Warsztaty diagnostyczne, wykłady edukacyjne, dyskusje, sesje systemowe, panele skierowane do młodych badaczy: program tegorocznej konferencji jest wyjątkowo bogaty.

– To największa konferencja hematologiczna w Polsce w latach, w których nie odbywają się zjazdy Polskiego Towarzystwa Hematologów i Transfuzjologów, czyli co dwa lata – podkreśla prof. Krzysztof Giannopoulos, prezes Polskiego Towarzystwa Hematologów i Transfuzjologów, koordynator Programu V Międzynarodowej Konferencji „Hematologia Kliniczna i Doświadczalna”.

Jeszcze przed oficjalnym rozpoczęciem konferencji odbędą się warsztaty praktyczne poświęcone nowoczesnym metodom diagnostyki, od których zależy zarówno sposób leczenia, jak monitorowanie jego efektywności. Tematyka konferencji jest bardzo szeroka, obejmuje m.in. diagnostykę i leczenie ostrych i przewlekłych białaczek, szpiczaka plazmocytowego, chłoniaków, amyloidozy, makroglobulinemii Waldenstroma, zespołów mielodysplastycznych, mielofibrozy, czerwienicy prawdziwej.

– Podczas konferencji chcemy pokazać, że w każdym obszarze hematologii obecnie bardzo dużo się dzieje. Szczególny nacisk kładziemy jednak na diagnostykę i nowoczesne leczenie ostrych białaczek szpikowych, które dziś stanowią największe wyzwanie medyczne, ponieważ 5-letnie przeżycia dopiero niedawno zaczęły przekraczać 30 procent. Będziemy też dużo mówić o nowych metodach leczenia, m.in. o technologii CAR-T i przeciwciałach bispecyficznych. Co roku rozszerzamy formułę zakresów tematycznych: w tym roku po raz pierwszy pojawią się sesje dotyczące transfuzjologii i bezpieczeństwa składników krwi w lecznictwie. Wiele się dzieje w tym obszarze, dlatego postanowiliśmy stworzyć osobne sesje poświęcone nowoczesnemu krwiolecznictwu – zaznacza prof. Giannopoulos.

Wykładowcy: autorytety z Polski i zagranicy

Rozwój hematologii nie jest dziś możliwy bez współpracy międzynarodowej; polscy hematolodzy coraz częściej wchodzą w skład międzynarodowych zespołów pracujących nad nowymi metodami diagnostyki i leczenia. W konferencji wezmą udział wybitni eksperci zarówno z Polski, jak z zagranicy. Wykład otwarcia na temat diagnostyki i leczenia ostrych białaczek szpikowych wygłosi prof. Konstanze Döhner ze Szpitala Uniwersyteckiego w Ulm, prezydent-elekt Europejskiego Towarzystwa Hematologicznego (EHA) oraz przewodnicząca  niemiecko-austriackiej grupy badawczej zajmującej się ostrymi białaczkami (German-Austrian AML Study Group – AMLSG), jednej z wiodących na świecie grup badawczych zajmujących się tą tematyką.

W sesji poprzedzającej wykład otwarcia prof. George Vassiliou z University of Cambrige będzie mówić o badaniach podstawowych, mających na celu zrozumienie przyczyn powstawania białaczek szpikowych; dr Esther Oliva ze szpitala Reggio w Calabrii opowie o indywidualizacji leczenia nowotworów mielodysplastycznych, a prof. Lars Bullinger, światowy ekspert w dziedzinie leczenia i diagnostyki białaczek ze szpitala Charité w Berlinie, podsumuje kwestie patomechanizmu, klasyfikacji i diagnostyki ostrych białaczek szpikowych.

W konferencji weźmie udział czołówka polskich hematologów i transfuzjologów z czołowych ośrodków zajmujących się leczeniem hematologicznym w Polsce. Sesje edukacyjne będą przeplatane panelami, podczas których eksperci będą dyskutować m.in. nad sekwencją leczenia, kierunkami rozwoju diagnostyki i terapii, występowaniem nietypowych działań niepożądanych po nowoczesnych lekach. Wykłady edukacyjne będą uzupełniane sesjami satelitarnymi. Część wykładów odbywa się w języku angielskim, co podkreśla rolę międzynarodowej współpracy w rozwoju hematologii.

