe:
Patronaty medialne:
Nadchodząca  konferencja „Debiutant 1.0. Staże w administracji publicznej – jestem na Tak!”, organizowana przez Karkonoski Sejmik Osób Niepełnosprawnych (KSON) 6 lutego 2026 r., to wydarzenie, które będzie okazją do podsumowania dotychczasowych działań realizowanych w ramach projektu „Debiutant 1.0”, finansowanego ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (PFRON).
Konferencja stanowi ważny głos w dyskusji na temat integracji zawodowej osób z niepełnosprawnościami, dając przestrzeń do rozmowy o realnych szansach rozwoju, zdobywania doświadczenia i aktywnego uczestnictwa na rynku pracy. Podczas spotkania zaprezentowane zostaną efekty projektu „Debiutant 1.0”, którego celem jest zwiększenie szans osób z niepełnosprawnościami na wejście na otwarty rynek pracy poprzez kompleksowe i profesjonalne wsparcie, w tym realizację staży zawodowych.

Realizacja programu pokazała, jak istotną rolę w procesie aktywizacji zawodowej odgrywają instytucje administracji publicznej – przełamując bariery, budując otwartość i tworząc przestrzeń do zdobywania praktycznych kompetencji. Jak podkreśla Prezes Karkonoskiego Sejmiku Osób Niepełnosprawnych, Stanisław Schubert:
„Człowiek nie jest maszyną, którą puszczamy w ruch – potrzebuje wodza. Tym wodzem są wszystkie wspierające nas instytucje, które pomagają naszym podopiecznym.”

O skuteczności projektu świadczą 142 zrealizowane staże zawodowe, a także znaczący wskaźnik zatrudnienia po ich zakończeniu. Warto podkreślić, że część staży nadal trwa, a ich uczestnicy w dalszym ciągu zdobywają doświadczenie zawodowe w instytucjach administracji publicznej.

Konferencja będzie również okazją do uhonorowania instytucji, które zaangażowały się w realizację staży w ramach projektu „Debiutant 1.0”. Tego sukcesu nie byłoby bez otwartości i współpracy administracji publicznej, która realnie wsparła osoby z niepełnosprawnościami na drodze do samodzielności zawodowej.

Staże realizowane w biurach administracji publicznej pokazują, jak ważne jest wsparcie przedstawicieli urzędów oraz ich gotowość do współpracy. To właśnie ta postawa przyczyniła się do skutecznego wdrożenia działań prowadzących do aktywizacji zawodowej osób z niepełnosprawnościami oraz rozwoju ich kompetencji.

Podczas konferencji głos zabiorą uczestnicy programów prozatrudnieniowych KSON, którzy podzielą się swoimi doświadczeniami, a także trenerzy Karkonoskiego Sejmiku Osób Niepełnosprawnych. Wystąpią również przedstawiciele urzędów, które miały i nadal mają okazję współpracować ze stażystami KSON.

Podczas wydarzenia odbędzie się także wystawa prac uczestniczki projektu „Debiutant 1.0”, która pokazuje, że udział w projekcie nie tylko wspiera rozwój zawodowy i twórczy, lecz także sprzyja rozwojowi społecznemu, wzmacnia poczucie sprawczości i przynależności oraz zachęca do aktywnego zaangażowania w życie społeczne i kulturalne.

Głównym celem spotkania będzie uhonorowanie przedstawicieli administracji publicznej, działających na rzecz dobra osób z niepełnosprawnościami, poprzez wręczenie statuetek za zaangażowanie w realizację projektu „Debiutant 1.0”.

Statuetki trafią do:
Dzięki zaangażowaniu powyższych instytucji udało się zrealizować staże zawodowe dla osób z niepełnosprawnościami w następującej liczbie:
O projekcie „Debiutant 1.0”
Projekt „Debiutant 1.0” realizowany przez Karkonoski Sejmik Osób Niepełnosprawnych w ramach modułu II „Staże zawodowe” programu „STABILNE ZATRUDNIENIE – osoby niepełnosprawne w administracji i służbie publicznej”, finansowanego ze środków PFRON, ma na celu podniesienie wskaźnika zatrudnienia osób z niepełnosprawnościami. Głównym celem projektu jest zwiększenie szans osób z niepełnosprawnościami na wejście na otwarty rynek pracy poprzez wszechstronne i profesjonalne wsparcie, zaplanowanie oraz wdrożenie indywidualnej ścieżki kariery zawodowej, a także podniesienie kwalifikacji zawodowych.
 

Partner wspierający:

Patronaty honorowe:
Patronaty medialne:
Samorząd Województwa Dolnośląskiego ogłosił konkurs ofert na realizację zadań publicznych z zakresu działalności na rzecz osób z niepełnosprawnościami. Celem jest wsparcie osób z niepełnosprawnościami, ze szczególnym ukierunkowaniem na umożliwienie im szeroko rozumianego rozwoju i samodecyzyjności. Na realizację dwuletniego zadania Samorząd przeznaczył 1.000.000 zł tj. po 500 000 zł rocznie. Termin składania ofert potrwa do 5 stycznia 2024 r.
Budżet osobisty osoby z niepełnosprawnością to zupełnie nowe zadanie. Osoby, które otrzymają takie wsparcie będą wskazywane przez organizacje pozarządowe biorące udział w konkursie, które doskonale znają potrzeby środowiska.
 
– Rozpoczynamy działania, których do tej pory jeszcze nigdy nie realizowaliśmy. To zupełnie nowe spojrzenie na potrzeby osób z niepełnosprawnością. Wszyscy objęci wsparciem będą mieli możliwość elastycznego i samodzielnego decydowania, na co te środki chcą przeznaczyć. Może to być element uzyskania oferowanego przez inne instytucje wsparcia. Jednym słowem, osoby z niepełnosprawnością będą mogły sfinansować świadczenia, które do tej pory nie były współfinansowane ze środków publicznych. – mówi Marcin Krzyżanowski, Wicemarszałek Województwa Dolnośląskiego.
 
Budżet będzie dowolnie wykorzystany na wydatki ze wskazanego poniżej katalogu:
 
– Organizacje pozarządowe to barometr potrzeb osób z niepełnosprawnościami. Główną ideą i celem tego konkursu jest to, że każda osoba z niepełnosprawnością będzie mogła sama wybrać i korzystać z różnorakich form wsparcia, poprzez dofinansowanie swoich chęci i zasobów. Ten pilotaż ma polegać na tym, że osoba z niepełnosprawnościami sama w swoim stanowieniu będzie mogła decydować o tym, czego potrzebuje. – mówi Paweł Parus, Pełnomocnik Marszałka ds. Osób z Niepełnosprawnościami.
 
Ogłoszenie o konkursie oraz dodatkowe informacje dotyczące złożenia ofert dostępne są na stronie internetowej: https://bip.dolnyslask.pl/a,131997,ogloszenie-otwartego-konkursu-ofert-ze-srodkow-budzetu-wojewodztwa-dolnoslaskiego-budzet-osobisty-os.html

