aktywizacjazawodowa – Medicalpress

“Podwójna niewidzialność”. Dyskryminacja kobiet na rynku pracy to nadal problem

Redakcja Medicalpress — Sun, 08 Mar 2026 09:11:39 +0000

Chociaż o dyskryminacji ze względu na płeć mówi się sporo, kobiety cały czas zarabiają mniej od mężczyzn, nawet gdy porównamy te same stanowiska. Stereotypy podwójnie uderzają w kobiety z niepełnosprawnościami. Dzień Kobiet to najlepszy moment, by przypomnieć o problemie, bo najlepszy prezent to równy dostęp do pracy i wynagrodzenia. Dla tysięcy Polek “zwykła” normalność jest nieosiągalna.

Gender Pay Gap: Ile naprawdę zarabiają Polki?

Kobiety w Polsce nadal zarabiają mniej niż mężczyźni, choć luka jest relatywnie mniejsza niż średnio w UE. Różnice między zarobkami kobiet i mężczyzn opisuje wskaźnik Gender Pay Gap. Według najnowszych danych Eurostatu w poprzednim roku utrzymywał się on na poziomie 4 proc. Niższą lukę odnotowano tylko w Belgii (0,7 proc.) i Rumunii (3,7 proc.). Dane te należy jednak interpretować ostrożnie, bo mniejsza różnica w wynagrodzeniach może być związana z ograniczonego udziału kobiet w rynku pracy – takie zjawisko dotyczy między innymi kobiet z niepełnosprawnością, które dla pracodawców są niewidzialne. W ich przypadku samo znalezienie stabilnego zatrudnienia jest niezwykle trudne. Wynika to głównie z utartych przekonań na temat efektywności i umiejętności takiego pracownika.

Stereotypy mają się dobrze. Z jakimi barierami muszą walczyć niepełnosprawne kobiety?

Obawy pracodawców dotyczą choćby dostosowania stanowiska pracy, dodatkowych przerw, konieczności reorganizacji pracy. Nie jest to jednak jedyny problem. Badania pokazują, że wobec kobiet z niepełnosprawnością częściej stosuje się postawę paternalistyczną: „czy pani sobie poradzi?”, „czy to nie będzie dla pani zbyt obciążające?”. Pracodawcy boją się reakcji współpracowników i podziałów w zespole. Myślą, że zatrudnienie osoby niepełnosprawnej spowoduje, że inni pracownicy będą mieli więcej obowiązków.

Dlatego kobiety z niepełnosprawnością, o ile w ogóle znajdą pracę, często trafiają na stanowiska poniżej swoich kwalifikacji, za niższe wynagrodzenie. Są one szczególnie narażone na ubóstwo, zależność ekonomiczną, wykluczenie społeczne.

“Kobiety z niepełnosprawnościami są zazwyczaj postrzegane jako zależne od otoczenia, pasywne, niezdolne do wypełniania ról zawodowych oraz nieodpowiednie do wypełniania takich ról. Zatrudnienie jest istotnym czynnikiem wpływającym na poziom samooceny kobiet. Kobiety niepełnosprawne otrzymują niższe wynagrodzenie w porównaniu z kobietami pełnosprawnymi; są też znacznie rzadziej zatrudniane” – podaje dr Karolina Pawłowska- Cyprysiak, która już w 2012 roku badała to zjawisko.

Jak podkreśla, w przypadku kobiet niepełnosprawnych na rynku pracy, możemy mówić o podwójnej dyskryminacji – ze względu na płeć i ograniczenia funkcjonalne.

Skalę problemu odzwierciedlają dane z ostatnich lat. W 2023 r. ok. 38 proc. mężczyzn z łagodnym stopniem niepełnosprawności było aktywnych zawodowo, podczas gdy tylko ok. 28 proc. kobiet z określonym stopniem niepełnosprawności było aktywnych zawodowo. Podobny trend dotyczy umiarkowanych i ciężkich niepełnosprawności – również z niższą aktywnością kobiet niż mężczyzn.

W przypadku OzN mamy do czynienia ze swego rodzaju błędnym kołem. Im bardziej jako społeczeństwo ograniczamy możliwości zatrudnienia i ogólnej aktywności, tym bardziej takie osoby rezygnują z rozwoju. Nie znajdując dla siebie przestrzeni, niekiedy wycofują się z życia na długie lata.

Brak pracy jest szczególnie trudny dla kobiet z niepełnosprawnościami, ponieważ łączy się z wieloma wymiarami wykluczenia społecznego, finansowego i psychicznego. Sprawia, że kobieta traci poczucie sprawczości i kontroli nad własnym życiem, jest jeszcze bardziej zależna od innych.

Zatrudnianie kobiet z niepełnosprawnością to korzyść dla firm i gospodarki

Z ekonomicznego punktu widzenia kobiety z niepełnosprawnością to cenny, niewykorzystany potencjał na rynku pracy. W dzisiejszych czasach inkluzywność jest traktowana jako standard w większości firm w UE. Firma, która z otwartością patrzy na potrzeby pracowników, jest znacznie lepiej odbierana przez klientów i kontrahentów. Osoby niepełnosprawne rzadziej zmieniają pracę, a niska rotacja pracowników oznacza realny zysk. Jak wskazuje Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (PFRON), we wspierającym środowisku OzN chętnie zostają dłużej i cały czas podnoszą swoje kwalifikacje.

Należy pamiętać, że pracodawca może otrzymać miesięczne dofinansowanie do wynagrodzenia osoby niepełnosprawnej lub środki na dostosowanie miejsca pracy.

W Dzień Kobiet warto przypomnieć, że najlepszym prezentem jest normalność i równe szanse. Zatrudnienie kobiety z niepełnosprawnością to nie akt dobroczynności, a ważny krok zwiększający konkurencyjność organizacji.

Kobiety te każdego dnia udowadniają, że potrafią pokonywać bariery, które dla innych są niewidoczne.

Fundacja Szklane Domy prowadzi otwartą rekrutację dla Osób z Niepełnosprawnościami do realizowanych projektów. Osoby zainteresowane udziałem zapraszamy do kontaktu:

www.fundacjaszklanedomy.pl, kontakt@fundacjaszklanedomy.pl

Źródło: businessinsider.com/ Pawłowska-Cyprysiak, K. (2012). Podwójna dyskryminacja kobiet niepełnosprawnych w miejscu pracy. Centralny Instytut Ochrony Pracy — Państwowy Instytut Badawczy/ciop.pl/CIOPPortalWAR/file/70850/20140729974&BP12_2012_16_19.pdf

Artykuł powstał przy współpracy z Fundacją Szklane Domy.

Fundacja Szklane Domy: zmieniamy rynek pracy tu i teraz. “To nie utopijna wizja”

Redakcja Medicalpress — Fri, 27 Feb 2026 07:32:55 +0000

Lęk pracodawców, bariery mentalne i niska świadomość społeczna to wciąż największe przeszkody w aktywizacji zawodowej osób z niepełnosprawnościami. Fundacja Szklane Domy wchodzi na rynek z gotowymi rozwiązaniami, oferując autorski program „Zatrudniony 2.0” oraz profesjonalne wsparcie dla biznesu. “Nie chcemy tworzyć utopii. Chcemy realnych efektów” – mówi Wojciech Kosarski, Prezes Fundacji.

Fundacja Szklane Domy powstała z przekonania, że wsparcie społeczne może i powinno przełamywać schematy. Jak wyjaśnia Wojciech Kosarski, Prezes Fundacji, w dążeniu do zmiany rozwiązań systemowych nie możemy zapominać o korzystaniu z narzędzi, które są dostępne dzisiaj. Inkluzywność nie jest aktem dobrej woli, lecz strategiczną decyzją, która w dłuższej perspektywie po prostu się opłaca.

Jaka idea przyświecała Panu kiedy zakładał Pan Fundację Szklane Domy?

To efekt wieloletnich przygotowań, rozmów, działań i nawiązanych współprac. Zebrane doświadczenie na przestrzeni dekady pozwoliło na zauważenie problemów, jakie należałoby rozwiązać. Idea była prosta tzn. wyciągnąć wnioski i zrobić to lepiej, w oparciu o realne potrzeby beneficjentów. Fundatorem Fundacji jest spółka, która zajmuje się pozyskiwaniem funduszy na realizację zadań dofinansowanych, dodatkowo jest również podmiotem współfinansującym działania związane m.in. z projektami dotyczącymi aktywizacji zawodowej. Szklane Domy to synonim wsparcia, postępu i sprawiedliwości społecznej. Chcemy łamać schematy i zmieniać świadomość otoczenia. Nie ma to być utopijna wizja, a odpowiedź na realne potrzeby, które zauważamy i jesteśmy na nie odpowiedzią.

Jakie są główne filary działania Fundacji Szklane Domy – na czym się skupiacie?

Chcemy iść w kierunku pojawiających się potrzeb. Na chwilę obecną skupiamy się na aktywizacji zawodowej i poszukiwaniu miejsc pracy dla naszych podopiecznych. Nie mówimy tylko o osobach z niepełnosprawnościami, ale wszystkich, którzy potrzebują wsparcia, w tym przedstawiciele firm. Mamy w planie utworzenie Zakładu Aktywności Zawodowej i Warsztatu Terapii Zajęciowej – zostały już poczynione w tym kierunku dość poważne kroki.

Co wyróżnią Fundację na tle innych podmiotów trzeciego sektora?

To, że potrafimy słuchać i widzieć, a nie tylko mówić. Dla nas najważniejszy jest efekt, który jest realną odpowiedzią na potrzeby społeczne. Zauważamy wiele problemów. Nie na wszystkie od razu znajdziemy rozwiązanie, ale stopniowo staramy się realizować nasze cele.

Wprowadzajmy zmiany, ale nauczmy się również korzystać z narzędzi, które już są dostępne, aby zmieniać sytuację tu i teraz, a nie tylko w perspektywie czasu. Staramy się zrzeszać dookoła naszej instytucji biznes, który łączymy z misją społeczną. FSD stawia na partnerstwo z biznesem i chce realnie wprowadzić zmiany m.in. w sferze aktywizacji zawodowej OzN. Dla nas pracodawca i pracownik powinien działać na zasadzie symbiozy – łączymy potencjał obu stron.

Jakie są obecnie wyzwania w obszarze aktywizacji zawodowej OzN?

W dużej mierze problemem nie jest samo posiadanie orzeczenia o niepełnosprawności, ale niska świadomość społeczna i stygmatyzacja tej grupy społecznej. Wiele barier wciąż jest aktualnych. Pracodawcy boją się, że osoba posiadająca orzeczenie o niepełnosprawności nie poradzi sobie z zadaniami, będzie pracować mniej efektywnie i narazi firmę na dodatkowe koszty. Niepełnosprawność, już na etapie rekrutacji bywa postrzegana przez pryzmat ograniczeń z nią związanych, a nie realnych kompetencji kandydata. W wielu przypadkach firmy nie posiadają wiedzy na temat tego, jak zarządzać różnorodnym zespołem, bądź jak dostosować stanowisko pracy dla osoby o szczególnych potrzebach.

Sami kandydaci posiadający orzeczenie również są nacechowani niepewnością jeżeli chodzi o ponowne wejście na rynek pracy. W wielu przypadkach są oni z niego wykluczeni ze względu na długotrwały brak zatrudnienia. To generuje nieznajomość aktualnych trendów na rynku pracy, wiedza kandydata staje się przestarzała a luki kompetencyjne coraz większe.

Punktem zwrotnym w życiu zawodowym każdego beneficjenta może być udział w programach aktywizacyjnych, jeżeli się tylko do takowego zgłoszą. Praca ze specjalistami z zakresu m.in. doradztwa zawodowego, pośrednictwa pracy, dostęp do wiedzy w postaci szkoleń uzupełniających kompetencje lub kwalifikacje czy możliwość odbycia stażu daje poczucie tego, że jest szansa na zmianę.

