Medicalpress
Novartis Poland zainaugurował konkurs dla studentów, w którym do wygrania jest płatny staż oraz nagrody finansowe w wysokości nawet 10 000 zł! Zadaniem uczestników jest przygotowanie projektu zachęcającego kobiety do wykonywania bezpłatnych badań profilaktycznych w kierunku raka piersi. Prace konkursowe można przesyłać do 6 września br.
Novartis Poland prowadzi działania edukacyjne w obszarze raka piersi – tym razem wdraża nową inicjatywę, której celem jest promocja wykonywania bezpłatnych badań profilaktycznych w kierunku raka piersi, a także zwiększenie świadomości na temat nowotworów wśród młodszego pokolenia. Potrzebę podjęcia działań edukacyjnych w tym obszarze uzasadniają niepokojące statystyki dotyczące zgłaszalności kobiet na badania profilaktyczne. Według danych na dzień 1 lipca 2024 r. tylko 30% uprawnionych kobiet korzysta z programu bezpłatnej mammografii w placówkach publicznych[1].
 
 Dane są bezwzględne i mówią, że mniej niż 1/3 Polek zgłasza się na darmowe badania profilaktyczne. Pamiętajmy, że by screening miał sens powinno brać w nim udział co najmniej 70% kobiet. W Novartis Poland cenimy różne punkty widzenia i zewnętrzną perspektywę, zwłaszcza że młodsze generacje tematem dbania o zdrowie interesują się zdecydowanie bardziej. Do udziału w inicjatywie zapraszamy studentów różnych kierunków licząc, że zaskoczą nas świeżym spojrzeniem na dotarcie z informacją o potrzebie wykonywania badań profilaktycznych w kierunku wykluczenia raka piersi – mówi Aneta Poznańska, Country Head of Communications and Engagement Novartis Poland.
 
„Pink challenge. Zagraj o zdrowie!” to konkurs skierowany do studentów uczelni wyższych, w tym doktorantów. Zadaniem uczestników jest stworzenie koncepcji kampanii społecznej promującej wykonywanie bezpłatnych badań profilaktycznych w kierunku raka piersi. Opracowana kampania powinna zwracać uwagę na rolę badań profilaktycznych we wczesnej diagnostyce raka piersi, a dobrane narzędzia mają promować ich wykonywanie wśród kobiet i w efekcie zwiększyć zgłaszalność na badania diagnostyczne.

O konkursie
Studenci, którzy chcą wziąć udział w konkursie, proszeni są o kontakt mailowy:
zagrajo.zdrowie@novartis.com.

Uczestnicy konkursu mają czas do 6 września 2024 na przygotowanie prezentacji uwzględniającej koncepcję kreatywną, dobór narzędzi i potencjalnych partnerów akcji oraz harmonogram działań. Prezentacja powinna być przesłana na adres mailowy: zagrajo.zdrowie@novartis.com
Więcej informacji o konkursie: https://www.novartis.com/pl-pl/aktualne-wydarzenia/pink-challenge-zagraj-o-zdrowie-i-wygraj-10-000-zl-oraz-staz
 
 
 
 
[1] Narodowy Fundusz Zdrowia, Dane o realizacji programów profilaktycznych (mammografia i cytologia), Według stanu na dzień 1 lipca 2024 r., https://www.nfz.gov.pl/dla-pacjenta/programy-profilaktyczne/dane-o-realizacji-programow/

źródło: Nvartis

Celem międzynarodowego programu ChallengEIT jest wsparcie powstania projektów koncentrujących się na poprawie opieki nad pacjentami poprzez polepszenie dostępu do usług zdrowotnych, szybszą i precyzyjną diagnozę, samodzielne zarządzanie opieką oraz przewidywalną odpowiedź na zastosowane terapie. Twórcy najlepszych pomysłów mają szansę na ich realizację na wybranych rynkach europejskich, na których Novartis prowadzi swoją działalność.
 
 O przyszłości opieki zdrowotnej można myśleć tylko przy użyciu nowych technologii, które umożliwiają wszystkim zainteresowanym stronom szybsze podejmowanie decyzji. Dla Novartis kluczowe jest nawiązanie współpracy i partnerstw ze środowiskiem technologicznym, naukowym i stroną publiczną w celu wspólnego budowania ekosystemu, który maksymalizuje potencjał cyfryzacji i sztucznej inteligencji. Programy takie jak ChallengEIT to szansa dla polskich start-upów medycznych na przetestowanie swoich pomysłów poza granicami kraju i wywarcie wpływu na przyszłość opieki zdrowotnej – twierdzi Monique Clua Braun, Country President Novartis Poland.
 