Źródło informacji: Urząd Marszałkowski Województwa Dolnośląskiego

1 grudnia z okazji nadchodzącego Międzynarodowego Dnia Osób Niepełnosprawnych, Karkonoski Sejmik Osób Niepełnosprawnych (KSON) wraz z partnerami zorganizował wyjątkowe wydarzeniem o charakterze edukacyjnym i integrującym środowisko osób niepełnosprawnych oraz organizacji i instytucji, które je wspierają lub ogrywają istotną rolę w procesie aktywizacji społecznej i zawodowej. Grudniowe spotkania KSON stały się już tradycją i są wyrazem praktycznej realizacji maksymy „Nic o Nas, bez Nas”, promując dialog międzyśrodowiskowy, wspólne mapowanie problemów i rozwiązań na rzecz osób z niepełnosprawnościami w Polsce.
– Cieszy nas fakt, że po raz kolejny możemy w tak szerokim gronie rozmawiać o potrzebach, o tym co wartościowe dla osób z niepełnosprawnościami i dzielić się dobrymi praktykami. Dla Karkonoskiego Sejmiku Osób Niepełnosprawnych w centrum uwagi zawsze znajduje się człowiek, dlatego wszystkie realizowane projekty mają na celu poprawę jakości życia OzN oraz wsparcie w codziennym funkcjonowaniu. KSON to zespół ludzi – trenerów, doradców zawodowych oraz grupy psychologów, których łączy wspólny mianownik – dobro naszych beneficjentów. – podkreślił Stanisław Schubert, prezes Karkonoskiego Sejmiku Osób Niepełnosprawnych.
Wydarzenie otworzyła debata „#PracaBezBarier. Osoby z niepełnosprawnościami na rynku pracy – Wczoraj Dziś i Jutro” z udziałem przedstawicieli organizacji pozarządowych, pracodawców oraz instytucji publicznych, takich jak PFRON, ZUS, Ministerstwo Funduszy i Polityki Regionalnej, którą poprowadził Wojciech Szeląg, dziennikarz i prezenter telewizyjny.
Synergia pomiędzy administracją rządową i samorządową, organizacjami zrzeszającymi OzN oraz przedsiębiorstwami, pozwala na tworzenie odpowiednich warunków pracy i życia w społeczeństwie bez barier. Dlatego tak ważny jest dla nas wspólny dialog i podejmowanie rozwiązań na rzecz niwelowania wykluczenia i poprawy dostępności dla OzN. Chcemy mapować potrzeby przedsiębiorców z poszczególnych sektorów i znajdować im odpowiednich ekspertów i pracowników, którzy w wyniku realizowanych przez nas projektów. tj. Stabilne Zatrudnienie, ABSOLWENT – nastawiONy na pracę, WłaczamON! czy ZatrudniONy+, nabędą odpowiednie kwalifikacje, wzmocnią swoje umiejętności i zapewniam, że będą najlepszą kadrą w ich przedsiębiorstwie. – wskazywała Iwona Pikosz-Nuñez, koordynator generalny projektów prozatrudnieniowych KSON, dyrektor zarządzający CSI Projekty Sp. z o.o.
Niewątpliwie jesteśmy świadkami jak bardzo zmienia się podejście społeczeństwa do osób z niepełnosprawnościami, wzajemna akceptacja, dzięki której dostrzegamy, że różnostronność może być atutem, a nie przeszkodą. To powoduje, że osoby niepełnosprawne stają się bardziej otwarte, nie wstydzą się swojej niepełnosprawności, co pozytywnie wpływa na proces aktywizacji i integracji społecznej i zawodowej. – Jako osoba niedosłysząca, zdarzami się, że umykają mi fragmenty rozmowy i muszę poprosić o powtórzenie. Kiedyś było to trudne. Ale teraz jestem bardziej otwarta. Przykładowo 30 lat temu okulary też nie były tak powszechne i postrzegane za atrakcyjne jak obecnie, a teraz większość z nas siedzących tutaj na sali je nosi. Tak samo zaczęłam traktować swój aparat słuchowy jako ozdobę, element biżuterii. Mam obecnie różową wkładkę, którą bardzo lubię. Po prostu mamy teraz możliwość wyrażania siebie i do tego ja również zachęcam. – Uczestniczka Projektu KSON.
Otwartość na różnorodność nie dotyczy tylko osób z niepełnoprawnościami, to otwartość na inne kultury, zwyczaje, wygląd. Dlatego tak ważna jest tutaj edukacja już od najmłodszych lat. – Edukacja powinna być wielostronna – powinniśmy wszyscy uczyć się od siebie nawzajem. Dlatego bardzo cieszę się, że są takie programy, które pomagają osobom z niepełnosprawnościami „wyjść z cienia” i otworzyć się, gdzie mają fachową pomoc i psychologa, i doradcy zawodowego. Niezwykle ważne jest przekroczenie tej pierwszej bariery strachu i niepewności. – powiedział Andrzej Drozd, Wiceprezes Polsko-  Ukraińskiej Izby Gospodarczej (PUIG)
Niezwykle ważna w tym procesie jest kompleksowa rehabilitacja, której celem jest przywrócenie możliwie jak najwyższego poziomu funkcjonowania i jakości życia człowieka, także w społeczeństwie, w tym możliwości pracy zawodowej. Rehabilitacja zawodowa ułatwia osobom niepełnosprawnym znalezienie i utrzymywanie odpowiedniej pracy, a także awansu zawodowego, możliwości uczestniczenia w poradnictwie zawodowym, szkoleniach i pośrednictwie pracy. – Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, który. reprezentuję, istnieje po pierwsze po to, by wspierać działania zmierzające do zatrudnienia osób niepełnosprawnych, inicjować takie działania i je finansować, oczywiście przy współudziale organizacji pozarządowych i jednostek samorządu terytorialnego. Coraz większym zainteresowaniem cieszą się wśród osób niepełnosprawnych właśnie programy doradztwa zawodowego, specjalistycznego szkolenia i pośrednictwa zawodowego. Po pierwsze, liczba organizacji realizujących te zadania przy wsparciu PFRON wzrosła niemal dwukrotnie na przestrzeni ostatnich 5 lat. Jeżeli chodzi o kwotę dofinansowania, jaką Fundusz przeznacza na ten obszar wsparcia, to wzrosła niemalże pięciokrotnie, bo z 26 000 000, do planowanych w tym roku 120 000 000. Natomiast uczestników tego projektu są już tysiące. Porównując rok 2023 do 2018, mamy wzrost o ponad 10 000 do 22 000beneficjentów aktualnie. – podkreślił Przedstawiciel PFRON.
PFRON dofinansowuje również kursy języka migowego, z których mogą korzystać także pracodawcy i inne osoby z otoczenia OzN oraz dofinansowuje wynagrodzenia pracodawców w zakresie wynagrodzenia pracownika z orzeczeniem o niepełnosprawności.
– W ramach realizowanych projektów wsparciem obejmujemy ponad 1000 beneficjentów. Oferując jednocześnie ponad 800 miejsc stażowych, co daje duże możliwości rozwoju zawodowego osobom z niepełnosprawnościami. Jednym z sukcesów, jest fakt, że już na pierwszym etapie realizacji programu „Włączam ON” ponad 1/3 beneficjentów otrzymała zatrudnienie, czyli ponad 50 osób. To potwierdza, jak realny wpływ na życie i funkcjonowanie OzN mają takie inicjatywy i działania podejmowane przez organizacje pozarządowe. – powiedział Adrian Adrzejewski, Koordynator ds. Rozwoju KSON.

W 2011 roku Światowa Organizacja Zdrowia i Bank Światowy opublikowali pierwszy w historii raport dotyczący niepełnosprawności. Wskazał on, że z niepełnosprawnością żyje na świecie 1 000 000 000 osób. Po 12 latach liczba ta wzrosła do 1 300 000 000 w skali globalnej. – Raport ten zwraca uwagę, że osoby z niepełnosprawnościami żyją nawet o 20 lat krócej niż osoby pełnosprawne. Mają one także problem z dostępnością w zakresie ochrony zdrowia i pomocy socjalnej. Mówiąc o naszym regionie – 85 000 000 Europejczyków to osoby z niepełnosprawnością. Średni wskaźnik zatrudnienia OzN w Europie wynosi 50,4%, w Polsce wskaźnik ten jest niższy i oscyluje w granicach 30%. Niemniej jednak to, co jest istotne, to fakt, że w krajach europejskich powszechnie funkcjonują programy typu „return to work”. To jest praktyka stosowana na całym świecie, która przynosi efekty. Np. jeżeli osoba ulega wypadkowi w pracy, to w tym momencie jest cały sprawnie działający system, zarządzany koordynatora, który ma za zadanie, żeby osoba po operacji i rehabilitacji powróciła na rynek pracy, żeby nie była osobą pobierającą świadczenia i po prostu bierną zawodową, tylko wróciła do aktywności. – zauważył Krzysztof Czechowski, Koordynator ds. Dostępności ZUS.

– Jestem pod ogromnym wrażeniem tego, co państwo robią i jak państwo sobie radzą z barierami, które pojawiają się na polskim rynku pracy i mam nadzieję, że tych barier z okazji będzie coraz mniej. Osobiście, staram się tego pilnować jako osoba odpowiedzialna za rynek pracy i integrację społeczną w zakresie Europejskiego Funduszu Społecznego. Jednym z głównych celów tego funduszy jest dążenie do wzmocnienia spójności społecznej i możemy to osiągać zarówno poprzez działania na rynku pracy oraz poprzez poszukiwanie możliwości zmieszania obszarów wykluczenia społecznego. W zasadzie Europejski Fundusz społeczny dotyka wszystkich kwestii. Od dostępności komunikacyjnej, architektonicznej, przez dostępność cyfrową, po aktywizację zawodową, aktywizację społeczną we wszystkich tych obszarach. Od 2014 roku 650 000 osób z niepełnosprawnościami skorzystało ze wsparcia w tym zakresie. W 2020 roku uruchomiliśmy wspólnie z Ministerstwem Rodziny i Polityki Społecznej program Wiedza Edukacja Rozwój, które miało na celu przetestowanie nowego podejścia do zatrudniania osób z niepełnosprawnościami na rynku pracy – zatrudnienia wspomaganego, z którego już teraz skorzystało 12 000 osób. – powiedział Łukasz Mikulec, Naczelnik Wydziału Rynku Pracy i Integracji Społecznej, Ministerstwa Funduszy i
Polityki Regionalnej. – Bardzo ważna w realizacji tych projektów jest umiejętność zdiagnozowania różnych potrzeb osób z niepełnosprawnościami. I właśnie dlatego. potrzebujemy specjalistów w zakresie tych zawodów, które są tak naprawdę najbardziejoczekiwane, wymagane na poziomie wdrażania, zatrudnienia wspomaganego.

W drugiej części dnia praktyczne warsztaty rozwijające umiejętności poruszania się po rynku. pracy, autoprezentacji i motywacji zgromadziły liczne grono podopiecznych KSON, osób biernych zawodowo. Była to okazja do spotkania z trenerami, którzy na co dzień prowadzą programy aktywizacji zawodowej skrojone do potrzeb indywidualnych beneficjentów, wśród nich doradcy zawodowi, psychologowie i coach’owie i przedstawiciele agencji pracy.  Uczestnicy warsztatów mieli okazję zapoznać się z aktualną ofertą programów rozwoju zawodowego, praktyk i stażu dla OzN realizowanych przez KSON przy wsparciu PFRON.

– Doradca zawodowy to pewnego rodzaju „pierwszy zderzak”, osoba, która ma na celu konfrontację beneficjenta z rzeczywistością, nie tylko zawodową, ale także osadzenie danego człowieka w społeczności – podkreślił Jan Duda, doradca zawodowy KSON. – Dlatego praca z osobami z niepełnosprawnościami przede wszystkim skoncentrowana jest na rozmowie indywidualnej. Doradca zawodowy pyta nie tylko o posiadane doświadczenie zawodowe, wykształcenie czy kwalifikacje, ale również koncentruje się na sytuacji rodzinnej, na lękach, jakie powstają, barierach, ograniczeniach, jak również na umiejętnościach i preferencjach i predyspozycjach zawodowych. – dodała Joanna Sobczak, doradca zawodowy KSON.
 
Praca daje nowe możliwości. – Pozwala się rozwijać, poszerzać nowe horyzonty, poznawać nowych ludzi i chroni przed dyskryminacją w społeczeństwie. W projekcie KSON otrzymuję wsparcie merytoryczne, dostaję możliwość poznawania nowych rzeczy i poszerzania wiedzy. – zaznaczyła Uczestniczka Projektu KSON.
Patronat honorowy nad wydarzeniem objęło: Ministerstwo Funduszy i Polityki Regionalnej oraz Zakład Ubezpieczeń Społecznych. Partnerami wydarzenia byli: Pracodawcy RP, Polsko-Ukraińska Izba Gospodarcza, Krajowy Związek Komisji Rewizyjnych oraz Akademia Górnośląska. Patronat medialny objęły redakcje: Co w Zdrowiu, Integracja, Medexpress, Medicalpress, Niepełnosprawni.pl oraz portal Razem z Tobą.

Samorząd Województwa Dolnośląskiego ogłasza konkurs ofert na realizację zadań publicznych z zakresu działalności na rzecz osób z niepełnosprawnością na lata 2024 – 2025. Na realizację tego zadania Samorząd Województwa przeznaczy 1 mln zł (po 500 tys. w każdym roku). Konkurs jest skierowany do organizacji pozarządowych, które prowadzą statutową działalność na rzecz osób niepełnosprawnych na terenie Dolnego Śląska.
Celem konkursu jest wsparcie osób z niepełnosprawnościami oraz ich rodzin, dotkniętych nagłą niepełnosprawnością lub powstałą do 3 miesięcy przed objęciem wsparciem. Pomoc będzie skierowana do osób przebywających w szpitalu, które doświadczyły niepełnosprawności w wyniku choroby i/lub wypadku.