Przygotowaliśmy autorski program szkoleń branżowych, które są elementem nowego projektu pn. „Zatrudniony 2.0”. Projekt otrzymał pozytywną ocenę merytoryczną od operatora programu tj. PFRON’u.

Znając rynek zawodowy osób z niepełnosprawnościami, utwierdziłem się w przekonaniu, że osoba z orzeczeniem często bywa lepszym pracownikiem niż ta, która go nie posiada.

Jak rozmawiać z przedsiębiorcami aby zachęcić ich do budowania inkluzywnej przestrzeni- zatrudnianie, dostępność?

Należy rozmawiać z nimi językiem korzyści i pokazać, że działania jakie proponujemy to tzw. „dobry biznes”, który będzie z ich perspektywy opłacalny. Inkluzywność nie może być odbierana jako synonim szlachetności i dobroduszności, ma być realnym odzwierciedleniem w liczbach i przychodach przedsiębiorstwa. Mówmy o liczbach i stabilizacji, która będzie miała realny efekt na poprawę wskaźników funkcjonowania firmy. Osoby z niepełnosprawnością statystycznie rzadziej zmieniają pracę niż osoby bez orzeczenia. To realna oszczędność dla firmy.

Zamykanie się na grupę pracowników z niepełnosprawnościami to odcinanie się od ogromnego zasobu pracowniczego – w dużej mierze lojalnych i zmotywowanych osób. Czy trudniej jest zwolnić pracownika jeżeli się nie sprawdzi na stanowisku tylko dlatego, że posiada orzeczenie? Nie. Prawo pracy jest jednolite dla wszystkich pracowników. Jeżeli zespół nie jest gotowy mentalnie na takie zmiany, jako Fundacja służymy wsparciem, m.in. organizując warsztaty dla pracowników.

Co do samej dostępności, nie powinna być ona utożsamiana jedynie z niepełnosprawnością. Czy winda pomaga jedynie osobie poruszającej się na wózku, czy korzystają z niej również codziennie pracownicy, kontrahenci, kurierzy czy etatowi pracownicy, którzy mają niepełnosprawność czasową np. w wyniku złamania nogi?

Fundacja podejmuje szereg działań edukacyjnych – jakie dalsze kierunki w tym obszarze może Pan nakreślić?

Jak napisał kiedyś Ignacy Baliński:

„Chcesz być czymś w życiu, to się ucz,

Abyś nie zginął w tłumie;

Nauka to potęgi klucz,

W tym moc, co więcej umie”

Rozwój kompetencji i kwalifikacji to sprawa nadrzędna, jeżeli chodzi o poprawę postrzegania OzN jako potencjalnych pracowników. Wiedza na chwilę obecną jest w wielu przypadkach bardziej pożądana, niż posiadanie dyplomu. Chcemy rozwijać tę gałąź aktywizacji m.in. pracując nad utworzeniem planów szkoleń branżowych w oparciu o aktualne zawody deficytowe.

Stawiamy na wiedzę i posiadanie umiejętności – te czynniki wpływają na poprawę funkcjonowania przedsiębiorstw. Edukujemy również w sprawie szalenie ważnej, jaką jest dostępność. W wielu przypadkach nie jest ona zachowywana. Chcemy to zmieniać, dlatego w ramach Fundacji zrzeszamy również audytorów dostępności i szkolimy nowych.

Gdzie i jak można się zgłosić do Fundacji?

Nasza siedziba znajduje się przy Ulicy Włodarzewskiej 69 w Warszawie. Spotkacie tam naszych trenerów, doradców czy pracowników administracyjnych, którzy chętnie pomogą i odpowiedzą na wszystkie pytania. Można się również zgłosić do nas za pomocą poczty elektronicznej na adres kontakt@fundacjaszklanedomy.pl. Zachęcam do śledzenia naszych mediów społecznościowych na Facebooku, Instagramie czy Linkedin. Serdecznie Państwa pozdrawiam i mam nadzieję do zobaczenia!

źródło: Szklane Domy

Zatrudnianie osób z orzeczeniem to zysk, a nie strata. 6 mitów, które warto wyjaśnić

Redakcja Medicalpress — Fri, 20 Feb 2026 14:56:07 +0000

Wielu przedsiębiorców w Polsce nadal uważa, że zatrudnienie osoby z niepełnosprawnością to wyzwanie, które wiąże się z dodatkowym kosztem i ryzykiem. Jest wprost przeciwnie, a a większości europejskich krajów inkluzywność dawno przestała być pustym hasłem i stała się skuteczną strategią firm. Wyjaśniamy 6 kluczowych kwestii dotyczących współpracy z niepełnosprawnymi osobami. Najwyższa pora, by przestać wierzyć w te mity.

Polska w ogonie Europy. Dlaczego wciąż boimy się pracowników z orzeczeniem?

W naszym kraju żyje około 4,7 mln osób z orzeczeniem o niepełnosprawności – w różnym stopniu. Ponad połowa z nich jest w wieku aktywności zawodowej. Niestety, znalezienie zatrudnienia w przypadku takich osób nadal graniczy z cudem, mimo umiejętności,

wykształcenia, dyspozycyjności i chęci do pracy. Według danych Eurostatu w Unii Europejskiej spośród osób z niepełnosprawnościami zatrudnionych jest średnio 51 proc. W Polsce – znacznie mniej, bo niespełna 30 proc. Owszem, zatrudnienie niepełnosprawnego pracownika wiąże się dla firmy z pewnymi zmianami, jednak w dłuższej perspektywie są one opłacalne. W miejscu pracy powinien liczyć się przede wszystkim talent, a nie ograniczenia.

Najczęstsze mity o zatrudnianiu osób niepełnosprawnych

Firmy różnorodne pod względem doświadczeń i perspektyw zawsze są bardziej innowacyjne i lepiej reagują na potrzeby różnych grup odbiorców. Mimo to, na rynku panuje wiele nieprawdziwych przekonań o współpracy z osobami niepełnosprawnymi. Wyjaśniamy najważniejsze z nich:

To się firmie po prostu nie opłaca

W przypadku niepełnosprawnego pracownika pracodawca może skorzystać z dofinansowań do wynagrodzeń. Wysokość miesięcznego dofinansowania na niepełnosprawnego pracownika uzależniona jest m.in. od wymiaru czasu pracy. Pracodawca może skorzystać także z ulg w opłatach na PEFRON. Wśród tej grupy zatrudnionych rotacja często jest niższa, co w dłuższej perspektywie znacznie obniża koszty rekrutacji i wdrożeń.

Pracodawcy zatrudniający co najmniej 25 pracowników w przeliczeniu na pełny etat mają obowiązek zatrudniania osób niepełnosprawnych. Jeśli zatrudniają mniej niż wymaganą liczbę osób niepełnosprawnych (ustaloną procentowo w stosunku do wszystkich pracowników), muszą dokonywać wpłat na PFRON. Każda aktywna zawodowo osoba z niepełnosprawnością odciąża system świadczeń, co oznacza większy wpływ do budżetu państwa. Z raportu PFRON wynika, że są to oszczędności dla budżetu rzędu 20–30 tys. zł rocznie.

Dostosowanie stanowiska kosztuje fortunę

Większość osób z niepełnosprawnością, zwłaszcza w stopniu lekkim, nie potrzebuje specjalnych warunków do pracy. W przypadku osób z niepełnosprawnością w stopniu umiarkowanym lub znacznym dobrym rozwiązaniem jest zmiana organizacji pracy (praca zdalna, zadaniowy system wynagradzania, elastyczne godziny) czy zakup specjalnego oprogramowania. Rozwiązania te są najczęściej dofinansowane przez PEFRON.

Inwestycja w odpowiednio przystosowane stanowisko często szybko się zwraca, bo osoba niepełnosprawna jest zmotywowana i produktywna.

Pracownicy z orzeczeniem częściej korzystają ze zwolnień lekarskich

Niepełnosprawność to nie to samo co choroba. Osoba z niepełnosprawnością może cieszyć się doskonałym zdrowiem i rzadziej korzystać z L4 niż pracownik pełnosprawny.

Orzeczenie o niepełnosprawności to ochrona przed zwolnieniem

Pracodawcy często obawiają się, że orzeczenie może chronić niewydajnych pracowników. Warto wiedzieć, że osoba niepełnosprawna podlega takim samym przepisom Kodeksu pracy w zakresie rozwiązania umowy, jak każdy inny pracownik.

Pracownik z orzeczeniem jest mniej wydajny

Badania ankietowe i opinie pracodawców pokazują, że obawy o niższą wydajność są jednym z częstych stereotypów, które pracodawcy mają przed zatrudnieniem osób z niepełnosprawnościami. Tymczasem pracownik z orzeczeniem o niepełnosprawności może być w pełni wydajny, zaangażowany i efektywny. Taka osoba wnosi do firmy zaangażowanie i różnorodność.

Osoba niepełnosprawna może pracować krócej, niż inni

Wymiar czasu pracy osoby z niepełnosprawnością zależy bezpośrednio od stopnia zapisanego w orzeczeniu. Nie są to jednak duże różnice. Osoby ze stopniem znacznym lub umiarkowanym faktycznie pracują skrócone 7 godzin na dobę (35 godzin tygodniowo), jednak osoby ze stopniem lekkim obowiązuje standardowe 8 godzin pracy. Osoba niepełnosprawna nie może być zatrudniona w porze nocnej i w godzinach nadliczbowych, ale powyższych zasad nie stosuje się:

w stosunku do osób zatrudnionych przy pilnowaniu;
w przypadku gdy na wniosek osoby zatrudnionej lekarz przeprowadzający badania profilaktyczne pracowników lub w razie jego braku lekarz sprawujący opiekę nad tą osobą wyrazi na to zgodę

– Podstawowym warunkiem sukcesu w zatrudnianiu osób niepełnosprawnych jest pełna wiedza o niepełnosprawności wszystkich pracowników. Doświadczenie wielu pracodawców pokazuje, że nawet najbardziej zaawansowane inwestycje w przystosowanie stanowisk nie

pomagają zintegrować pracowników i wyeliminować podziału na sprawnych i niepełnosprawnych – wskazuje Polska Organizacja Pracodawców Osób Niepełnosprawnych.

Pracodawca powinien propagować kulturę równości i szacunku – to równie ważne, jak inwestycje w sprzęt i dostosowanie miejsca pracy. Dobrym pomysłem jest pomoc doradcy zawodowego. Taka osoba pomaga zidentyfikować, jakie stanowiska mogą być obsadzone przez osoby z różnymi rodzajami niepełnosprawności. Doradca może również prowadzić warsztaty na temat różnych rodzajów niepełnosprawności, komunikacji, współpracy i przeciwdziałania stereotypom.

Firmy zatrudniające osoby niepełnosprawne są postrzegane jako otwarte i tolerancyjne, co pomaga budować zaufanie, zarówno wśród klientów, jak i kontrahentów.

Fundacja Szklane Domy wspiera kandydatów w wyborze ścieżki zawodowej, a pracodawcom pomaga skutecznie wdrażać strategie inkluzywne pozbawione stereotypów. Zapraszamy do współpracy poprzez stronę www.fundacjaszklanedomy.pl lub kontakt mailowy pod adresem kontakt@fundacjaszklanedomy.pl.

źródło: FSD, KSON

Debiutant 1.0. Staże w administracji publicznej – jestem na Tak!

Redakcja Medicalpress — Tue, 10 Feb 2026 11:56:17 +0000

Lutowa konferencja „Debiutant 1.0. Staże w administracji publicznej – jestem na Tak!”, organizowana przez Karkonoski Sejmik Osób Niepełnosprawnych (KSON), to wydarzenie, które było okazją do podsumowania dotychczasowych działań realizowanych w ramach projektu „Debiutant 1.0”, finansowanego ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (PFRON).

