zatrudnienie – Medicalpress

Niepełnosprawność a rynek pracy. Dlaczego dostępność staje się strategią biznesową?

Redakcja Medicalpress — Wed, 17 Jun 2026 07:29:15 +0000

28 maja 2026 roku w Warszawie odbyło się wydarzenie „Dostępność 360°. Dostępność miejsca pracy jako strategia biznesowa”, zorganizowane przez Fundację Szklane Domy. Spotkanie poświęcono praktycznym aspektom zatrudniania osób z niepełnosprawnościami oraz budowania dostępnego środowiska pracy.

Eksperci Fundacji Szklane Domy i zaproszeni goście rozmawiali o rekrutacji, onboardingu, roli menedżerów, obowiązkach kadrowo-płacowych oraz możliwościach lepszego wykorzystania dostępnych narzędzi wsparcia. Ważnym wątkiem była także zmiana perspektywy: dostępność nie jako dodatkowy obowiązek, ale jako element dojrzałego zarządzania organizacją. Wnioski ze spotkania były jasne: dostępność miejsca pracy coraz częściej staje się odpowiedzią na realne wyzwania biznesu — niedobór pracowników, rotację, potrzebę porządkowania procesów oraz budowania stabilnych zespołów.

Zatrudnianie osób z niepełnosprawnościami zaczyna się od zmiany perspektywy

W wielu organizacjach temat zatrudniania osób z niepełnosprawnościami nadal budzi ostrożność. Pracodawcy obawiają się skomplikowanych procedur, dodatkowego obciążenia menedżerów, kosztownych dostosowań lub błędów komunikacyjnych. Tymczasem praktyka pokazuje, że wiele tych obaw wynika nie z realnych barier, lecz z braku wiedzy i doświadczenia.

Podczas wydarzenia zwracano uwagę, że pierwszym krokiem nie musi być kompleksowa przebudowa biura ani stworzenie rozbudowanego programu od podstaw. Często wystarczy rzetelna analiza stanowiska, otwarta rozmowa z kandydatem i wsparcie specjalistów, którzy pomagają przeprowadzić organizację przez cały proces.

– Największą barierą w zatrudnianiu osób z niepełnosprawnościami rzadko jest sama niepełnosprawność. Najczęściej jest nią wyobrażenie o niej i towarzyszący mu lęk przed tym, że zrobi się coś nie tak – podkreśla Ilona Brągiel, Talent Acquisition Manager CEE w Everfield.

To ważna perspektywa szczególnie dla działów HR, które na co dzień mierzą się z rosnącymi trudnościami w pozyskiwaniu kandydatów. Osoby z niepełnosprawnościami nadal zbyt często pozostają poza standardowymi kanałami rekrutacji. Nie dlatego, że brakuje im kompetencji, ale dlatego, że procesy rekrutacyjne nie zawsze są projektowane z myślą o różnorodnych potrzebach kandydatów.

Niedostępne formularze aplikacyjne, brak alternatywy dla rozmów wideo, zbyt automatyczne wymagania w ogłoszeniach czy bariery architektoniczne w miejscu spotkań mogą sprawić, że część kandydatów rezygnuje jeszcze przed realną oceną ich doświadczenia. W praktyce firma może tracić wartościowych pracowników, nawet nie wiedząc, że jej procesy wykluczają ich na wczesnym etapie.

Dostępność nie oznacza perfekcji od pierwszego dnia

Jednym z ważnych tematów wydarzenia była rozmowa o tym, jak rozumieć dostępność w miejscu pracy. Eksperci Fundacji Szklane Domy podkreślali, że dostępność nie polega na natychmiastowym spełnieniu wszystkich możliwych standardów technicznych. To raczej proces stopniowego usuwania barier i tworzenia warunków, w których pracownik może wykonywać swoje zadania w sposób bezpieczny, komfortowy i efektywny.

W wielu przypadkach dostosowania są prostsze, niż zakładają pracodawcy. Mogą dotyczyć organizacji pracy, sposobu komunikacji, harmonogramu, narzędzi cyfrowych, układu stanowiska czy jasności instrukcji. Czasem kluczowa okazuje się nie inwestycja finansowa, ale rozmowa.

W procesie rekrutacji warto zadać kandydatowi proste, neutralne pytania:

„Czy są warunki, które pomogą Ci komfortowo wykonywać pracę?”

„Jak możemy najlepiej przygotować Twój onboarding?”

„Czy są rozwiązania, które sprawdzały się u Ciebie wcześniej?”

Takie pytania przenoszą rozmowę z poziomu domysłów na poziom partnerskiej współpracy. Kandydat staje się ekspertem od własnych potrzeb, a pracodawca nie musi opierać się na stereotypach ani nadmiernie rozbudowanych procedurach.

Model Zatrudnienia Wspomaganego: wsparcie dla pracownika i pracodawcy

W trakcie wydarzenia wiele miejsca poświęcono Modelowi Zatrudnienia Wspomaganego, który może być szczególnie pomocny dla firm rozpoczynających zatrudnianie osób z niepełnosprawnościami. To rozwiązanie, w którym ważną rolę pełni trener pracy – specjalista wspierający zarówno pracownika, jak i organizację.

Trener pracy nie zastępuje menedżera, nie wykonuje zadań za pracownika i nie jest osobą kontrolującą firmę. Jego rolą jest ułatwienie wdrożenia, pomoc w dopasowaniu komunikacji, analiza stanowiska, wsparcie zespołu oraz szybkie reagowanie na ewentualne trudności w okresie adaptacji.

Dla menedżerów oznacza to większe poczucie bezpieczeństwa. Nie muszą samodzielnie rozwiązywać wszystkich wątpliwości ani uczyć się procesu metodą prób i błędów. Otrzymują wsparcie specjalisty, który pomaga uporządkować onboarding i ograniczyć ryzyko nieporozumień.

– Model zatrudnienia wspomaganego w codziennej praktyce HR to most łączący dwa światy – naturalną potrzebę biznesu do pozyskiwania lojalnych talentów oraz kapitał kompetencyjny osób, które ze względu na bariery systemowe zbyt rzadko dostają szansę na realizację swojego potencjału. Rola trenera pracy polega na profesjonalnej, bezszwowej integracji. Działamy jak tłumacz i architekt środowiska pracy – zdejmujemy z menedżerów obawę przed nieznanym, zabezpieczamy onboarding od strony proceduralnej i psychologicznej, a zespołom dajemy gotowe narzędzia komunikacyjne. Prawdziwa inkluzja nie wymaga od organizacji rewolucji ani natychmiastowej perfekcji. Wymaga empatii popartej procesem – komentuje Bartłomiej Jungiewicz, Head of Development and Strategic Partnerships w Fundacji Szklane Domy.

Dostępność to także temat dla kadr, płac i finansów

Drugim ważnym obszarem wydarzenia były kwestie formalne i finansowe związane z zatrudnianiem osób z niepełnosprawnościami. Dla wielu firm PFRON jest traktowany jako stały, comiesięczny koszt. Eksperci zwracali jednak uwagę, że przy odpowiednio zaprojektowanych procesach można lepiej zarządzać tym obszarem, ograniczać ryzyko błędów oraz korzystać z dostępnych narzędzi wsparcia.

Jednym z najczęstszych problemów są błędy w deklaracjach DEK, nieprawidłowo wyliczany stan zatrudnienia, brak kontroli ważności orzeczeń czy niewykorzystywanie ulg i dofinansowań. Nie zawsze wynika to z zaniedbań. Często przyczyną jest złożoność przepisów, częste zmiany oraz brak jasnych procedur po stronie organizacji.

– Ustawa o rehabilitacji jest wielokrotnie nowelizowana, dlatego działy kadr i płac często działają bardzo ostrożnie, opierając się na utrwalonych schematach. To zrozumiałe, ale jednocześnie może prowadzić do błędów w wyliczeniach, nadpłat albo ryzyka korekt podczas kontroli. Prawidłowe uporządkowanie deklaracji DEK, kontrola dokumentów i mądre wdrożenie zatrudnienia osób z niepełnosprawnościami pozwalają firmom lepiej zarządzać kosztami i ograniczać niepotrzebne ryzyka – wyjaśnia Przemysław Mach, General Ledger Expert w Fundacji Szklane Domy.

W praktyce firmy powinny zwrócić szczególną uwagę na kilka obszarów: prawidłowe wyliczanie wskaźnika zatrudnienia, bieżące monitorowanie ważności orzeczeń, terminowe składanie wniosków SODiR, analizę możliwości korzystania z ulg zakupowych oraz właściwą kolejność działań przy adaptacji stanowiska pracy.

Szczególnie istotne jest to ostatnie. Jeśli firma chce ubiegać się o zwrot kosztów przystosowania stanowiska pracy, powinna najpierw dopełnić formalności i podpisać odpowiednią umowę, zanim poniesie wydatek. Odwrócenie tej kolejności może oznaczać utratę możliwości uzyskania zwrotu.

Konkretne liczby pomagają podejmować decyzje

Zatrudnianie osób z niepełnosprawnościami powinno być rozpatrywane nie tylko w kategoriach społecznej odpowiedzialności, ale również jako decyzja organizacyjna i finansowa. Firmy, które osiągają wymagany wskaźnik zatrudnienia, mogą ograniczać lub eliminować obowiązkowe wpłaty na PFRON. Dodatkowo, po spełnieniu określonych warunków, mogą korzystać z dofinansowań do wynagrodzeń.

– Dla organizacji zatrudniającej 150 pracowników brak wymaganego 6% wskaźnika zatrudnienia osób z niepełnosprawnościami oznacza brak 9 etatów OzN, co przy aktualnych stawkach generuje wpłaty na PFRON na poziomie prawie 35 000 zł miesięcznie i blisko 420 000 zł rocznie. Przy dobrze zaprojektowanym zatrudnieniu osób z niepełnosprawnościami firma nie tylko może ograniczyć lub wyeliminować te wpłaty, ale także – po spełnieniu warunków formalnych – korzystać z dofinansowań do wynagrodzeń. W wariancie 9 pełnych etatów pracowników z umiarkowanym stopniem niepełnosprawności i schorzeniami szczególnymi łączny efekt finansowy może sięgnąć około 699 000 zł rocznie – mówi Iwona Urbańska, Partnerships Ambassador w Fundacji Szklane Domy.

Takie wyliczenia pokazują, że dostępność może mieć bezpośredni wpływ na budżet organizacji. Nie oznacza to jednak, że zatrudnianie osób z niepełnosprawnościami należy sprowadzać wyłącznie do optymalizacji kosztów. Największą wartością jest połączenie kilku efektów: pozyskania zaangażowanych pracowników, poprawy stabilności zespołów, ograniczenia rotacji, uporządkowania procesów i budowania odpowiedzialnej kultury organizacyjnej.

Dostępność jako element dobrego zarządzania

Wnioski z wydarzenia „Dostępność 360°” są jednoznaczne: dostępność miejsca pracy to nie jednorazowe działanie, ale sposób myślenia o organizacji. Dotyczy rekrutacji, komunikacji, onboardingu, kadr, finansów, procedur i codziennej współpracy zespołów.