Jak wziąć udział w ChallengEIT?
Zgłoszenia do programu można przesyłać do 15 sierpnia 2022 r. za pośrednictwem formularza na stronie www, w czterech kategoriach, które dotyczą obecnie głównych wyzwań systemu opieki zdrowotnej:
 
  1. Wymiana wiedzy online w międzynarodowym środowisku klinicystów: jak efektywnie wymieniać się najlepszymi praktykami i tzw. case studies, jak usprawnić płynną i dynamiczną komunikację między praktykami w celu poprawy opieki nad pacjentami.
  2. Wsparcie pacjenta w ścieżce leczenia: w jaki sposób możemy wyposażyć pacjentów w narzędzia wspierające leczenie, ale i profilaktykę i diagnostykę tak, aby wzmocnić opiekę opartą na rzetelnych i pełnych danych.
  3. Medycyna precyzyjna i opieka spersonalizowana: w jaki sposób możemy lepiej przewidywać rezultaty terapii, oceniać profile ryzyka pacjentów i dopasowywać do nich spersonalizowaną opiekę medyczną i okołozdrowotną.
  4. Równy dostęp do opieki zdrowotnej: w jaki sposób możemy poprawić dostęp do usług opieki zdrowotnej, zwłaszcza w czasach kryzysu.
 
Wybrane start-upy otrzymają wsparcie mentoringowe najlepszych światowych ekspertów, dostęp do globalnego networku EIT Alumni, oraz możliwość doskonalenia ich koncepcji biznesowej i samego rozwiązania. Ponadto zwycięski zespół będzie miał szansę na uzyskanie finansowania i współpracę z Novartis BIOME w celu pilotażowego wdrożenia zwycięskiego rozwiązania.
 
Znajdujemy się w krytycznym i jednocześnie wyjątkowym momencie, w którym możemy nie tylko opracowywać nowe leki i szybciej wprowadzać je na rynek, ale także dostarczać rozwiązania, które pomagają w efektywniejszym leczeniu pacjentów. Nie możemy i nie chcemy tego robić w pojedynkę. Współpracując z największą siecią innowatorów EIT chcemy wspólnie znaleźć nowe sposoby poprawy diagnostyki i leczenia pacjentów, dzięki wykorzystaniu technologii cyfrowych i danych. Wspólnie z EIT Health uruchomiliśmy ChallengEIT, aby odkryć przełomowe pomysły zgodne z wyzwaniami systemu opieki zdrowotnej, których rozwój można przyspieszyć – powiedziała Tal Vardi, Novartis BIOME Lead dla Europy Środkowo-Wschodniej i Południowej.
 
Do grona zwycięzców ChallengEIT trafi maksymalnie sześć start-upów, które wezmą udział w ścieżce indywidualnej. Decyzje zostaną ogłoszone pod koniec 2022 r., a start pilotażu nastąpi na początku 2023 r.
 
Więcej informacji:
ChallengEIT Novartis – EIT Global Outreach (go-eit.eu)

źródło: Novartis

 
Celem międzynarodowego programu ChallengEIT jest wsparcie powstania projektów koncentrujących się na poprawie opieki nad pacjentami poprzez polepszenie dostępu do usług zdrowotnych, szybszą i precyzyjną diagnozę, samodzielne zarządzanie opieką oraz przewidywalną odpowiedź na zastosowane terapie. Twórcy najlepszych pomysłów mają szansę na ich realizację na wybranych rynkach europejskich, na których Novartis prowadzi swoją działalność.
 
 O przyszłości opieki zdrowotnej można myśleć tylko przy użyciu nowych technologii, które umożliwiają wszystkim zainteresowanym stronom szybsze podejmowanie decyzji. Dla Novartis kluczowe jest nawiązanie współpracy i partnerstw ze środowiskiem technologicznym, naukowym i stroną publiczną w celu wspólnego budowania ekosystemu, który maksymalizuje potencjał cyfryzacji i sztucznej inteligencji. Programy takie jak ChallengEIT to szansa dla polskich start-upów medycznych na przetestowanie swoich pomysłów poza granicami kraju i wywarcie wpływu na przyszłość opieki zdrowotnej – twierdzi Monique Clua Braun, Country President Novartis Poland.
 