Spotkanie stanowiło ważny głos w dyskusji na temat integracji zawodowej osób z niepełnosprawnościami, dając przestrzeń do rozmowy o realnych szansach rozwoju, zdobywania doświadczenia i aktywnego uczestnictwa na rynku pracy. Podczas spotkania zaprezentowane zostały efekty projektu „Debiutant 1.0”, którego celem jest zwiększenie szans osób z niepełnosprawnościami na wejście na otwarty rynek pracy poprzez kompleksowe i profesjonalne wsparcie, w tym realizację staży zawodowych. Podczas konferencji głos zabrali uczestnicy programów prozatrudnieniowych KSON, którzy podzielili się swoimi doświadczeniami, trenerzy Karkonoskiego Sejmiku Osób Niepełnosprawnych, a także przedstawiciele urzędów, którzy mieli i nadal mają okazję współpracować ze stażystami KSON.

Głównym celem spotkania było uhonorowanie przedstawicieli administracji publicznej, poprzez wręczenie statuetek za zaangażowanie w realizację projektu „Debiutant 1.0”.

Statuetki otrzymali:

Przedstawiciele Dolnośląskiego Urzędu Wojewódzkiego we Wrocławiu – zrealizowanych 30 staży
Przedstawiciele Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad we Wrocławiu – zrealizowanych 8 staży
Przedstawiciele Głównego Inspektoratu Farmaceutycznego – zrealizowanych 7 staży
Przedstawiciele Głównego Inspektoratu Ochrony Roślin i Nasiennictwa – zrealizowanych 5 staży
Przedstawiciele Głównego Urzędu Miar – zrealizowanych 8 staży
Przedstawiciele Komendy Głównej Policji – zrealizowanych 10 staży
Przedstawiciele Kujawsko-Pomorskiego Urzędu Wojewódzkiego w Bydgoszczy – zrealizowane 2 staże
Przedstawiciele Kuratorium Oświaty w Gdańsku i Delegatury w Słupsku – zrealizowane 2 staże
Przedstawiciele Lubuskiego Urzędu Wojewódzkiego w Gorzowie Wielkopolskim – zrealizowanych 11 staży
Przedstawiciele Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi – zrealizowanych 11 staży
Przedstawiciele Ministerstwa Rozwoju i Technologii – zrealizowanych 8 staży
Przedstawiciele Ministerstwa Sprawiedliwości – zrealizowanych 10 staży
Przedstawiciele Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych – zrealizowanych 13 staży
Przedstawiciele Urzędu Lotnictwa Cywilnego – zrealizowanych 12 staży
Przedstawiciele Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej – zrealizowane 2 staże

Realizacja programu pokazała, jak istotną rolę w procesie aktywizacji zawodowej odgrywają instytucje administracji publicznej – przełamując bariery, budując otwartość i tworząc przestrzeń do zdobywania praktycznych kompetencji. O skuteczności projektu świadczą 142 zrealizowane staże zawodowe, a także znaczący wskaźnik zatrudnienia po ich zakończeniu. Warto podkreślić, że część staży nadal trwa, a ich uczestnicy w dalszym ciągu zdobywają doświadczenie zawodowe w instytucjach administracji publicznej.

O projekcie „Debiutant 1.0”

Projekt „Debiutant 1.0” realizowany przez Karkonoski Sejmik Osób Niepełnosprawnych w ramach modułu II „Staże zawodowe” programu „STABILNE ZATRUDNIENIE – osoby niepełnosprawne w administracji i służbie publicznej”, finansowanego ze środków PFRON, ma na celu podniesienie wskaźnika zatrudnienia osób z niepełnosprawnościami. Głównym celem projektu jest zwiększenie szans osób z niepełnosprawnościami na wejście na otwarty rynek pracy poprzez wszechstronne i profesjonalne wsparcie, zaplanowanie oraz wdrożenie indywidualnej ścieżki kariery zawodowej, a także podniesienie kwalifikacji zawodowych.

Partnerzy strategiczni:

CSI Projekty
Fundacja Szklane Domy

Partner wspierający:

Polska Koalicja Partnerów Onkologicznych

Patronaty honorowe:

Marszałek Województwa Dolnośląskiego
Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (PFRON)
Pełnomocnik Rządu ds. Osób Niepełnosprawnych

Patronaty medialne:

Radio KSON
Medical Press
Portal Integracja
Niepelnosprawni.pl
Portal Lepsze Życie

Konferencja „Debiutant 1.0. Staże w administracji publicznej – jestem na Tak!”

Redakcja Medicalpress — Mon, 26 Jan 2026 08:58:27 +0000

Nadchodząca konferencja „Debiutant 1.0. Staże w administracji publicznej – jestem na Tak!”, organizowana przez Karkonoski Sejmik Osób Niepełnosprawnych (KSON) 6 lutego 2026 r., to wydarzenie, które będzie okazją do podsumowania dotychczasowych działań realizowanych w ramach projektu „Debiutant 1.0”, finansowanego ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (PFRON).

Konferencja stanowi ważny głos w dyskusji na temat integracji zawodowej osób z niepełnosprawnościami, dając przestrzeń do rozmowy o realnych szansach rozwoju, zdobywania doświadczenia i aktywnego uczestnictwa na rynku pracy. Podczas spotkania zaprezentowane zostaną efekty projektu „Debiutant 1.0”, którego celem jest zwiększenie szans osób z niepełnosprawnościami na wejście na otwarty rynek pracy poprzez kompleksowe i profesjonalne wsparcie, w tym realizację staży zawodowych.

Realizacja programu pokazała, jak istotną rolę w procesie aktywizacji zawodowej odgrywają instytucje administracji publicznej – przełamując bariery, budując otwartość i tworząc przestrzeń do zdobywania praktycznych kompetencji. Jak podkreśla Prezes Karkonoskiego Sejmiku Osób Niepełnosprawnych, Stanisław Schubert:

„Człowiek nie jest maszyną, którą puszczamy w ruch – potrzebuje wodza. Tym wodzem są wszystkie wspierające nas instytucje, które pomagają naszym podopiecznym.”

O skuteczności projektu świadczą 142 zrealizowane staże zawodowe, a także znaczący wskaźnik zatrudnienia po ich zakończeniu. Warto podkreślić, że część staży nadal trwa, a ich uczestnicy w dalszym ciągu zdobywają doświadczenie zawodowe w instytucjach administracji publicznej.

Konferencja będzie również okazją do uhonorowania instytucji, które zaangażowały się w realizację staży w ramach projektu „Debiutant 1.0”. Tego sukcesu nie byłoby bez otwartości i współpracy administracji publicznej, która realnie wsparła osoby z niepełnosprawnościami na drodze do samodzielności zawodowej.

Staże realizowane w biurach administracji publicznej pokazują, jak ważne jest wsparcie przedstawicieli urzędów oraz ich gotowość do współpracy. To właśnie ta postawa przyczyniła się do skutecznego wdrożenia działań prowadzących do aktywizacji zawodowej osób z niepełnosprawnościami oraz rozwoju ich kompetencji.

Podczas konferencji głos zabiorą uczestnicy programów prozatrudnieniowych KSON, którzy podzielą się swoimi doświadczeniami, a także trenerzy Karkonoskiego Sejmiku Osób Niepełnosprawnych. Wystąpią również przedstawiciele urzędów, które miały i nadal mają okazję współpracować ze stażystami KSON.

Podczas wydarzenia odbędzie się także wystawa prac uczestniczki projektu „Debiutant 1.0”, która pokazuje, że udział w projekcie nie tylko wspiera rozwój zawodowy i twórczy, lecz także sprzyja rozwojowi społecznemu, wzmacnia poczucie sprawczości i przynależności oraz zachęca do aktywnego zaangażowania w życie społeczne i kulturalne.

Głównym celem spotkania będzie uhonorowanie przedstawicieli administracji publicznej, działających na rzecz dobra osób z niepełnosprawnościami, poprzez wręczenie statuetek za zaangażowanie w realizację projektu „Debiutant 1.0”.

Statuetki trafią do:

Głównego Urzędu Miar
Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi
Urzędu Patentowego RP
Głównego Inspektoratu Farmaceutycznego
Dolnośląskiego Urzędu Wojewódzkiego we Wrocławiu
Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad we Wrocławiu
Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych
Kujawsko-Pomorskiego Urzędu Wojewódzkiego w Bydgoszczy
Ministerstwa Rozwoju i Technologii
Urzędu Lotnictwa Cywilnego
Kuratorium Oświaty w Gdańsku
Kuratorium Oświaty w Gdańsku – Delegatury w Słupsku
Lubuskiego Urzędu Wojewódzkiego w Gorzowie Wielkopolskim
Komendy Głównej Policji
Ministerstwa Sprawiedliwości
Głównego Inspektoratu Ochrony Roślin i Nasiennictwa

Dzięki zaangażowaniu powyższych instytucji udało się zrealizować staże zawodowe dla osób z niepełnosprawnościami w następującej liczbie:

Główny Urząd Miar – 8 staży
Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi – 11 staży
Urząd Patentowy RP – 2 staże
Główny Inspektorat Farmaceutyczny – 7 staży
Dolnośląski Urząd Wojewódzki we Wrocławiu – 33 staże
Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad we Wrocławiu – 8 staży
Urząd do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych – 13 staży
Kujawsko-Pomorski Urząd Wojewódzki w Bydgoszczy – 2 staże
Ministerstwo Rozwoju i Technologii – 8 staży
Urząd Lotnictwa Cywilnego – 12 staży
Kuratorium Oświaty w Gdańsku – 1 staż
Kuratorium Oświaty w Gdańsku – Delegatura w Słupsku – 1 staż
Lubuski Urząd Wojewódzki w Gorzowie Wielkopolskim – 11 staży
Komenda Główna Policji – 10 staży
Ministerstwo Sprawiedliwości – 10 staży
Główny Inspektorat Ochrony Roślin i Nasiennictwa – 5 staży

O projekcie „Debiutant 1.0”

Partner wspierający:

Polska Koalicja Partnerów Onkologicznych

Patronaty honorowe:

Marszałek Województwa Dolnośląskiego
Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (PFRON)
Pełnomocnik Rządu ds. Osób Niepełnosprawnych

Patronaty medialne:

Radio KSON
Medical Press
Portal Integracja
Niepelnosprawni.pl
Portal Lepsze Życie

„Dostępność 360” Praca, Przestrzeń, Cyfryzacja: Zintegrowana Wizja Przyszłości

Redakcja Medicalpress — Tue, 04 Feb 2025 09:46:34 +0000

Integracja zawodowa osób z niepełnosprawnościami to nie tylko kwestia społecznej odpowiedzialności, ale również szansa na rozwój i wzbogacenie rynku pracy. To temat, który wymaga otwartości, zrozumienia i skutecznych rozwiązań. Działania inicjowane przez Karkonoski Sejmik Osób Niepełnosprawnych mają za zadanie oswajanie społeczeństwa z niepełnosprawnością oraz tworzenie możliwości równego dostępu dla OzN do przestrzeni zawodowej, urbanizacyjnej i cyfrowej.

Konferencja „Dostępność 360” Praca, Przestrzeń, Cyfryzacja: Zintegrowana Wizja Przyszłości”, to już kolejne spotkanie zorganizowane z inicjatywy Karkonoskiego Sejmiku Osób Niepełnosprawnych wraz z Partnerami, którego celem było, podsumowanie działań i prac organizacji na rzecz OzN oraz podkreślenia znaczenia dostępności – „Dostępność 360” to myśl, która przyświeca Karkonoskiemu Sejmiku Osób Niepełnosprawnych.