Dla firm oznacza to szansę na pozyskanie kandydatów, którzy zbyt często pozostają poza głównym nurtem rynku pracy. Dla osób z niepełnosprawnościami – możliwość realnego wykorzystania swoich kompetencji. Dla menedżerów – lepiej przygotowany proces i konkretne wsparcie. Dla działów kadr i płac – większy porządek formalny i mniejsze ryzyko błędów.

Dostępność nie wymaga od organizacji natychmiastowej perfekcji. Wymaga gotowości do rozmowy, uporządkowania procesów i podjęcia pierwszych decyzji. To właśnie od nich zaczyna się zmiana, która może przynieść korzyści zarówno pracownikom, jak i całemu biznesowi.

Źródło: inf pras

“Podwójna niewidzialność”. Dyskryminacja kobiet na rynku pracy to nadal problem

Redakcja Medicalpress — Sun, 08 Mar 2026 09:11:39 +0000

Chociaż o dyskryminacji ze względu na płeć mówi się sporo, kobiety cały czas zarabiają mniej od mężczyzn, nawet gdy porównamy te same stanowiska. Stereotypy podwójnie uderzają w kobiety z niepełnosprawnościami. Dzień Kobiet to najlepszy moment, by przypomnieć o problemie, bo najlepszy prezent to równy dostęp do pracy i wynagrodzenia. Dla tysięcy Polek “zwykła” normalność jest nieosiągalna.

Gender Pay Gap: Ile naprawdę zarabiają Polki?

Kobiety w Polsce nadal zarabiają mniej niż mężczyźni, choć luka jest relatywnie mniejsza niż średnio w UE. Różnice między zarobkami kobiet i mężczyzn opisuje wskaźnik Gender Pay Gap. Według najnowszych danych Eurostatu w poprzednim roku utrzymywał się on na poziomie 4 proc. Niższą lukę odnotowano tylko w Belgii (0,7 proc.) i Rumunii (3,7 proc.). Dane te należy jednak interpretować ostrożnie, bo mniejsza różnica w wynagrodzeniach może być związana z ograniczonego udziału kobiet w rynku pracy – takie zjawisko dotyczy między innymi kobiet z niepełnosprawnością, które dla pracodawców są niewidzialne. W ich przypadku samo znalezienie stabilnego zatrudnienia jest niezwykle trudne. Wynika to głównie z utartych przekonań na temat efektywności i umiejętności takiego pracownika.

Stereotypy mają się dobrze. Z jakimi barierami muszą walczyć niepełnosprawne kobiety?

Obawy pracodawców dotyczą choćby dostosowania stanowiska pracy, dodatkowych przerw, konieczności reorganizacji pracy. Nie jest to jednak jedyny problem. Badania pokazują, że wobec kobiet z niepełnosprawnością częściej stosuje się postawę paternalistyczną: „czy pani sobie poradzi?”, „czy to nie będzie dla pani zbyt obciążające?”. Pracodawcy boją się reakcji współpracowników i podziałów w zespole. Myślą, że zatrudnienie osoby niepełnosprawnej spowoduje, że inni pracownicy będą mieli więcej obowiązków.

Dlatego kobiety z niepełnosprawnością, o ile w ogóle znajdą pracę, często trafiają na stanowiska poniżej swoich kwalifikacji, za niższe wynagrodzenie. Są one szczególnie narażone na ubóstwo, zależność ekonomiczną, wykluczenie społeczne.

“Kobiety z niepełnosprawnościami są zazwyczaj postrzegane jako zależne od otoczenia, pasywne, niezdolne do wypełniania ról zawodowych oraz nieodpowiednie do wypełniania takich ról. Zatrudnienie jest istotnym czynnikiem wpływającym na poziom samooceny kobiet. Kobiety niepełnosprawne otrzymują niższe wynagrodzenie w porównaniu z kobietami pełnosprawnymi; są też znacznie rzadziej zatrudniane” – podaje dr Karolina Pawłowska- Cyprysiak, która już w 2012 roku badała to zjawisko.

Jak podkreśla, w przypadku kobiet niepełnosprawnych na rynku pracy, możemy mówić o podwójnej dyskryminacji – ze względu na płeć i ograniczenia funkcjonalne.

Skalę problemu odzwierciedlają dane z ostatnich lat. W 2023 r. ok. 38 proc. mężczyzn z łagodnym stopniem niepełnosprawności było aktywnych zawodowo, podczas gdy tylko ok. 28 proc. kobiet z określonym stopniem niepełnosprawności było aktywnych zawodowo. Podobny trend dotyczy umiarkowanych i ciężkich niepełnosprawności – również z niższą aktywnością kobiet niż mężczyzn.

W przypadku OzN mamy do czynienia ze swego rodzaju błędnym kołem. Im bardziej jako społeczeństwo ograniczamy możliwości zatrudnienia i ogólnej aktywności, tym bardziej takie osoby rezygnują z rozwoju. Nie znajdując dla siebie przestrzeni, niekiedy wycofują się z życia na długie lata.

Brak pracy jest szczególnie trudny dla kobiet z niepełnosprawnościami, ponieważ łączy się z wieloma wymiarami wykluczenia społecznego, finansowego i psychicznego. Sprawia, że kobieta traci poczucie sprawczości i kontroli nad własnym życiem, jest jeszcze bardziej zależna od innych.

Zatrudnianie kobiet z niepełnosprawnością to korzyść dla firm i gospodarki

Z ekonomicznego punktu widzenia kobiety z niepełnosprawnością to cenny, niewykorzystany potencjał na rynku pracy. W dzisiejszych czasach inkluzywność jest traktowana jako standard w większości firm w UE. Firma, która z otwartością patrzy na potrzeby pracowników, jest znacznie lepiej odbierana przez klientów i kontrahentów. Osoby niepełnosprawne rzadziej zmieniają pracę, a niska rotacja pracowników oznacza realny zysk. Jak wskazuje Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (PFRON), we wspierającym środowisku OzN chętnie zostają dłużej i cały czas podnoszą swoje kwalifikacje.

Należy pamiętać, że pracodawca może otrzymać miesięczne dofinansowanie do wynagrodzenia osoby niepełnosprawnej lub środki na dostosowanie miejsca pracy.

W Dzień Kobiet warto przypomnieć, że najlepszym prezentem jest normalność i równe szanse. Zatrudnienie kobiety z niepełnosprawnością to nie akt dobroczynności, a ważny krok zwiększający konkurencyjność organizacji.

Kobiety te każdego dnia udowadniają, że potrafią pokonywać bariery, które dla innych są niewidoczne.

Fundacja Szklane Domy prowadzi otwartą rekrutację dla Osób z Niepełnosprawnościami do realizowanych projektów. Osoby zainteresowane udziałem zapraszamy do kontaktu:

www.fundacjaszklanedomy.pl, kontakt@fundacjaszklanedomy.pl

Źródło: businessinsider.com/ Pawłowska-Cyprysiak, K. (2012). Podwójna dyskryminacja kobiet niepełnosprawnych w miejscu pracy. Centralny Instytut Ochrony Pracy — Państwowy Instytut Badawczy/ciop.pl/CIOPPortalWAR/file/70850/20140729974&BP12_2012_16_19.pdf

Artykuł powstał przy współpracy z Fundacją Szklane Domy.

Fundacja Szklane Domy: zmieniamy rynek pracy tu i teraz. “To nie utopijna wizja”

Redakcja Medicalpress — Fri, 27 Feb 2026 07:32:55 +0000

Lęk pracodawców, bariery mentalne i niska świadomość społeczna to wciąż największe przeszkody w aktywizacji zawodowej osób z niepełnosprawnościami. Fundacja Szklane Domy wchodzi na rynek z gotowymi rozwiązaniami, oferując autorski program „Zatrudniony 2.0” oraz profesjonalne wsparcie dla biznesu. “Nie chcemy tworzyć utopii. Chcemy realnych efektów” – mówi Wojciech Kosarski, Prezes Fundacji.

Fundacja Szklane Domy powstała z przekonania, że wsparcie społeczne może i powinno przełamywać schematy. Jak wyjaśnia Wojciech Kosarski, Prezes Fundacji, w dążeniu do zmiany rozwiązań systemowych nie możemy zapominać o korzystaniu z narzędzi, które są dostępne dzisiaj. Inkluzywność nie jest aktem dobrej woli, lecz strategiczną decyzją, która w dłuższej perspektywie po prostu się opłaca.

Jaka idea przyświecała Panu kiedy zakładał Pan Fundację Szklane Domy?

To efekt wieloletnich przygotowań, rozmów, działań i nawiązanych współprac. Zebrane doświadczenie na przestrzeni dekady pozwoliło na zauważenie problemów, jakie należałoby rozwiązać. Idea była prosta tzn. wyciągnąć wnioski i zrobić to lepiej, w oparciu o realne potrzeby beneficjentów. Fundatorem Fundacji jest spółka, która zajmuje się pozyskiwaniem funduszy na realizację zadań dofinansowanych, dodatkowo jest również podmiotem współfinansującym działania związane m.in. z projektami dotyczącymi aktywizacji zawodowej. Szklane Domy to synonim wsparcia, postępu i sprawiedliwości społecznej. Chcemy łamać schematy i zmieniać świadomość otoczenia. Nie ma to być utopijna wizja, a odpowiedź na realne potrzeby, które zauważamy i jesteśmy na nie odpowiedzią.

Jakie są główne filary działania Fundacji Szklane Domy – na czym się skupiacie?

Chcemy iść w kierunku pojawiających się potrzeb. Na chwilę obecną skupiamy się na aktywizacji zawodowej i poszukiwaniu miejsc pracy dla naszych podopiecznych. Nie mówimy tylko o osobach z niepełnosprawnościami, ale wszystkich, którzy potrzebują wsparcia, w tym przedstawiciele firm. Mamy w planie utworzenie Zakładu Aktywności Zawodowej i Warsztatu Terapii Zajęciowej – zostały już poczynione w tym kierunku dość poważne kroki.

Co wyróżnią Fundację na tle innych podmiotów trzeciego sektora?

To, że potrafimy słuchać i widzieć, a nie tylko mówić. Dla nas najważniejszy jest efekt, który jest realną odpowiedzią na potrzeby społeczne. Zauważamy wiele problemów. Nie na wszystkie od razu znajdziemy rozwiązanie, ale stopniowo staramy się realizować nasze cele.

Wprowadzajmy zmiany, ale nauczmy się również korzystać z narzędzi, które już są dostępne, aby zmieniać sytuację tu i teraz, a nie tylko w perspektywie czasu. Staramy się zrzeszać dookoła naszej instytucji biznes, który łączymy z misją społeczną. FSD stawia na partnerstwo z biznesem i chce realnie wprowadzić zmiany m.in. w sferze aktywizacji zawodowej OzN. Dla nas pracodawca i pracownik powinien działać na zasadzie symbiozy – łączymy potencjał obu stron.

Jakie są obecnie wyzwania w obszarze aktywizacji zawodowej OzN?

W dużej mierze problemem nie jest samo posiadanie orzeczenia o niepełnosprawności, ale niska świadomość społeczna i stygmatyzacja tej grupy społecznej. Wiele barier wciąż jest aktualnych. Pracodawcy boją się, że osoba posiadająca orzeczenie o niepełnosprawności nie poradzi sobie z zadaniami, będzie pracować mniej efektywnie i narazi firmę na dodatkowe koszty. Niepełnosprawność, już na etapie rekrutacji bywa postrzegana przez pryzmat ograniczeń z nią związanych, a nie realnych kompetencji kandydata. W wielu przypadkach firmy nie posiadają wiedzy na temat tego, jak zarządzać różnorodnym zespołem, bądź jak dostosować stanowisko pracy dla osoby o szczególnych potrzebach.