– Niepełnosprawność spowodowana wypadkiem lub nagłą chorobą to z pewnością traumatyczne przeżycie. Szczególnie w pierwszych tygodniach osobie poszkodowanej jest bardzo trudno odnaleźć się w tej trudnej sytuacji. Odpowiedzią na te potrzeby jest inicjatywa stworzenia Dolnośląskiej Sieci Wsparcia, czyli miejsc działających przy szpitalach, które pomogą osobom, które nagle doświadczyły niepełnosprawności poradzić sobie w nowej rzeczywistości – mówi Marcin Krzyżanowski Wicemarszałek Województwa Dolnośląskiego.
W ramach konkursu powstanie pilotażowy program – Dolnośląska Sieć Wsparcia. Będą to miejsca działające przy szpitalach wojewódzkich i opcjonalnie w innych szpitalach, udzielające wsparcia w zakresie:
– Najważniejsza potrzeba dla osoby, która staje się niepełnosprawna to przede wszystkim pomoc psychologiczna. Osoby po ciężkich urazach mają zachwiane postrzeganie tego co wokół nich się dzieje, więc ta potrzeba psychologiczna jest najważniejsza, aczkolwiek ta pomoc musi być kompleksowa i obejmować rehabilitację funkcjonalną, ale też umysłową – mówi Dariusz Nowicki ojciec 18 letniej pacjentki, która uległa wypadkowi. Pan Dariusz opowiedział o emocjach, które towarzyszyły mu po wypadku córki – Dla każdego rodzica naturalnym, pierwszym odczuciem jest odrzucenie tej sytuacji, w której się znajduje, ale z upływem czasu przychodzi poczucie tego co naprawdę się wydarzyło.
W ramach konkursu przewiduje się dofinansowanie sieci miejsc wsparcia w podziale na subregiony:
– Inicjatywa, którą podjął samorząd województwa dolnośląskiego odpowiada na potrzeby ludzi z niepełnosprawnościami. Mamy bardzo wielu pacjentów, którzy w wyniku wypadków lub poważnych urazów borykają się z niepełnosprawnością. Taka inicjatywa daje im nadzieję na powrót do normalnego funkcjonowania. Ludzie dotknięci nieszczęściem zwykle się załamują. W takiej sytuacji umożliwienie im wsparcia systemowego jest nieocenione – mówi prof. Szymon Dragan, ordynator Oddziału Chirurgii Urazowo-Ortopedycznej w szpitalu im. Marciniaka, wykładowca Wydziału Medycznego PWr.
– Z mojej perspektywy jako lekarza, ważne jest, żeby pacjenci po wyjściu ze szpitala po ciężkim urazie, mogli liczyć na dalszą, spójną opiekę, także rehabilitację i wsparcie psychologiczne. Cieszę się, że mamy organizacje, które się tym zajmują. Dzięki programowi „Dolnośląskiej Sieci Wsparcia” dostaną także systemową pomoc państwa w tych działaniach – mówi lek. Jarosław Majda, szef Oddziału Anestezjologii i Intensywnej Terapii Dziecięcej.
Oferty należy składać od 12.12.2023 r. do 5.01.2024 r. Ogłoszenie o konkursie będzie dostępne na stronie https://umwd.dolnyslask.pl/niepelnosprawni/otwarte-konkursy-ofert/

Źródło informacji: UMWD Dolny Śląsk

Pilotażowy program kompleksowej rehabilitacji, umożliwiający osobom z niepełnosprawnością podjęcie lub powrót do pracy, okazał się skuteczny – podaje Prawo.pl. Po dwóch latach od zakończenia uczestnictwa w programie pracę miało 30 proc. więcej osób niż po trzech miesiącach od jego ukończenia.
Jak podaje serwis, model kompleksowej rehabilitacji, pilotażowo wdrażany od 2018 r., przyniósł oczekiwany efekt – stabilność zatrudnienia. Pomysłodawcą i liderem projektu „Wypracowanie i pilotażowe wdrożenie modelu kompleksowej rehabilitacji umożliwiającej podjęcie lub powrót do pracy” jest Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (PFRON).
Po zakończonym pilotażu PFRON ma zabezpieczone środki jeszcze na rok działania programu. Według Prawo.pl Fundusz liczy na to, że uda się na stałe realizować go na podstawie odpowiednich zapisów ustawowych.
Celem rehabilitacji kompleksowej jest ułatwienie podjęcia lub powrotu do aktywności społecznej i zawodowej osób, które w wyniku urazu, zdiagnozowanego schorzenia lub niepełnosprawności wrodzonej czy nabytej w okresie rozwojowym, nie mogą pracować i pełnić ról społecznych. Działania są kompleksowe i obejmują rehabilitację leczniczą, zawodową i społeczną.

„Wszystkie te elementy rehabilitacji muszą być realizowane w programie, który stawia na multidyscyplinarność. Jego clou stanowi to, że osobę w programie wspiera zespół wielodyscyplinarny” – podkreśla Łukasz Żmuda, ekspert PFRON, cytowany przez Prawo.pl.

W skład zespołu wchodzą: lekarz specjalista medycyny fizykalnej rehabilitacji, fizjoterapeuta, terapeuta zajęciowy, psycholog, logopeda, pielęgniarka i inni.
Program był realizowany w czterech Ośrodkach Rehabilitacji Kompleksowej (ORK): w Grębiszewie (woj. mazowieckie), Nałęczowie (woj. lubelskie), Wągrowcu (woj. wielkopolskie) i w Ustroniu (woj. śląskie). Łącznie z pilotażu skorzystało 615 osób. 85 proc. z nich to osoby z doświadczeniem zawodowym, a 15 proc. bez takich doświadczeń.

„Osiągnęliśmy w pilotażu efekt, o który chodziło nam od samego początku, czyli efekt stabilnego zatrudnienia. Po trzech miesiącach od zakończenia udziału w programie pracę miało 39 proc. uczestników. Po dwóch latach odsetek ten znacznie wzrósł – do 69 proc.” – podkreślił Łukasz Żmuda.

Pełny tekst artykułu: https://www.prawo.pl/kadry/rehabilitacja-kompleksowa-to-zmiana-kwalifikacji-ale-tez-szansa-na-zmiane-zycia,524029.html 


Źródło informacji: PAP MediaRoom

5 maja obchodzimy Europejski Dzień Walki z Dyskryminacją Osób Niepełnosprawnych oraz Dzień Godności Osób z Niepełnosprawnością Intelektualną. To okazja by zwrócić uwagę społeczeństwa na problemy i wyzwania z jakimi mierzą się osoby z niepełnosprawnością w codziennym życiu i pracy zawodowej. Bariery i ograniczenia, bowiem, jakich doświadczają osoby z niepełnosprawnością i ich opiekunowie, są wynikiem wielu czynników: społecznych, systemowych i kulturowych. Każdy z nas może jednak zrobić wiele by otaczający nas świat był miejsce przyjaznym, w którym każdy będzie miał szansę na godne życie i rozwój osobisty.
Tylko 14% osób niepełnosprawnych na rynku pracy
W Polsce żyje ok. 4 mln osób z niepełnosprawnością, jednak poziom ich zatrudnienia od lat utrzymuje się na niskim poziomie. Pod względem wskaźnika bierności zawodowej osób niepełnosprawnych Polska plasuje się na 5 miejscu w Europie. Wskaźniki zatrudnienia osób niepełnosprawnych w ciągu ostatnich 10 lat wzrosły tylko o ok. 2% – z 14,4% w 2010 r. do 16,7% w 2020 r[1].

Wśród przyczyn takiego stanu są m.in.: ograniczenia związane ze stanem zdrowia i niepełnosprawnością, niskie kompetencje i wykształcenie, niska samoocena, nieopłacalność podejmowania pracy zorobkowej, niedostosowanie miejsc pracy do potrzeb osób niepełnosprawnych, bariery architektoniczne czy transportowe.

Dlaczego pracodawcy nadal zatrudniają niechętnie? Głównym problemem pozostaje nie tylko tworzenie nowych stanowisk pracy, ale trwałe zatrudnienie OzN. Choć pracodawca może uzyskać dofinansowanie wynagrodzeń i składek na ubezpieczenie społeczne osób z niepełnosprawnościami czy zwrot kosztów przygotowania miejsc pracy, to nie jest to jedyna i wystarczająca motywacja do tworzenia strategii zatrudnienia z integralnym uwzględnieniem osób z niepełnosprawnościami.

Nadal panuje też wiele stereotypów i nieprawdziwych przekonań na temat niskiej wydajności czy samodzielności OzN. Część przedsiębiorców boi się także wysokiej absencji w pracy w wyniku pogorszenia stanu zdrowia czy niepełnosprawności.
 
Nowych form wsparcia przybywa
Perspektywy dla integracji zawodowej osób z niepełnosprawnościami są jednak coraz większe. Ogromną rolę w tworzeniu świata bez barier i aktywizacji osób niepełnosprawnych pełnią organizacje pozarządowe, zarówno lokalne, regionalne jak i ogólnopolskie.

 – Tych możliwości jednak nie byłoby, gdyby nie strona rządowa i samorządowa, dzięki której realizujemy, jako organizacja pozarządowa, szereg projektów aktywizacji zawodowej. Działania te obejmują to nie tylko szkolenia, warsztaty, ale to też doradztwo zawodowe, pośrednictwo pracy i wsparcie psychologów. Chcemy, aby nasi podopieczni czuli się w pełni zaopiekowani, a kiedy trafią na rynek pracy, żeby wiedzieli już jak wiele mogą zaoferować swojemu pracodawcy. Chcemy, aby Przedsiębiorcy o Nas usłyszeli i nie bali się zatrudniać OzN. – podkreśla Stanisław Schubert, Prezes Karkonoskiego Sejmiku Osób Niepełnosprawnych KSON.

– Synergia pomiędzy administracją rządową i samorządową, organizacjami zrzeszającymi OzN oraz przedsiębiorstwami, pozwala na tworzenie odpowiednich warunków pracy i życia w społeczeństwie bez barier. Dlatego tak ważny jest dla nas wspólny dialog i podejmowanie rozwiązań na rzecz niwelowania wykluczenia i poprawy dostępności dla OzN. Agencja Pracy, którą tworzymy ma być tak szeroką bazą wykwalifikowanych specjalistów, którzy w aktywny sposób chcą zaistnieć na rynku pracy. Chcemy mapować potrzeby przedsiębiorców z poszczególnych sektorów i znajdować im odpowiednich ekspertów i pracowników, którzy w wyniku realizowanych przez nas projektów tj. WłaczamON! czy ZatrudniONy+, nabędą odpowiednie kwalifikacje, wzmocnią swoje umiejętności i zapewniam, że będą najlepszą kadrą w ich przedsiębiorstwie. – zaznacza Iwona Pikosz-Nuñez, dyrektor zarządzający CSI Projekty Sp. z o.o., koordynator generalny projektów prozatrudnieniowych KSON.