Nadrzędnym celem spotkania było podsumowanie programu „Stabilne Zatrudnienie” oraz uhonorowanie tych podmiotów, które w ramach Projektu szczególnie zaangażowały się w poprawę dostępności instytucji na rzecz aktywizacji zawodowej OzN.

Z przyjemnością informujemy, iż wyjątkowe wyróżnienia trafiły do:

• GŁÓWNEGO INSPEKTORATU FARMACEUTYCZNEGO

• GŁÓWNEGO INSPEKTORATU TRANSPORTU DROGOWEGO

• GŁÓWNEGO URZĘDU STATYSTYCZNEGO

• ŁÓDZKIEGO URZĘDU WOJEWÓDZKIEGO

• MINISTERSTWA KLIMATU I ŚRODOWISKA

• MINISTERSTWA KULTURY I DZIEDZICTWA NARODOWEGO

• MINISTERSTWA ROLNICTWA I ROZWOJU WSI

• MINISTERSTWA SPRAW WEWNĘTRZNYCH I ADMINISTRACJI

Dzięki ich zaangażowaniu, udało się zrealizować staże zawodowe dla osób z niepełnosprawnościami, co stanowiło ważny krok w kierunku integracji i równości na rynku pracy. Był to również ważny moment dla wszystkich zaangażowanych stron, ponieważ pokazuje, że współpraca między administracją publiczną a organizacjami działającymi na rzecz OzN może przynieść pozytywne efekty i otworzyć nowe możliwości zatrudnienia. Karkonoski Sejmik Osób Niepełnosprawnych jest dumny z osiągnięć projektu i zmotywowany do dalszego działania na rzecz inkluzji społecznej i równych szans dla OzN.

***

Realizowane przez KSON projekty ADEPT+ i PRAKTYKANT+ w ramach programu „Stabilne Zatrudnienie”, finansowane ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, maja na celu podniesienie wskaźnika zatrudnienia osób z niepełnosprawnościami w administracji publicznej. Celem głównym programu jest zwiększenie szans na wejście osób z niepełnosprawnością (OzN) na otwarty rynek pracy, przede wszystkim w administracji publicznej poprzez udzielenie wszechstronnego i profesjonalnego wsparcia, zaplanowanie i wdrożenie indywidualnej ścieżki kariery zawodowej oraz podniesienie kwalifikacji zawodowych.

źródło: KSON

Międzynarodowy Dzień Osób z Niepełnosprawnościami – to co dobre dla niepełnosprawnych – dobre dla wszystkich

Redakcja Medicalpress — Tue, 03 Dec 2024 07:34:05 +0000

Z okazji Międzynarodowego Dnia Osób z Niepełnosprawnością, rozmawiamy ze Stanisławem Schubertem, prezesem Karkonoskiego Sejmiku Osób Niepełnosprawnych (KSON), o wyzwaniach w dostępności i aktywizacji, potrzebach i działaniach, które realnie wspierają osoby z niepełnosprawnością w życiu codziennym, społecznym, zawodowym i rozwoju osobistym.

Zapraszamy do obejrzenia wywiadu.

Więcej o KSON i realizowanych projektach na:
https://kson.pl/

Staże zawodowe dla osób z niepełnosprawnościami odmieniają ich życie

Redakcja Medicalpress — Wed, 16 Oct 2024 13:21:28 +0000

– W KSON zaopiekowano się mną kompleksowo, dostałam wsparcie w każdej dziedzinie. Doświadczyłam tam profesjonalnej opieki w zakresie szukania pracy, a także w rozwoju psychologicznym i zawodowym. Oprócz tego, że ja dostałam pomoc, to teraz ja mogę również pomóc mojej rodzinie i innym. To jest bardzo ważne, żeby najpierw zadbać o siebie, o swoje zdrowie, o swoją psychikę, bo potem można iść do pracy, można nawet zdobywać góry. – podkreśla Aneta Czarkowska, uczestniczka projektu staży zawodowych Karkonoskiego Sejmiku Osób Niepełnosprawnych KSON w ramach programu Stabilne Zatrudnienie.

Jak trafiła Pani do Karkonoskiego Sejmiku Osób Niepełnosprawnych?

Aneta Czarkowska: Do Karkonoskiego Sejmiku Osób Niepełnosprawnych trafiłam przez portal dla osób poszukujących pracy, było to OLX.

Jakie formy wsparcia otrzymała Pani ze strony KSON?

Głównie było to wsparcie psychologiczne, co dla mnie było bardzo ważne i za co wszystkim bardzo dziękuję! Doradca zawodowy pomógł mi natomiast napisać profesjonalne CV, określić ścieżkę rozwoju zawodowego i wspierał mnie na każdym etapie uczestnictwa w projekcie. Dodatkowo warsztaty z technik autoprezentacji a w tym profesjonalna sesja zdjęciowa była ważnym elementem w budowaniu poczucia własnej wartości. Obecnie odbywam staż w kancelarii Urzędu Kombatantów i Osób Represjonowanych. Mam zaplanowany dodatkowy kurs zawodowy, który pozwoli podnieć mi moje kompetencje i konkurencyjność na rynku pracy. Bardzo jestem zadowolona, że się ma odbyć, więc to na pewno mi jeszcze bardziej pomoże.

Jak ocenia Pani projekt Stabilne Zatrudnienie?

Oceniam go bardzo dobrze , a tak od serca to rewelacyjnie! Dostałam bardzo dużo od Karkonoskiego Sejmiku Osób Niepełnosprawnych. Po pierwsze staż zawodowy w urzędzie, a także wielką pomoc psychologiczną i trenerską. Nauczono mnie także, jak radzić sobie ze stresem, z konfliktami, a także z asertywnością. Po drugie otrzymałam też dużo pomocy osobistej, no i oczywiście pomoc doradcy zawodowego. Pani koordynator z KSON zaopiekowała się mną po prostu tak całościowo i czułam, że ta opieka jest cały czas nade mną. Zdałam sobie sprawę z wielu aspektów mojego życia zawodowego, co chcę robić teraz i w przyszłości. Teraz jestem na stażu i wiem, że mam perspektywę zatrudnienie na etat, ale jestem też gotowa do tego, by ewentualnie dalej szukać pracy, bo dostałam duże wsparcie i mogę zrobić już kolejny krok. Jeszcze chciałam nadmienić, że wszystkie osoby, które pracują w KSON są bardzo życzliwe, pomagają we wszystkich dziedzinach i są bardzo zaangażowane w projekt i pomoc osobom z niepełnosprawnościami.

Jak zachęciłaby Pani OzN do przyłączenia się do Karkonoskiego Sejmiku Osób Niepełnosprawnych?

Chciałam powiedzieć osobom z niepełnosprawnościami, że w KSON zaopiekowano się mną kompleksowo, dostałam wsparcie w każdej dziedzinie. Doświadczyłam tam profesjonalnej opieki w zakresie szukania pracy, a także w rozwoju psychologicznym i zawodowym. Oprócz tego, że ja dostałam pomoc, to teraz ja mogę również pomóc mojej rodzinie i innym. To jest bardzo ważne, żeby najpierw zadbać o siebie, o swoje zdrowie, o swoją psychikę, bo potem można iść do pracy, można nawet zdobywać góry. Może jeszcze nadmienię, że byłam zarejestrowana w urzędzie pracy i tam nikt mi nie pomógł, nie otrzymałam żadnej pomocy. Uczestniczyłam też w projekcie pewnej fundacji zajmującej się osobami z niepełnosprawnościami, ale tam też nie otrzymałam żadnego wsparcia. W KSON jestem naprawdę bardzo zaskoczona jak wiele wsparcia mi udzielono. Czuję się tak, jakby ktoś mnie wymasował i poklepał, co daje mi dużo siły i motywację do pracy i działania dalej.

Jakie korzyści płyną z obecności w projektach KSON?

Główną korzyścią z obecności w projekcie KSON jest konkretna pomoc i to, że ta pomoc nie jest jednorazowa. Nie jest tak, jak w innych projektach, że pani zrobiła swoje i to wszystko. Tutaj w każdej sytuacji, kiedy mam jakąś trudność, mogę zadzwonić do koordynatorki i wiem, że zawsze uzyskam wsparcie. Oni po prostu nam Pomagaj przez duże P.

W KSON jest przemiła kadra. Można powiedzieć, że to naprawdę są osoby, które o każdej porze dnia i nocy odbierają telefony i pomagają ludziom, którzy zmagają się z różnymi problemami, a to jest naprawdę dla nas bardzo ważne.

Jakie w Pani ocenie działania społeczne powinny być podejmowane, aby normalizować niepełnosprawność i mówić o niej otwarcie?

Przede wszystkim takie projekty warto realizować, które wyrównują szanse osób z niepełnosprawnościami. Cieszę się, że na rynku pracy proponuje się właśnie taki projekt staży zawodowych, w którym mam możliwość uczestniczyć. To pomaga osobom z niepełnosprawnościami pokazać się pracodawcom, że jesteśmy efektywnymi pracownikami, którzy mają odpowiednie kompetencje i umiejętności do podejmowanych działań. Osoby z niepełnosprawnościami też mogą odnosić sukcesy w każdej dziedzinie. Oczywiście ważne są wszystkie inicjatywy społeczne, które by integrowały społeczeństwo z osobami z niepełnosprawnościami np. pikniki rodzinne.

Dowiedz się więcej o projekcie Stabilne Zatrudnienie realizowanym przez KSON we współpracy z PFRON i zgłoś się na staż:

https://stabilnezatrudnienie.kson.pl/

oraz o innych formach wsparcia na:
https://kson.pl/

Programy KSON mają zasięg ogólnopolski.

źródło: redakcja Medicalpress

Urząd Transportu Kolejowego: udział w programach staży zawodowych dla osób z niepełnosprawnościami to dla nas bardzo ważna kwestia

Redakcja Medicalpress — Mon, 16 Sep 2024 08:21:21 +0000

– Urząd Transportu Kolejowego bardzo chętnie bierze udział w projekcie Stabilne Zatrudnienie – osoby z niepełnosprawnością w administracji i służbie publicznej. W naszym urzędzie staż odbyło 5 osób, a jedna z nich podjęła zatrudnienie w UTK, co może bardzo cieszyć. W tym roku w Urzędzie Transportu Kolejowego mieliśmy już troje stażystów, którzy doświadczenie zdobywali w zespole rzecznika praw pasażera kolei, w biurze administracyjno-gospodarczym oraz w departamencie obsługi prawnej. – podkreśla Tomasz Frankowski, rzecznik prasowy, Naczelnik Wydziału Komunikacji Społecznej Urzędu Transportu Kolejowego.

Jak ocenia Pan realizację projektu Stabilne Zatrudnienie?

Tomasz Frankowski: Urząd Transportu Kolejowego bardzo chętnie bierze udział w projekcie Stabilne Zatrudnienie – osoby z niepełnosprawnością w administracji i służbie publicznej. To już kolejna edycja, w której jako urząd bierzemy udział. Pierwszy raz braliśmy udział w 2021 roku. W naszym urzędzie staż odbyło 5 osób, a jedna z nich podjęła zatrudnienie w UTK, co może bardzo cieszyć. W tym roku w Urzędzie Transportu Kolejowego mieliśmy już troje stażystów, którzy doświadczenie zdobywali w zespole rzecznika praw pasażera kolei, w biurze administracyjno-gospodarczym oraz w departamencie obsługi prawnej.

We wrześniu staż rozpoczęły 2 kolejne osoby. Tym razem staż odbywa się w biurze prezesa w wydziale komunikacji społecznej oraz w centrum egzaminowania i monitorowania maszynistów. Staże te przebiegały bez większych zastrzeżeń. Stażyści wykazywali się dużym zaangażowaniem w powierzone zadania, byli otwarci na współpracę i jestem też przekonany, że zdobyli duże doświadczenie, które pomoże im na rynku pracy.