Sesje systemowe: możliwości leczenia w Polsce

Ważną częścią konferencji są sesje systemowe dotyczące aktualnych możliwości i wyzwań w Polsce, z udziałem lekarzy hematologów, lekarzy POZ oraz ekspertów systemu ochrony zdrowia.

–  W ostatnich latach sytuacja w Polsce bardzo się poprawiła; bardzo to doceniamy. Nadal są jednak potrzeby refundacyjne, jednak widząc, jak konsekwentnie Ministerstwo Zdrowia dążyło w ostatnich latach do udostępnienia nowych terapii pacjentom, mamy nadzieję, że nadal tak będzie. Mamy dobre narzędzia terapeutyczne, a pacjent najbardziej skorzysta z nich wtedy, gdy będzie sprawnie diagnozowany – zaznacza prof. Giannopoulos.

Wyzwaniem jest obecnie m.in. szybsze diagnozowanie pacjentów (lepsza współpraca z lekarzami POZ), poprawa dostępu do nowoczesnej diagnostyki, a także lepsza organizacja opieki nad pacjentami. Konieczne jest m.in. przeniesienie opieki nad częścią pacjentów do poradni specjalistycznych, by na oddziały hematologiczne w szpitalach mogli szybko być przyjmowani chorzy, którzy powinni być diagnozowani i leczeni w trybie pilnym, wymagający wysokospecjalistycznych procedur czy leczenia poważnych działań niepożądanych, które mogą wystąpić po zastosowaniu nowoczesnych leków. Wyzwaniem są też kadry w hematologii i zachęcanie młodych lekarzy do wybierania ścieżki klinicznej i naukowej w hematologii.

– Jeden z paneli adresujemy zwłaszcza do młodych badaczy, by wiedzieli, jakie są np. możliwości wyjazdów stypendialnych. Będą w nim uczestniczyć osoby z najważniejszych jednostek, które finansują badania naukowe, m. in. z Narodowego Centrum Nauki i Fundacji Na Rzecz Nauki Polskiej – podkreśla prof. Krzysztof Giannopoulos.

Transfuzjologia w hematologii i bezpieczeństwo składników krwi

Ważnym elementem leczenia hematologicznego jest przetaczanie składników krwi, stąd sesje transfuzjologiczne podczas konferencji.

– Transfuzjologia to nieodzowny element prawidłowego leczenia, szczególnie pacjentów onkohematologicznych, którzy mogą wymagać dużej liczby przetoczeń różnych składników krwi, czasem w krótkim czasie. Istotna jest skuteczność kliniczna, ale przede wszystkim bezpieczeństwo składników krwi, by zminimalizować do minimum ryzyko wystąpienia reakcji potransfuzyjnych – mówi prof. Jolanta Antoniewicz-Papis z Instytutu Hematologii i Transfuzjologii w Warszawie, koordynator sesji transfuzjologicznych V Międzynarodowej Konferencji „Hematologia Kliniczna i Doświadczalna”.

Sesje transfuzjologiczne dotyczyć będą zarówno bezpieczeństwa dawców, jak biorców. W Polsce leczenie krwią i jej składnikami jest bardzo dobrze zorganizowane; wdrażane są nowe metody diagnostyczne do oznaczeń serologicznych i wirusologicznych, a od wielu lat nie stwierdzono przeniesienia jakiegokolwiek badanego wirusa wraz ze składnikami krwi. Krew jest sprawdzana m.in. pod kątem obecności markerów wirusów HBV, HCV i HIV oraz markerów zakażenia kiłą. Podczas konferencji odbędą się m.in. dyskusje, czy należy wprowadzać dodatkowe badania w kierunku obecności innych patogenów, m.in. wirusa zapalenia wątroby typu E (HEV).

– Będzie też sesja poświęcona nowym pojemnikom, w które jest pobierana krew, niezawierających DEHP: stwierdzono, że może on mieć niekorzystny wpływ z powodu uwalniania potencjalnie szkodliwych substancji. Nowe przepisy mówią o stosowaniu  pojemników bez DEHP – zaznacza prof. Antoniewicz-Papis.

