Medicalpress

Indywidualne doradztwo zawodowe, wsparcie psychologa i trenera pracy oraz możliwość odbycia stażu w jednej z 25 instytucji administracji publicznej – tak działa program „Rekrut 1.0”, realizowany przez Fundację Szklane Domy i Karkonoski Sejmik Osób Niepełnosprawnych. Inicjatywa finansowana ze środków PFRON ma pomóc osobom z niepełnosprawnościami przełamać bariery zawodowe, zdobyć doświadczenie i zwiększyć szanse na stabilne zatrudnienie.

Program „Rekrut 1.0” to jedna z kluczowych inicjatyw realizowanych wspólnie przez Fundację Szklane Domy oraz Karkonoski Sejmik Osób Niepełnosprawnych (KSON), finansowana ze środków PFRON w ramach Konkursu 1/2026 „Stażysta Plus”. Celem jest pomoc osobom z niepełnosprawnościami w zdobyciu kwalifikacji, cennego doświadczenia zawodowego oraz stałego zatrudnienia w administracji publicznej. Program skierowany jest do osób ze wszystkimi stopniami niepełnosprawności, które pragną wejść lub powrócić na rynek pracy.

Aby dołączyć do projektu, należy posiadać aktualne orzeczenie o niepełnosprawności, mieścić się w przedziale wiekowym (kobiety od 18 do 60 lat, mężczyźni od 18 do 65 lat) oraz w momencie przystąpienia nie pozostawać w zatrudnieniu ani nie uczestniczyć w innym projekcie aktywizacyjnym. Zwieńczeniem procesu są staże zawodowe w 25 renomowanych instytucjach administracji rządowej i służby publicznej – takich jak ministerstwa, urzędy wojewódzkie czy urzędy centralne.

Współpraca z podopiecznymi Fundacji w ramach projektu „Rekrut” rozpoczyna się od dokładnego zbadania ich potrzeb, aby upewnić się, że są one spójne z oferowanym wsparciem.

„Szczególnie ważne jest dla nas zbudowanie relacji z beneficjentami, tak aby czuli nie tylko wsparcie, ale także przestrzeń do mówienia o swoich obawach i trudnościach” – mówi psycholog i trener pracy, Paweł Zamojć.

„Sam proces przygotowania w projekcie „Rekrut” obejmuje spotkania poświęcone stworzeniu indywidualnego planu drogi zawodowej. Na ten etap składa się kompleksowy wywiad i analiza poprzednich miejsc pracy, testy predyspozycji zawodowych weryfikujące deklaracje uczestnika oraz obiektywna obserwacja prowadzona przez doradcę zawodowego lub trenera pracy. Połączenie tych trzech perspektyw pozwala na wyznaczenie jasnych celów: pomyślne przejście stażu, sprawne wdrożenie w obowiązki oraz znalezienie stabilnego zatrudnienia w strukturach administracji lub na otwartym rynku pracy” – zaznacza ekspert.

Jak dodaje, przed rozpoczęciem stażu uczestnik otrzymuje również  kompleksowe doradztwo zawodowe, realizowane podczas kolejnych czterech spotkań.

„Omawiamy wtedy przyszłe obowiązki, zasady funkcjonowania w miejscu pracy, komunikację z zespołem i sposoby radzenia sobie z trudnościami, które mogą pojawić się w przyszłym miejscu pracy” – wskazuje Zamojć.

Jak mówi, osoby zgłaszające się do projektu mają bardzo różne doświadczenia i wykształcenie. Dla jednych udział w programie to kolejny krok w pracy biurowej lub instytucjach publicznych, dla innych – debiut w administracji. Często okazuje się, że dotychczasowe, nawet bardziej praktyczne doświadczenie uczestnika kryje w sobie kompetencje idealnie odpowiadające wymogom urzędu, co pozwala na naturalne przejście do nowej roli. W przypadku osób stawiających pierwsze kroki w biurze, po opracowaniu indywidualnego planu drogi zawodowej przechodzi się do kompleksowego doradztwa – uczestnicy są zapoznawani z obowiązkami, standardami zachowania, a kadra projektowa pełni rolę przewodnika po dobrych praktykach w pracy.

Przełamywanie barier i kompetencje miękkie

Zdaniem psychologa, największym wyzwaniem w procesie aktywizacji rzadko okazują się braki kompetencyjne czy kwestie formalne. Najtrudniej opanować kompetencje miękkie: umiejętność zaprezentowania się oraz gotowość na mierzenie się z trudniejszymi sytuacjami. Osoby z niepełnosprawnościami mają czasem skłonność do wycofywania się z obawy przed porażką.