Na jakie wsparcie mogli Państwo jako instytucja liczyć ze strony KSON?

Tomasz Frankowski: Bardzo pozytywnie oceniamy współpracę z pracownikami KSON. Zawsze sprawnie i szybko odbywały się procesy przedstawiania kandydatur na stażystów.

Jak przebiegał staż zawodowy osób z niepełnosprawnościami w ramach projektu? Jak oceniają staże pozostali członkowie Zespołu?

Tomasz Frankowski: Osoby, które odbywały staże, w tym roku pracowały na różnych stanowiskach, dwie osoby zajmowały się archiwizacją papierową i elektroniczną, a jedna w zespole rzecznika praw pasażerów kolei zajmowała się wnioskami dotyczącymi pozasądowego rozwiązywania sporów między pasażerami a przedsiębiorstwami kolejowymi. Opiekunowie osób odbywających te staże z dużą satysfakcją obserwowały coraz większą samodzielność stażystów w wykonywaniu zadań i rozwiązywania pojawiających się problemów, a także większą pewność siebie, otwartość na współpracę z innymi pracownikami. Jednak były też pewne wyzwania, jeżeli chodzi np. o dopasowanie kompetencji do przydzielonego stanowiska. Nie zawsze doświadczenie wcześniejsze było adekwatne do nowych zadań, które były w Urzędzie Transportu Kolejowego. Jedna z osób była też rozczarowana, że po stażu, żeby podjąć zatrudnienie w UTK musi stanąć do konkursu i wziąć udział w konkurencyjnym naborze. Ale takie są przepisy obowiązujące w służbie cywilnej, więc na pewno na przyszłość te kilka rzeczy będzie można poprawić, ale co do zasady wydaje mi się, że stażyści i też pracownicy urzędu kierujący danymi komórkami organizacyjnymi, są z tych staży bardzo zadowoleni.

Udział w takich programach dla nas jako instytucji jest bardzo ważny. To zarówno ciekawe doświadczenie, jak i wyzwanie. Kierownictwo i pracownicy urzędu mają poczucie, że przyczyniają się do aktywizacji zawodowej osób z niepełnosprawnością, a co za tym idzie do poprawy ich sytuacji społecznej i materialnej. Stażyści zyskują nowe umiejętności, mają szansę na zdobycie zatrudnienia, co pokazuje właśnie przykład naszego urzędu.

Co wniósł w realia funkcjonowania Urzędu projekt „Stabilne Zatrudnienie” i czy w 2025 r. również będę Państwo częścią tego projektu?

Tomasz Frankowski: Stażyści byli na pewno dużym wsparciem dla wszystkich komórek organizacyjnych urzędu, w których odbywali staż. Była to cenna pomoc w działaniu urzędu i na pewno tę współpracę będziemy kontynuowali, bo dla pracowników UTK to także nauka empatii i cierpliwości, wrażliwości na potrzeby innych osób, które mają różne potrzeby i na pewno budowanie różnorodności pracy. Oczywiście w 2025 roku też chcemy wziąć udział w tym projekcie. Planujemy, by w naszym urzędzie pojawiło się również tak jak w poprzednich latach, pięcioro stażystów.

Dowiedz się więcej o projekcie Stabilne Zatrudnienie realizowanym przez KSON we współpracy z PFRON i zgłoś się na staż:

https://stabilnezatrudnienie.kson.pl/

Więcej o programie Stabilne Zatrudnienie PFRON:

https://www.pfron.org.pl/o-funduszu/programy-i-zadania-pfron/programy-i-zadania-real/program-stabilne-zatrud/

źródło: Medicapress, UTK

Program Stabilne Zatrudnienie nie tylko aktywizuje zawodowo, ale także poprawia sytuację społeczną i ekonomiczną osób z niepełnosprawnościami

Redakcja Medicalpress — Tue, 20 Aug 2024 11:08:20 +0000

Wspólne działania PFRON, urzędów administracji rządowej oraz organizacji pozarządowych przyczyniają się do aktywizacji zawodowej osób z niepełnosprawnościami, a co za tym idzie, nie tylko poprawy ich sytuacji społecznej i ekonomicznej, lecz także poszerzenia grupy potencjalnych pracowników administracji państwowej. Dotychczas w ramach programu zrealizowano jeden pełny cykl staży zawodowych, podczas którego zorganizowano staże dla 456 beneficjentów ostatecznych. Z danych, którymi dysponuje PFRON wynika, że moduł „Staże zawodowe” programu „STABILNE ZATRUDNIENIE” zwiększa szanse beneficjentów ostatecznych na rynku pracy i przynosi wymierne rezultaty w postaci ich zatrudnienia. – podkreśla Krzysztof Kaca, Zastępca Dyrektora Departamentu ds. Polityki Regionalnej, Państwowy Fundusz Osób Niepełnosprawnych.

Jakie są główne cele programu „STABILNE ZATRUDNIENIE – osoby niepełnosprawne w administracji i służbie publicznej”? I czemu ma on służyć?

Krzysztof Kaca: Program „STABILNE ZATRUDNIENIE – osoby niepełnosprawne w administracji i służbie publicznej” jest inicjatywą Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych podejmowaną w celu aktywizacji zawodowej osób z niepełnosprawnościami. Celem programu jest podniesienie wskaźnika zatrudnienia osób niepełnosprawnych w administracji publicznej. Program składa się z dwóch modułów.

Moduł I „Instytucje” adresowany jest do instytucji publicznych, które na okres co najmniej 12 miesięcy zatrudnią osoby z niepełnosprawnościami.

Moduł II „Staże zawodowe” jest adresowany do organizacji pozarządowych, które w ramach programu przygotują i skierują osoby niepełnosprawne na staż zawodowy w administracji rządowej.

W ramach modułu I „Instytucje” udzielana jest pomoc w formie dofinansowania kosztów m.in.: wyposażenia stanowisk pracy dla osób z niepełnosprawnościami, adaptacji pomieszczeń i otoczenia zakładu pracy do potrzeb osób z niepełnosprawnościami, zakupu oprogramowania, urządzeń, urządzeń technologii wspomagających ułatwiających wykonywanie pracy, funkcjonowanie w zakładzie pracy.

W ramach modułu II dofinansowaniu podlegają m.in.: doradztwo zawodowe, uzyskanie przez beneficjenta ostatecznego programu kwalifikacji/umiejętności zawodowych oraz pracowniczych – poprzez realizację kursów, warsztatów lub szkoleń zawodowych, wsparcie asystenta/trenera pracy w trakcie realizacji stażu.

W obu modułach dodatkowo przewidziano szkolenia i warsztaty dla pracowników instytucji w zakresie umiejętności współpracy z osobami niepełnosprawnymi.

Prezentując program „STABILNE ZATRUDNIENIE” nie sposób nie podkreślić jego kompleksowości. Wsparcie jest całościowe – oferowane zarówno pracodawcy (w ramach modułu I), jak i potencjalnemu przyszłemu pracownikowi (w ramach modułu II) – poprzez przygotowanie do stażu zawodowego i następnie jego realizację. Program zwiększa szanse osób niepełnosprawnych na rynku pracy, w tym na stabilne zatrudnienie w administracji publicznej.

Redakcja: Koalicja na rzecz poprawy dostępności do zatrudnienia OzN – Administracja, Organizacje pozarządowe i PFRON. Czy taka współpraca w ramach programu „STABILNE ZATRUDNIENIE” może wpłynąć na rynek pracy i pracodawców, aby chętniej zatrudniali OzN?

Krzysztof Kaca: Tak. Wspólne działania PFRON, urzędów administracji rządowej oraz organizacji pozarządowych przyczyniają się do aktywizacji zawodowej osób z niepełnosprawnościami, a co za tym idzie, nie tylko poprawy ich sytuacji społecznej i ekonomicznej, lecz także poszerzenia grupy potencjalnych pracowników administracji państwowej.

Dotychczas w ramach programu zrealizowano jeden pełny cykl staży zawodowych, podczas którego zorganizowano staże dla 456 beneficjentów ostatecznych. Z danych, którymi dysponuje PFRON wynika, że moduł „Staże zawodowe” programu „STABILNE ZATRUDNIENIE” zwiększa szanse beneficjentów ostatecznych na rynku pracy i przynosi wymierne rezultaty w postaci ich zatrudnienia. Według naszej wiedzy blisko 1/3 osób podjęła pracę w urzędach administracji rządowej, w których w ramach programu zrealizowała co najmniej 3-miesięczny staż zawodowy. Łącznie ponad połowa beneficjentów znalazła zatrudnienie, w tym częściej u pracodawców, u których odbyła staże w ramach programu niż u pracodawców niebiorących udziału w programie.

Co może zachęcić instytucje administracji publicznej do przyjmowania na staże i zatrudniania OzN?

Krzysztof Kaca: Niewątpliwą zaletą programu „STABILNE ZATRUDNIENIE” jest to, że beneficjenci ostateczni zostają przygotowani do realizacji staży zawodowych w taki sposób, aby sprostać oczekiwaniom urzędów administracji publicznej oferującym miejsca stażowe.

Każdy urząd, przystępując do programu, składa do PFRON deklarację, w której określa m.in. minimalny zakres posiadanych przez beneficjenta ostatecznego kwalifikacji i umiejętności niezbędnych do realizacji stażu zawodowego na danym stanowisku.

Powierzenie przez PFRON organizacjom pozarządowym rekrutacji beneficjentów ostatecznych, przygotowania ich do podjęcia staży zawodowych, sprawowania nadzoru nad odbywaniem staży pozwala przeprowadzić cykl staży przy zaangażowaniu urzędów administracji rządowej w minimalnym i niezbędnym zakresie.

Ponadto urzędy, które uczestniczą w programie „STABILNE ZATRUDNIENIE”, mogą zgłosić zapotrzebowanie na szkolenia i warsztaty dla pracowników w zakresie umiejętności współpracy z osobami niepełnosprawnymi.

Dodatkowo należy podkreślić, że koszty świadczeń finansowych na rzecz beneficjenta ostatecznego (stypendium stażowe, ubezpieczenie) leżą po stronie organizacji pozarządowych.

W przypadku programu „STABILNE ZATRUDNIENIE” nie ma zobowiązania dla urzędów administracji rządowej do zatrudnienia beneficjentów ostatecznych po odbyciu stażu zawodowego. Zatrudnienie beneficjentów ostatecznych po ukończeniu stażu należy postrzegać jako wartość dodaną programu.

Jakie są plany PFRON na projekt Stabilne Zatrudnienie w 2025 roku?

Krzysztof Kaca: Na rok 2025 przewidzieliśmy realizację kolejnego cyklu staży w ramach modułu II „Staże zawodowe” programu „STABILNE ZATRUDNIENIE”.

Obecnie zbieramy deklaracje przyjęcia osób niepełnosprawnych na staże zawodowe od urzędów administracji rządowej. Będą one stanowiły podstawę do ogłoszenia jesienią br. otwartego konkursu adresowanego do organizacji pozarządowych, które w ramach programu przygotują i skierują osoby niepełnosprawne na staż zawodowy w administracji rządowej.

KSON w realizacji projektu podkreśla wsparcie trenerów i szkoleniowców na każdym etapie realizacji programu. Beneficjenci projektu też odnoszą się z dużym uznaniem do tych form wsparcia. Jak Pan ocenia ten obszar wsparcia?

Krzysztof Kaca: Z punktu widzenia przedstawiciela instytucji finansującej projekty realizowane w ramach modułu II „Staże zawodowe” programu „STABILNE ZATRUDNIENIE” uważam, że jest to bardzo ważny obszar. Należy wspierać beneficjentów ostatecznych w sposób ciągły, stale odpowiadając na ich potrzeby, które zmieniają się w trakcie udziału w projekcie.

