Medicalpress
Choć pacjenci rzadko mają z nimi bezpośredni kontakt, to właśnie od pracy histotechników i histotechnologów w dużej mierze zależy jakość diagnostyki patomorfologicznej. Narodowy Instytut Onkologii kontynuuje ogólnopolskie szkolenia i certyfikację tej grupy zawodowej w ramach Narodowej Strategii Onkologicznej, wzmacniając kompetencje specjalistów odpowiedzialnych za przygotowanie materiału tkankowego do oceny mikroskopowej.
 
Diagnostyka zaczyna się wcześniej, niż wielu pacjentów może przypuszczać. Zanim materiał tkankowy trafi do oceny lekarza patomorfologa, musi zostać odpowiednio zabezpieczony, opracowany i wybarwiony. To właśnie od jakości pracy histotechników i histotechnologów, czyli specjalistów odpowiedzialnych za przygotowanie materiału tkankowego do badania mikroskopowego, zależy, czy powstanie preparat, który pozwoli na precyzyjną ocenę, rozpoznanie choroby i zaplanowanie najlepszego leczenia.

Dlatego tak ważne jest systematyczne wzmacnianie kompetencji osób, które odpowiadają za ten kluczowy etap procesu diagnostycznego. Przygotowanie merytoryczne histotechników i histotechnologów ma bardzo duży wpływ na jakość rozpoznania patomorfologicznego.

W miniony weekend w Narodowym Instytucie Onkologii odbyły się szkolenia dla histotechnologów. To kontynuacja działań rozpoczętych w maju 2025 r. ubiegłego roku. Wówczas w NIO odbyły się pierwsze ogólnopolskie kursy doszkalające i doskonalące z certyfikacją dla tej grupy zawodowej.

Szkolenia realizowane są w ramach Narodowej Strategii Onkologicznej. Za ich merytoryczne przygotowanie odpowiada Zakład Patomorfologii Nowotworów Instytutu, a organizację koordynuje Krajowy Ośrodek Monitorujący, którego rolę pełni NIO. Ważną rolę w tym procesie odgrywają także Wojewódzkie Ośrodki Monitorujące, wspierające rozwój i upowszechnianie jednolitych standardów diagnostyki patomorfologicznej w całym kraju. Obecna formuła rozwija działania ubiegłoroczne, kiedy szkolenia i warsztaty odbywały się w organizacji wyłącznie Krajowego Ośrodka Monitorującego.

To współpraca, która ma bardzo praktyczny wymiar. Uczestnicy rozwijają kompetencje potrzebne nie tylko do prawidłowego przygotowania i procesowania materiału, ale także do identyfikacji nieprawidłowości i błędów w fazie przedzakładowej oraz eliminowania błędów w trakcie technicznej obróbki materiału. Wpływa to na jakość opracowywanych preparatów, jakość rozpoznania patomorfologicznego oraz decyzje dotyczące wyboru odpowiedniej terapii.

Certyfikacja histotechników i histotechnologów to także ważny krok w budowaniu rangi tych zawodów. To specjaliści, których praca przez lata pozostawała mniej widoczna, choć ma bezpośredni wpływ na jakość diagnozy i decyzje terapeutyczne podejmowane przez zespoły kliniczne.

Duże zainteresowanie szkoleniami pokazuje, że środowisko jest gotowe do dalszego rozwoju, a jednostki diagnostyki patomorfologicznej widzą realną wartość inwestowania w wiedzę, kompetencje i standardy. Podczas ubiegłorocznych edycji kursów dla histotechników i histotechnologów certyfikaty otrzymało 112 pracowników Jednostek Diagnostyki Patomorfologicznej z całej Polski.

To także dopiero początek. Kolejne edycje szkoleń, najbliższe zaplanowane na wczesną jesień tego roku, oraz programy dla osób rozpoczynających pracę w zawodzie mają szansę stać się stałym elementem systemowego rozwoju diagnostyki patomorfologicznej w Polsce – z korzyścią dla personelu, lekarzy i przede wszystkim pacjentów.

Więcej informacji o szkoleniach, harmonogram i zasady rejestracji można znaleźć na stronie Krajowego Ośrodka Monitorującego: https://kom.nio.gov.pl/ 

Źródło: NIO
Foto: NIO

Nowotwory głowy i szyi – obejmujące m.in. raka krtani, gardła, jamy ustnej i nosa – należą do najczęstszych nowotworów u mężczyzn w Polsce i wciąż w wielu przypadkach rozpoznawane są zbyt późno. Ich leczenie wymaga interdyscyplinarnego podejścia i dobrze skoordynowanej terapii. Dlatego dostęp do aktualnych, opartych na dowodach i dostosowanych do realiów krajowych wytycznych diagnostyczno-terapeutycznych jest kluczowy.
W odpowiedzi na te potrzeby, zespół ekspertów pod kierunkiem prof. Andrzeja Kaweckiego zakończył właśnie aktualizację polskich wytycznych w zakresie postępowania z pacjentami z nowotworami głowy i szyi. Dokument stanowi adaptację zaleceń amerykańskiej organizacji National Comprehensive Cancer Network (NCCN) do warunków polskiego systemu opieki zdrowotnej.

Współpraca międzynarodowa i lokalna praktyka kliniczna

Prace nad dokumentem prowadzone były w ramach współpracy Narodowego Instytutu Onkologii (NIO-PIB) z NCCN, przy zaangażowaniu Krajowego Ośrodka Monitorującego, który funkcjonuje w strukturze NIO i odpowiada za proces aktualizacji wytycznych zgodnie z ustawą o Krajowej Sieci Onkologicznej.

Nowe zalecenia to efekt wielomiesięcznej pracy polskiego zespołu ekspertów, którzy ściśle współpracowali z partnerami amerykańskimi, by zachować zgodność z międzynarodowymi standardami, ale jednocześnie uwzględnić specyfikę krajową.

Wśród najważniejszych zmian wprowadzonych w zaktualizowanych wytycznych znalazły się:

Standardy kliniczne wspierające decyzje lekarzy

Jak podkreślają autorzy dokumentu, wytyczne „są ważnym narzędziem wspierającym lekarzy w podejmowaniu decyzji zgodnych z aktualną wiedzą medyczną”. Ich wdrożenie ma również na celu zapewnienie równego dostępu do leczenia onkologicznego – niezależnie od miejsca zamieszkania pacjenta.

Zgodnie z procedurą, dokument został przekazany do Krajowej Rady Onkologicznej, która przedstawia go Ministerstwu Zdrowia jako podstawę do obwieszczenia oficjalnych zaleceń.

Nowe wytyczne dostępne są na stronie internetowej Narodowego Instytutu Onkologii: https://nio.gov.pl/instytut/nso/nso-wytyczne
Co wyróżnia wytyczne NCCN?

Wytyczne opracowywane przez NCCN są uznawane za jedne z najbardziej szczegółowych i najczęściej aktualizowanych zaleceń klinicznych w onkologii. Ich celem jest „zapewnienie wszystkim pacjentom dostępu do skutecznych działań profilaktycznych, diagnostycznych, terapeutycznych i wspierających”, a ich fundamentem jest systematyczna analiza dowodów naukowych najwyższej jakości.

Z dokumentów NCCN korzystają nie tylko lekarze i pielęgniarki, ale również farmaceuci, płatnicy systemów ochrony zdrowia, decydenci i pacjenci. Adaptacja tych zaleceń do realiów polskich wpisuje się w strategię zapewniania najwyższej jakości opieki onkologicznej – skutecznej, dostępnej i zorientowanej na pacjenta.

Źródło: Narodowy Instytut Onkologii – aktualności, 2025