„Naszym zadaniem jest uczyć proaktywnego podejścia do poszukiwania pracy i rozwiązywania problemów. Często barierą nie są otwarte konflikty, lecz trudności w komunikacji – zespół nie wie, jak rozmawiać z osobą z niepełnosprawnością, a sama osoba boi się mówić o swoich potrzebach, obawiając się, że zostaną one odebrane jako minus i powiązane z jej stanem zdrowia. Tymczasem trudności na rynku pracy wynikają z zupełnie innych przyczyn. Pokazujemy, że o niepełnosprawności i trudnościach warto mówić otwarcie, bo prędzej czy później temat ten i tak się pojawi” – podkreśla Paweł Zamojć.

Jak wyjaśnia, cały proces aktywizacji zawodowej ma charakter ciągły i nie kończy się z chwilą rozpoczęcia stażu przez uczestnika. Ścieżka obejmuje indywidualny plan drogi zawodowej, kompleksowe doradztwo, warsztaty, pomoc asystenta, a także stałe wsparcie trenera pracy podczas samego stażu. Uczestnik nie zostaje sam z problemami.

„Większość napięć w nowym miejscu wynika ze zwykłego lęku przed nieznanym środowiskiem. Nazwanie tych obaw, danie człowiekowi przestrzeni na szczerość i normalizacja jego emocji przynoszą ogromną ulgę” – mówi ekspert.

Jak program widzą uczestnicy? “Czuję, że ktoś czuwa nad moim rozwojem”

O tym, jak teoria przekłada się na rzeczywistość, opowiada pani Małgorzata, która niedawno rozpoczęła trzymiesięczny staż biurowo-administracyjny w Wojewódzkim Zespole ds. Orzekania o Niepełnosprawności w Szczecinie. Jak podkreśla, kluczem do sukcesu okazało się zaangażowanie organizatorów:

„Wcześniej brałam udział w innej inicjatywie tego typu i moje wrażenia były zupełnie inne – tam pomoc opiekunów była marginalna, a cała odpowiedzialność za znalezienie stażu spoczywała w zasadzie wyłącznie na mnie. W Fundacji Szklane Domy jest zupełnie inaczej: organizatorzy dysponują szerokimi bazami pracodawców, sami aktywnie dzwonią i sondują możliwości zatrudnienia dla swoich podopiecznych. Mój stały kontakt z trenerem pracy odbywa się m.in. w formie cyklicznych spotkań online. Daje mi to poczucie bezpieczeństwa i świadomość, że ktoś czuwa nad moim rozwojem” – opowiada uczestniczka.

Dzięki otwartej atmosferze w zespole oraz pełnej dostępności budynku obawy o odnalezienie się w nowym miejscu szybko zniknęły. Co więcej, posiadane przez nią wykształcenie psychologiczne otwiera drzwi do dalszej kariery w tej instytucji:

„Podczas rozmowy rekrutacyjnej otwarcie rozmawialiśmy o moim wykształceniu psychologicznym i o tym, że obecny zakres obowiązków różni się od mojego wykształcenia. Usłyszałam, że po zakończeniu stażu administracyjnego postarają się wdrożyć mnie do komisji orzekających jako psychologa. Daje mi to dużą nadzieję, że zostanę tu na stałe” – zaznacza.

„Historia pani Małgorzaty oraz doświadczenia ekspertów pokazują, że sukces na rynku pracy to nie kwestia przypadku, tylko efekt mądrze zaprojektowanego systemu wsparcia. Program „Rekrut 1.0” udowadnia, że przy odpowiednim przygotowaniu, fachowej pomocy doradców oraz otwartości ze strony pracodawców administracji publicznej, można pokonać najtrudniejsze bariery. I na tym zależy ekspertom, twórcom oraz założycielom Fundacji Szklane Domy” – podkreśla Wojciech Kosarski, Prezes FSD.

Źródło: inf pras

Powrót na rynek pracy po długiej przerwie może być szczególnie trudny dla osób z niepełnosprawnościami. Program „Fabryka Talentów” ma ułatwić ten proces poprzez szkolenia, doradztwo, wsparcie psychologiczne i płatne staże. Historia jednej z uczestniczek pokazuje, że aktywizacja zawodowa może oznaczać nie tylko nowe zatrudnienie, ale również odzyskanie samodzielności i poczucia, że jest się potrzebnym.