Jak wziąć udział w ChallengEIT?
Zgłoszenia do programu można przesyłać do 15 sierpnia 2022 r. za pośrednictwem formularza na stronie www, w czterech kategoriach, które dotyczą obecnie głównych wyzwań systemu opieki zdrowotnej:
 
  1. Wymiana wiedzy online w międzynarodowym środowisku klinicystów: jak efektywnie wymieniać się najlepszymi praktykami i tzw. case studies, jak usprawnić płynną i dynamiczną komunikację między praktykami w celu poprawy opieki nad pacjentami.
  2. Wsparcie pacjenta w ścieżce leczenia: w jaki sposób możemy wyposażyć pacjentów w narzędzia wspierające leczenie, ale i profilaktykę i diagnostykę tak, aby wzmocnić opiekę opartą na rzetelnych i pełnych danych.
  3. Medycyna precyzyjna i opieka spersonalizowana: w jaki sposób możemy lepiej przewidywać rezultaty terapii, oceniać profile ryzyka pacjentów i dopasowywać do nich spersonalizowaną opiekę medyczną i okołozdrowotną.
  4. Równy dostęp do opieki zdrowotnej: w jaki sposób możemy poprawić dostęp do usług opieki zdrowotnej, zwłaszcza w czasach kryzysu.
 
Wybrane start-upy otrzymają wsparcie mentoringowe najlepszych światowych ekspertów, dostęp do globalnego networku EIT Alumni, oraz możliwość doskonalenia ich koncepcji biznesowej i samego rozwiązania. Ponadto zwycięski zespół będzie miał szansę na uzyskanie finansowania i współpracę z Novartis BIOME w celu pilotażowego wdrożenia zwycięskiego rozwiązania.
 
Znajdujemy się w krytycznym i jednocześnie wyjątkowym momencie, w którym możemy nie tylko opracowywać nowe leki i szybciej wprowadzać je na rynek, ale także dostarczać rozwiązania, które pomagają w efektywniejszym leczeniu pacjentów. Nie możemy i nie chcemy tego robić w pojedynkę. Współpracując z największą siecią innowatorów EIT chcemy wspólnie znaleźć nowe sposoby poprawy diagnostyki i leczenia pacjentów, dzięki wykorzystaniu technologii cyfrowych i danych. Wspólnie z EIT Health uruchomiliśmy ChallengEIT, aby odkryć przełomowe pomysły zgodne z wyzwaniami systemu opieki zdrowotnej, których rozwój można przyspieszyć – powiedziała Tal Vardi, Novartis BIOME Lead dla Europy Środkowo-Wschodniej i Południowej.
 
Do grona zwycięzców ChallengEIT trafi maksymalnie sześć start-upów, które wezmą udział w ścieżce indywidualnej. Decyzje zostaną ogłoszone pod koniec 2022 r., a start pilotażu nastąpi na początku 2023 r.
 
Więcej informacji:
ChallengEIT Novartis – EIT Global Outreach (go-eit.eu)

źródło: Novartis

 
Firma Novartis przedstawiła nowe dane kliniczne dotyczące terapii genowej, (onasemnogen abeparwowek), jednodarazowej metody leczenia rdzeniowego zaniku mięśni (SMA,. ang. spinal muscular atrophy, SMA). Ukończone badanie kliniczne III fazy SPR1NT wykazało, że dzieci z trzema kopiami zapasowego genu SMN2,  leczone przedobjawowo, osiągały kluczowe etapy rozwoju ruchowego odpowiednie dla wieku, w tym umiejętności stania i chodzenia.
 