Współpraca buduje – zrozumieć niepełnosprawność
Jak zatem tworzyć dogodne warunki dla rozwoju zawodowego osób niepełnosprawnych i jednocześnie wspierać rozwój przedsiębiorstw w Polsce?  – Dyskusja o zatrudnianiu OzN nie może się odbyć bez udziału samych przedsiębiorców. Dlatego wspólnie ze Związkiem Przedsiębiorców i Pracodawców (ZPP) i Warszawską Izbą Gospodarczą (WIG), chcemy zmapować najważniejsze potrzeby i tworząc dogodne warunki pracy dla OzN. My znamy ograniczenia wynikające z niepełnosprawności, walczymy z barierami i wiemy, jak wspierać OzN w odnalezieniu się na rynku pracy i w codzienności. Przedsiębiorcy mają tymczasem przestrzeń, aby zaufać i dać szansę na rozwój OzN poprzez staże i zatrudnienia. To bardzo ważna współpraca i szansa dla każdej ze stron, dlatego szczególnie dziś warto mówić o tej dyskryminacji OzN.- zaznacza Stanisław Schubert, Prezes KSON.
Wyjątkową okazją do debaty na temat współpracy miedzyśrodowiskowej na rzecz integracji zawodowej osób niepełnosprawnych będzie spotkanie „Szanse. Dostępność. Partnerstwo. Osoby z niepełnosprawnością na rynku  pracy – okrągły stół z okazji Dnia Przedsiębiorczości” zaplanowane 21 czerwca 2023 roku o godz. 10:00 w Centrum Dialogu Społecznego. Wydarzenie objął patronatem Rzecznik Małych i Średnich Przedsiębiorstw, partnerami spotkania są Związek Przedsiębiorców i Pracodawców oraz Warszawska Izba Gospodarcza.

Nadrzędnym celem spotkania, w którym udział wezmą przedstawiciele organizacji i instytucji wspierających osoby niepełnosprawne oraz środowiska przedsiębiorców jest pokazanie szerokich możliwości i perspektyw zatrudnienia osób z niepełnosprawnością, zarówno ruchową jak i intelektualną, w obecnych realiach gospodarczych i uwarunkowaniach prawno-społecznych. Będzie to także okazja wypracowania formuły stałej współpracy środowiska osób niepełnosprawnych z organizacjami pracodawców pozwalającej na skuteczne, wspólnie prowadzone działania edukacyjne, szkoleniowe oraz informacyjne, sprzyjające tworzeniu nowych stanowisk pracy i rozwoju zawodowego osób niepełnosprawnych w Polsce.

 
[1] NIK o aktywności zawodowej osób z niepełnosprawnościami, 2022 https://www.nik.gov.pl/plik/id,25417,vp,28178.pdf
źródło: KSON
5 maja obchodzimy Europejski Dzień Walki z Dyskryminacją Osób Niepełnosprawnych oraz Dzień Godności Osób z Niepełnosprawnością Intelektualną. To okazja by zwrócić uwagę społeczeństwa na problemy i wyzwania z jakimi mierzą się osoby z niepełnosprawnością w codziennym życiu i pracy zawodowej. Bariery i ograniczenia, bowiem, jakich doświadczają osoby z niepełnosprawnością i ich opiekunowie, są wynikiem wielu czynników: społecznych, systemowych i kulturowych. Każdy z nas może jednak zrobić wiele by otaczający nas świat był miejsce przyjaznym, w którym każdy będzie miał szansę na godne życie i rozwój osobisty.
Tylko 14% osób niepełnosprawnych na rynku pracy
W Polsce żyje ok. 4 mln osób z niepełnosprawnością, jednak poziom ich zatrudnienia od lat utrzymuje się na niskim poziomie. Pod względem wskaźnika bierności zawodowej osób niepełnosprawnych Polska plasuje się na 5 miejscu w Europie. Wskaźniki zatrudnienia osób niepełnosprawnych w ciągu ostatnich 10 lat wzrosły tylko o ok. 2% – z 14,4% w 2010 r. do 16,7% w 2020 r[1].

Wśród przyczyn takiego stanu są m.in.: ograniczenia związane ze stanem zdrowia i niepełnosprawnością, niskie kompetencje i wykształcenie, niska samoocena, nieopłacalność podejmowania pracy zorobkowej, niedostosowanie miejsc pracy do potrzeb osób niepełnosprawnych, bariery architektoniczne czy transportowe.

Dlaczego pracodawcy nadal zatrudniają niechętnie? Głównym problemem pozostaje nie tylko tworzenie nowych stanowisk pracy, ale trwałe zatrudnienie OzN. Choć pracodawca może uzyskać dofinansowanie wynagrodzeń i składek na ubezpieczenie społeczne osób z niepełnosprawnościami czy zwrot kosztów przygotowania miejsc pracy, to nie jest to jedyna i wystarczająca motywacja do tworzenia strategii zatrudnienia z integralnym uwzględnieniem osób z niepełnosprawnościami.

Nadal panuje też wiele stereotypów i nieprawdziwych przekonań na temat niskiej wydajności czy samodzielności OzN. Część przedsiębiorców boi się także wysokiej absencji w pracy w wyniku pogorszenia stanu zdrowia czy niepełnosprawności.
 
Nowych form wsparcia przybywa
Perspektywy dla integracji zawodowej osób z niepełnosprawnościami są jednak coraz większe. Ogromną rolę w tworzeniu świata bez barier i aktywizacji osób niepełnosprawnych pełnią organizacje pozarządowe, zarówno lokalne, regionalne jak i ogólnopolskie.

 – Tych możliwości jednak nie byłoby, gdyby nie strona rządowa i samorządowa, dzięki której realizujemy, jako organizacja pozarządowa, szereg projektów aktywizacji zawodowej. Działania te obejmują to nie tylko szkolenia, warsztaty, ale to też doradztwo zawodowe, pośrednictwo pracy i wsparcie psychologów. Chcemy, aby nasi podopieczni czuli się w pełni zaopiekowani, a kiedy trafią na rynek pracy, żeby wiedzieli już jak wiele mogą zaoferować swojemu pracodawcy. Chcemy, aby Przedsiębiorcy o Nas usłyszeli i nie bali się zatrudniać OzN. – podkreśla Stanisław Schubert, Prezes Karkonoskiego Sejmiku Osób Niepełnosprawnych KSON.

– Synergia pomiędzy administracją rządową i samorządową, organizacjami zrzeszającymi OzN oraz przedsiębiorstwami, pozwala na tworzenie odpowiednich warunków pracy i życia w społeczeństwie bez barier. Dlatego tak ważny jest dla nas wspólny dialog i podejmowanie rozwiązań na rzecz niwelowania wykluczenia i poprawy dostępności dla OzN. Agencja Pracy, którą tworzymy ma być tak szeroką bazą wykwalifikowanych specjalistów, którzy w aktywny sposób chcą zaistnieć na rynku pracy. Chcemy mapować potrzeby przedsiębiorców z poszczególnych sektorów i znajdować im odpowiednich ekspertów i pracowników, którzy w wyniku realizowanych przez nas projektów tj. WłaczamON! czy ZatrudniONy+, nabędą odpowiednie kwalifikacje, wzmocnią swoje umiejętności i zapewniam, że będą najlepszą kadrą w ich przedsiębiorstwie. – zaznacza Iwona Pikosz-Nuñez, dyrektor zarządzający CSI Projekty Sp. z o.o., koordynator generalny projektów prozatrudnieniowych KSON.

Współpraca buduje – zrozumieć niepełnosprawność
Jak zatem tworzyć dogodne warunki dla rozwoju zawodowego osób niepełnosprawnych i jednocześnie wspierać rozwój przedsiębiorstw w Polsce?  – Dyskusja o zatrudnianiu OzN nie może się odbyć bez udziału samych przedsiębiorców. Dlatego wspólnie ze Związkiem Przedsiębiorców i Pracodawców (ZPP) i Warszawską Izbą Gospodarczą (WIG), chcemy zmapować najważniejsze potrzeby i tworząc dogodne warunki pracy dla OzN. My znamy ograniczenia wynikające z niepełnosprawności, walczymy z barierami i wiemy, jak wspierać OzN w odnalezieniu się na rynku pracy i w codzienności. Przedsiębiorcy mają tymczasem przestrzeń, aby zaufać i dać szansę na rozwój OzN poprzez staże i zatrudnienia. To bardzo ważna współpraca i szansa dla każdej ze stron, dlatego szczególnie dziś warto mówić o tej dyskryminacji OzN.- zaznacza Stanisław Schubert, Prezes KSON.
Wyjątkową okazją do debaty na temat współpracy miedzyśrodowiskowej na rzecz integracji zawodowej osób niepełnosprawnych będzie spotkanie „Szanse. Dostępność. Partnerstwo. Osoby z niepełnosprawnością na rynku  pracy – okrągły stół z okazji Dnia Przedsiębiorczości” zaplanowane 21 czerwca 2023 roku o godz. 10:00 w Centrum Dialogu Społecznego. Wydarzenie objął patronatem Rzecznik Małych i Średnich Przedsiębiorstw, partnerami spotkania są Związek Przedsiębiorców i Pracodawców oraz Warszawska Izba Gospodarcza.

Nadrzędnym celem spotkania, w którym udział wezmą przedstawiciele organizacji i instytucji wspierających osoby niepełnosprawne oraz środowiska przedsiębiorców jest pokazanie szerokich możliwości i perspektyw zatrudnienia osób z niepełnosprawnością, zarówno ruchową jak i intelektualną, w obecnych realiach gospodarczych i uwarunkowaniach prawno-społecznych. Będzie to także okazja wypracowania formuły stałej współpracy środowiska osób niepełnosprawnych z organizacjami pracodawców pozwalającej na skuteczne, wspólnie prowadzone działania edukacyjne, szkoleniowe oraz informacyjne, sprzyjające tworzeniu nowych stanowisk pracy i rozwoju zawodowego osób niepełnosprawnych w Polsce.