Sami kandydaci posiadający orzeczenie również są nacechowani niepewnością jeżeli chodzi o ponowne wejście na rynek pracy. W wielu przypadkach są oni z niego wykluczeni ze względu na długotrwały brak zatrudnienia. To generuje nieznajomość aktualnych trendów na rynku pracy, wiedza kandydata staje się przestarzała a luki kompetencyjne coraz większe.

Punktem zwrotnym w życiu zawodowym każdego beneficjenta może być udział w programach aktywizacyjnych, jeżeli się tylko do takowego zgłoszą. Praca ze specjalistami z zakresu m.in. doradztwa zawodowego, pośrednictwa pracy, dostęp do wiedzy w postaci szkoleń uzupełniających kompetencje lub kwalifikacje czy możliwość odbycia stażu daje poczucie tego, że jest szansa na zmianę.

Przygotowaliśmy autorski program szkoleń branżowych, które są elementem nowego projektu pn. „Zatrudniony 2.0”. Projekt otrzymał pozytywną ocenę merytoryczną od operatora programu tj. PFRON’u.

Znając rynek zawodowy osób z niepełnosprawnościami, utwierdziłem się w przekonaniu, że osoba z orzeczeniem często bywa lepszym pracownikiem niż ta, która go nie posiada.

Jak rozmawiać z przedsiębiorcami aby zachęcić ich do budowania inkluzywnej przestrzeni- zatrudnianie, dostępność?

Należy rozmawiać z nimi językiem korzyści i pokazać, że działania jakie proponujemy to tzw. „dobry biznes”, który będzie z ich perspektywy opłacalny. Inkluzywność nie może być odbierana jako synonim szlachetności i dobroduszności, ma być realnym odzwierciedleniem w liczbach i przychodach przedsiębiorstwa. Mówmy o liczbach i stabilizacji, która będzie miała realny efekt na poprawę wskaźników funkcjonowania firmy. Osoby z niepełnosprawnością statystycznie rzadziej zmieniają pracę niż osoby bez orzeczenia. To realna oszczędność dla firmy.

Zamykanie się na grupę pracowników z niepełnosprawnościami to odcinanie się od ogromnego zasobu pracowniczego – w dużej mierze lojalnych i zmotywowanych osób. Czy trudniej jest zwolnić pracownika jeżeli się nie sprawdzi na stanowisku tylko dlatego, że posiada orzeczenie? Nie. Prawo pracy jest jednolite dla wszystkich pracowników. Jeżeli zespół nie jest gotowy mentalnie na takie zmiany, jako Fundacja służymy wsparciem, m.in. organizując warsztaty dla pracowników.

Co do samej dostępności, nie powinna być ona utożsamiana jedynie z niepełnosprawnością. Czy winda pomaga jedynie osobie poruszającej się na wózku, czy korzystają z niej również codziennie pracownicy, kontrahenci, kurierzy czy etatowi pracownicy, którzy mają niepełnosprawność czasową np. w wyniku złamania nogi?

Fundacja podejmuje szereg działań edukacyjnych – jakie dalsze kierunki w tym obszarze może Pan nakreślić?

Jak napisał kiedyś Ignacy Baliński:

„Chcesz być czymś w życiu, to się ucz,

Abyś nie zginął w tłumie;

Nauka to potęgi klucz,

W tym moc, co więcej umie”

Rozwój kompetencji i kwalifikacji to sprawa nadrzędna, jeżeli chodzi o poprawę postrzegania OzN jako potencjalnych pracowników. Wiedza na chwilę obecną jest w wielu przypadkach bardziej pożądana, niż posiadanie dyplomu. Chcemy rozwijać tę gałąź aktywizacji m.in. pracując nad utworzeniem planów szkoleń branżowych w oparciu o aktualne zawody deficytowe.

Stawiamy na wiedzę i posiadanie umiejętności – te czynniki wpływają na poprawę funkcjonowania przedsiębiorstw. Edukujemy również w sprawie szalenie ważnej, jaką jest dostępność. W wielu przypadkach nie jest ona zachowywana. Chcemy to zmieniać, dlatego w ramach Fundacji zrzeszamy również audytorów dostępności i szkolimy nowych.

Gdzie i jak można się zgłosić do Fundacji?

Nasza siedziba znajduje się przy Ulicy Włodarzewskiej 69 w Warszawie. Spotkacie tam naszych trenerów, doradców czy pracowników administracyjnych, którzy chętnie pomogą i odpowiedzą na wszystkie pytania. Można się również zgłosić do nas za pomocą poczty elektronicznej na adres kontakt@fundacjaszklanedomy.pl. Zachęcam do śledzenia naszych mediów społecznościowych na Facebooku, Instagramie czy Linkedin. Serdecznie Państwa pozdrawiam i mam nadzieję do zobaczenia!

źródło: Szklane Domy

Zatrudnianie osób z orzeczeniem to zysk, a nie strata. 6 mitów, które warto wyjaśnić

Redakcja Medicalpress — Fri, 20 Feb 2026 14:56:07 +0000

Wielu przedsiębiorców w Polsce nadal uważa, że zatrudnienie osoby z niepełnosprawnością to wyzwanie, które wiąże się z dodatkowym kosztem i ryzykiem. Jest wprost przeciwnie, a a większości europejskich krajów inkluzywność dawno przestała być pustym hasłem i stała się skuteczną strategią firm. Wyjaśniamy 6 kluczowych kwestii dotyczących współpracy z niepełnosprawnymi osobami. Najwyższa pora, by przestać wierzyć w te mity.

Polska w ogonie Europy. Dlaczego wciąż boimy się pracowników z orzeczeniem?

W naszym kraju żyje około 4,7 mln osób z orzeczeniem o niepełnosprawności – w różnym stopniu. Ponad połowa z nich jest w wieku aktywności zawodowej. Niestety, znalezienie zatrudnienia w przypadku takich osób nadal graniczy z cudem, mimo umiejętności,

wykształcenia, dyspozycyjności i chęci do pracy. Według danych Eurostatu w Unii Europejskiej spośród osób z niepełnosprawnościami zatrudnionych jest średnio 51 proc. W Polsce – znacznie mniej, bo niespełna 30 proc. Owszem, zatrudnienie niepełnosprawnego pracownika wiąże się dla firmy z pewnymi zmianami, jednak w dłuższej perspektywie są one opłacalne. W miejscu pracy powinien liczyć się przede wszystkim talent, a nie ograniczenia.

Najczęstsze mity o zatrudnianiu osób niepełnosprawnych

Firmy różnorodne pod względem doświadczeń i perspektyw zawsze są bardziej innowacyjne i lepiej reagują na potrzeby różnych grup odbiorców. Mimo to, na rynku panuje wiele nieprawdziwych przekonań o współpracy z osobami niepełnosprawnymi. Wyjaśniamy najważniejsze z nich:

To się firmie po prostu nie opłaca

W przypadku niepełnosprawnego pracownika pracodawca może skorzystać z dofinansowań do wynagrodzeń. Wysokość miesięcznego dofinansowania na niepełnosprawnego pracownika uzależniona jest m.in. od wymiaru czasu pracy. Pracodawca może skorzystać także z ulg w opłatach na PEFRON. Wśród tej grupy zatrudnionych rotacja często jest niższa, co w dłuższej perspektywie znacznie obniża koszty rekrutacji i wdrożeń.

Pracodawcy zatrudniający co najmniej 25 pracowników w przeliczeniu na pełny etat mają obowiązek zatrudniania osób niepełnosprawnych. Jeśli zatrudniają mniej niż wymaganą liczbę osób niepełnosprawnych (ustaloną procentowo w stosunku do wszystkich pracowników), muszą dokonywać wpłat na PFRON. Każda aktywna zawodowo osoba z niepełnosprawnością odciąża system świadczeń, co oznacza większy wpływ do budżetu państwa. Z raportu PFRON wynika, że są to oszczędności dla budżetu rzędu 20–30 tys. zł rocznie.

Dostosowanie stanowiska kosztuje fortunę

Większość osób z niepełnosprawnością, zwłaszcza w stopniu lekkim, nie potrzebuje specjalnych warunków do pracy. W przypadku osób z niepełnosprawnością w stopniu umiarkowanym lub znacznym dobrym rozwiązaniem jest zmiana organizacji pracy (praca zdalna, zadaniowy system wynagradzania, elastyczne godziny) czy zakup specjalnego oprogramowania. Rozwiązania te są najczęściej dofinansowane przez PEFRON.

Inwestycja w odpowiednio przystosowane stanowisko często szybko się zwraca, bo osoba niepełnosprawna jest zmotywowana i produktywna.

Pracownicy z orzeczeniem częściej korzystają ze zwolnień lekarskich

Niepełnosprawność to nie to samo co choroba. Osoba z niepełnosprawnością może cieszyć się doskonałym zdrowiem i rzadziej korzystać z L4 niż pracownik pełnosprawny.

Orzeczenie o niepełnosprawności to ochrona przed zwolnieniem

Pracodawcy często obawiają się, że orzeczenie może chronić niewydajnych pracowników. Warto wiedzieć, że osoba niepełnosprawna podlega takim samym przepisom Kodeksu pracy w zakresie rozwiązania umowy, jak każdy inny pracownik.

Pracownik z orzeczeniem jest mniej wydajny

Badania ankietowe i opinie pracodawców pokazują, że obawy o niższą wydajność są jednym z częstych stereotypów, które pracodawcy mają przed zatrudnieniem osób z niepełnosprawnościami. Tymczasem pracownik z orzeczeniem o niepełnosprawności może być w pełni wydajny, zaangażowany i efektywny. Taka osoba wnosi do firmy zaangażowanie i różnorodność.

Osoba niepełnosprawna może pracować krócej, niż inni

Wymiar czasu pracy osoby z niepełnosprawnością zależy bezpośrednio od stopnia zapisanego w orzeczeniu. Nie są to jednak duże różnice. Osoby ze stopniem znacznym lub umiarkowanym faktycznie pracują skrócone 7 godzin na dobę (35 godzin tygodniowo), jednak osoby ze stopniem lekkim obowiązuje standardowe 8 godzin pracy. Osoba niepełnosprawna nie może być zatrudniona w porze nocnej i w godzinach nadliczbowych, ale powyższych zasad nie stosuje się:

w stosunku do osób zatrudnionych przy pilnowaniu;
w przypadku gdy na wniosek osoby zatrudnionej lekarz przeprowadzający badania profilaktyczne pracowników lub w razie jego braku lekarz sprawujący opiekę nad tą osobą wyrazi na to zgodę

– Podstawowym warunkiem sukcesu w zatrudnianiu osób niepełnosprawnych jest pełna wiedza o niepełnosprawności wszystkich pracowników. Doświadczenie wielu pracodawców pokazuje, że nawet najbardziej zaawansowane inwestycje w przystosowanie stanowisk nie

pomagają zintegrować pracowników i wyeliminować podziału na sprawnych i niepełnosprawnych – wskazuje Polska Organizacja Pracodawców Osób Niepełnosprawnych.