Ważnym tematem będą też błędy ludzkie, będące przyczyną wystąpienia niepożądanych reakcji po transfuzji. – Na całym świecie to błędy ludzkie są najczęstszą przyczyną wystąpienia niepożądanej reakcji bądź niepożądanego zdarzenia w całym procesie leczenia krwią. Chcemy podać przykłady błędów ludzkich i uświadomić wszystkim osobom, które w jakikolwiek sposób uczestniczą w procesie leczenia krwią, jak istotne jest stosowanie się do ściśle określonych procedur, przepisów, wytycznych. Wszelkie odstępstwa mogą stanowić zagrożenie dla dawcy lub pacjenta – dodaje prof. Antoniewicz-Papis.

O konferencji „Hematologia Kliniczna i Doświadczalna”

Tegoroczna Międzynarodowa Konferencja „Hematologia Kliniczna i Doświadczalna” odbywa się już po raz piąty. Historia konferencji jest jednak znacznie dłuższa: jej początkiem były odbywające się w latach 1996-2012, z inicjatywy prof. Anny Dmoszyńskiej, międzynarodowe konferencje na temat hematoonkologii klinicznej, których główną tematyką były przewlekłe mielo- i limfoproliferacje.

W 2014 r. zmieniła się nazwa konferencji, rozszerzył się też zakres tematyczny, m.in. o ostre białaczki, panele dotyczące diagnostyki oraz sesje systemowe. V Międzynarodowa Konferencja „Hematologia Kliniczna i Doświadczalna” jest kolejnym rozszerzeniem formuły – o sesje dotyczące transfuzjologii i bezpieczeństwa składników krwi w lecznictwie.

Konferencja jest adresowana przede wszystkim do lekarzy hematologów, lekarzy POZ, specjalistów transfuzjologii oraz lekarzy innych specjalności zainteresowanych hematologią i transfuzjologią, a także do diagnostów laboratoryjnych, pracowników centrów krwiodawstwa i krwiolecznictwa oraz pracowników szpitali zaangażowanych w proces leczenia krwią.

Bliższe informacje na temat konferencji: konferencja.hematoonkologia.pl

źródło: hematoonkologia.pl

Rzadziej występują niż np. nowotwory jelita grubego, nowotwory piersi. Generalnie są na szóstym, siódmym miejscu wśród nowotworów u mężczyzn i kobiet. Jednak dla nas, hematologów, nie jest ich tak mało i bardzo często są to już zaawansowane stadia choroby, bo ich diagnostyka jest trudna i długo trwa” – wskazała.

Jest to bardzo trudna i wymagająca specjalizacja, choć jest bardzo ciekawa, a praca pasjonująca. Niestety, nie jest też najlepiej opłacaną specjalizacją, co również powoduje, że nie cieszy się popularnością wśród młodych lekarzy. A brak lekarzy specjalistów, generuje długie kolejki” – zaznaczyła prof. Hus.

Diagnosta musi być bardzo dobrze przygotowany i wyedukowany, bo jego rola nie ogranicza się jedynie do wykonania badania morfologii krwi. My pierwsi widzimy, że coś niedobrego się dzieje” – wskazała.

Jako diagności mamy świadomość, jaka jest nasza rola i jaka odpowiedzialność na nas ciąży. Staramy się bardzo współpracować z klinikami hematologii” – podkreśliła dr Karolina Bukowska-Strakova.

Tam znalazła się immunoterapia CAR-T w innych wskazaniach, niż dotychczas stosowano, np.: dla szpiczaka i chłoniaka grudkowego, przeciwciało bispecyficzne dla chorych na chłoniaka grudkowego. To były faktycznie nowoczesne terapie, natomiast nie udało się sfinansować żadnej z nich. To jest dla nas lekarzy bardzo duże rozczarowanie, bo te terapie są naprawdę potrzebne tym pacjentom” – podkreśliła.

Przykładem może być to przeciwciało bispecyficzne, czyli mosunetuzumab, to byłby lek maksymalnie dla 150 chorych rocznie” – podała prof. Hus.

Jesteśmy jednak zawiedzeni, że nasi pacjenci nie mogą znaleźć się na liście, gdzie otrzymają pomoc z Funduszu Medycznego tymi nowymi technologiami. Zwłaszcza, że nowotwory krwi są chorobami rzadkimi, nie jest ich tak dużo” – podkreśliła.

Jeśli powstanie nowa sieć ośrodków hematoonkologicznych na wzór Krajowej Sieci Onkologicznej, przyspieszy to proces badań i hospitalizacji na mniej zaawansowanym etapie choroby, również dzięki temu, że pacjenci dostaną koordynatora. Dziś to nasze i inne stowarzyszenia, jako grupy wsparcia, pełnią taką rolę” – zaznaczyła.