 
[1] NIK o aktywności zawodowej osób z niepełnosprawnościami, 2022 https://www.nik.gov.pl/plik/id,25417,vp,28178.pdf
źródło: KSON
W Polsce mieszka nawet 7 mln osób z niepełnosprawnościami. Znaczna większość to ludzie doświadczający niepełnosprawności, których nie widać. Często spotykają się oni z niezrozumieniem innych, gdy np. nie ustępują miejsca w autobusie osobie starszej, proszą o przepuszczenie w kolejce lub o pomoc, z której korzystają. 27 lutego 2023 r. rozpoczęła się kampania „(Nie)widzialni”. Jej celem jest poprawa świadomości społecznej nt. niewidocznych niepełnosprawności oraz ułatwienie – osobom, które jej doświadczają – codziennego funkcjonowania m.in. w pracy czy w miejscach publicznych. Do akcji dołączyło już kilkudziesięciu partnerów z całej Polski, ich liczba wciąż rośnie.
Niewidoczna niepełnosprawność nie wiąże się z używaniem wózka czy białej laski. Może być spowodowana np. chorobą (np. stwardnienie rozsiane, cukrzyca), zaburzeniami neurorozwojowymi (np. autyzm), przebiegiem leczenia (np. leczenie onkologiczne), wypadkami (np. proteza nogi, niewidoczna pod ubraniem).  Jest trudna do zauważenia, ale często wpływa znacząco na życie osób, które jej doświadczają. Co więcej, dotyka ona wielu Polaków.
 
Według danych NFZ w naszym kraju na cukrzycę choruje 3 mln osób, stwardnienie rozsiane zdiagnozowane jest u ok. 50 tys. ludzi, tyle samo ma stwierdzoną hemofilię, z niewydolnością serca żyje ok, 1,3 mln osób, a z chorobą nowotworową ponad 1 mln. Z migreną, która niejednokrotnie uniemożliwia normalne funkcjonowanie, zmaga się nawet 8 mln mieszkańców naszego kraju. To tylko kilka z wielu chorób powodujących niewidoczne niepełnosprawności. Co więcej, z Testu Zdrowia „Pomyśl o sobie – sprawdzamy zdrowie Polaków w pandemii” (2021 r.) wynika, że aż 42,3 proc. ankietowanych deklarowało obecność długotrwałych problemów zdrowotnych lub chorób przewlekłych, niejednorodnie oznaczają one niepełnosprawność, której na pierwszy rzut oka nie widać.
 
„(Nie)widzialni”
 
„(Nie)widzialni” to projekt realizowany przez Fundację StwardnienieRozsiane.Info pod Patronatem Honorowym m.in. Rzecznika Praw Obywatelskich, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia i Marszałka Województwa Pomorskiego. Jest wynikiem konsultacji Fundacji StwardnienieRozsiane.Info – organizatora kampanii – z ekspertami i środowiskami pacjentkami oraz licznych rozmów z wieloma osobami doświadczającymi niewidocznej niepełnosprawności. Dołączyło do niego już kilkudziesięciu partnerów z Warszawy, Łódź, Gdańska, Gdyni, Sopotu, Katowic, Torunia, Lublina, Rzeszowa, Bytomia, Olsztyna, Szczecina, Sosnowca czy Białegostoku.
 
Cel „(Nie)widzialnych” to budowa świadomości społecznej nt. niewidocznej niepełnosprawności oraz wsparcie osób, które jej doświadczają. Mimo przeszkód, które stawia przed nimi gorszy stan zdrowia, starają się one żyć aktywnie, pracować, realizować codzienne obowiązki zawodowe i prywatne. Nie zawsze jednak są w stanie to robić bez wysiłku, bo bywają dni, gdy czują się gorzej. Wtedy też, np. kiedy korzystają z komunikacji miejskiej, słyszą: „Taki młody, a starszemu człowiekowi miejsca nie ustąpi”. A przecież nieustąpienie miejsca w autobusie czy skorzystanie z usługi poza kolejką nie musi być dowodem braku dobrego wychowania, tylko poważnych problemów ze zdrowiem. Tak samo, jak chwiejny krok osoby wysiadającej z samochodu nie zawsze jest efektem wypitego alkoholu, a gorsze wyniki w pracy czy niewywiązywanie się z obowiązków nie oznaczają braku zaangażowania.
 
– Kampania „(Nie)widzialni” wychodzi naprzeciw tym problemom. Projekt, który właśnie wystartował w całej Polsce, jest podzielony na etapy. W pierwszych tygodniach kluczowymi działaniami będzie kampania informacyjna w mediach oraz Internecie. Dodatkowo sukcesywnie realizowane będą też szkolenia u partnerów projektu, przeprowadzane przez nasz zespół, który pomoże sprawnie wdrożyć projekt w danej organizacji czy instytucji – mówi Monika Łada, prezes Fundacji StwardnienieRozsiane.Info. I dodaje, że dzięki szkoleniom, gdy u partnera projektu pojawi się osoba z niewidoczną niepełnosprawnością i potrzebująca wsparcia, przygotowani do tego pracownicy będą wiedzieli, jak reagować i co zrobić, by ich pomoc była skuteczna.
 
Informacje o bieżącym etapie wdrażania projektu u poszczególnych partnerów będą zamieszczane na stronie www.niewidzialni.org.pl. Formuła „(Nie)widzialnych” jest elastyczna, można ją implementować na różne sposoby w każdej firmie czy instytucji.
 
Oprócz podejmowanych przez fundację działań informacyjnych nt. niewidocznych niepełnosprawności, szkoleń czy webinarów, dostępne będą również specjalne emblematy, czyli „symbole” projektu. Stworzone zostały dla osób chcących zasygnalizować, że w danym momencie potrzebują wsparcia np. przepuszczenia w kolejce. Będzie je można otrzymać w placówkach, które zdecydowały się zostać partnerami projektu, jak również będzie można pobrać je z sieci. Od drugiej połowy marca będą dostępne w formie elektronicznej na stronie www kampanii i w przyszłości również na platformie SeniorApp (partner kampanii), poprzez którą organizacje zainteresowane szkoleniami „(Nie)widzialnych” będą mogły wybrać dogodny dla nich termin konsultacji. Udział w projekcie oraz korzystanie z emblematów jest bezpłatne i dobrowolne.
 
Do projektu przystąpiły urzędy, instytucje kulturalne, firmy – od dużych korporacji do mniejszych przedsiębiorstw, centra handlowe, a także placówki edukacyjne z całej Polski. Wśród nich są m.in. Pałac Kultury i Nauki w Warszawie, Grupa Capital Park (Fabryka Norblina, kompleks Royal Wilanów), platforma SeniorApp, Grupa Progres, Muzeum Wsi Lubelskiej, Centrum Sztuki Współczesnej Łaźnia Gdańsk, Muzeum Okręgowe w Rzeszowie, Gdańska Galeria Miejska, Centrum Nauki Experyment Gdynia, Nadbałtyckie Centrum Kultury Gdańsk, CKK Jordanki Toruń, Gdyńskie Centrum Filmowe, Wojewódzka i Miejska Biblioteka Publiczna w Gdańsku i wszystkie filie miejskich bibliotek w Gdańsku, Narodowe Muzeum Morskie Gdańsk, Teatr Muzyczny w Lublinie, Muzeum Górnośląskie w Bytomiu, Galeria Millenium Hall Rzeszów, Muzeum Warmii i Mazur w Olsztynie, Muzeum Historii Katowic, Gdański Ośrodek Sportu i Rekreacji, Teatr Kana Szczecin, Galeria Jurowiecka Białystok, MOSiR Lublin, Teatr Zagłębia Sosnowiec, Miejska Biblioteka Publiczna w Sopocie, Muzeum Dobranocek Rzeszów i Muzeum Emigracji Gdynia. Lista partnerów nie jest zamknięta. W każdej chwili można zgłosić się do Fundacji i dołączyć do kampanii.
 
Więcej informacji dostępnych jest na „(Nie)widzialni”:
www
Facebook
Instagram
Twitter

źródło: Fundacja Stwardnienie Rozsiane INFO

W Polsce mieszka nawet 7 mln osób z niepełnosprawnościami. Znaczna większość to ludzie doświadczający niepełnosprawności, których nie widać. Często spotykają się oni z niezrozumieniem innych, gdy np. nie ustępują miejsca w autobusie osobie starszej, proszą o przepuszczenie w kolejce lub o pomoc, z której korzystają. 27 lutego 2023 r. rozpoczęła się kampania „(Nie)widzialni”. Jej celem jest poprawa świadomości społecznej nt. niewidocznych niepełnosprawności oraz ułatwienie – osobom, które jej doświadczają – codziennego funkcjonowania m.in. w pracy czy w miejscach publicznych. Do akcji dołączyło już kilkudziesięciu partnerów z całej Polski, ich liczba wciąż rośnie.
Niewidoczna niepełnosprawność nie wiąże się z używaniem wózka czy białej laski. Może być spowodowana np. chorobą (np. stwardnienie rozsiane, cukrzyca), zaburzeniami neurorozwojowymi (np. autyzm), przebiegiem leczenia (np. leczenie onkologiczne), wypadkami (np. proteza nogi, niewidoczna pod ubraniem).  Jest trudna do zauważenia, ale często wpływa znacząco na życie osób, które jej doświadczają. Co więcej, dotyka ona wielu Polaków.
 
Według danych NFZ w naszym kraju na cukrzycę choruje 3 mln osób, stwardnienie rozsiane zdiagnozowane jest u ok. 50 tys. ludzi, tyle samo ma stwierdzoną hemofilię, z niewydolnością serca żyje ok, 1,3 mln osób, a z chorobą nowotworową ponad 1 mln. Z migreną, która niejednokrotnie uniemożliwia normalne funkcjonowanie, zmaga się nawet 8 mln mieszkańców naszego kraju. To tylko kilka z wielu chorób powodujących niewidoczne niepełnosprawności. Co więcej, z Testu Zdrowia „Pomyśl o sobie – sprawdzamy zdrowie Polaków w pandemii” (2021 r.) wynika, że aż 42,3 proc. ankietowanych deklarowało obecność długotrwałych problemów zdrowotnych lub chorób przewlekłych, niejednorodnie oznaczają one niepełnosprawność, której na pierwszy rzut oka nie widać.
 