Pracodawca powinien propagować kulturę równości i szacunku – to równie ważne, jak inwestycje w sprzęt i dostosowanie miejsca pracy. Dobrym pomysłem jest pomoc doradcy zawodowego. Taka osoba pomaga zidentyfikować, jakie stanowiska mogą być obsadzone przez osoby z różnymi rodzajami niepełnosprawności. Doradca może również prowadzić warsztaty na temat różnych rodzajów niepełnosprawności, komunikacji, współpracy i przeciwdziałania stereotypom.

Firmy zatrudniające osoby niepełnosprawne są postrzegane jako otwarte i tolerancyjne, co pomaga budować zaufanie, zarówno wśród klientów, jak i kontrahentów.

Fundacja Szklane Domy wspiera kandydatów w wyborze ścieżki zawodowej, a pracodawcom pomaga skutecznie wdrażać strategie inkluzywne pozbawione stereotypów. Zapraszamy do współpracy poprzez stronę www.fundacjaszklanedomy.pl lub kontakt mailowy pod adresem kontakt@fundacjaszklanedomy.pl.

źródło: FSD, KSON

Polska na progu kadrowego kryzysu. Kto utrzyma kluczowe sektory gospodarki w 2026 roku?

Redakcja Medicalpress — Fri, 28 Nov 2025 09:30:38 +0000

Rynek pracy w Polsce zmierza w stronę jednego z największych wyzwań ostatnich lat. Deficyty kadrowe obejmują już niemal wszystkie regiony, a prognozy na 2026 rok pokazują, że braki pracowników dotkną kluczowe obszary gospodarki – od energetyki i budownictwa, przez transport i edukację, aż po ochronę zdrowia. Jak wynika z Barometru zawodów 2026 i najnowszego badania Grupy Progres, problem staje się tak poważny, że większość firm funkcjonuje dziś przy zbyt małych zespołach, a 69 proc. przedsiębiorstw otwarcie przyznaje, że nie jest w stanie obsadzić wakatów. W praktyce oznacza to wolniejsze działanie firm, dłuższe kolejki do usług, ograniczoną dostępność specjalistów i narastającą presję na pracodawców. Czy Polska jest gotowa na gospodarkę działającą przy chronicznym niedoborze pracowników?

Jak pokazuje badanie ankietowe pracodawców przeprowadzone przez Grupę Progres, siedem na dziesięć firm w Polsce zmaga się dziś z niedoborem pracowników, co oznacza, że większość przedsiębiorstw działa przy zbyt małej liczbie osób w stosunku do rosnącej skali realizowanych zadań. W 2026 r. niedobór pracowników szczególnie mocno dotknie kluczowe sektory gospodarki, takie jak energetyka, budownictwo, TSL, usługi medyczne, edukacja, finanse czy administracja.

– Luka kadrowa będzie się pogłębiać, a wiele branż w 2026 roku stanie przed największym wyzwaniem rekrutacyjnym od lat. Obecnie wiele firm działa na pełnych obrotach, a rosnąca liczba obowiązków przy zbyt małej liczbie pracowników sprawia, że coraz trudniej im utrzymać tempo. Co więcej, sytuacja nie omija żadnego zakątka Polski – dziś w większości powiatów obserwujemy wyraźne deficyty kadrowe, które wpływają na funkcjonowanie lokalnych rynków pracy. Jeśli ten trend się utrzyma, spowolnienie pracy przedsiębiorstw odczują nie tylko pracodawcy i pracownicy, ale także klienci – poprzez dłuższy czas realizacji usług, mniejszą dostępność specjalistów czy ograniczoną ofertę. To szczególnie niepokojące, bo wiele z tych branż na co dzień dostarcza usługi i produkty niezbędne w życiu codziennym – podkreśla Joanna Dargiewicz, dyrektorka regionu w Grupie Progres.

Przestój na budowie, w elektrowni i na drogach

Braki kadrowe prognozowane są m.in. w energetyce i budownictwie, gdzie niedobór elektryków i energetyków obejmie 258 z 380 powiatów. Firmy poszukujące spawaczy napotkają trudności w 274 powiatach, w których liczba ofert znacznie przewyższy liczbę dostępnych specjalistów. Monterów instalacji budowlanych zabraknie w 196 powiatach, a operatorów sprzętu ciężkiego w 252 powiatach.

Kryzys kadrowy dotknie też kolejny sektor – transport. W znacznej większości polskich powiatów – 326 – będzie zbyt mało kandydatów do pracy kierowcy samochodów ciężarowych i ciągników siodłowych. Kierowców autobusów zabraknie w 232 powiatach.

– Transport, budownictwo czy energetyka to szczególnie trudne obszary rekrutacyjne, bo mówimy o zawodach wymagających uprawnień, dużej odpowiedzialności i gotowości do pracy w trudnych warunkach. Tymczasem liczba osób zdobywających kwalifikacje w tych profesjach spada. Widzimy też rosnącą lukę pokoleniową – młodzi kandydaci rzadko wybierają te ścieżki zawodowe, podczas gdy doświadczeni specjaliści odchodzą na emerytury – zaznacza Joanna Dargiewicz, dyrektorka regionu w Grupie Progres.

Pusto nie tylko w szkołach i szpitalach

Deficyt lekarzy wystąpi w 323 powiatach, a pielęgniarek i położnych w 287 powiatach. Niełatwo będzie też znaleźć opiekunów osób starszych i osób z niepełnosprawnością – w 202 powiatach wystąpią znaczne niedobory chętnych na te stanowiska. Deficyt psychologów i psychoterapeutów odczują mieszkańcy 309 powiatów.

Sprawdzian rekrutacyjny czeka też edukację. W 256 powiatach odczuwalny będzie niedobór nauczycieli praktycznej nauki zawodu. Nauczyciele przedmiotów zawodowych będą poszukiwani w 252 powiatach. W szkołach specjalnych i oddziałach integracyjnych braki dotkną 243 powiaty. Obejmą one też nauczycieli języków obcych i przedmiotów ogólnokształcących – liczba powiatów, w których prognozowane są deficyty wyniesie 196.

Problem z pracownikami nie ominie też logistyki, księgowości oraz sektora bezpieczeństwa i służb mundurowych. Magazynierów będzie brakować w 190 powiatach, samodzielnych księgowych w 225 powiatach, a w 230 powiatach prognozowany jest niedobór pracowników służb mundurowych.

Dlaczego brakuje pracowników?

Jedną z głównych przyczyn deficytów kadrowych jest niewystarczająca liczba kandydatów, którzy aplikują na oferowane stanowiska. Wielu z tych, którzy biorą udział w procesach rekrutacyjnych, nie spełnia oczekiwań firm. Brakuje im odpowiednich kompetencji, uprawnień, doświadczenia lub kwalifikacji, co szczególnie dotyczy zawodów technicznych, specjalistycznych i regulowanych.

Rosną też oczekiwania samych kandydatów. Osoby poszukujące zatrudnienia coraz częściej odrzucają propozycje pracy ze względu na warunki zatrudnienia – nie chcą pracować w systemie zmianowym, unikają zawodów wymagających dużego wysiłku fizycznego i oczekują wyższego standardu organizacji pracy oraz wynagrodzeń. W efekcie nawet tam, gdzie kandydaci się pojawiają, trudno o dopasowanie ich potrzeb do możliwości przedsiębiorstw.

Jak wynika z badania Grupy Progres aż 73 proc. firm pytanych o największe problemy rekrutacyjne wskazuje na niewystarczającą liczbę kandydatów, co bezpośrednio utrudnia obsadzanie wakatów. 68 proc. przedsiębiorców podkreśla problem ich niedostatecznych kompetencji – brak odpowiednich umiejętności, uprawnień czy kwalifikacji. Natomiast 65 proc. pracodawców mówi o zbyt wysokich oczekiwaniach osób aplikujących, które często nie idą w parze z realiami rynku, zwłaszcza w branżach pracujących w systemie zmianowym lub wymagających dużej dyspozycyjności.

– Jednocześnie widzimy coraz większą konkurencję o pracownika między branżami. Sektory, które jeszcze niedawno nie musiały zabiegać o kandydatów, dziś podnoszą wynagrodzenia, wprowadzają premie lub skracają procesy adaptacyjne. To napędza presję płacową i powoduje kolejne przetasowania, na które wiele firm – zwłaszcza z sektorów publicznych – nie jest przygotowanych – podsumowuje Joanna Dargiewicz, dyrektorka regionu w Grupie Progres.

Staże zawodowe dla osób z niepełnosprawnościami odmieniają ich życie

Redakcja Medicalpress — Wed, 16 Oct 2024 13:21:28 +0000

– W KSON zaopiekowano się mną kompleksowo, dostałam wsparcie w każdej dziedzinie. Doświadczyłam tam profesjonalnej opieki w zakresie szukania pracy, a także w rozwoju psychologicznym i zawodowym. Oprócz tego, że ja dostałam pomoc, to teraz ja mogę również pomóc mojej rodzinie i innym. To jest bardzo ważne, żeby najpierw zadbać o siebie, o swoje zdrowie, o swoją psychikę, bo potem można iść do pracy, można nawet zdobywać góry. – podkreśla Aneta Czarkowska, uczestniczka projektu staży zawodowych Karkonoskiego Sejmiku Osób Niepełnosprawnych KSON w ramach programu Stabilne Zatrudnienie.

Jak trafiła Pani do Karkonoskiego Sejmiku Osób Niepełnosprawnych?

Aneta Czarkowska: Do Karkonoskiego Sejmiku Osób Niepełnosprawnych trafiłam przez portal dla osób poszukujących pracy, było to OLX.

Jakie formy wsparcia otrzymała Pani ze strony KSON?

Głównie było to wsparcie psychologiczne, co dla mnie było bardzo ważne i za co wszystkim bardzo dziękuję! Doradca zawodowy pomógł mi natomiast napisać profesjonalne CV, określić ścieżkę rozwoju zawodowego i wspierał mnie na każdym etapie uczestnictwa w projekcie. Dodatkowo warsztaty z technik autoprezentacji a w tym profesjonalna sesja zdjęciowa była ważnym elementem w budowaniu poczucia własnej wartości. Obecnie odbywam staż w kancelarii Urzędu Kombatantów i Osób Represjonowanych. Mam zaplanowany dodatkowy kurs zawodowy, który pozwoli podnieć mi moje kompetencje i konkurencyjność na rynku pracy. Bardzo jestem zadowolona, że się ma odbyć, więc to na pewno mi jeszcze bardziej pomoże.

Jak ocenia Pani projekt Stabilne Zatrudnienie?

Oceniam go bardzo dobrze , a tak od serca to rewelacyjnie! Dostałam bardzo dużo od Karkonoskiego Sejmiku Osób Niepełnosprawnych. Po pierwsze staż zawodowy w urzędzie, a także wielką pomoc psychologiczną i trenerską. Nauczono mnie także, jak radzić sobie ze stresem, z konfliktami, a także z asertywnością. Po drugie otrzymałam też dużo pomocy osobistej, no i oczywiście pomoc doradcy zawodowego. Pani koordynator z KSON zaopiekowała się mną po prostu tak całościowo i czułam, że ta opieka jest cały czas nade mną. Zdałam sobie sprawę z wielu aspektów mojego życia zawodowego, co chcę robić teraz i w przyszłości. Teraz jestem na stażu i wiem, że mam perspektywę zatrudnienie na etat, ale jestem też gotowa do tego, by ewentualnie dalej szukać pracy, bo dostałam duże wsparcie i mogę zrobić już kolejny krok. Jeszcze chciałam nadmienić, że wszystkie osoby, które pracują w KSON są bardzo życzliwe, pomagają we wszystkich dziedzinach i są bardzo zaangażowane w projekt i pomoc osobom z niepełnosprawnościami.