Firma Novartis przedstawiła nowe dane kliniczne dotyczące terapii genowej, (onasemnogen abeparwowek), jednodarazowej metody leczenia rdzeniowego zaniku mięśni (SMA,. ang. spinal muscular atrophy, SMA). Ukończone badanie kliniczne III fazy SPR1NT wykazało, że dzieci z trzema kopiami zapasowego genu SMN2, leczone przedobjawowo, osiągały kluczowe etapy rozwoju ruchowego odpowiednie dla wieku, w tym umiejętności stania i chodzenia2. Ponadto  analizy post hoc danych z badań START, STR1VE-EU i STR1VE-US (n = 65) wykazały, że dzieci z SMA typu 1 po zastosowaniu terapii genowej osiągały lub utrzymywały istotne wskaźniki funkcji opuszkowych, w tym umiejętność mówienia, połykania i zaspokajania potrzeb żywieniowych oraz utrzymania drożnych dróg oddechowych3. Informacje te zostały przedstawione podczas Konferencji Klinicznej i Naukowej 2022 Muscular Dystrophy Association (MDA), i zawieraly częściowe dane z rzeczywistej praktyki klinicznej zaczerpnięte z rejestru RESTORE, oraz przegląd dokumentacji pacjentów z USA, którzy zmienili dotychczasowe leczenie SMA na terapię genową.
 
Nieleczone  dzieci z trzema kopiami zapasowego genu SMN2 rozwijają SMA typu 2, postać choroby ujawniającej się na etapie samodzielnego siedzenia bez podparcia i w zdecydowanej większości nie mogą samodzielnie stać i chodzić 2. Po zastosowaniu terapii genowej w grupie dzieci przedobjawowych z trzema kopiami genu SMN2 w badaniu SPR1NT 14 na 15 dzieci (93%) nauczyło się chodzić samodzielne, a większość z nich (11 na 15, czyli u 73%) osiągnęła tę umiejętność w oknie rozwojowym, czyli w czasie, w jakim tę zdoloność osiągają zdrowi równieśnicy (zgodnie z przyjętą klasyfikacją w rozwoju dziecka według Światowej Organizacji Zdrowia – WHO). Wszystkie 15 dzieci (100%) osiągnęły pierwszorzędowy punkt końcowy w postaci samodzielnego stania przez ≥ 3 sekundy, a 14 na 15 dzieci (93%) osiągnęło tę umiejętność w oknie rozwojowym zgodnym z klasyfikacją WHO. Ponadto, żadne z dzieci w tej grupie nie wymagało wspomagania żywienia i wspomagania oddychania przez cały czas trwania badania.  Nie odnotowano także żadnych ciężkich zdarzeń niepożądanych związanych z zastosowanym leczeniem (terapią genową). 
 
„Wyniki badania SPR1NT ponownie potwierdzają istotny wpływ onasemnogen abeparwowek stosowanego u dzieci obarczonych ryzykiem rozwoju SMA, które są leczone przed wystąpieniem objawów. W odróżnieniu od naturalnego przebiegu SMA dzieci leczone terapią genową  w ramach profilaktyki nabywają umiejętności stania i chodzenia, wykazując jednocześnie niewielkie objawy lub nie wykazując żadnych objawów choroby nerwowo -mięśniowej. Wiele z tych dzieci osiąga wzorce rozwoju motorycznego nieróżniące się od wzorców obserwowanych u zdrowych rówieśników bez SMA” – mówi lek. med. Kevin Strauss, Dyrektor Medyczny Clinic for Special Children w Pensylwanii. „Dane te wyraźnie wskazują na wartość wykonywania u noworodków badań przesiewowych w kierunku SMA, dzięki czemu choroba jest rozpoznana na wczesnym etapie, co pozwala rozpocząć leczenie w celu zapewnienia jak najlepszych efektów”.
 
Neurony ruchowe opuszki kontrolują mięśnie niezbędne do wykonywania czynności takich jak połykanie, mówienie i żucie, natomiast niepełnosprawność związana z SMA może prowadzić do zadławienia, niedożywienia, zakażenia i zgonu3. Biorąc pod uwagę, że nie ma powszechnie przyjętej definicji czynności opuszki, w analizach post hoc danych dotyczących dzieci chorych na SMA typu 1, które otrzymywały terapię genową w badaniach START, STR1VE-EU i STR1VE-US (n = 65) przyjęto definicję czynności opuszki opartą na złożonym punkcie końcowym obejmującym trzy główne komponenty: komunikowanie, połykanie i utrzymanie drożności dróg oddechowych. Spośród pacjentów, u których możliwa była retrospektywna i opisowa ocena w zakresie wszystkich komponentów, 80% (16/20) osiągnęło złożony punkt końcowy.
 