„(Nie)widzialni”
 
„(Nie)widzialni” to projekt realizowany przez Fundację StwardnienieRozsiane.Info pod Patronatem Honorowym m.in. Rzecznika Praw Obywatelskich, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia i Marszałka Województwa Pomorskiego. Jest wynikiem konsultacji Fundacji StwardnienieRozsiane.Info – organizatora kampanii – z ekspertami i środowiskami pacjentkami oraz licznych rozmów z wieloma osobami doświadczającymi niewidocznej niepełnosprawności. Dołączyło do niego już kilkudziesięciu partnerów z Warszawy, Łódź, Gdańska, Gdyni, Sopotu, Katowic, Torunia, Lublina, Rzeszowa, Bytomia, Olsztyna, Szczecina, Sosnowca czy Białegostoku.
 
Cel „(Nie)widzialnych” to budowa świadomości społecznej nt. niewidocznej niepełnosprawności oraz wsparcie osób, które jej doświadczają. Mimo przeszkód, które stawia przed nimi gorszy stan zdrowia, starają się one żyć aktywnie, pracować, realizować codzienne obowiązki zawodowe i prywatne. Nie zawsze jednak są w stanie to robić bez wysiłku, bo bywają dni, gdy czują się gorzej. Wtedy też, np. kiedy korzystają z komunikacji miejskiej, słyszą: „Taki młody, a starszemu człowiekowi miejsca nie ustąpi”. A przecież nieustąpienie miejsca w autobusie czy skorzystanie z usługi poza kolejką nie musi być dowodem braku dobrego wychowania, tylko poważnych problemów ze zdrowiem. Tak samo, jak chwiejny krok osoby wysiadającej z samochodu nie zawsze jest efektem wypitego alkoholu, a gorsze wyniki w pracy czy niewywiązywanie się z obowiązków nie oznaczają braku zaangażowania.
 
– Kampania „(Nie)widzialni” wychodzi naprzeciw tym problemom. Projekt, który właśnie wystartował w całej Polsce, jest podzielony na etapy. W pierwszych tygodniach kluczowymi działaniami będzie kampania informacyjna w mediach oraz Internecie. Dodatkowo sukcesywnie realizowane będą też szkolenia u partnerów projektu, przeprowadzane przez nasz zespół, który pomoże sprawnie wdrożyć projekt w danej organizacji czy instytucji – mówi Monika Łada, prezes Fundacji StwardnienieRozsiane.Info. I dodaje, że dzięki szkoleniom, gdy u partnera projektu pojawi się osoba z niewidoczną niepełnosprawnością i potrzebująca wsparcia, przygotowani do tego pracownicy będą wiedzieli, jak reagować i co zrobić, by ich pomoc była skuteczna.
 
Informacje o bieżącym etapie wdrażania projektu u poszczególnych partnerów będą zamieszczane na stronie www.niewidzialni.org.pl. Formuła „(Nie)widzialnych” jest elastyczna, można ją implementować na różne sposoby w każdej firmie czy instytucji.
 
Oprócz podejmowanych przez fundację działań informacyjnych nt. niewidocznych niepełnosprawności, szkoleń czy webinarów, dostępne będą również specjalne emblematy, czyli „symbole” projektu. Stworzone zostały dla osób chcących zasygnalizować, że w danym momencie potrzebują wsparcia np. przepuszczenia w kolejce. Będzie je można otrzymać w placówkach, które zdecydowały się zostać partnerami projektu, jak również będzie można pobrać je z sieci. Od drugiej połowy marca będą dostępne w formie elektronicznej na stronie www kampanii i w przyszłości również na platformie SeniorApp (partner kampanii), poprzez którą organizacje zainteresowane szkoleniami „(Nie)widzialnych” będą mogły wybrać dogodny dla nich termin konsultacji. Udział w projekcie oraz korzystanie z emblematów jest bezpłatne i dobrowolne.
 
Do projektu przystąpiły urzędy, instytucje kulturalne, firmy – od dużych korporacji do mniejszych przedsiębiorstw, centra handlowe, a także placówki edukacyjne z całej Polski. Wśród nich są m.in. Pałac Kultury i Nauki w Warszawie, Grupa Capital Park (Fabryka Norblina, kompleks Royal Wilanów), platforma SeniorApp, Grupa Progres, Muzeum Wsi Lubelskiej, Centrum Sztuki Współczesnej Łaźnia Gdańsk, Muzeum Okręgowe w Rzeszowie, Gdańska Galeria Miejska, Centrum Nauki Experyment Gdynia, Nadbałtyckie Centrum Kultury Gdańsk, CKK Jordanki Toruń, Gdyńskie Centrum Filmowe, Wojewódzka i Miejska Biblioteka Publiczna w Gdańsku i wszystkie filie miejskich bibliotek w Gdańsku, Narodowe Muzeum Morskie Gdańsk, Teatr Muzyczny w Lublinie, Muzeum Górnośląskie w Bytomiu, Galeria Millenium Hall Rzeszów, Muzeum Warmii i Mazur w Olsztynie, Muzeum Historii Katowic, Gdański Ośrodek Sportu i Rekreacji, Teatr Kana Szczecin, Galeria Jurowiecka Białystok, MOSiR Lublin, Teatr Zagłębia Sosnowiec, Miejska Biblioteka Publiczna w Sopocie, Muzeum Dobranocek Rzeszów i Muzeum Emigracji Gdynia. Lista partnerów nie jest zamknięta. W każdej chwili można zgłosić się do Fundacji i dołączyć do kampanii.
 
Więcej informacji dostępnych jest na „(Nie)widzialni”:
www
Facebook
Instagram
Twitter

źródło: Fundacja Stwardnienie Rozsiane INFO

W czwartek 1 grudnia w siedzibie Pracodawców RP odbyło się pierwsze spotkanie okrągłego stołu środowisk wspierających i działających na rzecz osób z niepełnosprawnością zainicjowane przez Karkonoski Sejmik Osób Niepełnosprawnych (KSON). O sytuacji i wyzwaniach związanych z integracją społeczną i zawodową osób niepełnosprawnych rozmawiali przedstawiciele organizacji pozarządowych, związków pracodawców, instytucji publicznych i resortów. Celem obrad było zmapowanie istniejących barier w dostępie osób niepełnosprawnych do pracy, rozwoju osobistego i społecznego oraz opieki zdrowotnej, pokazanie dobrych praktyk i inicjatyw wspierających aktywizację osób z niepełnosprawnościami oraz wskazanie potrzebnych zmian i rozwiązań organizacyjnych i systemowych.
W Polsce żyje ponad 4 mln osób niepełnosprawnych, które mają różne potrzeby i doświadczają różnego rodzaju barier w ciągu swojego życia. Niejednokrotnie oczekują większej życzliwości i normalnego traktowania w codziennych kontaktach, pracy zawodowej czy opiece zdrowotnej. Częstym problemem tej grupy jest bowiem samotność, wyalienowanie i poczucie zagubienia. Dlatego tak ważne jest aktywizacja zawodowa i społeczna w budowaniu poczucia przydatności i użyteczności oraz poczucia własnej wartości, które co jest wyznacznikiem dojrzałości i rozwoju społeczeństwa oraz państwa, które powinno stwarzać dogodne warunki dla rozwoju dobrostanu wszystkich swoich obywateli.

– Obecne na spotkaniu organizacje pozarządowe działające na rzecz pacjentów i osób niepełnosprawnych są w znacznej mierze lustrem ich potrzeb oraz jednym z kluczowych głosów w dyskusji na temat kształtowania systemu opieki zdrowotnej i zabezpieczenia społecznego. Z drugiej strony instytucje publiczne, resortowe i zadaniowe mają moc sprawczą i narzędzia do tego, aby projektować odpowiednie zmiany i rozwiązania systemowe, aby skuteczniej wpierać polskich obywateli, w tym osoby z niepełnosprawnością. – mówił Iwona Pikosz, Dyrektor zarządzający CSI Projekty Sp. z o.o. i Koordynator generalny KSON.

– Jako organizacja pozarządowa działamy już ponad 20 lat i mogę śmiało powiedzieć, że głos III sektora jest uwzględniony w debacie publicznej, staliśmy się bardziej dojrzałym społeczeństwem. Trzeba jednak pamiętać, że w XXI wieku, powinniśmy stawiać nie tylko na sam dostęp ale na jakość życia czyli większe możliwości rozwoju osobistego, edukacji i pracy zawodowej, łatwy dostęp do usług medycznych, ale także poszerzenie możliwości spędzania wolnego czasu i rekreacji. – podkreślał Stanisław Schubert, prezes Karkonoskiego Sejmiku Osób Niepełnosprawnych.

Wykluczenie zaczyna się w domu
Wykluczenie zaczyna się w domu, dlatego niezmiernie ważna jest świadomość całych rodzin, o tym jak istotną rolę w życiu osoby niepełnosprawnej odgrywa praca i relacje z innymi ludźmi. Nadal organizacje i instytucje, które wspierają osoby niepełnosprawne borykają się z problemem, żeby namówić rodzica/opiekuna do tego, że dobrym pomysłem dla ich dziecka (dorosłej osoby) pójście do pracy. Wynika to m.in. z wyuczonej nadopiekuńczości, tego że najczęściej cale życie rodzice opiekowali się niepełnosprawnym dzieckiem.

Uczestnicy podkreślali jak ważną rolę w przeciwdziałaniu wykluczeniu i integracji osób niepełnosprawnych odgrywają organizacje pozarządowe, wskazując także na potrzebę organizacji ogólnopolskich kampanii społecznych, które będą podnosić świadomość całego społeczeństwa oraz rozwiązań systemowych np. tworzenia ośrodków aktywizacji zawodowej, które będą kompleksowo zabezpieczać potrzeby osób niepełnosprawnych.

– Dla powodzenia aktywizacji społecznej i zawodowej niezwykle ważna jest rola całego zespołu (psychologów, trenerów, doradców). Pracujemy m.in. nad akceptacją swoich ograniczeń,  wyłuskaniem dobrych stron oraz usystematyzowaniem dnia powszedniego. Bardzo ważne jest poczucie, że daję radę i jestem społecznie wartościową jednostką, mam swoje ograniczenia, ale też wiele możliwości, a moja praca jest wartościowa. Uczymy się także jak podchodzić do stresu w pracy, porażek. Bowiem każdego z nas niezależnie od tego czy jest osobą niepełnosprawną czy nie, dotyka stres, mylimy się, nie jesteśmy wszystkowiedzący. To pozwala na wyjście izolacji i otwarcie na świat. – podkreślała psycholog KSON, Weronika Kuleczka-Pietrasik.