Projekt skierowany jest do osób z całej Polski, z orzeczeniem o niepełnosprawności w różnym stopniu, które pozostają bezrobotne lub chcą podnieść swoje kwalifikacje zawodowe. Celem jest odkrycie potencjału uczestników w wybranych dziedzinach. Wykwalifikowany zespół doradców i trenerów oferuje kompleksowe wsparcie merytoryczne i psychologiczne na każdym etapie, dzięki czemu cały proces jest mniej stresujący. Do dyspozycji uczestników pozostaje wiele form wsparcia oraz warsztatów grupowych.

“Specjaliści pomagają na przykład przeredagować CV, organizowane są warsztaty z autoprezentacji oraz szkolenia zawodowe – od kompetencji cyfrowych po kursy na rejestratorki medyczne. Prowadzone są również płatne staże. Bardzo pomocne jest to, że program bierze pod uwagę indywidualne umiejętności i doświadczenia, a także potrzeby.” – tłumaczy Sylwia, praktykantka.

Sama ma na swoim koncie udział w kilku takich stażach, m.in. w Wojewódzkim Inspektoracie Nadzoru Budowlanego, Głównym Inspektoracie Farmaceutycznym oraz Inspektoracie Transportu Drogowego, gdzie po odbyciu stażu otrzymała umowę o pracę na rok.

“Świetnie sprawdziłam się przy reorganizacji i porządkowaniu archiwów. Bardzo lubiłam to robić. Czasem podejście pracodawców bywa różne – słyszałam nawet, że jestem zbyt nadgorliwa, bo ciągle prosiłam o nowe zadania. Po prostu nie lubię siedzieć bezczynnie. Moje doświadczenie pokazuje jednak, że jeśli stażysta jest zaangażowany, jest to bardzo dobrze widziane” – przyznaje.

Udział w projekcie Fabryka Talentów dla Sylwii zupełnie nowe doświadczenie zawodowe. Przez większość życia pracowała w handlu i usługach, jednak problemy zdrowotne oraz przebyte operacje kręgosłupa wykluczyły ją z tej branży.

“Kiedyś, pracując przy kasie w supermarkecie, patrzyłam przez okno i marzyłam o pracy w terenie – żeby gdzieś pojechać, coś załatwić, do kogoś dotrzeć. I taką pracę sobie wymarzyłam. Uwielbiam być w ruchu” – mówi.

Dzięki pomocy fundacji udało się – Sylwia nadal pracuje wśród ludzi, jednak teraz może realnie im pomagać. Każdy dzień jej pracy wygląda trochę inaczej i stwarza nowe wyzwania.

Obecnie w ramach praktyk Sylwia zajmuje się promowaniem działań fundacji i docieraniem do kolejnych potencjalnych beneficjentów. Odwiedza urzędy dzielnicowe, ośrodki pomocy społecznej, Caritas oraz przychodnie rehabilitacyjne.

Praca przynosi jej dużą satysfakcję. Przykładem sukcesu było nawiązanie współpracy z urzędem pracy, który początkowo odmawiał kontaktu, a ostatecznie zaproponował zorganizowanie wspólnych spotkań dla osób najbardziej potrzebujących.

“Wtedy człowiek się cieszy i czuje, że to, co robi, ma sens. Mam poczucie, że jestem potrzebna. Identyfikuję się z tą działalnością, bo taka pomoc jest niezwykle ważna, a wiele osób z niepełnosprawnościami wciąż nie wie, że może z niej skorzystać, dlatego tak istotne jest dotarcie do nich” – podkreśla.

Powrót do aktywności i wyjście z domu

Program „Fabryka Talentów” to dla uczestników nie tylko szansa na poprawę sytuacji finansowej, ale również impuls do zmiany życia społecznego, co wcześniej dla wielu było niemożliwe. Jak przyznaje Sylwia, najtrudniej jest na początku, ale program to szansa na rozwój i poznanie swoich mocnych stron.

“Mój kolega ze stażu przez długi czas był bezrobotny z powodu kontuzji kolana. Musiał polegać na finansowym wsparciu partnerki i mimo jej wyrozumiałości, nie czuł się z tym dobrze jako mężczyzna. Ostatnio powiedział mi, jak bardzo cieszy się, że może rano wstać i wyjść z domu do biura. Praca i możliwość zarobienia własnych pieniędzy to pierwszy krok ku wielkiej zmianie”  – podsumowuje praktykantka.