„Wpływ SMA typu 1 na czynność opuszki często prowadzi do wyniszczających powikłań, takich jak zwiększone ryzyko zachłyśnięcia, a także konsekwencje społeczne wynikające z upośledzenia rozwoju mowy. Te dane z analizy post hoc sugerują, że terapia genowa może mieć istotny wpływ na dobrostan dziecka” – mówi lek. med. Shephard Mpofu, starszy wiceprezes i dyrektor ds. medycznych w firmie Novartis Gene Therapies. „Dodatkowe zaprezentowane dane wzmacniają spójne, znaczące i klinicznie istotne korzyści terapeutyczne wynikające ze stosowania terapii genowej w warunkach rzeczywistej praktyki klinicznej, w tym u pacjentów nieobjętych leczeniem w ramach badań klinicznych.”
 
Końcowe wyniki dotyczące grupy pacjentów z trzema kopiami genu w badaniu SPR1NT
 
SPR1NT to wieloośrodkowe badanie fazy III prowadzone metodą otwartej próby z udziałem jednej grupy, mające na celu ocenę bezpieczeństwa stosowania i skuteczności jednorazowego wlewu dożylnego terapii genowej u przedobjawowych pacjentów w wieku ≤ 6 tygodni, u których na podstawie badań genetycznych rozponano SMA oraz obecność dwóch lub trzech kopii genu SMN22. Średni wiek w momencie podania terapii genowej w grupie pacjentów z trzema kopiami genu wynosił 28,7 dni (9–43 dni). Leczeniu poddano 14 pacjentów z dwiema kopiami genu SMN2 i 15 pacjentów z trzema kopiami genu SMN2. U większości chorych (> 80%) z trzema kopiami genu SMN2 dochodzi do rozwoju SMA typu 2, które stanowi 30% wszystkich przypadków SMA2. Według naturalnego przebiegu choroby chorzy na SMA typu 2 nigdy nie nabywają umiejętności samodzielnego chodzenia bez interwencji.
 
Końcowe wyniki dotyczące grupy pacjentów z trzema kopiami genu (n = 15):
 
U wszystkich pacjentów wystąpiło co najmniej jedno zdarzenie niepożądane (ang. adverse event, AE) po podaniu leku — 8 (53%) uznano za związane z leczeniem4. Nie odnotowano ciężkich zdarzeń niepożądanych związanych z leczeniem. U trzech pacjentów wystąpiły ciężkie zdarzenia niepożądane (ang. serious adverse event, SAE) — wszystkie ustąpiły i były niezwiązane z leczeniem.
 
Ostateczne wyniki odnotowane w grupie pacjentów z dwiema kopiami genu z badania SPR1NT przedstawiono podczas wirtualnego kongresu European Academy for Neurology (European Academy for Neurology, EAN) w 2021 r. Dodatkowe informacje na ten temat znajdują się tutaj.
 
Analiza post hoc czynności opuszki
W analizach post hoc oceniano opisowo zbiorcze dane z jednego badania fazy I (START) i dwóch badań fazy III (STR1VE-EU i STR1VE-US) w celu oceny komponentów czynności opuszki u dzieci z objawową postacią SMA typu 1 po zastosowaniu terapii genowej 3. Czynność opuszki została zdefiniowana jako integralność w obrębie nerwów czaszkowych, która pozwala pacjentowi na komunikowanie się poprzez mowę ze zrozumieniem z osobą nieznajomą, połykanie pokarmów i płynów oraz zaspokajanie potrzeb żywieniowych przy zachowaniu drożności dróg oddechowych. W badaniu oceniano retrospektywnie odsetek pacjentów, którzy osiągnęli każdy punkt końcowy i wszystkie trzy punkty końcowe w ustalonym z góry czasie lub po zakończeniu badania (24 miesiące w badaniu START i 18 miesięcy w badaniach STR1VE-EU i STR1VE-US).
 