Zasadniczo formy wsparcia realizowane w dofinansowanych projektach odpowiadają działaniom aktywizacyjnym określonym w programie.

Wobec powyższego beneficjentom ostatecznym oferowana jest kompleksowa ścieżka wsparcia obejmująca, poza realizacją staży, przygotowanie i wdrożenie indywidualnego planu drogi zawodowej, doradztwo zawodowe, uzyskanie kwalifikacji (umiejętności) zawodowych oraz pracowniczych, w tym poprzez realizację kursów, warsztatów lub szkoleń zawodowych. Stażystom przysługuje stypendium, a także – w okresie do pierwszych 3 miesięcy stażu – wsparcie asystenta (trenera pracy) i możliwość ubiegania się o zwrot kosztów dojazdów do i z zakładu pracy.

Moduł II służy zwiększaniu kompetencji osób z niepełnosprawnościami, nabywaniu umiejętności (twardych i miękkich), zdobywaniu doświadczenia zawodowego, zwiększaniu wiary we własne możliwości, motywacji do działania, a także poznaniu specyfiki pracy w urzędzie.

Wyzwaniem jest też poprawa dostępności dla OzN (np. poprawa dostępności architektonicznej i cyfrowej dla OzN). Jak wygląda sytuacja w tym zakresie? Czy są planowane konkretne projekty lub działania, które pozwolą na przybliżenie się w tym obszarze do standardów panujących w wielu krajach UE?

PKrzysztof Kaca: FRON aktywnie wspiera działania na rzecz poprawy dostępności dla OzN. Program „STABILNE ZATRUDNIENIE” został wpisany w długoterminowe krajowe przedsięwzięcia: Program rządowy Dostępność Plus 2018–2025 oraz Strategię na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami 2021–2030. Działania w ramach modułu I „Instytucje” programu „STABILNE ZATRUDNIENIE” służą m.in. zwiększaniu dostępności architektonicznej, tworzeniu przyjaznych środowisk pracy poprzez przystosowanie stanowisk i otoczenia do potrzeb osób z niepełnosprawnościami. Moduł II „Staże zawodowe” programu „STABILNE ZATRUDNIENIE” służy niwelowaniu barier wejścia osób z niepełnosprawnościami na rynek pracy, do których zaliczyć można przede wszystkim długoterminowe bezrobocie, brak doświadczenia zawodowego, w szczególności u osób młodych, i obawy z nimi związane. Wśród innych programów zatwierdzonych przez Radę Nadzorczą PFRON przyczyniających się do poprawy dostępności dla OzN są: „Program wyrównywania różnic między regionami III”, „Aktywny samorząd”, a także „Dostępna przestrzeń publiczna”.

Dowiedz się więcej o projekcie Stabilne Zatrudnienie realizowanym przez KSON we współpracy z PFRON i zgłoś się na staż:

https://stabilnezatrudnienie.kson.pl/

Więcej o programie Stabilne Zatrudnienie PFRON:

https://www.pfron.org.pl/o-funduszu/programy-i-zadania-pfron/programy-i-zadania-real/program-stabilne-zatrud/

żródło: redakcja Medicalpress

Dzięki projektowi Stabilne Zatrudnienie odzyskałam wiarę w siebie

Redakcja Medicalpress — Wed, 07 Aug 2024 11:53:45 +0000

Odzyskałam wiarę w siebie! Praca daje mi siłę, żeby wstać rano, poczucie, że jestem częścią zespołu i to jest dla mnie bardzo cenne. Wcześniej, nie byłam pewna, czy będę po tym wszystkim mogła wrócić na rynek pracy i odnaleźć się, ale spotkałam na swojej drodze naprawdę dobre osoby, które mnie wsparły i nadal wspierają. I pokazują, że wszystko jest możliwe. – mówi w rozmowie z redakcją Medicalpress Monika Buraczewska, uczestniczka jednego z projektów aktywizacji zawodowej w ramach programu Stabilne Zatrudnienie, prowadzonego przez Karkonoski Sejmik Osób Niepełnosprawnych (KSON).

Jak trafiła Pani do Projektu Stabilne Zatrudnienie? Gdzie odbywa Pani staż zawodowy?

Do projektu „Stabilne Zatrudnienie” trafiłam tak naprawdę zupełnie przypadkiem, przeglądając media społecznościowe. Na Facebook zobaczyłam ogłoszenie, że Karkonoski Sejmik Osób Niepełnosprawnych poszukuje na staże zawodowe osób z niepełnosprawnością. Na początku myślałam, że chodzi o osoby, które poruszają się na wózku inwalidzkim lub mają inne widoczne, fizyczne niepełnosprawności, ale doszłam do wniosku, że przecież zawsze warto napisać i zapytać. Sama jestem osobą niepełnosprawną, mam orzeczenie o niepełnosprawności od jakiegoś czasu. Pomyślałam, że muszę zaryzykować i tak zrobiłam, po prostu się odezwałam, napisałam, powiedziałam, że jestem zainteresowana stażem, że sama po prostu pracy nie mogę znaleźć, a mam długi staż pracy. Szybko dostałam odpowiedź od KSON, od Pani Agnieszki Brzosek, która się mną zaopiekowała, zaprosiła na spotkanie, powiedziała, jak wygląda wsparcie w ramach projektu. Obejmuje ono m.in. różne szkolenia, pomoc psychologa, doradcy zawodowi badają mocne strony kandydata oraz kompetencje, to, w jakim obszarze jest dobry i gdzie powinien ewentualnie szukać pracy, jak się przygotować. To pomogło mi się odnaleźć. Stwierdziłam, że do dawnej pracy zawodowej nie chcę już wracać, to była praca bardzo stresująca. Chciałam mieć takie poczucie właśnie stabilnego zatrudnienia i to znalazłam. Na ten moment odbywam staż w Głównym Urzędzie Miar.

Oczywiście na początku się bałam. To jest wpisane w ludzką naturę, ale też strach jest naszym motywatorem, najpierw się boimy, a potem okazuje się, że nie było czego. Jestem bardzo zadowolona. Z urzędu dostałam duże wsparcie od strony swojego opiekuna. Nauczyłam się wielu nowych rzeczy. Jak pracuje się w urzędzie? Czy można się tu odnaleźć jako osoba niepełnosprawna? Zdecydowanie tak. Oczywiście staram się, chcę się pokazać z jak najlepszej strony, uczę się dosyć szybko i tak naprawdę staram się robić to jak najlepiej, jak czegoś nie wiem, zadaję pytanie, bo tak naprawdę człowiek uczy się przez całe życie. Wszystko od nas zależy, gdzie chcemy być w danym momencie i co chcemy osiągnąć.

Jakie wsparcie otrzymała Pani od trenerów KSON? Co było najcenniejsze?

To wsparcie dostaję cały czas, nawet teraz już w trakcie stażu. Jestem w stałym kontakcie ze swoją opiekunką KSON. To jest niezwykle ważne, że „dostaje się” osobę, która cały czas wspiera nas w trakcie projektu, tworzy profil zawodowy w oparciu o mocne strony i obszary, w których dana osoba się najlepiej odnajduje. Rozmawiałyśmy o tym, co jest mnie najważniejsza czy wynagrodzenie, czy zespół, czy atmosfera, w jakim kierunku szukać pracy, co chciałabym robić i co jest dla mnie odpowiednie. To także nauka jak napisać odpowiednie CV, jak prowadzić rozmowę rekrutacyjną, jak odpowiadać na pytania, to także szkolenia z Excela i praca z psychologiem. To nie jest zmarnowany czas. Polecam każdemu, mówię o tym, że jest taka możliwość, że warto spróbować, żeby wysłać swoje CV i zgłosić się, bo można wiele zyskać. Trafia się do zespołu, który pomaga szukać pracy. Dodatkowy motywator, to fakt, że ktoś mnie docenia, że ktoś powiedział, słuchaj, to może się udać. Jestem na ten moment bardzo zadowolona, to odmieniło zupełnie moje podejście do sytuacji w jakiej się znalazłam i w jakiś sposób do życia.

Co daje program Stabilne Zatrudnienie i staż w instytucji publicznej? Dlaczego warto się zgłosić?

Można poznać wielu ciekawych ludzi. KSON pomaga stworzyć CV i profil zawodowy, szkoli i daje wsparcie psychologiczne. Pozwala to przypomnieć sobie pewne rzeczy, które gdzieś tam były z tyłu głowy, ale podczas choroby ich się nie wykorzystywało. To jest motor napędowy, nagle człowiek trafia i mówi przecież ja wszystko umiałam. Zawsze może pojawić się obawa, czy się sprawdzę, czy dam radę. To jest normalne, a reszta to tak naprawdę siedzi w naszej głowie i to jest chyba najważniejsze – chcieć to móc i myślę, że nie ma rzeczy niemożliwych. Staże w administracji publicznej dają nowe możliwości, tam jest inne podejście do pracownika, ja spotkałam się z ogromnym wsparciem ze strony swojego urzędu. Bardzo sympatyczni ludzie, którzy pomagają mi we wszystkim, znając moją chorobę i wiedząc co potrafię.

Dlatego mówię, że warto się zgłaszać do projektu, żeby dostać opiekuna, który pokieruje, który powie, co można w życiu zmienić, pomoże znaleźć pracę i będzie nas wspierał. Doradcy zawodowi oceniają nasze mocne strony, tworzą profil zawodowy i rekomendują w jakim obszarze szukać pracy. To jest bardzo ważne. Dla wielu osób, niepełnosprawność kojarzy się tylko z niepełnosprawnością ruchową. Ja nie byłam przez długi czas osobą niepełnosprawną, praktycznie przez ponad 40 lat byłam osobą, która była sprawna ruchowo, fizycznie, psychicznie. Niestety przyszła choroba, która totalnie odmieniła moje życie i dla mnie to było trudne. Tak sobie myślę, że to chyba opatrzność boża zesłała Panią Agnieszkę, która się mną zaopiekowała i jestem bardzo wdzięczna, że w tamtym momencie akurat to ogłoszenie KSON się pojawiło.

Ja bardzo otwarcie też zachęcam moich znajomych, którzy też są akurat po takich przejściach jak ja, że warto odwiedzić stronę KSON, i złożyć papiery i mieć szansę na staż, zobaczyć, jak wygląda praca w administracji publicznej. Przedstawiciele urzędu, w którym odbywam staż, też bardzo mnie wspierają, bardzo fajnie się z nimi współpracuje.

Czy osoby z niepełnosprawnościami mają obawy przed powrotem na rynek pracy? Jak wygląda ten powrót?

Generalnie, z doświadczenia, jak wysyłamy CV, jeśli nie pracujemy przez ileś lat, tak jak było w moim przypadku, to spotykamy się z różnymi odpowiedziami, z różnymi sytuacjami. Nie ukrywajmy, pracodawcy chcą najczęściej zatrudnić osobę pełnosprawną, która będzie zawsze w pełni gotowa, która będzie pracowała na pełen etat. Nie wiem, czy ludzie się boją, może jeszcze nie wiedzą, że są takie możliwości, takie instytucje, które wspomagają ludzi w ten sposób jak KSON. Myślę też, że część osób, nie chce się pogodzić, z tym, że są niepełnosprawni i szukają pracy zupełnie w innych instytucjach, sami na własną rękę. Spotkałam się z takimi sytuacjami, że osoba z niepełnosprawnością, chciała za wszelką cenę pokazać, że jest w 100% procentach zdrowa i nie chce korzystać z przywilejów zatrudnienia dla OzN, aby uniknąć sytuacji, że ktoś pomyśli, że jako osoba z niepełnosprawnością – się nie nadaje. Niestety jeszcze przed mami długa droga jako społeczeństwo, to proces, im więcej będzie się pojawiało takich ogłoszeń i możliwości tym lepiej. Na ostatnim spotkaniu KSON w Warszawie, mieliśmy okazję spotkać się w grupie osób poszukujących pracy, już zatrudnionych i przedstawicieli administracji, wymienić się swoimi opiniami. Naprawdę wiele osób jest zadowolonych, Stabilne Zatrudnienie dało im szansę odzyskania pracy lub wejścia na ten rynek.