Jak zachęciłaby Pani OzN do przyłączenia się do Karkonoskiego Sejmiku Osób Niepełnosprawnych?

Chciałam powiedzieć osobom z niepełnosprawnościami, że w KSON zaopiekowano się mną kompleksowo, dostałam wsparcie w każdej dziedzinie. Doświadczyłam tam profesjonalnej opieki w zakresie szukania pracy, a także w rozwoju psychologicznym i zawodowym. Oprócz tego, że ja dostałam pomoc, to teraz ja mogę również pomóc mojej rodzinie i innym. To jest bardzo ważne, żeby najpierw zadbać o siebie, o swoje zdrowie, o swoją psychikę, bo potem można iść do pracy, można nawet zdobywać góry. Może jeszcze nadmienię, że byłam zarejestrowana w urzędzie pracy i tam nikt mi nie pomógł, nie otrzymałam żadnej pomocy. Uczestniczyłam też w projekcie pewnej fundacji zajmującej się osobami z niepełnosprawnościami, ale tam też nie otrzymałam żadnego wsparcia. W KSON jestem naprawdę bardzo zaskoczona jak wiele wsparcia mi udzielono. Czuję się tak, jakby ktoś mnie wymasował i poklepał, co daje mi dużo siły i motywację do pracy i działania dalej.

Jakie korzyści płyną z obecności w projektach KSON?

Główną korzyścią z obecności w projekcie KSON jest konkretna pomoc i to, że ta pomoc nie jest jednorazowa. Nie jest tak, jak w innych projektach, że pani zrobiła swoje i to wszystko. Tutaj w każdej sytuacji, kiedy mam jakąś trudność, mogę zadzwonić do koordynatorki i wiem, że zawsze uzyskam wsparcie. Oni po prostu nam Pomagaj przez duże P.

W KSON jest przemiła kadra. Można powiedzieć, że to naprawdę są osoby, które o każdej porze dnia i nocy odbierają telefony i pomagają ludziom, którzy zmagają się z różnymi problemami, a to jest naprawdę dla nas bardzo ważne.

Jakie w Pani ocenie działania społeczne powinny być podejmowane, aby normalizować niepełnosprawność i mówić o niej otwarcie?

Przede wszystkim takie projekty warto realizować, które wyrównują szanse osób z niepełnosprawnościami. Cieszę się, że na rynku pracy proponuje się właśnie taki projekt staży zawodowych, w którym mam możliwość uczestniczyć. To pomaga osobom z niepełnosprawnościami pokazać się pracodawcom, że jesteśmy efektywnymi pracownikami, którzy mają odpowiednie kompetencje i umiejętności do podejmowanych działań. Osoby z niepełnosprawnościami też mogą odnosić sukcesy w każdej dziedzinie. Oczywiście ważne są wszystkie inicjatywy społeczne, które by integrowały społeczeństwo z osobami z niepełnosprawnościami np. pikniki rodzinne.

Dowiedz się więcej o projekcie Stabilne Zatrudnienie realizowanym przez KSON we współpracy z PFRON i zgłoś się na staż:

https://stabilnezatrudnienie.kson.pl/

oraz o innych formach wsparcia na:
https://kson.pl/

Programy KSON mają zasięg ogólnopolski.

źródło: redakcja Medicalpress

Urząd Transportu Kolejowego: udział w programach staży zawodowych dla osób z niepełnosprawnościami to dla nas bardzo ważna kwestia

Redakcja Medicalpress — Mon, 16 Sep 2024 08:21:21 +0000

– Urząd Transportu Kolejowego bardzo chętnie bierze udział w projekcie Stabilne Zatrudnienie – osoby z niepełnosprawnością w administracji i służbie publicznej. W naszym urzędzie staż odbyło 5 osób, a jedna z nich podjęła zatrudnienie w UTK, co może bardzo cieszyć. W tym roku w Urzędzie Transportu Kolejowego mieliśmy już troje stażystów, którzy doświadczenie zdobywali w zespole rzecznika praw pasażera kolei, w biurze administracyjno-gospodarczym oraz w departamencie obsługi prawnej. – podkreśla Tomasz Frankowski, rzecznik prasowy, Naczelnik Wydziału Komunikacji Społecznej Urzędu Transportu Kolejowego.

Jak ocenia Pan realizację projektu Stabilne Zatrudnienie?

Tomasz Frankowski: Urząd Transportu Kolejowego bardzo chętnie bierze udział w projekcie Stabilne Zatrudnienie – osoby z niepełnosprawnością w administracji i służbie publicznej. To już kolejna edycja, w której jako urząd bierzemy udział. Pierwszy raz braliśmy udział w 2021 roku. W naszym urzędzie staż odbyło 5 osób, a jedna z nich podjęła zatrudnienie w UTK, co może bardzo cieszyć. W tym roku w Urzędzie Transportu Kolejowego mieliśmy już troje stażystów, którzy doświadczenie zdobywali w zespole rzecznika praw pasażera kolei, w biurze administracyjno-gospodarczym oraz w departamencie obsługi prawnej.

We wrześniu staż rozpoczęły 2 kolejne osoby. Tym razem staż odbywa się w biurze prezesa w wydziale komunikacji społecznej oraz w centrum egzaminowania i monitorowania maszynistów. Staże te przebiegały bez większych zastrzeżeń. Stażyści wykazywali się dużym zaangażowaniem w powierzone zadania, byli otwarci na współpracę i jestem też przekonany, że zdobyli duże doświadczenie, które pomoże im na rynku pracy.

Na jakie wsparcie mogli Państwo jako instytucja liczyć ze strony KSON?

Tomasz Frankowski: Bardzo pozytywnie oceniamy współpracę z pracownikami KSON. Zawsze sprawnie i szybko odbywały się procesy przedstawiania kandydatur na stażystów.

Jak przebiegał staż zawodowy osób z niepełnosprawnościami w ramach projektu? Jak oceniają staże pozostali członkowie Zespołu?

Tomasz Frankowski: Osoby, które odbywały staże, w tym roku pracowały na różnych stanowiskach, dwie osoby zajmowały się archiwizacją papierową i elektroniczną, a jedna w zespole rzecznika praw pasażerów kolei zajmowała się wnioskami dotyczącymi pozasądowego rozwiązywania sporów między pasażerami a przedsiębiorstwami kolejowymi. Opiekunowie osób odbywających te staże z dużą satysfakcją obserwowały coraz większą samodzielność stażystów w wykonywaniu zadań i rozwiązywania pojawiających się problemów, a także większą pewność siebie, otwartość na współpracę z innymi pracownikami. Jednak były też pewne wyzwania, jeżeli chodzi np. o dopasowanie kompetencji do przydzielonego stanowiska. Nie zawsze doświadczenie wcześniejsze było adekwatne do nowych zadań, które były w Urzędzie Transportu Kolejowego. Jedna z osób była też rozczarowana, że po stażu, żeby podjąć zatrudnienie w UTK musi stanąć do konkursu i wziąć udział w konkurencyjnym naborze. Ale takie są przepisy obowiązujące w służbie cywilnej, więc na pewno na przyszłość te kilka rzeczy będzie można poprawić, ale co do zasady wydaje mi się, że stażyści i też pracownicy urzędu kierujący danymi komórkami organizacyjnymi, są z tych staży bardzo zadowoleni.

Udział w takich programach dla nas jako instytucji jest bardzo ważny. To zarówno ciekawe doświadczenie, jak i wyzwanie. Kierownictwo i pracownicy urzędu mają poczucie, że przyczyniają się do aktywizacji zawodowej osób z niepełnosprawnością, a co za tym idzie do poprawy ich sytuacji społecznej i materialnej. Stażyści zyskują nowe umiejętności, mają szansę na zdobycie zatrudnienia, co pokazuje właśnie przykład naszego urzędu.

Co wniósł w realia funkcjonowania Urzędu projekt „Stabilne Zatrudnienie” i czy w 2025 r. również będę Państwo częścią tego projektu?

Tomasz Frankowski: Stażyści byli na pewno dużym wsparciem dla wszystkich komórek organizacyjnych urzędu, w których odbywali staż. Była to cenna pomoc w działaniu urzędu i na pewno tę współpracę będziemy kontynuowali, bo dla pracowników UTK to także nauka empatii i cierpliwości, wrażliwości na potrzeby innych osób, które mają różne potrzeby i na pewno budowanie różnorodności pracy. Oczywiście w 2025 roku też chcemy wziąć udział w tym projekcie. Planujemy, by w naszym urzędzie pojawiło się również tak jak w poprzednich latach, pięcioro stażystów.

Dowiedz się więcej o projekcie Stabilne Zatrudnienie realizowanym przez KSON we współpracy z PFRON i zgłoś się na staż:

https://stabilnezatrudnienie.kson.pl/

Więcej o programie Stabilne Zatrudnienie PFRON:

https://www.pfron.org.pl/o-funduszu/programy-i-zadania-pfron/programy-i-zadania-real/program-stabilne-zatrud/

źródło: Medicapress, UTK

Konferencja “I am just like You”. Stabilne Zatrudnienie – staże w administracji publicznej szansą na rozwój zawodowy

Redakcja Medicalpress — Wed, 29 May 2024 09:17:31 +0000

Podczas konferencji „I am just like You” zostały przedstawione dobre praktyki oraz działania wspierające integrację zawodową osób z niepełnosprawnościami, w tym programy stażowe w administracji publicznej. Staże te stanowiły doskonałą okazję dla osób z niepełnosprawnościami do zdobycia doświadczenia zawodowego, rozwoju kompetencji oraz budowania swojej kariery zawodowej. Celem konferencji było również umożliwienie wymiany wiedzy i doświadczeń między różnymi środowiskami oraz budowanie dialogu i współpracy pomiędzy różnymi podmiotami zaangażowanymi w integrację zawodową osób z niepełnosprawnościami. Wartość dodaną konferencji było poznanie nowych możliwości zatrudnienia dla OzN oraz budowanie społecznej akceptacji dla takich form zatrudnienia.

Organizatorem konferencji „I am just like You”. Stabilne Zatrudnienie – staże w administracji publicznej szansą na rozwój zawodowy”, był Karkonoski Sejmik Osób Niepełnosprawnych. Podczas konferencji zostały podsumowane podjęte działania w ramach programu „Stabilne Zatrudnienie”. Uczestnicy mieli okazję dowiedzieć się, jakie konkretnie korzyści przyniosła kampania „I am just like You”, skupiająca się na promocji stabilnego zatrudnienia i możliwości odbywania staży w administracji publicznej. Dzięki programowi możliwe jest zwiększenie szans na rozwój zawodowy, zdobycie cennego doświadczenia oraz poszerzenie kompetencji w obszarze administracji publicznej. Spotkanie było również okazją do uhonorowania tych Instytucji, które zrealizowały wszystkie staże w programie „Stabilne Zatrudnienie”.