 
O terapii genowej
Onasemnogen abeparwowek to jedyna zarejestrowana terapia genowa stosowana w leczeniu rdzeniowego zaniku mięśni (SMA) oraz jedyna metoda leczenia SMA mająca na celu bezpośrednie wyeliminowanie przyczyny genetycznej odpowiadającej za rozwój choroby poprzez przywrócenie za pomocą pojedynczego, jednorazowego wlewu dożylnego aktywności brakującego lub niefunkcjonalnego genu SMN1 w celu zahamowania progresji choroby w drodze trwałej ekspresji białka SMN. Terapia genowa  jest obecnie zarejestrowana w ponad 40 krajach, a w ramach badań klinicznych, programów kontrolowanego dostępu oraz w warunkach komercyjnych leczonych lekiem było ponad 2000 pacjentów na całym świecie1.  Firma Novartis Gene Therapies sukcesywnie angażuje się w poprawę możliwości leczenia dzieci chorych na SMA i w dalszym ciągu dokonuje ocen dotyczących stosowania terapii genowej w ramach programu badań klinicznych, jak również prowadzi badania oceniające dooponową drogę podawania preparatu OAV101 u pacjentów z postacią SMA o późnym początku.
 
 
 
Przypisy:
  1. 2021. Q4 2021 Results Investor presentation [PowerPoint Presentation]. Available at: https://www.novartis.com/sites/novartis_com/files/q1-2021-investor-presentation.pdf. Accessed February 2021.
  2. Strauss K. et al. Onasemnogene Abeparvovec in Presymptomatic Spinal Muscular Atrophy: SPR1NT Study Update in Children with Three Copies of SMN2. Abstract presented at the 2022 MDA Clinical & Scientific Conference. 13-16 March 2022.
  3. McGrattan K. et al. Bulbar Function in Patients with Spinal Muscular Atrophy (SMA) Type 1 Following Onasemnogene Abeparvovec. Abstract presented at the 2022 MDA Clinical & Scientific Conference. 13-16 March 2022.
  4. Anderton RS and Mastaglia FL. Expert Rev Neurother. 2015;15(8):895–908.
 
źródło: Novartis
Firma Novartis przedstawiła nowe dane kliniczne dotyczące terapii genowej, (onasemnogen abeparwowek), jednodarazowej metody leczenia rdzeniowego zaniku mięśni (SMA,. ang. spinal muscular atrophy, SMA). Ukończone badanie kliniczne III fazy SPR1NT wykazało, że dzieci z trzema kopiami zapasowego genu SMN2,  leczone przedobjawowo, osiągały kluczowe etapy rozwoju ruchowego odpowiednie dla wieku, w tym umiejętności stania i chodzenia.
 
Firma Novartis przedstawiła nowe dane kliniczne dotyczące terapii genowej, (onasemnogen abeparwowek), jednodarazowej metody leczenia rdzeniowego zaniku mięśni (SMA,. ang. spinal muscular atrophy, SMA). Ukończone badanie kliniczne III fazy SPR1NT wykazało, że dzieci z trzema kopiami zapasowego genu SMN2, leczone przedobjawowo, osiągały kluczowe etapy rozwoju ruchowego odpowiednie dla wieku, w tym umiejętności stania i chodzenia2. Ponadto  analizy post hoc danych z badań START, STR1VE-EU i STR1VE-US (n = 65) wykazały, że dzieci z SMA typu 1 po zastosowaniu terapii genowej osiągały lub utrzymywały istotne wskaźniki funkcji opuszkowych, w tym umiejętność mówienia, połykania i zaspokajania potrzeb żywieniowych oraz utrzymania drożnych dróg oddechowych3. Informacje te zostały przedstawione podczas Konferencji Klinicznej i Naukowej 2022 Muscular Dystrophy Association (MDA), i zawieraly częściowe dane z rzeczywistej praktyki klinicznej zaczerpnięte z rejestru RESTORE, oraz przegląd dokumentacji pacjentów z USA, którzy zmienili dotychczasowe leczenie SMA na terapię genową.
 
Nieleczone  dzieci z trzema kopiami zapasowego genu SMN2 rozwijają SMA typu 2, postać choroby ujawniającej się na etapie samodzielnego siedzenia bez podparcia i w zdecydowanej większości nie mogą samodzielnie stać i chodzić 2. Po zastosowaniu terapii genowej w grupie dzieci przedobjawowych z trzema kopiami genu SMN2 w badaniu SPR1NT 14 na 15 dzieci (93%) nauczyło się chodzić samodzielne, a większość z nich (11 na 15, czyli u 73%) osiągnęła tę umiejętność w oknie rozwojowym, czyli w czasie, w jakim tę zdoloność osiągają zdrowi równieśnicy (zgodnie z przyjętą klasyfikacją w rozwoju dziecka według Światowej Organizacji Zdrowia – WHO). Wszystkie 15 dzieci (100%) osiągnęły pierwszorzędowy punkt końcowy w postaci samodzielnego stania przez ≥ 3 sekundy, a 14 na 15 dzieci (93%) osiągnęło tę umiejętność w oknie rozwojowym zgodnym z klasyfikacją WHO. Ponadto, żadne z dzieci w tej grupie nie wymagało wspomagania żywienia i wspomagania oddychania przez cały czas trwania badania.  Nie odnotowano także żadnych ciężkich zdarzeń niepożądanych związanych z zastosowanym leczeniem (terapią genową). 
 