Fabryka Talentów 1.0 jest skierowana do osób, które obecnie pozostają bez zatrudnienia, chcą rozwinąć swoje kompetencje i nie uczestniczą w innych projektach aktywizacji zawodowej.  Dokumenty rekrutacyjne można pobrać ze strony i przesłać drogą mailową na adres fabrykatalentow@fundacjaszklanedomy.pl lub wysłać na adres ul. Włodarzewska 69/2, 02-384 Warszawa, albo przyjechać osobiście.

Żródło: inf pras

Widząc cel daleko, możemy mieć wrażenie, że nie uda nam się do niego dotrzeć. Prawda jest taka, że wystarczy wstać rano i zacząć od pierwszego kroku – powiedział podczas spotkania dotyczącego programu “Stabilne Zatrudnienie”, Michał Leksiński, alpinista, zdobywca 7 z 9 szczytów Korony Ziemi, zmotywował uczesyników do podejmowania wyzwań i realizacji celów mimo przeciwieństw.

W siedzibie Fundacji Szklane Domy odbyło się wyjątkowe spotkanie dotyczące programu Stabilne Zatrudnienie. Gościem specjalnym był alpinista Michał Leksiński, manager projektu i rzecznik prasowy Zimowej Narodowej Wyprawy na K2 17/18. Autor książki Projekt: Wyprawa o PR i projektowaniu komunikacyjnym wypraw. Opowiedział on zebranym, jak wyglądała jego historia. Zdaniem alpinisty, najlepiej sprawdza się metoda małych kroków.

Jak zaznaczył, do realizacji celów najbardziej potrzebna jest przede wszystkim konsekwencja.

Leksiński ma na swoim koncie 7 z 9 szczytów Korony Ziemi na 7 kontynentach. Karierę wspinaczkową rozpoczynał od kursów wysokogórskich, przechodząc przez wyprawy w Alpy, Pamir i Andy. Zdobył m.in. Pik Lenina w Kirgistanie (7 120 m n.p.m.), Damavand w Iranie (5 624 m n.p.m.) oraz uznawany za jeden z najtrudniejszych europejskich czterotysięczników Ząb Giganta we Francji. Na liście jego osiągnięć są też najwyższe szczyty Słowenii (Triglav) i Austrii (Großglockner).

„Stabilne Zatrudnienie” – profesjonalne wsparcie

Odpowiedzią na potrzeby osób poszukujących swojej zawodowej ścieżki jest realizowany przez Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (PFRON) program „Stabilne Zatrudnienie – osoby niepełnosprawne w administracji i służbie publicznej”. Jego celem jest zwiększenie zatrudnienia beneficjentów w sektorze publicznym poprzez kompleksową pomoc – zarówno dla kandydatów, jak i samych pracodawców.

Inicjatywa opiera się na dwóch filarach. Moduł „Instytucje” oferuje dofinansowanie dla jednostek zatrudniających osoby z niepełnosprawnościami na co najmniej 12 miesięcy (m.in. na wyposażenie stanowisk, adaptację przestrzeni, zakup technologii wspomagających oraz szkolenia kadry). Moduł „Staże zawodowe” jest skierowany do organizacji pozarządowych, które przygotowują uczestników do pracy w administracji rządowej i publicznej poprzez szkolenia, doradztwo, płatne staże oraz opiekę asystenta.

W tę misję aktywnie włącza się Fundacja Szklane Domy, która nie tylko organizuje spotkania motywacyjne z wyjątkowymi gośćmi, ale też na co dzień wdraża konkretne narzędzia aktywizacji. W ramach programu PFRON fundacja realizuje projekt „Rekrut 1.0” (a także inicjatywę „Praktykant 2.0”), umożliwiając beneficjentom podnoszenie kwalifikacji, zdobywanie praktycznego doświadczenia na płatnych stażach, korzystanie ze wsparcia asystentów pracy, uczestnictwo w warsztatach z kompetencji cyfrowych oraz w warsztatch z autoprezentacji, podczas których uczestnicy pracują nad pewnością siebie oraz sposobem prezentowania swoich kompetencji i doświadczenia.