Jakie są Pani zdaniem największe bariery w powrocie na rynek pracy OzN?

Właśnie to, że wielu ludzi nas nie rozumie. Sama byłam świadkiem takich rozmów z pracodawcami typu „w naszej firmie, to my nie zatrudniamy niepełnosprawnych, bo to dużo papierów, potem oni chorują, wcześniej kończą pracę….” To jest ta bariera, jeszcze taka chyba w ludziach, którzy prowadzą firmy, którym niepełnosprawność głównie kojarzy się z wózkiem inwalidzkim, dlatego trzeba głośno o tym mówić, także w mediach społecznościowych. Trzeba pokazać, że są różne rodzaje niepełnosprawności, nie tylko niepełnosprawność ruchowa.

Ja jako osoba po przeszczepie serca dosyć krótko, bo 2 lata, spotykałam się i spotykam ze stygmatyzacją. Np., mam kartę parkingową dla OzN – nie mogę dużo dźwigać, więc to mi się przydaje, żeby zaparkować bliżej i móc przenieść jakieś zakupy czy coś cięższego. Niestety potrafią mi ludzie zwrócić uwagę, że stoję niewłaściwie i zabieram miejsce osobom niepełnosprawnym, że nie mam uprawnień, aby tu parkować. Myślę, że musimy popracować jako społeczeństwo, zmienić wiele w naszej mentalności. My, jako osoby niepełnosprawne, chcemy pokazać się z jak najlepszej strony i pracować jak najlepiej, bo nam ta praca jest potrzebna do życia, ona nas motywuje, daje nam siłę, tak naprawdę, żeby odnaleźć się w społeczeństwie i pokazać, że jesteśmy częścią tego społeczeństwa.

Jakby Pani podsumowała to czego doświadczyła Pani dzięki udziałowi w programie KSON?

Odzyskałam wiarę w siebie! Nie ukrywam po przeszczepie bałam się, co dalej będzie, czy zjadę pracę. Cały czas myślałam, martwiłam się i analizowałam, a Pani Agnieszka z KSON, mnie trochę rzuciła na głęboką wodę. I to pomogło. Dzisiaj jestem inną osobą, nie myślę tak naprawdę o tej swojej chorobie tak dużo, bo nie mam na to czasu. Praca daje mi to, że mam siłę, żeby wstać rano, umalować się, poczucie, że jestem częścią zespołu i to jest dla mnie bardzo cenne, to dowartościuje. Wcześniej, nie byłam pewna, czy będę po tym wszystkim mogła wrócić na rynek pracy i odnaleźć się, ale spotkałam na swojej drodze naprawdę dobre osoby, które mnie wsparły i nadal wspierają. I pokazują, że wszystko jest możliwe. Warto próbować, warto ryzykować, bo tak naprawdę kto nie ryzykuje, ten nie pije szampana i taka jest prawda.

Dowiedz się więcej o projekcie Stabilne Zatrudnienie i zgłoś się na staż

https://stabilnezatrudnienie.kson.pl/

Żródło: redakcja Medicalpress, rozmawiała M. Talarek

Osoby z niepełnosprawnością i ich opiekunowie czekają na ustawę o asystencji osobistej

Redakcja Medicalpress — Wed, 31 Jul 2024 07:54:30 +0000

Polska jest jednym z ostatnich europejskich krajów bez ustawy o asystencji osobistej. Tymczasem wspieranie osób z niepełnosprawnościami w różnych aspektach życia może mieć kluczowe znaczenie dla rynku pracy. Zatrudnienie będzie mogła znaleźć część osób z niepełnosprawnościami i ich opiekunowie. Stworzy to też duże zapotrzebowanie na pracę asystentów. Dziś część z nich nie chce podejmować niepewnego zatrudnienia, nieuregulowanego w przepisach. – Jest przestrzeń dla tego nowego, bardzo prestiżowego w Europie zawodu asystenta osobistego osoby z niepełnosprawnością, który wesprze system ochrony zdrowia – przekonuje Małgorzata Szumowska, prezeska Fundacji Centrum Edukacji Niewidzialna.

Ratyfikacja przez Polskę we wrześniu 2012 roku Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych zobowiązuje nasz kraj do wdrożenia narzędzi, które pozwolą realizować prawa osób z niepełnosprawnościami do niezależnego życia. Obejmuje to m.in. przepisy dotyczące asystencji osobistej, czyli systemu opieki nad osobami z niepełnosprawnością. Kilka miesięcy temu pojawił się prezydencki projekt ustawy w tej sprawie. Nad swoją propozycją pracuje też rząd. Pełnomocnik rządu ds. osób niepełnosprawnych Łukasz Krasoń zapowiada, że prace nad projektem ustawy o asystencji osobistej są już na zaawansowanym etapie, a rozwiązanie powinno wejść w życie w 2025 roku. Przepisy pozwolą osobom z niepełnosprawnością na bardziej aktywne życie, również zawodowe. Obecnie pracuje jedynie co piąta osoba z grupy liczącej 5,4 mln ludzi. Przepisy pozwoliłyby też wrócić do pracy osobom, które z niej zrezygnowały, aby opiekować się niepełnosprawnym członkiem rodziny.

– Nie każda osoba z niepełnosprawnością wróci na rynek pracy. Są osoby ze sprzężeniami, czyli osoby z niepełnosprawnością intelektualną, wieloraką, które będą faktycznie potrzebowały wyłącznie wsparcia. Ale jeżeli uda nam się z tej bardzo szerokiej grupy wyłuskać jak najwięcej osób, które będą mogły budować rynek pracy – tłumaczy w rozmowie z agencją Newseria Biznes Małgorzata Szumowska. – Jeżeli opowiadamy o dobrze zaprojektowanej asystencji dla osób z niepełnosprawnościami, to dla osób z niepełnosprawnościami już od najmłodszego wieku. Po to żeby każdy mógł pełnić jakąś rolę społeczną, nie tylko osoby z niepełnosprawnością, ale także ich opiekunowie. Każda z tych osób mogłaby tak naprawdę przy nabyciu różnego rodzaju kompetencji albo wrócić do pracy, albo iść do pracy w przyszłości i rozwijać się zawodowo, przynosić konkretny wkład do budżetu państwa. Bo nie oszukujmy się, to właśnie o to chodzi, jeżeli będzie jak najwięcej zaktywizowanych zawodowo osób, państwo na tym skorzysta.

Raport „Asystencja osobista osób z niepełnosprawnością w świetle analiz wybranych rozwiązań zagranicznych oraz systemu i doświadczeń krajowych” z 2021 roku wskazuje, że finansowanie potrzeb wsparcia osób niepełnosprawnych, czyli asystencji osobistej, jest najefektywniejszym sposobem umożliwiającym tym osobom korzystanie z ich prawa do niezależnego życia, a poprzez to z pełni praw człowieka. W większości analizowanych systemów nie ma ograniczeń dotyczących zakresu czynności, które może wykonywać asystent – jest to indywidualna decyzja osoby z niepełnosprawnością wynikająca z jej potrzeb. Istnieje kilka możliwości organizacji usług AOON (głównie wyboru usługodawcy), zgodnie z indywidualną decyzją użytkownika. Liczba godzin wsparcia asystenta osobistego różni się w zależności od kraju – np. w Słowenii już w pierwszym roku działania ich ustawy było to ok. 300 godz. miesięcznie. Z pomocy asystenta mogły korzystać zarówno dzieci i młodzież, jak i osoby starsze.

– Europa już pokazała, że asystencja jest świetnym wyborem i świetnym kierunkiem. Mamy przykłady ze Szwecji, Słowenii, z Czech, Niemiec, Irlandii, oczywiście tam działa to bardzo różnie, ale dzięki temu możemy się uczyć na błędach tych, którzy już asystencję wprowadzili – przekonuje prezeska Fundacji Centrum Edukacji Niewidzialna. – Są takie kraje, w których asystencja gwarantuje nawet około 300 godz. miesięcznie wsparcia, to jest bardzo dużo. Ale nie myślmy tylko o tym, czy 300 godz. razy jakaś kwota wypłacana asystentowi nie zrujnuje budżetu państwa. Trzeba pamiętać o tym, że wszystkim zgodnie z potrzebami. Będzie wąska grupa, która będzie potrzebowała asystencji 24-godzinnej, będą osoby, które będą potrzebowały kilku godzin w tygodniu, to się bardzo dobrze zrównoważy.

Polska należy do grupy nielicznych krajów, które jeszcze nie przyjęły ustawy o asystencji osobistej. Choć sama instytucja asystencji w naszym kraju funkcjonuje, w ramach programu Ministerstwa Rodziny i Polityki Społecznej, to korzysta z niej niewielki odsetek uprawnionych. Najwyższa Izba Kontroli ocenia, że z usług asystencji osobistej w ramach resortowego Programu MRiPS, realizowanego zarówno przez samorządy, jak i organizacje pozarządowe, w 2020 roku skorzystało prawie 10 tys. osób z niepełnosprawnością, a w 2021 roku – niemal dwukrotnie więcej. To wciąż jednak mniej niż 1 proc. uprawnionych. Z ankiety NIK wśród osób korzystających z asystencji osobistej wynika, że 98 proc. uważa, że ich życie poprawiło się wskutek korzystania z usług asystentów. Rzecznik Praw Obywatelskich podkreśla, że wskazuje to na potrzebę działań systemowych, zapewniających dostęp osób z niepełnosprawnościami do wsparcia w formie osobistej asystencji w sposób ciągły.

Kontrola NIK wykazała, że resortowy program dotyczący usług asystenta osób niepełnosprawnych był zazwyczaj ogłaszany z opóźnieniem. Konsekwencją późnego ogłaszania oraz przesunięć terminów składania, oceny i weryfikacji wniosków był brak ciągłości tych usług. Osoby z niepełnosprawnością średnio oczekiwały na przyznanie usług asystencji ok. 20 dni. W niektórych przypadkach świadczenie usług rozpoczęto nawet po ponad 100 dniach od złożenia karty zgłoszeniowej. Prawie we wszystkich skontrolowanych województwach umowy na realizację usług w 2021 roku były zawierane niemal w połowie roku. Oznacza to, że do realizacji usług asystenta przystępowano z około półrocznym opóźnieniem.

– Asystencja projektowa jest niby roczna, ale najczęściej działa przez kilka miesięcy w roku, na przykład od kwietnia do listopada. Jak w takiej sytuacji osoba z niepełnosprawnością ma sobie ułożyć życie? Asystencja to też relacja, to jest wpuszczenie kogoś do życia. Oczywiście asystencja projektowa nie obejmuje tego, na czym zależy środowisku, które bardzo mocno wywiera presję na ministerstwo, żeby ta asystencja osobista powstała, czyli czynności pielęgnacyjno-higienicznych, podawania leków, a to są bardzo ważne obszary. W tym momencie to asystencja, która nie obejmuje tych bardzo ważnych wątków. Natomiast to jest też relacja, wpuszczamy kogoś do domu, do swojego życia, pokazujemy się od najbardziej intymnej strony. Kończy się projekt i co dalej? Asystent się zmienia. I tu dochodzimy do drugiego bardzo istotnego wątku. Trudno jest wyobrazić sobie człowiekowi, który chciałby wykonywać ten zawód, że ułoży sobie życie pod dziewięć miesięcy w roku – tłumaczy ekspertka.