Gdyby diagnosta, widząc wyniki pacjenta, mógł dozlecać kolejne badania, pozwoliłoby to na skrócenie wielu pacjentom ich >>odysei<< diagnostycznej” – powiedziała.

Można opracować pewne algorytmy, na wzór innych dziedzin, które pozwolą już na poziomie laboratorium, w konkretnych sytuacjach i z tej samej próbki, zlecić kolejne badania, żeby przyśpieszyć drogę diagnostyki dla pacjenta” – wskazała dr Bukowska-Strakova. Podkreśliła, że know how w laboratoriach jest, wystarczy z tego skorzystać.

To pozwoli usprawnić procesy leczenia pacjentów, którzy zbyt często trafiają na oddział w zaawansowanym stadium choroby” – zauważyła.

Rzadziej występują niż np. nowotwory jelita grubego, nowotwory piersi. Generalnie są na szóstym, siódmym miejscu wśród nowotworów u mężczyzn i kobiet. Jednak dla nas, hematologów, nie jest ich tak mało i bardzo często są to już zaawansowane stadia choroby, bo ich diagnostyka jest trudna i długo trwa” – wskazała.

Jest to bardzo trudna i wymagająca specjalizacja, choć jest bardzo ciekawa, a praca pasjonująca. Niestety, nie jest też najlepiej opłacaną specjalizacją, co również powoduje, że nie cieszy się popularnością wśród młodych lekarzy. A brak lekarzy specjalistów, generuje długie kolejki” – zaznaczyła prof. Hus.

Diagnosta musi być bardzo dobrze przygotowany i wyedukowany, bo jego rola nie ogranicza się jedynie do wykonania badania morfologii krwi. My pierwsi widzimy, że coś niedobrego się dzieje” – wskazała.

Jako diagności mamy świadomość, jaka jest nasza rola i jaka odpowiedzialność na nas ciąży. Staramy się bardzo współpracować z klinikami hematologii” – podkreśliła dr Karolina Bukowska-Strakova.

Tam znalazła się immunoterapia CAR-T w innych wskazaniach, niż dotychczas stosowano, np.: dla szpiczaka i chłoniaka grudkowego, przeciwciało bispecyficzne dla chorych na chłoniaka grudkowego. To były faktycznie nowoczesne terapie, natomiast nie udało się sfinansować żadnej z nich. To jest dla nas lekarzy bardzo duże rozczarowanie, bo te terapie są naprawdę potrzebne tym pacjentom” – podkreśliła.

Przykładem może być to przeciwciało bispecyficzne, czyli mosunetuzumab, to byłby lek maksymalnie dla 150 chorych rocznie” – podała prof. Hus.

Jesteśmy jednak zawiedzeni, że nasi pacjenci nie mogą znaleźć się na liście, gdzie otrzymają pomoc z Funduszu Medycznego tymi nowymi technologiami. Zwłaszcza, że nowotwory krwi są chorobami rzadkimi, nie jest ich tak dużo” – podkreśliła.

Jeśli powstanie nowa sieć ośrodków hematoonkologicznych na wzór Krajowej Sieci Onkologicznej, przyspieszy to proces badań i hospitalizacji na mniej zaawansowanym etapie choroby, również dzięki temu, że pacjenci dostaną koordynatora. Dziś to nasze i inne stowarzyszenia, jako grupy wsparcia, pełnią taką rolę” – zaznaczyła.

Gdyby diagnosta, widząc wyniki pacjenta, mógł dozlecać kolejne badania, pozwoliłoby to na skrócenie wielu pacjentom ich >>odysei<< diagnostycznej” – powiedziała.

Można opracować pewne algorytmy, na wzór innych dziedzin, które pozwolą już na poziomie laboratorium, w konkretnych sytuacjach i z tej samej próbki, zlecić kolejne badania, żeby przyśpieszyć drogę diagnostyki dla pacjenta” – wskazała dr Bukowska-Strakova. Podkreśliła, że know how w laboratoriach jest, wystarczy z tego skorzystać.

To pozwoli usprawnić procesy leczenia pacjentów, którzy zbyt często trafiają na oddział w zaawansowanym stadium choroby” – zauważyła.