Źródło: inf pras

Nieustannie zmieniający się rynek pracy to wyzwanie dla OzN. Naprzeciw ich szczególnym potrzebom wychodzi Fundacja Szklane Domy, uruchamiając innowacyjny program aktywizacji zawodowej i społecznej – Fabryka Talentów 1.0.

Fundacja Szklane Domy od lat konsekwentnie działa na rzecz wyrównywania szans i niwelowania wykluczenia społecznego. Organizacja buduje trwałą sieć wsparcia, która pozwala beneficjentom odkryć swój potencjał i odzyskać sprawczość w życiu zawodowym. Jedną z najnowszych inicjatyw jest Fabryka Talentów 1.0 –  ogólnopolski projekt, który pokazuje, że niepełnosprawność nie musi stanowić bariery w realizowaniu pasji. To wynik współpracy wielu specjalistów – trenerów, doradców zawodowych czy psychologów zaangażowanych w poprawę sytuacji osób z niepełnosprawnościami.

Jak mówią przedstawiciele fundacji, na początku uczestnicy programu wraz z doradcą zawodowym analizują swoje predyspozycje, mocne strony i ograniczenia, tworząc spersonalizowaną mapę kariery. Następnie doradca identyfikuje faktyczne źródło problemów zawodowych, co pozwala precyzyjnie określić cele wsparcia z perspektywy obu stron oraz dobrać odpowiednie metody pracy, takie jak testy psychologiczne, ankiety, ćwiczenia indywidualne, symulacje czy wizualizacje. Kluczowym etapem jest sporządzenie pisemnego planu kariery, obejmującego spójne cele zawodowe i osobiste, harmonogram ich realizacji oraz niezbędne do tego środki.

Następnie realizowane są dedykowane kursy podnoszące kwalifikacje, poparte cyklem grupowych warsztatów rozwijających odporność psychiczną („Sterownia Zmiany”), kompetencje cyfrowe („Montownia Kompetencji”) oraz umiejętności autoprezentacji („Hala Wystąpień”). Z perspektywy OzN istotnym aspektem jest wsparcie psychologiczne – dla wielu osób to pierwsza od lat próba powrotu na rynek pracy.

“Psychologiczne i coachingowe wsparcie udzielane podczas spotkań grupowych, których celem jest wzajemna inspiracja, budowanie emocjonalnej siły uczestników, dzielenie się doświadczeniami związanymi z funkcjonowaniem na rynku pracy oraz wzmacnianie więzi społecznych” – podaje Fundacja.

Całość dopełniają 3-miesięczne płatne staże zawodowe przewidziane dla połowy uczestników oraz 6-godzinny mentoring powdrożeniowy, który pomaga w ugruntowaniu pozycji na rynku pracy lub w skorygowaniu dalszych działań.

Projekt oferuje pełną, przemyślaną ścieżkę wsparcia, która krok po kroku przygotowuje uczestników do stabilnego powrotu na rynek pracy.

Do kogo skierowany jest projekt Fabryka Talentów 1.0?

Projekt ma pomóc młodym, niepracującym osobom z niepełnosprawnościami w wieku aktywności zawodowej (kobiety w wieku 18–60 lat, mężczyźni w wieku 18–65 lat). Aby zostać beneficjentem, należy posiadać aktualne orzeczenie o lekkim (do 20 proc. uczestników), umiarkowanym lub znacznym stopniu niepełnosprawności. Co ważne, w momencie przystąpienia do projektu nie należy posiadać zatrudnienia w żadnej formie czy brać udziału w innym projekcie aktywizacyjnym. Przed zakwalifikowaniem do projektu chętni wypełniają specjalną ankietę, dzięki której organizatorzy zdobywają podstawowe informacje o przyszłych uczestnikach.

W ocenie doradców zawodowych wspierających realizację wcześniejszych przedsięwzięć Fundacji, praca nad spersonalizowanymi strategiami rozwoju stanowi kluczowy element – pozwala zidentyfikować i uwolnić rzeczywisty potencjał beneficjentów, który dotąd był niedoceniony przez potencjalnych pracodawców.

Najważniejszym celem nowej inicjatywy jest danie uczestnikom takich umiejętności i pewności siebie, aby sami potrafili znaleźć i utrzymać dobrą, stałą pracę.