Brak uregulowanej asystencji powoduje, że brakuje osób, które chciałyby się podjąć pracy asystenta osoby z niepełnosprawnościami. Rzecznik Praw Obywatelskich ocenia, że podstawową formą ich zatrudnienia co do zasady jest umowa cywilnoprawna. Tymczasem, na co wskazuje badanie ankietowe przeprowadzone przez NIK, 71,7 proc. asystentów wskazało, że w celu uatrakcyjnienia zawodu powinna zostać zapewniona ciągłość pracy oraz zatrudniania na podstawie umowy o pracę, na co zwróciło uwagę ponad 44 proc. respondentów.

– Każdy szuka w pracy pewnego rodzaju bezpieczeństwa i stabilizacji. W momencie, kiedy będzie ustawa, będzie można faktycznie pomyśleć o tym zawodzie jak o swojej przyszłości. Wiele zawodów zniknie, ale są takie, których nie zastąpi się sztuczną inteligencją. Tutaj właśnie jest przestrzeń dla tego nowego, bardzo prestiżowego w Europie zawodu asystenta osobistego osoby z niepełnosprawnością. To jest też zawód, który trochę wesprze system ochrony zdrowia – przekonuje Małgorzata Szumowska. – Asystenci będą mogli czuć się bezpiecznie, osoby z niepełnosprawnościami będą mogły budować relacje. Ważne, żeby miały możliwość wyboru takiego asystenta, nie na zasadzie narzucenia jednej osoby, bo to, jak w każdej relacji, musi po prostu zaklikać. Tylko potrzebna jest ustawa.

źródło: newseria

Stabilne Zatrudnienie, czyli aktywizacja zawodowa osób z niepełnosprawnościami w praktyce

Redakcja Medicalpress — Mon, 29 Jul 2024 11:10:29 +0000

O tym jak projekt Stabilne Zatrudnienie pomaga w aktywizacji zawodowej osób z niepełnosprawnościami, jak przebiegają staże zawodowe w sektorze publicznym oraz jakie są jego efekty rozmawiamy z Eweliną Bondyrą – Łuczką, psycholog, trener zawodowy, Karkonoskiego Sejmiku Osób Niepełnosprawnych (KSON), który realizuje programy stażowe dla OzN we współpracy z instytucjami administracji publicznej.

Na czym polega i do kogo skierowany jest projekt Stabilne Zatrudnienie?

Stabilne zatrudnienie (realizowane w ramach niego projekty Adept+ i Praktykant+) to projekty Karkonoskiego Sejmiku Osób Niepełnosprawnych (KSON), które są finansowane ze środków PFRON, a trzecią stroną tego projektu są instytucje publiczne, różne ministerstwa, urzędy, w których beneficjenci projektu odbywają staże zawodowe. KSON odpowiada za całą stronę merytoryczną projektu, zapewnia doradców, pośredników i trenerów zawodowych. PFRON to wszystko finansuje, a instytucje publiczne są miejscem, gdzie nasi beneficjenci mogą w środowisku pracy zdobywać doświadczenie zawodowe i nowe kompetencje. Zakładamy, że po takim stażu przynajmniej część naszych beneficjentów podejmie dalsze, stałe zatrudnienie czy to w tych instytucjach publicznych lub w innych miejscach związanych z szeroko rozumianą pracą biurową. Na pewno pracodawca nie przejdzie obojętnie wobec wpisu w CV kandydata o stażu w ministerstwie lub innej instytucji publicznej.

Jaką rolę w walce z dyskryminacją osób z niepełnosprawnościami pełni projekt Stabilne Zatrudnienie?

Projekt Stabilne Zatrudnienie daje szansę osobom z niepełnosprawnościami na podjęcie pracy w instytucjach publicznych i zdobycie doświadczenia zawodowego w pracy biurowej. Jest on ważny także ze względów społecznych, pozwala na praktyczną aktywizację osób z niepełnosprawnościami, zdobycie praktycznego doświadczenia i daje realną szansę na zatrudnienie. Z drugiej strony motywuje i aktywizuje też stronę pracodawców, a sektor publiczny daje dobry przykład dla sektora prywatnego w zakresie otwartości i tworzenia warunków dla rozwoju zawodowego osób z niepełnosprawnościami.

Jakie podmioty administracji publicznej biorą udział w projekcie i oferują staże jego uczestnikom?

Na początku projektu zgłosiły się do nas różne ministerstwa i inne instytucje publiczne, określając, ilu stażystów chcą przyjąć na staże oraz wskazując swoje wymagania m.in. były to Ministerstwo Edukacji Narodowej, Urząd Transportu Kolejowego, Ministerstwo Rolnictwa i inne. Część z nich wywiązała ze swoich zobowiązań i przyjęła stażystów w takiej liczbie jaką zadeklarowała lub większej. Są to m.in. wspomniany Urząd Transportu Kolejowego, Urząd Wojewódzki w Białymstoku, Ministerstwo Klimatu i Środowiska, Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Na część instytucji czekamy, np. Ministerstwo Sportu i Turystyki, pomimo iż założyło przyjęcie pewnej puli stażystów, to do tej pory jeszcze żaden nie rozpoczął tam stażu. Podobnie czekamy na rozpoczęcie staży w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych i Administracji, choć tu już trwają się rozmowy z naszymi kandydatami. Ministerstwo Finansów i Główny Urząd Nadzoru Budowlanego przyjęły na staż na razie tylko po 1 osobie. Także są jeszcze miejsca, gdzie nasi beneficjenci mogą odbyć staże.

Z czego Pani zdaniem mogą wynikać opóźnienia w realizacji staży w niektórych instytucjach? Jaki ma to wpływ na kandydatów?

Ja jako psycholog właśnie na ten aspekt zwracam uwagę. Nasi beneficjenci, zgłaszając się do nas, oczekują na ten staż, są wspierani przez nasz zespół i mają zaufanie do tego, że kierujemy ich na takie stanowiska, na których z pewnością sobie poradzą. Niestety, pewne kwestie administracyjne, np. urlopy, kwestie personalne, zmiany na stanowiskach, wpływają na to, że przeciąga proces do rozpoczęcia stażu. Takie sytuacje mogą wpływać na samopoczucie i pogorszenie samooceny oraz pewności siebie beneficjentów. Zastanawiają się, z jakiego powodu rozpoczęcie stażu się przeciąga. Pamiętajmy, że nasi beneficjenci są to osoby, które mają wysokie wykształcenie, wysokie kwalifikacje, więc bardzo często zdarza się, że oczekując na przyjęcie na staż, w międzyczasie poszukują pracy i ją rozpoczynają na rynku prywatnym. Dlatego gorąco namawiamy te instytucje, które jeszcze mają wolne miejsca stażowe w ramach projektu Stabilne Zatrudnienie, aby nie zwlekały z przyjmowaniem stażystów, bo później, jeżeli ten proces się przeciąga, to lista kandydatów może być już nieaktualna. Zdarza się też, że urzędy i instytucje mają wymagania, czasami adekwatne, a czasami myślę, że trochę zawyżone, jeżeli chodzi o stanowisko stażysty.

Jakie mogą być bariery w zatrudnianiu osób z niepełnosprawnościami przez instytucje publiczne?

Największymi trudnościami dla urzędów i innych instytucji wydaje się być niewiedza i obawy związane z przyjmowaniem osób z niepełnosprawnościami na staż. I te obawy wynikają głównie z niewiedzy, jak dana niepełnosprawność wpływa na funkcjonowanie w pracy danego osoby. Warto wspomnieć, że na początku projektu odbyły się warsztaty dla potencjalnych pracodawców administracji publicznej obejmujące m.in. aspekty komunikacji z osobami z niepełnosprawnością, czy jak różne rodzaje niepełnosprawności determinują konkretne wymagania na stanowisku pracy. Myślę, że obawy urzędów są tym mniejsze im więcej się z nami kontaktują. Nasi doradcy zawodowi i pośrednicy pracy określają każdorazowo wymagania i specjalne potrzeby na dane stanowisko, jeżeli one występują, ponieważ znają bardzo dobrze sposób funkcjonowania konkretnego beneficjenta i jego predyspozycje. Trudnością w realizacji tego projektu jest też to, jak wiele osób jest zaangażowanych jest w proces stażu od strony administracyjnej. W projekcie Stabilne Zatrudnienie występują 3 strony, czyli z 1 strony beneficjent z drugiej strony właśnie instytucja publiczna, która stworzy środowisko pracy, w którym nasi stażyści mogą zdobywać doświadczenie zawodowe i strona trzecia to PFRON. Koordynatorem całości jest Karkonoski Sejmik Osób Niepełnosprawnych, który realizuje konkretny projekt. Kwestie administracyjne i prawne zatem niewątpliwie wydłużają cały proces.

Jaka jest rola trenerów i doradców zawodowych w przygotowaniu i doborze kandydatów na staże?

Projekt stabilne zatrudnienie zakłada kompleksowe wsparcie naszych beneficjentów, więc sam staż jest jednym z rodzajów wsparcia i tym, na który beneficjenci najbardziej czekują. Ale projekt zakłada też szerokie wsparcie ze strony pośredników pracy, doradców zawodowych, psychologów, odbywają się zajęcia grupowe i indywidualne, w tym warsztaty z psychologiem czy podnoszące kompetencje cyfrowe. Na samym początku doradcy zawodowi pracują z beneficjentami nad tym, aby określić ich mocne strony, ich kompetencje, żeby jak najlepiej dobrać stanowisko stażu do indywidualnych predyspozycji. Każdy beneficjent, który do nas trafia, jest rzeczywiście indywidualnie zaopiekowany. Jego doświadczenie, wykształcenie jest przeanalizowane tak, żeby zminimalizować stres, wynikający z pójścia na staż i jednocześnie zagwarantować jego realizację z sukcesem. Co ważne, nasi beneficjenci to osoby, które są w stanie podejmować te zadania z dużą pewnością i są w stanie później z powodzeniem pracować w administracji publicznej, czego przykłady już mamy, po stażach które już się zakończyły, a część osób znalazło zatrudnienie właśnie w sektorze publicznym.

W jaki sposób osoba z niepełnosprawnością może zostać beneficjentem projektu Stabilne Zatrudnienie?

Beneficjenci trafiają do nas z różnych miejsc, prowadzimy rekrutację głównie w internecie, także wśród innych fundacji i stowarzyszeń, miejsc, które skupiają osoby z niepełnosprawnościami. Dzięki internetowi, zgłaszają się do nas kandydaci z całej Polski, często mają już jasno określone i konkretne oczekiwania co do miejsca odbywania stażu i tam staramy się ich kierować.

Do kiedy trwa projekt i czy można się jeszcze do niego zgłosić?

Projekt stabilne zatrudnienie trwa do końca grudnia 2024. Więc tak naprawdę jesteśmy już w końcowym etapie tego projektu. Jednak jeszcze część instytucji, tak jak wspominałam, wcześniej, nie przyjęła kandydatów na staże. Staże są przynajmniej trzymiesięczne, dlatego wszystkie pozostałe staże musimy rozpocząć nie później niż 15 września tego roku. Najbliższe 1,5 miesiąca cały sierpień i połowa września to jest ten czas, kiedy zachęcamy i motywujemy instytucje, które jeszcze nie przyjęły beneficjentów na staże, żeby się zmobilizowały. Natomiast jeśli chodzi o kandydatów, jak najbardziej można jeszcze aplikować do naszego projektu, aby odbyć staż w instytucji publicznej.

Dowiedz się więcej o projekcie Stabilne Zatrudnienie i zgłoś się na staż

https://stabilnezatrudnienie.kson.pl/

Rozmawiała: M. Talarek, redakcja Medicalpress