Konferencja “I am just like You”. Stabilne zatrudnienie – staże w administracji publicznej szansą na rozwój zawodowy, była istotnym wydarzeniem, które przyczyniło się do poprawy sytuacji osób z niepełnosprawnościami na rynku pracy. Udział przedstawicieli instytucji publicznych, organizacji pozarządowych oraz osób z niepełnosprawnościami, wniosły cenne spostrzeżenia i sugestie do dyskusji. Podczas spotkania były wspomniane plany na przyszłość oraz już ustalone cele i działania, które KSON zamierza podjąć w kolejnych miesiącach.

Spotkanie było też okazją do uhonorowania tych Instytucji, które zrealizowały wszystkie staże w programie „Stabilne Zatrudnienie”. Wyróżniono i wręczono statuetki osobom reprezentującym instytucje publiczne, za ich wkład w organizację staży oraz za pomoc w znalezieniu odpowiednich miejsc dla osób z niepełnosprawnością . Dzięki takim inicjatywom OzN mogą zdobywać cenne doświadczenie i rozwijać swoje umiejętności zawodowe, co przyczynia się do poprawy ich szans na rynku pracy.

Z przyjemnością informujemy, że pierwsze statuetki za „Walkę z Dyskryminacją Osób z Niepełnosprawnościami” w ramach programu „Stabilne Zatrudnienie” trafiły do:

1. Ministerstwa Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej

2. Ministerstwa Klimatu i Środowiska

3. Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego

4. Urzędu Transportu Kolejowego

5. Podlaskiego Urzędu Wojewódzkiego w Białymstoku

6. Lubelskiego Urzędu Wojewódzkiego w Lublinie

7. Kujawsko Pomorskiego Urzędu Wojewódzkiego w Bydgoszczy

8. Głównego Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów Rolno – Spożywczych

9. Głównego Inspektoratu Farmaceutycznego

10. Głównego Inspektoratu Transportu Drogowego

Dzięki ich zaangażowaniu, udało się zrealizować staże zawodowe dla osób z niepełnosprawnościami, co stanowiło ważny krok w kierunku integracji i równości na rynku pracy. Był to również ważny moment dla wszystkich zaangażowanych stron, ponieważ pokazuje, że współpraca między administracją publiczną a organizacjami działającymi na rzecz OzN może przynieść pozytywne efekty i otworzyć nowe możliwości zatrudnienia. Karkonoski Sejmik Osób Niepełnosprawnych jest dumny z osiągnięć projektu i zmotywowany do dalszego działania na rzecz inkluzji społecznej i równych szans dla OzN.

***

Realizowane przez KSON projekty ADEPT+ i PRAKTYKANT+ w ramach programu „Stabilne Zatrudnienie”, finansowane ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, maja na celu podniesienie wskaźnika zatrudnienia osób z niepełnosprawnościami w administracji publicznej. Celem głównym programu jest zwiększenie szans na wejście osób z niepełnosprawnością (OzN) na otwarty rynek pracy, przede wszystkim w administracji publicznej poprzez udzielenie wszechstronnego i profesjonalnego wsparcia, zaplanowanie i wdrożenie indywidualnej ścieżki kariery zawodowej oraz podniesienie kwalifikacji zawodowych.

źródło: KSON

#PracaBezBarier. Wczoraj, Dziś, Jutro – obchody Międzynarodowego Dnia Osób Niepełnoprawnych 2023

Redakcja Medicalpress — Mon, 13 Nov 2023 10:39:55 +0000

Karkonoski Sejmik Osób Niepełnosprawnych wraz z partnerami po raz kolejny organizuje obchody Międzynarodowego Dnia Osób Niepełnosprawnych, przypadające na 1 grudnia b.r. Spotkanie jest kontynuacją dialogu międzyśrodowiskowego na rzecz wsparcia integracji i aktywizacji zawodowej oraz społecznej osób niepełnosprawnych, realizowanego we współpracy z partnerami instytucjonalnymi i społecznymi.

W ramach tego wyjątkowego wydarzenie skupiającego różne środowiska zaangażowane we wsparcie rozwoju osób niepełnosprawnych na rynku pracy odbędzie się debata „#PracaBezBarier. Osoby z niepełnosprawnościami na rynku pracy – Wczoraj Dziś i Jutro” z udziałem przedstawicieli organizacji pozarządowych, pracodawców oraz instytucji publicznych. W drugiej części dnia zorganizowane zostaną praktyczne warsztaty dla osób niepełnosprawnych biernych zawodowo i/lub poszukujących zatrudnienia obejmujące zagadnienia motywacji, autoprezentacji i umiejętności poruszania się po rynku pracy.

Nadrzędnym celem tegorocznej debaty jest omówienie możliwości i perspektyw zatrudnienia osób z niepełnosprawnością, zarówno ruchową jak i intelektualną, w obecnych realiach gospodarczych i uwarunkowaniach prawno-społecznych oraz wypracowanie wspólnych rekomendacji usprawnień w tym zakresie.

– Jako organizacja pozarządowa działamy już ponad 20 lat i mogę śmiało powiedzieć, że głos III sektora jest uwzględniony w debacie publicznej, staliśmy się bardziej dojrzałym społeczeństwem. Trzeba jednak pamiętać, że w XXI wieku, powinniśmy stawiać nie tylko na sam dostęp ale na jakość życia czyli większe możliwości rozwoju osobistego, edukacji i pracy zawodowej, łatwy dostęp do usług medycznych, ale także poszerzenie możliwości spędzania wolnego czasu i rekreacji. – podkreśla Stanisław Schubert, prezes Karkonoskiego Sejmiku Osób Niepełnosprawnych.

Dialog przynosi efekty. W czerwcu b.r. podpisano porozumienie z organizacjami i związkami pracodawców, które pozwala na aktywną promocję zatrudnienia osób z niepełnosprawnościami, przygotowanie szkoleń kandydatów i pracowników, a także pośrednictwo pracy. W szczególności zaplanowano działania mające na celu przygotowanie potencjalnych pracowników – osób z niepełnosprawnościami – do wejścia na rynek pracy, na konkretne stanowiska, poprzez realizację indywidualnych programów rozwoju kompetencji zawodowych realizowanych przez zespół profesjonalnych doradców zawodowych i szkoleniowców, organizację programu prozatrudnieniowych oraz szkoleń jak również profesjonalne pośrednictwo pracy – wsparcie w doborze i rekrutacji odpowiednich pracowników na odpowiednie stanowiska pracy.

– KSON prowadzi działania od ponad 20 lat. Jako organizacja pozarządowa cały czas rozwijamy naszą ofertę programów wsparcia i rozwoju dla osób z niepełnosprawnościami Niedawno powołaliśmy nowy oddział w Warszawie z agencją zatrudniania, w ramach której osoby poszukujące pracy mają szansę na zdobycie doświadczenia, staż oraz trwałe zatrudnienie. – zaznacza Iwona Pikosz, Dyrektor Zarządzający KSON, CSI Projekty.

Sytuacja osób z niepełnosprawnościami na rynku pracy w Polsce, podobnie jak w wielu innych krajach, jest wyzwaniem i wymaga ciągłych działań w celu poprawy ich integracji zawodowej i społecznej. Stopa zatrudnienia osób z niepełnosprawnościami pozostaje na dość niskim poziomie. Osoby z niepełnosprawnościami często napotykają bariery w postaci ograniczonego dostępu do edukacji zawodowej, braku odpowiednich miejsc pracy, niedostatecznej dostępności biur oraz miejsc pracy, a także stereotypów i uprzedzeń ze strony pracodawców.

Aktywizacja zawodowa dla osób z niepełnosprawnościami (OzN) pełni wiele ważnych funkcji i ma głębokie znaczenie zarówno dla jednostki, jak i dla społeczeństwa jako całości. Integracja OzN w życiu zawodowym przynosi wiele korzyści, takich jak zwiększenie różnorodności w miejscu pracy, promowanie kultury inkluzji oraz wykorzystanie pełnego potencjału wszystkich obywateli.

Obchody Międzynarodowego Dnia Osób Niepełnosprawnych odbędą się 1 grudnia 2023 r. w godzinach 10:00 – 17:00 w siedzibie Pracodawców RP w Warszawie. Jeśli chcesz wziąć udział w spotkaniu skontaktuj się z Warszawskim Biurem KSON: warszawa@kson.pl, tel. 502 571 169.

Karkonoski Sejmik Osób Niepełnosprawnych (KSON) – inicjator spotkania to parasolowa organizacja pożytku publicznego, która działa na rzecz osób niepełnosprawnych nieprzerwanie od ponad 20 lat. Misją Sejmiku jest aktywizacja społeczna i zawodowa osób niepełnosprawnych fizycznie jak i intelektualnie, ochrona prawa do równości szans, rehabilitacja oraz kompleksowe rozwiązywanie problemów tych osób poprzez podjęcie szeregu działań przy współpracy z jednostkami samorządu terytorialnego, partnerami społecznymi i instytucjonalnymi.

źródło: KSON

Neuroróżnorodność na rynku pracy: nowy wymiar produktywności

Redakcja Medicalpress — Tue, 26 Sep 2023 10:23:39 +0000

Neuroróżnorodność to naturalne zróżnicowanie ludzkich umysłów, które przejawia się w postrzeganiu i rozumieniu świata. Współczesne firmy i korporacje coraz częściej doceniają znaczenie tego aspektu i wykorzystują unikalne talenty osób neuroatypowych do rozwoju biznesu. Najnowsze badania sugerują, że osoby te mogą być znacznie bardziej produktywne od neurotypowych pracowników, jeśli znajdą się w sprzyjającym dla nich środowisku. Zatrudnienie takich osób może podnieść rentowność firmy nawet o 16 proc.

Neuroatypowość odnosi się do różnorodności w ludzkim poznaniu i jest naturalnym zjawiskiem. Koncepcja neuroróżnorodności koncentruje się na usuwaniu barier i wykorzystywaniu mocnych stron tych osób, takich jak kreatywność, myślenie analityczne czy wyobraźnia wzrokowo-przestrzenna. Wprowadzenie jej w miejscu pracy zmienia podejście do rekrutacji, organizacji pracy i zarządzania zespołami. Pozwala to największym międzynarodowym firmom, takim jak EY, SAP, JP Morgan czy Microsoft, zwiększyć produktywność, innowacyjność i konkurencyjność, jednocześnie tworząc środowisko pracy, które umożliwia neurozróżnicowanym współpracę i wykorzystanie ich potencjału. Skala zjawiska jest ogromna, bo neuroatypowa jest około 1/5 populacji.

Neuroróżnorodni w społeczeństwie i pracy

Wiele różnic w naszym sposobie myślenia, odczuwania i działania może stanowić potencjał, który właściwie wykorzystany poprowadzi do lepszego funkcjonowania społeczeństwa, firm i organizacji. Dotychczas neuroatypowi, czyli np. osoby w spektrum autyzmu, z ADHD, dysleksją czy zespołem Tourette’a, byli postrzegani przez pryzmat ich ograniczeń.