Wiele osób obawia się także, że po rozpoczęciu pracy straci rentę. Trzeba jednak pamiętać, że większość osób niepełnosprawnych pracuje na część etatu, więc nie ma tego zagrożenia. Ponadto bardzo zaniedbaną grupą są osoby z niepełnoprawnością intelektualną w stopniu lekkim. Są to osoby po których na pierwszy rzut oka nie widać niepełnosprawności. Ale na miejscu pracy borykają się z wieloma problemami. I tak w przypadku, umiarkowanego stopnia – pracodawca otrzymuje dofinansowanie z PFRON, co rekompensuje skutki tego, że zakres pracy takich osób będzie ograniczony oraz tego, że potrzebują one np. asystenta. Natomiast w przypadku stopnia lekkiego, osoby również niektórych zadań nie są w stanie wykonać, ale do ich pracy nie ma niestety dofinansowania. W konsekwencji są one duże bardziej zagrożone wykluczeniem i tej grupie najtrudniej jest znaleźć zatrudnienie.

Wśród barier w zatrudnianiu osób niepełnosprawnych wskazano problem orzecznictwa dot. niepełnosprawności intelektualnej, które nie uwzględnia fenotypu behawioralnego. – Osoby te mają inny profil poznawczy i specyficzne ograniczenia. Wśród nich znajdują się osoby, które powinny mieć stopień znaczny np. reagują na stres w nieprawdopodobnie burzliwy sposób, a w większości przypadków otrzymują stopień lekki – taka osoba nie znajdzie zatrudnienia w normalnych warunkach, często do pracy potrzebny jest bowiem asystent i specjalne warunki. To jest największa dyskryminowana grupa osób niepełnosprawnych. – podkreślała Maria Libura z Centrum Badań nad Niepełnosprawnością.

Podstawową rolę w otwarciu osób niepełnosprawnych na świat odgrywa rodzina i edukacja rodzin. – Nadal zdarzają się przypadki, zwłaszcza w małych społecznościach wiejskich, ze osoby niepełnosprawne się ukrywa przed światem, zamyka w domach bez kontaktu z innymi – mówił Stanisław Schubert. – To nie powinno mieć już w obecnych czasach miejsca.

Aktywni w pracy, aktywni w życiu
Współczynnik aktywności zawodowej osób niepełnosprawnych w wieku produkcyjnym wrastał w ostatnich latach i wynosi ok. 28%. Na przestrzeni ostatnich dziesięciu lat zauważyć można również wzrost wskaźnika zatrudnienia, który w 2019 roku wyniósł 26,8%. W roku 2019 liczba aktywnych zawodowo osób niepełnosprawnych w wieku produkcyjnym liczyła 458 tys[i]. Dużym wyzwaniem dla wszystkich były jednak lata pandemii oraz obecny kryzys gospodarczy, rosnąca inflacja, zwłaszcza rosnące koszty energii, co ogólnie przekłada się na redukcje zatrudnienia, ograniczenie inwestycji i działalności w wielu branżach. – Dlatego tym bardziej istotne jest planowanie i przeciwdziałanie negatywnym skutkom sytuacji gospodarczo-politycznej w jakiej dziś się znajdujemy. – mówiła Iwona Pikosz.

„Dwa najważniejsze dni Twojego życia to ten, w którym się urodziłeś oraz ten, w którym dowiedziałeś się, po co” – cytując Marka Twaina. Praca jest dla większości z nas integralnym i ważnym elementem życia, nie tylko ze względu na aspekt zarobkowy, ale buduje ona poczucie własnej przydatności, wartości, rozwija nasze umiejętności, dzięki niej nawiązujemy nowe znajomości i poznajemy ciekawy ludzi.

– Skorzystanie z programu aktywizacji zawodowej KSON było to dla mnie trampoliną do lepszego życia. Wszystko zaczyna się od głowy, trzeba chcieć zmiany, znaleźć w sobie wiarę, przekonać się, że warto skorzystać ze wsparcia dla osób niepełnosprawnych, nie wstydzić się. Charakter niepełnosprawności jest rzeczą drugorzędną. Chodzi o to, aby wydobyć nasz potencjał i predyspozycje, ponieważ każdy z nas ma wiele do zaoferowania. Obecnie pracuję w Mazowieckim Urzędzie Wojewódzkim, dzięki szkoleniom przygotowawczym w KSON, bardzo szybko ze stażysty stałem się regularnym pracownikiem i obecnie pracuję na czas nieokreślony. Jestem żywym przykładem, że można i warto. Mam duże wsparcie przełożonych i pracuję we wspaniałym zespole i życzę tego wszystkim innym. – podkreślał Adam Falis, beneficjent wsparcia KSON w ramach programu Stabilne Zatrudnienie finansowanego przez PFRON.

– W Mazowieckim Urzędzie Wojewódzkim staramy się blisko współpracować z organizacjami pozarządowymi oraz samodzielnie rozwijać możliwości zatrudnienia w urzędzie, jesteśmy przodownikiem w tym zakresie. My robiliśmy to metodą małych kroków, okazuje się, że można w efekcie zatrudniać dziesiątki osób z niepełnosprawnościami, jednocześnie dbając o edukację i dobro wszystkich pracowników. – dodała Anna Pankowska – Gałaj, dyrektor generalna, Mazowiecki Urząd Wojewódzki.

Osoby z niepełnosprawnościami, także z małych miasteczek i wsi, mogą liczyć na wsparcie zatrudnienia zarówno poprzez programy realizowane przez organizacje pozarządowe, samych pracodawców oraz instytucje publiczne takiej jak PFRON.

– Przykładem dobrych praktyk w tym zakresie mogą być programy WŁĄCZAM-ON oraz ONI W PRACY, dzięki którym setki osób znalazło zatrudnienie na terenach miejskich i wiejskich. Niezwykle cennym projektem jest STABILNE ZATRUDNIENIE uruchomiony przez PFRON, w ramach którego, przez ostatnie 2 lata zatrudnienie za pośrednictwem KSON znalazło w administracji rządowej i samorządowej wiele osób z niepełnosprawnościami. Mamy nadzieję, ze ta inicjatywa będzie się rozwijać i pozwoli zniwelować przepaść między dużymi miastami a terenami wiejskimi. – zaznaczał Stanisław Schubert.

– Pracodawca na wsi, to jest inny pracodawca, często jednoosobowa działalność gospodarcza, to są głownie mikro i mali przedsiębiorcy. Największa odpowiedzialność obecnie spoczywa na organizacjach pozarządowych, bowiem urzędy pracy nie radzą sobie z tym tematem, nie ma tam osób odpowiednio przeszkolonych i umiejętności. – mówiła Agata Gawska, senior ekspertka ds. rynku pracy, była Prezeska Fundacji Aktywizacja.

– To właśnie dzięki programowi STABILNE ZATRUDNIENIE udaje się znaleźć stałe zatrudnienie, dla bardzo dużej liczby osób. To wszystko dzięki pracy zespołowej i personalizacji wsparcia pod potrzeby konkretnej osoby oraz oczekiwań pracodawcy, dzięki zaangażowaniu trenerów i doradców wspieracie jest dopasowanie pod chorobę i potrzeby beneficjenta. Tego brakuje w urzędach pracy. – dodała Agnieszka Więcek, koordynator regionalny KSON.

Pracodawcy często chcą zatrudniać osoby z niepełnosprawnością, ale ciężko im jest znaleźć kandydatów z odpowiednimi kwalifikacjami – Brakuje szkoleń i możliwości zdobywania nowych umiejętności dla osób niepełnosprawnych. W przypadku osób głuchych, aby nabyć kwalifikacje, umiejętności, potrzeba tworzenia specjalnego centrum komunikacji, aby umożliwić porozumiewanie się, inaczej nie ma szansy na zatrudnienie i pracę. W ramach naszej działalności utworzyliśmy właśnie takie centrum, aby każdy mógł się skomunikować w każdej sprawie dotyczącej zatrudnienia, ale jestem zdania, że tylko działania systemowe, pozwolą na znaczne zwiększenie zatrudnienia osób z niepełnosprawnościami w Polsce. – podkreślał Krzysztof Kotyniewicz, Prezes Zarządu Głównego Polskiego Związku Głuchych.

Podobnie kwestię potrzeby stałego wsparcia widział Andrzej Brzeziński, prezes Polskiego Związku Niewidomych – Nie ma Polsce stałego systemowego finansowania rehabilitacji dla osób niepełnoprawnych. Osoba niewidoma potrzebuje w pierwszej kolejności rehabilitacji w życiu codziennym i społecznym, aby była gotowa do aktywizacji zawodowej.

– W POPON (Polska Organizacja Pracodawców Osób Niepełnosprawnych) zrzeszeni są przede wszystkim mali przedsiębiorcy, w tym osoby niepełnosprawne, dlatego trzeba pokazywać, że jest to też jest model biznesowy, że to są pracownicy którzy się sprawdzą, ale trzeba też tworzyć otoczenie, które pozwoli zatrudniać pracowników z odpowiednimi kwalifikacjami. Słyszymy od lat o nowym orzecznictwie i rozwiązaniach prawnych – ale niewiele się dzieje. Nie możemy nagiąć reguł gospodarki i ekonomii, środki powinny być przeznaczane na wykształcenie osób z niepełnosprawnością oraz stworzenie stabilności dla pracodawców, aby reguły gry nie zmieniały się w trakcie. Pokazujmy pracodawców, którzy zatrudniają osoby niepełnosprawne w pozytywnym świetle, gdyż bez doświadczenia i dobrych przykładów, pozostali się na to nie zdecydują. – mówił Krzysztof Kosiński, członek Krajowej Rady Konsultacyjnej do Spraw Osób Niepełnosprawnych z ramienia Pracodawców RP, wiceprezes Zarządu POPON-u.

Sukces osiągniemy patrząc na potrzeby osób niepełnosprawnej, zindywidualizowane podejście i dopasowywanie form pomocy, co z dużym powodzeniem robią organizacje pozarządowe przy wsparciu instytucji publicznych.