„Wyniki badania SPR1NT ponownie potwierdzają istotny wpływ onasemnogen abeparwowek stosowanego u dzieci obarczonych ryzykiem rozwoju SMA, które są leczone przed wystąpieniem objawów. W odróżnieniu od naturalnego przebiegu SMA dzieci leczone terapią genową  w ramach profilaktyki nabywają umiejętności stania i chodzenia, wykazując jednocześnie niewielkie objawy lub nie wykazując żadnych objawów choroby nerwowo -mięśniowej. Wiele z tych dzieci osiąga wzorce rozwoju motorycznego nieróżniące się od wzorców obserwowanych u zdrowych rówieśników bez SMA” – mówi lek. med. Kevin Strauss, Dyrektor Medyczny Clinic for Special Children w Pensylwanii. „Dane te wyraźnie wskazują na wartość wykonywania u noworodków badań przesiewowych w kierunku SMA, dzięki czemu choroba jest rozpoznana na wczesnym etapie, co pozwala rozpocząć leczenie w celu zapewnienia jak najlepszych efektów”.
 
Neurony ruchowe opuszki kontrolują mięśnie niezbędne do wykonywania czynności takich jak połykanie, mówienie i żucie, natomiast niepełnosprawność związana z SMA może prowadzić do zadławienia, niedożywienia, zakażenia i zgonu3. Biorąc pod uwagę, że nie ma powszechnie przyjętej definicji czynności opuszki, w analizach post hoc danych dotyczących dzieci chorych na SMA typu 1, które otrzymywały terapię genową w badaniach START, STR1VE-EU i STR1VE-US (n = 65) przyjęto definicję czynności opuszki opartą na złożonym punkcie końcowym obejmującym trzy główne komponenty: komunikowanie, połykanie i utrzymanie drożności dróg oddechowych. Spośród pacjentów, u których możliwa była retrospektywna i opisowa ocena w zakresie wszystkich komponentów, 80% (16/20) osiągnęło złożony punkt końcowy.
 
„Wpływ SMA typu 1 na czynność opuszki często prowadzi do wyniszczających powikłań, takich jak zwiększone ryzyko zachłyśnięcia, a także konsekwencje społeczne wynikające z upośledzenia rozwoju mowy. Te dane z analizy post hoc sugerują, że terapia genowa może mieć istotny wpływ na dobrostan dziecka” – mówi lek. med. Shephard Mpofu, starszy wiceprezes i dyrektor ds. medycznych w firmie Novartis Gene Therapies. „Dodatkowe zaprezentowane dane wzmacniają spójne, znaczące i klinicznie istotne korzyści terapeutyczne wynikające ze stosowania terapii genowej w warunkach rzeczywistej praktyki klinicznej, w tym u pacjentów nieobjętych leczeniem w ramach badań klinicznych.”
 
Końcowe wyniki dotyczące grupy pacjentów z trzema kopiami genu w badaniu SPR1NT
 
SPR1NT to wieloośrodkowe badanie fazy III prowadzone metodą otwartej próby z udziałem jednej grupy, mające na celu ocenę bezpieczeństwa stosowania i skuteczności jednorazowego wlewu dożylnego terapii genowej u przedobjawowych pacjentów w wieku ≤ 6 tygodni, u których na podstawie badań genetycznych rozponano SMA oraz obecność dwóch lub trzech kopii genu SMN22. Średni wiek w momencie podania terapii genowej w grupie pacjentów z trzema kopiami genu wynosił 28,7 dni (9–43 dni). Leczeniu poddano 14 pacjentów z dwiema kopiami genu SMN2 i 15 pacjentów z trzema kopiami genu SMN2. U większości chorych (> 80%) z trzema kopiami genu SMN2 dochodzi do rozwoju SMA typu 2, które stanowi 30% wszystkich przypadków SMA2. Według naturalnego przebiegu choroby chorzy na SMA typu 2 nigdy nie nabywają umiejętności samodzielnego chodzenia bez interwencji.
 