źródło: Fundacja Szklane Domy

Przez długie lata myślenie o dostępności ograniczało się do instytucji publicznych. Polski Akt o Dostępności z 2025 roku zmienia dotychczasowe zasady – dostępność przestaje być już kwestią dobrej woli, stając się wymogiem prawnym również dla sektora prywatnego.  O tym, jak zmienia się polskie prawo, dlaczego biznes musi zmienić myślenie i jak budować świat bez barier, rozmawiamy z Tomaszem Szewczykiem, audytorem dostępności w Fundacji Szklane Domy.

Ustawa o zapewnianiu spełniania wymagań dostępności niektórych produktów i usług przez podmioty gospodarcze – nazywana Polskim Aktem o Dostępności – po raz pierwszy wprost przenosi wymogi dostępności z poziomu „dobrych praktyk” do twardych obowiązków rynkowych. Wdraża dyrektywę UE 2019/882 i określa, jakie produkty (m.in. sprzęt komputerowy, terminale płatnicze, bankomaty, automaty biletowe, czytniki ebooków) oraz usługi (telekomunikacyjne, finansowe, transportowe, ecommerce) muszą być projektowane i oferowane w sposób dostępny dla osób z różnymi potrzebami. Była potrzebna, bo dotychczas ciężar dostępności spoczywał głównie na administracji publicznej (ustawa z 2019 r. o zapewnianiu dostępności osobom ze szczególnymi potrzebami), a rynek prywatny pozostawał w dużej mierze poza realnym obowiązkiem.

Jak wyjaśnił, nowe przepisy dotyczą przede wszystkim podmiotów gospodarczych: producentów, importerów, dystrybutorów oraz usługodawców oferujących określone w ustawie produkty i usługi konsumentom. Oznacza to, że obowiązki nie ograniczają się do administracji publicznej – sektor prywatny, w tym banki, operatorzy telekomunikacyjni, przewoźnicy, dostawcy usług online, musi uwzględniać wymagania dostępności na etapie projektowania, wprowadzania na rynek i świadczenia usług.

Jak zaznaczył, dostępność nie jest już tylko kwestią podjazdu, windy czy szerokości drzwi.

Dodatkowo odchodzimy już od pojęcia niepełnosprawności i barier, które wykluczają osoby niepełnosprawnością z codziennej aktywności. Zmiana podejścia wiąże się z redefiniowaniem beneficjentów dostępności.

oraz rozwiązań cyfrowych (strony, aplikacje, terminale). To zmiana myślenia z „usuwania

pojedynczych barier” na „tworzenie środowiska, w którym różne osoby mogą korzystać z

usług na równych zasadach”. Każdy z nas na jakimś etapie swojego życia będzie korzystał z rozwiązań zapewniających dostępność – podkreślił Szewczyk.

W zakresie dostępności cyfrowej kluczowe są wymagania standardu WCAG (w wersjach 2.1 i 2.2), do których odwołują się obowiązujące przepisy. Standard ten nakazuje, aby strony internetowe i aplikacje były postrzegalne dla różnych zmysłów, łatwe w obsłudze oraz zrozumiałe i poprawne technicznie. Ze względu na nowe prawo oraz oczekiwania klientów, te restrykcyjne zasady coraz częściej muszą spełniać także firmy prywatne.

Zdaniem eksperta, już po roku od wejścia w życie Polskiego Aktu o Dostępności widać pierwsze realne zmiany, choć proces jest rozłożony w czasie.

Wielu przedsiębiorców przerażają potencjalne koszty. Ekspert uspokoił jednak, że obawy te najczęściej wynikają z niewiedzy.

Tomasz Szewczyk zwrócił uwagę, że przed nami wciąż długa droga – zwłaszcza w sektorze publicznym, gdzie mimo upływu lat od wejścia pierwszych przepisów, w wielu miejscach wciąż brakuje systemowych rozwiązań i odpowiedniej motywacji finansowej (np. powiązania certyfikatu dostępności z dodatkowymi punktami przy unijnych dotacjach).

Kluczem do sukcesu ma być ujednolicenie standardów audytowych, nad którym trwają obecnie prace. Dzięki temu firmy i instytucje będą otrzymywać spójne, jasne wytyczne, co przełoży się na realną jakość zmian. Jak w tym procesie może pomóc trzeci sektor?

Jeśli prawo będzie egzekwowane bez taryfy ulgowej, a projektanci i zarządy zaczną myśleć o dostępności od samego początku tworzenia produktów i usług, czeka nas ogromny skok cywilizacyjny. Zdaniem specjalisty, za 5–10 lat możemy obudzić się w zupełnie innej rzeczywistości.

Źródło: inf pras