– Zgadzam się z wieloma postulatami i wyzwaniami, jednak odnoszę wrażenie że oferta, która jest na rynku obecnie jest szeroka, na większość problemów z aktywizacją zawodową mamy obecnie odpowiedzi, W ramach programu STABILNE ZATRUDNIENIE stałą pracę znalazło 50% osób, który odbywały staże. Na przyszły rok PFRON przeznaczy ponad 1 mld złotych na wsparcie dla organizacji pozarządowych. Uruchomiliśmy też zupełnie nową formę pomocy – program SAMODZIELNOŚĆ, AKTYWNOŚĆ, MOBILNOŚĆ, w ramach którego osoby, które chciałyby się aktywizować zawodowo, np. podjąć pracę w większym mieście, mogą uzyskać wsparcie na wynajęcie mieszkania na 3 lata, np. w Warszawie można uzyskać dofinansowanie nawet w wysokości 3000 zł miesięcznie w pierwszy roku. W kolejnych latach warunkiem utrzymania wsparcia jest uzyskanie zatrudnienia. Oferta jest naprawdę bogata, ale potrzeba operatorów, którzy współpracują z rodziną i otoczeniem i to jest chyba najistotniejsze, problem nie leży w środkach finansowych i ilości form pomocy. – przekonywał Krzysztof Kaca, Zastępca Dyrektora Departamentu ds. Polityki Regionalnej PFRON.

– Zgadzam się, że PFRON zmienił się diametralnie, nie ma porównania do tego co było 20 lat temu – jest bliżej ludzi, jest to kluczowe ramię finansujące działania organizacji pozarządowych wspierających osoby niepełnosprawne, projekty są bardzo przemyślane. Ogólnie jest coraz większa otwartość w urzędach, na poszukiwanie wyjścia sytuacji a nie problemów. – dodał Stanisław Schubert.

Zatrudnienie osób z niepełnosprawnością na otwartym rynku pracy wspierane jest m.in. poprzez refundację wynagrodzeń (dopłata z PFRON do pensji zatrudnionej Osoby Niepełnosprawnej), dotacje dla pracodawców na utworzenie lub wyposażenie stanowiska pracy dla Osoby Niepełnosprawnej (wypłacane ze środków PFRON za pośrednictwem Powiatowych Urzędów Pracy) oraz refundacja składek na ubezpieczenie społeczne Osób Niepełnosprawnych prowadzących działalność gospodarczą i niepełnosprawnych rolników. Ponadto Zatrudnienie osób z niepełnosprawnością na chronionym rynku pracy wspierane jest poprzez dofinansowywanie tworzenia i późniejszej działalności Zakładów Aktywności Zawodowej oraz Zakładów Pracy Chronionej.

– Wsparcie powinno mieć charakter długofalowy, systemowy. Staramy się w PFRON wychodzić na przeciw tym oczekiwaniom tworząc projekty wieloletnie, dające większą stabilność. W tej chwili trwa nabór wniosków do 29 grudnia – finansowane są działania, które odpowiadają na wiele potrzeb, rehabilitacja, aktywność sportowa, aktywizacja zawodowa. – mówił Kamil Bobek, Dyrektor Departamentu ds. Współpracy z Organizacjami Pozarządowymi PFRON.

Bardzo ważna jest także synergia i współpraca interesariuszy. – Obecnie trwa także nabór do Forum Dialogu z Organizacjami Pozarządowymi PFRON – chcemy bowiem prowadzić stały dialog, i konstruować programy i inne działania PFRON tak, aby trafiały w potrzeby osób z niepełnosprawnościami i tworzyć stabilny system wsparcia. – dodał Kamil Bobek.

– Filar zabezpieczenia społecznego to też ogromny pracodawca, zatrudniający 42 000 osób. Nasza strategia zatrudnienia osób z niepełnosprawnościami opieka się o stopniowe kamienie milowe pozwalające dojść do 6% zatrudnienia osób niepełnosprawnych w ZUS. Obecnie wskaźnik zatrudnienia w całej służbie cywilnej wynosi ponad 4%. Ustawa o dostępności przyniosła duże zmiany. Kto jeszcze 10 lat temu wiedziałby co to jest pętla indukcyjna, czym są żółte pasy na schodach itp. Dzisiaj to jest już wiedza powszechna. – mówił Krzysztof Czechowski, koordynator ds. dostępności, Zakład Ubezpieczeń Społecznych.

Jednostki samorządu terytorialnego są także coraz bardziej aktywne i tworzą nowe formy wsparcia i współpracy. – Dzięki współpracy z organizacjami pozarządowymi, mamy opiekunów i trenerów, pełne wsparcie potrzebne do prowadzenia osób z niepełnosprawnościami z sukcesem do zatrudnienia. W naszym mieście dużą rolę odgrywają formy ekonomii społecznej – mówiła Sylwia Bielawska, wiceprezydent Wałbrzycha – Mamy też świadomość, że już ok. 32% mieszkańców Polski stanowią osoby starsze, które także wymagają lepszej opieki i dedykowanych rozwiązań w zakresie dostępności.

Drugim dużym filarem finansowania inicjatyw na rzecz osób niepełnosprawnych są fundusze europejskie. – Z funduszy europejskich w tym obszarze skorzystało już ponad 500 000 osób niepełnosprawnych, a ¼ z nich znajduje pracę. Nie zawsze jest to jednak praca stała. Bo dominuje projektowość zadań, które po zakończeniu rzadko przekładają się na rozwiązania systemowe. Dlatego uważam, że dyskusja wymaga zaangażowania decydentów najwyższych szczebli, którzy mają wpływ na kształtowanie polityki państwa. – zaznaczył Przemysław Herman, z-ca Dyrektora Departamentu, Europejskiego Funduszu Społecznego, Ministerstwo Funduszy i Polityki Regionalnej.

– Realizując nasze projekty WŁĄCZAM-ON oraz ONI W PRACY podeszliśmy do tematu tak jakbyśmy chcieli sami zatrudniać pracowników, stąd nacisk na edukację, kursy podnoszące kompetencje, spersonalizowane i indywidualne szkolenia i porady, ułatwiające dostosowanie się do wymogów rynku pracy, w tym pracy zdalnej oraz oczywiście staże, które przygotowują przyszłych pracowników. – dodała Iwona Pikosz.

O potrzebie wypracowania konkretnych rozwiązań i wejścia tematu na poziom dyskusji sejmowej mówił poseł Robert Obaz. – W parlamencie pracują różne zespoły, które mogą podjąć się debaty i poszukiwania rozwiązań na konkretne wyzwania osób niepełnosprawnych. Jako osoba niepełnosprawna, która sama przeszła ścieżkę poszukiwania zatrudnienia, wiem jak jest to ważne.

Dostępność to podstawa
Hasłem przewodnim drugiej części spotkania była DOSTĘPNOŚĆ. Aby integracja i aktywność w życiu społecznym osób z niepełnosprawnościami była bowiem możliwa świat dookoła musi być bardziej dostępny i otwarty –  ułatwiać życie osobom z niepełnosprawnościami, a nie utrudniać. Mowa o takich kwestiach jak możliwości w miarę swobodnego poruszania się po mieście, dojazdach z terenów wiejskich, ułatwienia architektoniczne, dostęp i dostosowanie obiektów i przestrzeni rekreacyjnych, dostępność cyfrowa czy dostęp do rehabilitacji i terapii zajęciowej oraz opieki zdrowotnej.

– Dostępność powinniśmy mieć wszyscy z tyłu głowy, tworząc obiekty, projekty i inne rozwiązania organizacyjne i systemowe. Prowadząc audyty dostępności i bezpieczeństwa oraz procesy certyfikacji w kilku województwach w kraju musimy stwierdzić, że nie w Polsce chyba ani jednego budynku, który byłby w 100 % dostosowany do potrzeb osób niepełnosprawnych. – mówiła Iwona Pikosz.

– To czy i na ile obiekty są dostosowane przekłada się na realne możliwości  uzyskania pomocy, załatwienia spraw urzędowych, zrobienia zakupów, przez osoby z niepełnosprawnością, bez konieczności pomocy innych. Co ważne, kwestie dostępności poprawiają  jakość życia każdego polskiego obywatela. – dodał Wojciech Kosarski, Dyrektor organizacyjny CSI Projekty Sp. z o.o. i Z-ca Koordynatora generalnego KSON.

Niewątpliwie proces dostosowania i dostępności powinien przyspieszać i być ważnym elementem polityki krajowej i regionalnej, aby Polska stała się krajem przyjaznym dla osób z niepełnosprawnościami. To inwestycja w przyszłość i rozwój ludzi i kraju.

– Przykładem nowych możliwości dla osób niepełnosprawnych może być otwarta w 2010 roku pierwsza wysokogórska trasa turystyczna w Karkonoszach, dedykowana osobom niepełnosprawnym, której budowę zainicjował KSON, przy wsparciu Urzędu Marszałkowskiego Województwa Dolnośląskiego, 
PFRON, Banku Ochrony Środowiska oraz Karkonoskiego Parku Narodowego. Specjalna trasa z Kopy do Równi pod Śnieżką jest obecnie najczęściej uczęszczaną trasą turystyczną w Karkonoszach. Pokazuje to jednoznacznie, że to co dobre dla niepełnosprawnych jest także dobre dla nas wszystkich – spuentował Stanisław Schubert. Trasa uzyskała w tym roku tytuł Lidera Dostępności 2022 z rąk Prezydenta RP w kategorii dostępności przestrzennej i architektonicznej.

Okrągły stół zorganizowany przez KSON to pierwsze tego typu spotkanie, które otwiera cykl debat na temat potrzeb osób niepełnosprawnych i oczekiwanych rozwiązań. Kolejne spotkania będą poświęcone konkretnym wyzwaniom i aspektom aktywizacji oraz dostępności społecznej i zawodowej dla osób z niepełnosprawnościami.
W interesie nas wszystkich jest to, aby promować istniejące możliwości wsparcia oraz aby było ich jak najwięcej, aby osoby niepełnosprawne i ich opiekunowie byli jak najbardziej samodzielni, mieli lepszą jakość życia i aktywnie uczestniczyli w życiu społecznym, gospodarczym, kulturalnym czy politycznym.

Patronat honorowy nad wydarzeniem objął Paweł Wdówik, Pełnomocnik Rządu ds. Osób Niepełnosprawnych.
Partnerami wydarzenia byli: Pracodawcy RP, Federacja Stowarzyszeń Amazonki, Stowarzyszenie „Zostań w Polsce”, CSI Projekty.
Patronat medialny nad wydarzeniem objęli: Co w Zdrowiu, Magazyn Integracja, Medicalpress.pl, Medkurier, Niepelnosprawni.pl, Puls Medycyny

Transmisję z wydarzenia:
[i] Badania Aktywności Ekonomicznej Ludności (dane biura Pełnomocnika ds. Osób Niepełnosprawnych za rok 2019
źródło: KSON