Końcowe wyniki dotyczące grupy pacjentów z trzema kopiami genu (n = 15):
 
U wszystkich pacjentów wystąpiło co najmniej jedno zdarzenie niepożądane (ang. adverse event, AE) po podaniu leku — 8 (53%) uznano za związane z leczeniem4. Nie odnotowano ciężkich zdarzeń niepożądanych związanych z leczeniem. U trzech pacjentów wystąpiły ciężkie zdarzenia niepożądane (ang. serious adverse event, SAE) — wszystkie ustąpiły i były niezwiązane z leczeniem.
 
Ostateczne wyniki odnotowane w grupie pacjentów z dwiema kopiami genu z badania SPR1NT przedstawiono podczas wirtualnego kongresu European Academy for Neurology (European Academy for Neurology, EAN) w 2021 r. Dodatkowe informacje na ten temat znajdują się tutaj.
 
Analiza post hoc czynności opuszki
W analizach post hoc oceniano opisowo zbiorcze dane z jednego badania fazy I (START) i dwóch badań fazy III (STR1VE-EU i STR1VE-US) w celu oceny komponentów czynności opuszki u dzieci z objawową postacią SMA typu 1 po zastosowaniu terapii genowej 3. Czynność opuszki została zdefiniowana jako integralność w obrębie nerwów czaszkowych, która pozwala pacjentowi na komunikowanie się poprzez mowę ze zrozumieniem z osobą nieznajomą, połykanie pokarmów i płynów oraz zaspokajanie potrzeb żywieniowych przy zachowaniu drożności dróg oddechowych. W badaniu oceniano retrospektywnie odsetek pacjentów, którzy osiągnęli każdy punkt końcowy i wszystkie trzy punkty końcowe w ustalonym z góry czasie lub po zakończeniu badania (24 miesiące w badaniu START i 18 miesięcy w badaniach STR1VE-EU i STR1VE-US).
 
 
O terapii genowej
Onasemnogen abeparwowek to jedyna zarejestrowana terapia genowa stosowana w leczeniu rdzeniowego zaniku mięśni (SMA) oraz jedyna metoda leczenia SMA mająca na celu bezpośrednie wyeliminowanie przyczyny genetycznej odpowiadającej za rozwój choroby poprzez przywrócenie za pomocą pojedynczego, jednorazowego wlewu dożylnego aktywności brakującego lub niefunkcjonalnego genu SMN1 w celu zahamowania progresji choroby w drodze trwałej ekspresji białka SMN. Terapia genowa  jest obecnie zarejestrowana w ponad 40 krajach, a w ramach badań klinicznych, programów kontrolowanego dostępu oraz w warunkach komercyjnych leczonych lekiem było ponad 2000 pacjentów na całym świecie1.  Firma Novartis Gene Therapies sukcesywnie angażuje się w poprawę możliwości leczenia dzieci chorych na SMA i w dalszym ciągu dokonuje ocen dotyczących stosowania terapii genowej w ramach programu badań klinicznych, jak również prowadzi badania oceniające dooponową drogę podawania preparatu OAV101 u pacjentów z postacią SMA o późnym początku.
 
 
 
Przypisy:
  1. 2021. Q4 2021 Results Investor presentation [PowerPoint Presentation]. Available at: https://www.novartis.com/sites/novartis_com/files/q1-2021-investor-presentation.pdf. Accessed February 2021.
  2. Strauss K. et al. Onasemnogene Abeparvovec in Presymptomatic Spinal Muscular Atrophy: SPR1NT Study Update in Children with Three Copies of SMN2. Abstract presented at the 2022 MDA Clinical & Scientific Conference. 13-16 March 2022.
  3. McGrattan K. et al. Bulbar Function in Patients with Spinal Muscular Atrophy (SMA) Type 1 Following Onasemnogene Abeparvovec. Abstract presented at the 2022 MDA Clinical & Scientific Conference. 13-16 March 2022.
  4. Anderton RS and Mastaglia FL. Expert Rev Neurother. 2015;15(8):895–908.
 
źródło: Novartis