Temat neuroróżnorodności obecnie zyskuje na znaczeniu i częściej pojawia się w przekazach medialnych oraz portalach społecznościowych. Przedsiębiorstwa również zaczynają dostrzegać wartość neuroatypowości i budować na niej swoje przewagi konkurencyjne. Według raportu “Neuroróżnorodni w biurze”, blisko 40 proc. respondentów zauważyło działania związane z neuroróżnorodnością w swoich organizacjach, a aż 95 proc. uważa, że istnieje możliwość wprowadzenia zmian w ich własnych firmach.

Osoby w spektrum mogą cechować się przede wszystkim większą skrupulatnością i dużą dokładnością wykonywania pracy. Neuronietypowy pracownik zapewnia zespołowi inne spojrzenie na projekt, ponieważ ma umiejętność skupienia uwagi na drobnych, pozornie nieistotnych szczegółach. Często tacy pracownicy są autorami innowacji, koderami, testerami gier. Co ciekawe, neuroróżnorodne zespoły testerów są o 30 proc. bardziej produktywne niż te “standardowe”. Organizacje, które zapewniają mentorów takim specjalistom, odnotowały 16 proc. wzrost rentowności, 18 proc. produktywności i 12 proc. lojalności klientów.

Pomimo wzrostu świadomości społeczeństwa, osoby neuroróżnorodne pozostają w dużej mierze niewykorzystaną pulą talentów. W Stanach Zjednoczonych szacuje się, że 85 proc. osób ze spektrum autyzmu jest bezrobotnych, w porównaniu do 4,2 proc. całej populacji. Neuroatypowi znacznie rzadziej są również zatrudniani na stanowiskach kierowniczych czy dyrektorskich w porównaniu do osób typowych.

– Niewykluczanie nikogo ze względu na przestarzałe normy społeczne powinno być w dzisiejszym świecie oczywistością. Dane wskazują, że osoby zróżnicowane neurologicznie są jedną z grup społecznych najbardziej narażonych na brak pracy. Bezrobocie wśród neutoatypowych dorosłych na świecie wynosi co najmniej 35 proc., co stanowi trzykrotność wskaźnika dla osób z fizycznymi niepełnosprawnościami i jest ośmiokrotnie wyższa niż dla osób neurotypowych. Co więcej, prawie 80 proc. badanych w spektrum deklaruje, że chce podjąć pracę zawodową, a finalnie zatrudnienie dostaje zaledwie co piąta osoba. Powinniśmy pamiętać, że neuroróżnorodność nie wybiera, zaburzenia w spektrum autyzmu dotykają wszystkie grupy społeczne i etniczne. Tworząc otwarte miejsce pracy, przyciągamy potencjalnych, chętnych do działania pracowników. Akceptacja w miejscu zatrudnienia to lepsze samopoczucie, a co za tym idzie również zaangażowanie i produktywność – komentuje Krzysztof Adamski, CEO BetterPOS i założyciel Fundacji Donateo.

Doświadczanie przestrzeni przez neuroatypowych

Należy mieć na uwadze, że osoby neuroatypowe mogą potrzebować innych warunków do pracy, dopasowanych akustycznie lub wizualnie. Niektórzy mogą również potrzebować wsparcia w kontaktach interpersonalnych, co może utrudniać czynności takie jak dojazd do pracy komunikacją miejską.

Neurobiologia w modelu tzw. “triady neuroestetycznej” mówi o tym, że otoczenie istotnie wpływa na to, jak się czujemy i zachowujemy. Zgodnie z tym modelem, doświadczanie przestrzeni jest wypadkową działania trzech systemów, które w ludzkim umyśle odpowiadają za interpretację bodźców: sieci sensomotorycznej, systemu wiedzy i znaczenia oraz systemu emocji i oceny. Z tą świadomością możemy odpowiedzialnie kształtować przestrzenie, które wpływają na nasze zachowanie i emocje.

Wyposażenie i lokalizacja miejsca pracy może mieć wpływ na decyzję o przyjściu osoby neuroatypowej do biura. Typowa, otwarta przestrzeń biurowa stanowi dla osób neuroatypowych duże wyzwanie, a w przypadku niektórych okazuje się niemożliwa. Obszary pracy warto więc podzielić na przestrzenie z określonymi funkcjonalnościami, jak np. strefa ciszy. Warto też umożliwić przypisanie biurek w miejscu o małej cyrkulacji ludzi. Takie grupy stanowisk powinny być złożone z maksymalnie czterech miejsc. Istotne jest również zapewnienie poczucia kontroli nad otoczeniem poprzez sterowanie oświetleniem i temperaturą.

Odbiór, interpretacja i reakcja na bodźce u osób neuroatypowych przebiega inaczej. Zaburzenia rutyny i wysoki poziom stymulacji mogą powodować meltdown, czy zbyt intensywną reakcję, np. wybuch płaczu lub agresji. Ważne jest zapewnienie odciążenia sensorycznego. Prywatna przestrzeń z dostępem do światła dziennego uspokaja zmysły i pomaga się wyciszyć.

Praca w zespole neuroróżnorodnym, który łączy osoby neurotypowe i neuroatypowe, wymaga odpowiedniego przygotowania pracowników i kadry zarządzającej oraz dostosowania wewnętrznych procesów w firmie. Takie przygotowanie może wymagać obecności mentora, który ma doświadczenie w pracy z osobami w spektrum i rozumie specyfikę danej branży. Każda z wprowadzanych zmian na rzecz neuroróżnorodnego środowiska pracy wpływa pozytywnie na cały zespół, a zmiany te można zacząć od zwiększenia świadomości zespołu.

Donateo to platforma fundraisingu cyfrowego wprowadzająca innowacje technologiczne w zakresie płatności bezgotówkowych do sektora zbiórek charytatywnych. Powstała jako fintechowy projekt Krzysztofa Adamskiego, założyciela BetterPOS. Oferowane przez platformę rozwiązania to m. in. technologia online i offline w systemie mikrodonacji. Donateo, za pośrednictwem swojej aplikacji, wdraża mikrodonacje bezgotówkowe do punktów retail w Polsce. W 2023 roku z inicjatywy firmy powstała Fundacja Donateo, której przyświeca idea niesienia pomocy organizacjom dobroczynnym.

źródło: Donateo

Dajemy szansę osobom z niepełnosprawnościami na rynku pracy

Redakcja Medicalpress — Fri, 23 Jun 2023 08:05:40 +0000

W środę, 21 czerwca b.r. w Centrum Partnerstwa Społecznego „Dialog” w Warszawie, z inicjatywy Karkonoskiego Sejmiku Osób Niepełnosprawnych (KSON), odbyło się kolejne spotkanie międzyśrodowiskowe „Szanse. Dostępność. Partnerstwo. Osoby z niepełnosprawnością na rynku pracy – okrągły stół z okazji Dnia Przedsiębiorczości”, podczas którego podpisano porozumienie o współpracy na rzecz aktywizacji zawodowej OzN z organizacjami pracodawców.

Polska nadal pod względem wskaźnika bierności zawodowej osób z niepełnosprawnościami plasuje się na 5 miejscu w Europie, co może niepokoić. Dlatego tak ważny jest dialog i partnerstwo między organizacjami pozarządowymi, związkami pracodawców i instytucjami publicznymi, aby tworzyć rozwiązania i projekty prozatrudnieniowe, które będą dopasowane do potrzeb osób poszukujących zatrudnienia i rozwoju kompetencji oraz oczekiwań przedsiębiorców.

– KSON prowadzi działania od 20 lat. Od ostatniego okrągłego stołu, który miał miejsce pod koniec 2022 roku, zmieniło się wiele i to w bardzo dobrym kierunku. Jako organizacja pozarządowa, przez te pół roku bardzo się rozwinęliśmy, powołaliśmy nowy oddział w Warszawie z agencją zatrudniania – mówiła Iwona Pikosz-Nuñez, Dyrektor Zarządzający KSON, CSI Projekty – Apelujemy do przedsiębiorców – dajmy szansę Osobom Niepełnosprawnym!

Porozumienie, którego stronami są KSON, CSI Projekty oraz organizacje pracodawców: Związek Pracodawców i Przedsiębiorców (ZPP), Polsko-Ukraińska Izba Gospodarcza (PUIG), Warszawska Izba Gospodarcza (WIG) oraz Krajowy Związek Rewizyjny Spółdzielni „Samopomoc Chłopska”, pozwoli na prowadzenie działań edukacyjnych, szkoleniowych oraz informacyjnych, sprzyjających tworzeniu nowych stanowisk pracy i rozwoju zawodowego osób niepełnosprawnych w Polsce, w tym także uchodźców z Ukrainy.

W szczególności zaplanowano działania mające na celu przygotowanie potencjalnych pracowników – osób z niepełnosprawnościami – do wejścia na rynek pracy, na konkretne stanowiska, poprzez realizację indywidualnych programów rozwoju kompetencji zawodowych realizowanych przez zespół profesjonalnych doradców zawodowych i szkoleniowców, organizację programu prozatrudnieniowych oraz szkoleń jak również profesjonalne pośrednictwo pracy – wsparcie w doborze i rekrutacji odpowiednich pracowników na odpowiednie stanowiska pracy.

– Tego rodzaju inicjatywy są bardzo istotne. Pamiętajmy, aktywizacja się opłaca. – zaznaczył Andrzej Drozd, wiceprezes PUIG. – Do tanga trzeba dwojga a nawet trojga. Bardzo wielu Pracodawców ma poczucie misji. Na rynku są osoby niepełnosprawne poszukujące pracy i są organizacje takie jak KSON, które tę pracę oferują. – dodała Aneta Jolanta Englot, Prezes Krajowego Związku Rewizyjnego Spółdzielni „Samopomoc Chłopska”.

– My znamy ograniczenia wynikające z niepełnosprawności, walczymy z barierami i wiemy, jak wspierać OzN w odnalezieniu się na rynku pracy i w codzienności. Przedsiębiorcy mają tymczasem przestrzeń, aby zaufać i dać szansę na rozwój OzN poprzez staże i zatrudnienia. To bardzo ważna współpraca i szansa dla każdej ze stron. – podkreślił Stanisław Schubert, Prezes KSON.

Rolę partnerstwa podkreślali wszyscy, także przedstawiciele instytucji publicznych.
– Największe efekty przynosi współpraca. Organizacje pozarządowe zawsze były najbliżej osób z niepełnosprawnościami i najbliżej ich rodzin. A stabilne zatrudnienie jest rzeczą bardzo istotną dla każdego z nas. – dodał Krzysztof Czechowski, koordynator ds. dostępności, Zakład Ubezpieczeń Społecznych.

– Pamiętajmy, że NIK nie jest wyłącznie po to, aby znajdować nieprawidłowości, a po to, aby podejmować próbę identyfikacji problemów i znalezienia rozwiązań. Jako obywatel tego kraju, bardzo liczę na to, że nasza współpraca będzie aktywna i kontynuowana. – zaznaczył Konrad Kostępski, Główny specjalista kontroli państwowej, Departament Pracy, Spraw Społecznych i Rodzin Najwyższej Izby Kontroli, która także przygląda się sytuacji OzN na rynku pracy.

Podjęta inicjatywa wpisuje się w założenia strategii na rzecz praw osób z niepełnosprawnościami na lata 2021–2030, obowiązującej w Unii Europejskiej, która zakłada realizację kompleksowych działań na rzecz poprawy jakości życia osób z niepełnosprawnościami w Europie, w tym zapewniających równe szanse i dostęp do uczestnictwa w życiu społecznym i gospodarczym.

Patronat honorowy nad wydarzeniem objęli: Pełnomocnik Rządu ds. Osób Niepełnosprawnych, Ministerstwo Rodziny i Polityki Społecznej, Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych oraz Rzecznik Małych i Średnich Przedsiębiorstw.

Partnerami spotkania byly: Związek Przedsiębiorców i Pracodawców, Warszawska Izba Gospodarczą, Polsko-Ukraińska Izba Gospodarcza oraz Krajowy Związek Rewizyjny Spółdzielni „Samopomoc Chłopska”.

Patroni medialni wydarzenia: Magazyn Integracja, Niepelnosprawni.pl, Razem z Tobą, Co w Zdrowiu, Medicalpress, Medkurier.

O KSON

Przykłady projektów prozatrudnieniowych realizowanych przez KSON:

ZatrudniONy+ – celem projektu jest aktywizacja zawodowa osób z niepełnosprawnościami poprzez kompleksowe przygotowanie do pracy, zgodnie z planem działania, poprzez udział uczestników w cyklu działań doradczych, szkoleniowych oraz stażach zawodowych. Projekt obejmie działaniami 412 osób.

Absolwent – NastawiONy na pracę! – celem projektu jest udzielenie 100 studentom i absolwentom szkół wyższych z niepełnosprawnościami wszechstronnej i profesjonalnej pomocy w wejściu na rynek pracy poprzez zaplanowanie i wdrożenie indywidualnej ścieżki kariery zawodowej oraz podnoszenie kwalifikacji zawodowych.

Włączam ON! – celem projektu jest wsparcie osób znajdujących się w najtrudniejszej sytuacji na rynku pracy. Efektem końcowym wsparcia udzielanego uczestnikom projektu jest ich wejście na rynek pracy. Cel ten zostanie osiągnięty poprzez indywidualne i kompleksowe wsparcie aktywizacyjne osób z niepełnosprawnościami. Projekt obejmuje działaniami 300 osób z niepełnosprawnością, a jego realizacja zaplanowana jest do 03.2024 roku.

Więcej informacji na: https://www.kson.pl/

źródło: KSON

Praca dla osób z niepełnosprawnościami. Jest porozumienie pracodawców i organizacji pozarządowych

Redakcja Medicalpress — Thu, 22 Jun 2023 06:37:22 +0000

Porozumienie podpisano w Warszawie podczas konferencji „Szanse. Dostępność. Partnerstwo. Osoby z niepełnosprawnością na rynku pracy – okrągły stół z okazji Dnia Przedsiębiorczości”. Dokument podpisali przedstawiciele Karkonoskiego Sejmiku Osób Niepełnosprawnych, Związku Przedsiębiorców i Pracodawców, Warszawskiej Izby Gospodarczej, Polsko-Ukraińskiej Izby Gospodarczej, Krajowego Związku Rewizyjnego Spółdzielni „Samopomoc Chłopska” i CSI Projekty (Centrum Szkoleniowo Inwestycyjne). Strony zadeklarowały partnerską współpracę „w dążeniu do poprawy sytuacji osób niepełnosprawnych na rynku pracy w Polsce oraz realizacji idei integracji społecznej i poszanowania praw człowieka”.

Współpraca ma polegać na promocji zatrudnienia osób z niepełnosprawnościami, przygotowaniu i szkoleniu pracowników, a także pośrednictwie w ich zatrudnieniu (poprzez Agencję Pracy powstałą przy KSON i CSI).

– KSON prowadzi działania od 20 lat. Od ostatniego okrągłego stołu, który miał miejsce pod koniec 2022 roku, zmieniło się wiele i to w bardzo dobrym kierunku. Jako organizacja pozarządowa, przez te pół roku bardzo się rozwinęliśmy, powołaliśmy nowy oddział w Warszawie z agencją zatrudniania – mówiła Iwona Pikosz, Dyrektor Zarządzający KSON, CSI Projekty – Apelujemy do przedsiębiorców – dajmy szansę Osobom Niepełnosprawnym!

Wiceprezes Zarządu Związku Przedsiębiorców i Pracodawców Marcin Nowacki poinformował PAP, że w Polsce żyje około 4 mln osób z niepełnosprawnościami, a ich zatrudnienie cały czas utrzymuje się na niskim poziomie.

— Zgodnie z najnowszymi danymi jest to ok. 17 proc. w 2020 r. Zatrudnienie osób z niepełnosprawnościami rośnie, ale w dobie wielu technologii wspomagających i ułatwiających pracę wszystkim powinniśmy aktywnie zabiegać o to, aby ten wskaźnik był wyższy – powiedział. – — Mamy sytuację, gdzie obie strony wzajemnie się potrzebują. Pracodawcy potrzebują osób, które mogą realizować bardzo różne zadania czy obowiązki w ramach przedsiębiorstw, a osoby z niepełnosprawnościami chcą i ciągle rozwijają swoje kompetencje, by móc uzyskać zatrudnienie – podkreślił Nowacki.

Zaznaczył, że istotna jest także współpraca w kontekście doszkalania i kształcenia pracowników. Wskazał, że obecnie wszyscy się doszkalamy w trybie pozaszkolnym, często w miejscu pracy i jest to kierunek, który należy promować.

Prezes Związku Przedsiębiorców i Pracodawców Cezary Kaźmierczak powiedział z kolei PAP, że osoby z niepełnosprawnościami są dobrymi pracownikami i trzeba ich zatrudniać. — Jest to korzystne rozwiązanie dla biznesu i dla samych pracowników – dodał.

Podkreślił, że w wielu zawodach pełna sprawność fizyczna nie jest potrzebna, a działalność promująca zatrudnienie osób z niepełnosprawnościami jest pożyteczna i należy ją dalej rozwijać.

źródło: PAP, medicalpress
foto: KSON

Przepracowane i pragnące zmian – Polki na rynku pracy

Redakcja Medicalpress — Tue, 07 Mar 2023 11:33:21 +0000

O tym, że Polki pragną zmian i większej swobody w zatrudnieniu świadczą dane raportu ADP. Aż połowa z nich (50,53 proc.) chciałaby zwiększyć swój work-life balance, nawet kosztem wysokości wypłaty, a 61,6 proc. ankietowanych zdecydowałaby się na większą elastyczność godzin pracy, przy zachowaniu dotychczasowej liczby godzin pracy. Co jednak alarmujące, aż 52,94 proc. pracujących deklaruje, że nie otrzymuje opłaty za nadgodziny. Najczęściej w wymiarze 6-10 godzin tygodniowo (23,64 proc.).

Aż 71,13 proc. kobiet zmieniłoby pracę, gdyby dowiedziało się o niesprawiedliwej luce płacowej w ich firmie – wynika z raportu ADP „People at Work 2022: A Global Workforce View”. W Polsce od ponad 100 lat obowiązują prawa kobiet, jednak wciąż wiele aspektów na rynku pracy wymaga poprawy. W Międzynarodowy Dzień Praw Kobiet wyniki raportu ADP wskazują najważniejsze kierunki zmian.

Ponad 100 lat temu kobiety w Polsce uzyskały prawa wyborcze, które w efekcie miały wprowadzić równość płciową w Polsce – czy jednak tak się stało? Według raportu „Gender Gap po Polskiu 2020”, aż 42,6 proc. Polek spotkało się z dyskryminacją ze względu na płeć w miejscu zatrudnienia. Co jednak ważne, zdecydowana większość z nich nie zgadza się na tę formę nierówności. Aż 71,13 proc. ankietowanych kobiet w raporcie ADP „People at Work 2022: A Global Workforce View” potwierdza, że gdyby dowiedziały się, że w ich firmie istnieje niesprawiedliwa luka płacowa, rozważyłoby zmianę pracodawcy.

Luka powszechna

Luka płacowa to zjawisko, z którym kobiety mierzą się od lat, otrzymując mniejsze wynagrodzenia niż ich koledzy za taką samą pracę. Z tym niestety powszechnym zjawiskiem Unia Europejska oraz część pracodawców próbuje walczyć, wprowadzając kolejne regulacje. Sytuacja w Polsce wciąż jednak wymaga poprawy – w corocznym rankingu Gender Equality Index 2022 nasz kraj zajmuje dopiero 21. miejsce.

– Niewątpliwie w ostatniej dekadzie obserwujemy duży wzrost świadomości dot. nierówności płac. Sama jednak wiedza nie zastąpi działań, które są niezbędne. Wielu pracodawców wciąż musi wypracować wewnętrzne regulaminy dotyczące płac, zwiększające ich transparentność i wzmacniające równość wynagrodzeń. Na pewno zmiany te przyspieszy również dyrektywa unijna dot. transparentności płac – mówi Anna Barbachowska, dyrektorka HR w ADP Polska. – Ważnym impulsem zmian będą także wchodzący na rynek pracy przedstawiciele pokolenia Z, dla których wartości prezentowane przez przyszłego pracodawcę są kluczowym czynnikiem wyboru miejsca zatrudnienia – dodaje ekspertka. Jak wynika z raportu ADP „People at Work 2022: A Global Workforce View”, 67,48 proc. przedstawicieli pokolenia Z zmieniłoby pracę, gdyby w ich firmie istniała nierówność płacowa.

– Mimo wielu lat prób wyrównywania nierówności i dyskryminacji kobiet na rynku pracy – to zjawisko jest ciągle aktualne. Nadal mamy głęboko zakorzenione stereotypy dotyczące płci i ról typowo żeńskich czy męskich i podczas rozmów rekrutacyjnych kobiety są pytane o sytuację rodzinną i związane z nią plany. Wśród kobiet postawionych na wysokich stanowiskach często występuje „syndrom oszusta” – zjawisko, gdzie podważa się swoje osiągnięcia i sukcesy, tłumacząc je łutem szczęścia czy zbiegiem okoliczności – komentuje Martyna Hnatyszyn, psycholog MindHealth Centrum Zdrowia Psychicznego. – Być może gdy w końcu zaczniemy traktować ruch feministyczny jako ruch walczący o równość płci pod względem ekonomicznym, politycznym i społecznym – nie jako ruch nienawiści do mężczyzn, zobaczymy, że zmiany są potrzebne i nieuniknione. Obserwuje się coraz częściej kobiety obejmujące wysokie stanowiska (np. Sanna Marin, premier Finlandii) – co jest dobrym znakiem w kierunku walki z dyskryminacją i nierównością. Niemniej, jeszcze długa droga przed nami, zanim różnice płciowe na rynku pracy się wyrównają – dodaje psycholog.

Work-life balance zamiast nadgodzin

– Ponad 100 lat temu kobiety walczyły o prawo głosu czy równy dostęp do edukacji. Jak jednak pokazuje historia, warto upominać się o swoje prawa i równość. Kobiety ze względu na gorszą często sytuację w firmie decydują się na pracę po godzinach, kosztem swojego życia prywatnego. Pracodawcy powinni zauważać te nieprawidłowości i troszczyć się o work-life balance pracowników, nie tylko kobiet. Przy tak konkurencyjnym rynku pracy wygrają tylko przedsiębiorcy, którzy podążą za zachodzącymi zamianami w świadomości opinii publicznej – mówi Anna Barbachowska, dyrektorka HR w ADP Polska.

źródło: ADP